GeriGülben ERGEN Kilis’te savaşın bitmeyen izleri
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri

Gülben Ergen geçen hafta Kilis’e gitti, kendisini mülteciler için yardıma adayan Hayırda Yarış Derneği Başkanı Fatma Yılmaz ve savaşta yaralanan Suriyelilerle buluştu, sıkıntılarını dinledi.

Geçen sene Şanlıurfa’da bulunan Harran ve Akçakale mülteci kamplarına gittim. Oradan döndükten hemen sonra da Hayata Destek Derneği’nin Suriyeliler için açtığı İstanbul’daki toplum merkezini ziyaret ettim.
Şimdi Kilis’teyim. Merdiven altlarında, sokakta, boş evlerde, bir kısmı da konteynerlerde yaşayan mültecilerin yanındayım.
Yüzünde bomba patlayan delikanlının geçirdiği ameliyatlar sonrası yüzü bu halde...
Maalesef kötü şartlarda yapılan ameliyatlardan dolayı ağzı ve tek gözü kapanmıyor Mahmut’un.
Halep’te evlerinin önünde patlayan bombadan dolayı bir evladı kör, diğeri sağır ve dilsiz, diğeri lupus hastası olan annenin yanındayım. O kadar vahim bir insanlık hikayesi ki...
Tek biberonla beslenen, annesi babası olmayan üç bebeğin yanındayım. Ortak cümleleri hiç değişmiyor: Elhamdülillah...
Gök mavisi gözlü, olağanüstü bir kadınla tanışıyorum.
Altı çocuklu bir anne o.
Tek başına Hayırda Yarış Derneği’ni kurmuş, hem de yok şartlar altında.
Bir kadının şefkatinden fışkıran bir yardım şenliği bu. Bir insanlık dersi... Fatma Hanım’ı ve yaptıklarını dünyaya haykırmak istiyorum...
Dünyayı kadınlar kurtaracak, biliyorum...

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri
 

* Fatma Hanım sizi tanıyabilir miyim?
- Kilis’te kurmuş olduğum Hayırda Yarış Derneği’nin başkanıyım.
Kilis’teki yaralı ve kimsesiz mültecilere yardım ediyorum.

* Dernek kurmaya ne zaman karar verdiniz?
- Yaklaşık 5 seneden beri sahalardayım. Derneği kuralı 3 sene oldu. Suriyeli kadınlar için kurs merkezi açmak istedim. Bunun için bir dernek çatısı altında olmaya ihtiyacım vardı. Önce derneği kurdum. Ardından da Milli Eğitim Bakanlığı ile protokol imzaladım.

* Nasıl bir güçle yapabildiniz tüm bunları? Anne misiniz? Çalışıyor musunuz?
- 6 çocuk annesiyim. İki kızım ve bir oğlum doktor oldu. Engelli bir oğlum var. İstanbul Üniversitesi’nde uzaktan eğitimle tarih okuyor. Diğer oğlum Üsküdar Üniversitesi’nde radyo sinema televizyon bölümünde okuyor. En küçük kızım da ortaokula gidiyor.

* Eşiniz ne iş yapıyor?
- Eşim öğretmendi. Üç sene önce ayrıldık.

* 6 çocuğa da siz mi bakıyorsunuz?
- Evet. 6 çocuğum da benimle birlikte. Doktor olan kızım çalışmaya başladı. Ailem de destek oluyor. Maddi konularda sıkıntı yaşamıyorum.

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri

KENDİMİ BU İNSANLARA ADADIM

* Dernek kurma fikri sadece resmileşmek için çıkmadı değil mi?
- Sahalarda çok sayıda yetim, hasta, mağdur mülteciler vardı. Kilis merkezde kalanların içinde anne babasını kaybetmiş çok çocuk yaşıyordu. Ailelerinden çok sayıda kayıp vermişler. Onlara yardım etmek gerekiyordu.
Evde otursaydım psikolojim için ilaç kullanacaktım. Ya da kendimi bu şekilde insanlara adayıp mutlu olacaktım. Bir insana yardım etmenin huzuru inanın başka hiçbir şeyde yok.

* Neden psikolojik ilaç kullanacaktım deniniz? Evde sizi bekleyen zor bir süreç mi vardı?
- Ailevi sorunlar nedeniyle. Evde oturup dertleneceğime dışarıda insanlara yardım etmeyi seçtim. Bizim derdimiz ne ki onlarınkinin yanında. Kolları kopan, bombalarda yanan, yiyecek ekmekleri olmayan, çocukları için süt bile bulamayan insanlar bunlar.

* Derneğinize gelen bağışlarla mı bu insanlara yardım ediyorsunuz?
- Açıkçası düzenli olarak derneğe yapılan bir bağış yok. Kendi çevremiz sayesinde yapıyoruz. Yardım etmek isteyen insanları derneğe çağırıyorum. Kendi gözlerinizle görün öyle yardım edin diyorum. Ankara, İstanbul ya İzmir gibi kentlere gitmiş mültecilerin ailelerinde çalışacak insanlar var. Kilis’te yaşayan mültecilerin çalışacak kimseleri yok. Mesela bir aile var. Baba prostat kanseri, anne yatalak hasta. 5 çocukları var. Kim çalışacak bu ailede? Kimse. Bir evde kalan 7 aile var. Ve evdeki 22 çocuk da yetim. Merdiven altında bir oda gibi bir yerde çocuk büyütüyorlar. O insanlara yardım etmek, çocukların sizin boynunuza sarılmasının hissinin anlatmak çok zor. Bizim de başımıza gelebilir. Sabah 7.30- 8.00 gibi derneğe geliyorum. Akşam 7’ye kadar çalışıyorum. Saat 7’de acaba başka bir eve gidebilir miyim diye düşünüyorum. Motorum var. Motoruma atlıyorum acaba birinin daha ihtiyacı olabilir mi diye evime gitmeden önce bir yere daha gidiyorum.

* 20’li, 30’lu yaşlarınızda da böyle bir kadın mıydınız?
- Evet, yardımseverdim. Yaşlı komşularım vardı. Gidip onların bahçelerini süpürür, onların yemeğini yapardım. Onlara bir oda açardım. Bende yatarlardı. Onlara hizmet etmeyi çok severdim. Köylerdeki yardıma ihtiyacı olan insanları araştırırdım. O zamanlar merkezde yaşayan insanların yardıma çok ihtiyacı olmazdı. Köylere yardım götürürdüm. Fıtratımda olan bir şey.

* Hayırda Yarış Derneği’nde ne yapılıyor?
- İnsanlara yardım götürürken bir gün durup düşündüm. Bu insanlara sürekli vermeyelim. Onlara bir şey öğretelim ki kendileri de bir şey yapıp para kazanabilsinler. Bir de motive olmaları gerekiyordu. Aynı zamanda dilenmeye de alışmamaları lazımdı. Önce dikiş-nakış kursu açmaya ve Kuran eğitimi vermeye karar verdim. Halk Eğitim Merkezi’ne ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne gittim. Sonrasında bir yer kiraladım. Halk Eğitim Merkezi öğretmen vermeyi kabul etti. İlk başta küçük bir yerdeydik, sayımız artınca iki katlı bu apartmanı tuttuk.

* Kurslara kaç kişi geliyor?
- Günde 300 kadın geliyor. Zaman geçtikte talep çoğaldı. Çünkü Suriyeli kadınlar kültürlerinden dolayı her yere gidemiyor. Biraz baskı altında yetiştikleri için. Benim kadın olmam ve buraya erkek giremediği için rahatlıkla geliyorlar. Suriye’ye geri döndüklerinde onlar için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. O yüzden motive olmaları çok önemli.

* Kurs dışında düzenli olarak yardım ettiğiniz kaç aile var?
- 17 aileye hayırseverlerin sayesinde ev tuttuk. 5 senedir onların ihtiyaçlarını karşılıyoruz.

* Bugüne kadar en etkilendiğiniz olay neydi?
- Hangisini anlatsam bilmiyorum. Hepsinden çok etkileniyorum. Annesi olmayan çocuklar bana anne diyor. Hepsi beni etkiliyor.

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri
 

ALACAK EKMEKLERi YOK, YARDIM BEKLiYORUZ

* Dernek olarak en çok neye ihtiyacınız var?
- Bu insanların ekmek alacak paraları yok. Günü kurtaracak şekilde yardım edebiliyoruz. Desteklenmeleri lazım. Burada domates ve biber salçası, nar ekşisi, kuru nane gibi doğal ürünler üretiyoruz. Bu ürünleri satabileceğimiz bir yer arıyoruz. İnsanlar bir-iki kez bağış yapar ama sonra usanır. Biz çalışıp kendimizi ispat edersek o insanlar da bundan zevk alır. Kendi ürünlerimizi satabilmek istiyoruz. Oradan gelecek parayla bezi olmayan çocuklara bez, kıyafet, gıda ve bunun gibi ihtiyaçları karşılayabiliriz. Kilis’te 60 bin Suriyeli konteyner kentte, 60 bin de merkez kalıyor. Gelen yardımlar belli adreslere gidiyor. Bir yardım tırı gönderiyorlar. Direkt konteyner kente gidiyor. Şehir merkezine bir tırın gelip yardım dağıttığı olmadı. Adres belli olduğu zaman yardım göndermek kolay. Eğer biri yardım etmek istiyorsa buraya gelsin. Ben onunla kapı kapı dolaşırım. Yeter ki o insanların ihtiyaçları karşılansın.

* Şu anda hangi kurslar var?
- Dikiş, nakış, el sanatları, tel kırma, aşçılık ve Kur’an-ı Kerim. Bunun dışında alt katımızda UNICEF’in destek verdiği bir anasınıfımız var. Gelen herkesi kabul ediyoruz. Geri çevirdiğimiz olmuyor. Zaten gelenlerin hepsinin çalışma azmi var. Şimdiye kadar da kötü birine rastlamadım.

* Ülkelerine geri dönmek istiyorlar mı?
- Bayramlarda bile izin alıp gidiyorlar. Savaş bittikten sonra hepsi ülkesine döner. İnsanın vatanı gibi olmaz hiçbir yer.

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri
 

ÜZERiME BOMBA DÜŞÜNCE HER YERİM YANDI

* İsmin nedir? Kaç yaşındasın?
- Mahmud Kapsu. 20 yaşındayım.

* Ne oldu bize anlatır mısın?
- Mahmud Kapsu: 3 yıl önce Halep’te işyerimin olduğu mahallede üzerime bomba düştü. Ve vücudum yandı. Ben hiçbir şey hatırlamıyorum. Beni ambulansla Türkiye’ye getirmişler.

- Muhammed Kapsu (Baba): Oğlumu araba tamircisinde çalışıyordu. Çalıştığı yerden ekmek almaya göndermişler. Tam ekmek almaya giderken bomba düşmüş. Eve haber geldi. Hemen koşup gittim. Oğlum 28 gün yoğun bakımda yattı. Sonrasında oradan çıktı ve konuşmaya başladı. Türkiye’den aldığımız misafir kimliğimiz vardı. O yüzden hemen buraya geldik. Orada tedavi olamazdı.

* Kaç çocuğunuz var?
- Muhammed Kapsu: Üç kızım üç oğlum var. Kızlarım evli ve şu anda Suriye’de yaşıyorlar. Biz üç oğlumla birlikte konteyner kentte yaşıyoruz.

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri
 

OĞLUMUN AMELİYAT EDİLMESİ GEREKLİ

* Oğlunuzun şu anda acil olarak hangi ameliyatı olması gerekiyor?
- Muhammed Kapsu: Oğlumun tek gözü ve ağzı kapanmıyor. Tek gözü açık şekilde uyuyor. 10’un üzerinde ameliyat geçirdi ve ancak bu noktaya gelebildi.
- Fatma Yılmaz: Bütün akrabaları para toplamışlar ve ameliyatları öyle yaptırmışlar. Devlet bu ameliyatları karşılamadığı için özel hastanede yaptırmışlar. Fakat artık tüm paraları bittiği için kalan ameliyatları yaptıramıyorlar.
- Muhammed Kapsu: Evlerim ve dükkanlarım vardı Suriye’de. Oğlumu ameliyat ettirmek için hepsini sattım. Ama maalesef henüz tedavisi bitmedi. Şu anda ameliyatlarını karşılayacak gücümüz yok. O yüzden yardım bekliyoruz. Suriye’de ne evim kaldı ne de işim. Hiçbir şeyimiz yok artık.

* Mahmud, hayattan en büyük beklentin nedir?
- Mahmud Kapsu: Sadece normal bir hayat yaşamak istiyorum. Yüzüm için ameliyat olmak istiyorum. Onun dışında hiçbir beklentim yok. Yine de Allah’a şükrediyorum.

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri
Mahmud Kapsu, bombalı saldırıda yaralanmadan önce...  

OĞLUMU KAYBETTiM, ŞiMDi KIZIM AYNI HASTALIKLA SAVAŞIYOR

* Kaç yaşındasın? Rahatsızlığın tam olarak nedir?
- Ule Hamdo: 18 yaşındayım. Lupus hastası olduğumu söylediler. Ne olduğunu tam olarak bilmiyorum. Suratım böyle oldu.
- Fatma Yılmaz: Ben bu aileyi iki sene önce sokakta buldum. Evleri yoktu. Ule’nin abisi Ahmet vardı. O da Ule gibi Lupus hastasıydı. Aileyi konteyner kente almamışlardı. Ne yapacaklarını bilmiyorlardı. Vali yardımcısına gittim. Durumu anlattım. Ahmet’in hastalığı ilerlemişti. Her tarafı kan içindeydi. İki ay sonra konteyneri ziyarete gittiğimde Ahmet’in öldüğünü öğrendim. Bu hastaların sıcak yerlerde yaşamaması gerekli. Ula’nın bir kardeşinin gözü kör, diğer kardeşinin de yanına bomba patladığı için bir kulağı sağır olmuş. Sadece bir kardeşleri sağlıklı. Ula’nın yüzü dışında karnı da yara içinde. Konteynerlerde klima yasak olduğu için bağlatılamıyor. Kendi imkanlarımla onlara Kilis’ten bir ev tuttum. Yoksa Ula’nın sağlığı kötüye gidecekti. Eve klima taktırdık. Bağışıklık sisteminin güçlü olması için beslenmesine dikkat etmesi gerekiyor. Elimizden geldiğince yardım etmeye çalışıyoruz. Evde çalışacak kimse yok. Kulağı duymayan kardeşine cihaz takılabilir ama devlet onu karşılayamıyor. Sağır olduğu için de konuşamıyor. Anne ve 4 çocuk hayatta kalma mücadelesi veriyor.

* Babaları nerede?
- Fatma Yılmaz: Babalarını 4 sene önce Esad’ın askerleri götürmüş. Bir daha da haber alınamamış. Faili meçhul durumu. Öldüğünü düşünüyorlar.

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri

Raed: Suriye’de iki yıl önce ayağıma şarapnel parçaları geldi. Ailem Azez’de yaşıyor. Şu anda burada tek başımayım. Ayağımda kemik eksilmesi var. Doktorlar ayağımın kesilmesi gerektiğini söylüyor. Ama bunu istemiyorum.
Muhammed Debbes: Suriye’deyken üzerimize bomba düştü. Babam o sırada vefat etti. Benim ayağım koptu. Kız kardeşim de yaralıydı. Adana’da tedavi görüyor. Bir aile ona yardım ediyor. Bir ayağım uyuşuk gibi, çok fazla tutmuyor. Diğeri için de protez kullanıyorum.
Muhammed: Böbreklerim iflas etmek üzere. Kanser hastasıyım. Gözlerim görmüyor. Bir de şeker hastasıyım. Annem öldü. Babam Suriye’de. Buraya tedavi olmak için geldim. Diyaliz hastasıyım.
Fatma Yılmaz: Bir yardımsever bu kimsesiz hastaların kalması için bir ev tuttu. Burada kalan hastaların kimleri yok. Çok bakımsız bir yer. Buranın boyanıp yeni eşyaların alınması gerekli. Giyecek kıyafetleri bile yok. Dezenfekte olması ve her şeyin yeniden alınması gerekli. Kalan hastaların harçlıkları bile yok. Her şeylerini burayı açan Suriyeli yardımsever karşılıyor ama yetmiyor. Biz de elimizden geldiği kadar yardım etmeye çalışıyoruz.

Kilis’te savaşın bitmeyen izleri
 

İNŞALLAH ALLAH BİZE BiR KAPI AÇAR

* Neler hissediyorsunuz?
- Meyyede Hamdo (Anne): Acıdan başka bir şey hissedemiyorum. Doğduklarında çocuklarımın hiçbir hastalığı yoktu. Son 10 senede oldu ne olduysa. Bombaların etkisinden sonra hastalıkları ilerledi. Çocuklarım okullarına gidiyorlardı. Oğlum ölmeseydi üniversiteye gidecekti. Kızım Ula da okula gidiyordu. Kızım Hene’nin kulağı bombadan sağır oldu. Cihaz takılırsa duyma şansı olacak. Şu anda konuşamıyor. Kızıma cihaz bulunmasını istiyorum. Param olmadığı için alamıyorum. En küçük çocuğum kardeşleri ve babası için çok üzülüyor. Ona her zaman “İnşallah Allah bize bir kapı açar” diyorum.

* Ula tedavi görüyor mu?

- Fatma Yılmaz: İki ayda bir kontrole gidiyor ama yetmiyor. Bu hastalara iyi şartlarda bakılması gerekiyor. Bağışıklık sisteminin güçlenmesi için özel mamalar yemesi gerekli.

 

 

 

 

 

X

Teşekkür ederim...

1987’de “Hürriyet Sinema Güzeli Yarışması”nın yıldızı seçilmemden sonra meslek hayatım boyunca yol arkadaşım olan Hürriyet, elime kalemi verip “Kelebek’te seni artık kaleminle görsünler” dedi...

İlk olarak 17 Şubat 2016 tarihinde Tarlabaşı’nda yaşayan çocukları yazmamla birlikte Hürriyet yolculuğum boyut değiştirdi. Onlarca şehir, köy ve kasaba gezdim. Kars’ta olağanüstü bir dostum var mesela, Zümran Ömür.

Tunceli’nin dağlarına çıkıp Pülümür’e vardığımda, Türkiye birincisi olup Robert Kolej’i burslu kazanan Mahir Gündoğdu ve ailesiyle tanıştım.

Şanlıurfa’nın Akçakale ve Harran ilçelerinde özel izinle girdiğim mülteci kamplarında, dünyanın gerçekleri ile tanıştım.

Mardin’den zırhlı bir araçla Nusaybin’e gidip Mehmetçik ile tabur yemeği yediğim günden hemen sonra Ankara’da, TBMM binasında röportaj kovalıyordum...

Pompalı tüfekle öldürülen lise öğrencisi kızı Helin’in acısını benimle paylaşan acılı baba Nihat Palandöken’i dinledim. Kalp nakli için bir gecede toplanan 2 milyon lirayla hayatı değişen Kartal bebeğin annesinin yanında, Frankfurt’taki hastane koridorlarında gözyaşlarına boğuldum.

Gaziantep’te yaşanan bombalı saldırının ertesi günü orada bulunup acıyı içime çektim.

Hakkari’de bir tiyatro sahnesinde genç oyuncularla sohbet ettim, onların imkansızlıklara karşı verdiği mücadelenin sırlarını dinledim. Aslan gibi bir yaşam felsefesine sahip bir editörüm vardı yanımda. Birlikte fikirler ürettik, uzun yollara gittik. Güldük, eğlendik ve gerçekten ağladık da...

2.5 yıl boyunca toplam 140 röportajla

Yazının Devamını Oku

'Bir fotoğraf için aylarca beklediğim oluyor'

Gülben Ergen bu hafta Deniz Kurbanzade ile bir araya geldi. Kurbanzade, çocukluğunun geçtiği Suadiye Oteli’ni, 45 yıllık evliliğini, fotoğraf tutkusunu ve kitaplarını anlattı.

Deniz Hanım’ı uzun yıllardır tanırım. Hem kendisi hem de eşi Firuz Bey ailem ve benim için çok değerlidir. Deniz Kurbanzade hem yazar hem de fotoğraf tutkunu. Öyle ki fotoğraf için neredeyse bütün dünyayı dolaşmış. Bir kelebeğin peşinde günlerini geçirmiş. Hâlâ da müthiş bir şevkle geçirmeye devam ediyor... Suadiye Oteli’nde geçen çocukluğundan başladık, açmayı planladığı sergiye kadar her şeyi konuştuk.

Önce Suadiye Oteli’nin sizdeki yeriyle başlayalım...

- Suadiye Oteli hayatımın geçtiği, geliştiği ve dünyayı yalnız o perspektiften gördüğüm bir yerdi. Suadiye o kadar benimle özdeşleşmişti ki bütün yaşantım orada olurdu.

Nasıl her şey orada olurdu?

- Aşkım orada olurdu, arkadaşım orada olurdu... Bunun dışında o dönemki hadiseler, film çekimleri, futbolcular... Mesela Hülya Koçyiğit ve Selim Soydan orada tanıştı. Bütün artistler o dönemde Suadiye Oteli’ne gelirdi. O zamanlar herkesin hayatıyla bir şekilde ilgili oluyorduk. Çünkü çok meşhur bir oteldi. Kulüp Reşat vardı.

Suadiye Oteli sizin ailenize mi aitti?

- Evet. Dedemindi. Daha sonra oğulları sattı. Otel satıldıktan sonra o kadar küstüm ki 6-7 sene Suadiye’ye gidemedim. Bir gün abim beni götürmek istedi. Abimle gittik. Karşı kaldırımdan otele bakarken dizlerim titredi. Başım döndü. Çok fena oldum. Oradaki her ağaçla konuşmuşumdur. Ağaçlarla bile hatıralarım vardı.

Yazının Devamını Oku

Çocuklarınızın mutsuz olmasına  izin verin

Gülben Ergen bu hafta “Beni Bu Kadar Sevme Anne” adlı kitabın yazarı, sosyal medyada ‘Rap’çi Öğretmen’ olarak tanınan sınıf öğretmeni Ahmet Naç ile bir araya geldi. Naç, kendi sınıfında uyguladığı yöntemleri, anne-babalarının yaptıkları yanlışları detaylarıyla anlattı.

Ahmet Naç’ı Twitter’da tanıdım. Renksiz bir sınıfı adeta masal evine çevirmişti... Ahmet genç bir öğretmen. Öğretmenlik onda baba mesleği. Ama o gelenekselin aksine yeni yöntemlerle okutuyor 44 öğrencisini. Çocuklar Gülsün Diye Derneği’nin Başkanı ve bu ülkeye 37 anaokulu armağan olmuş biri olarak çok etkilendim. 3 çocuk annesi olarak şunu söyleyebilirim; böyle öğretmenlere çok ihtiyacımız var...

 ◊ Yeni kitabınız “Beni Bu Kadar Sevme Anne” hayırlı olsun. Sevgi aynı zaman da zarar da veren bir şey olduğu için mi bu ismi koydunuz?

- Evet. Sevgiyle hiçbir problemimiz olamaz. Her anne-baba çocuğunu fazlasıyla sever. Mümkün olsa çocuklarımızı daha fazla sevebilmek de isterdik. Sonsuzluk böyle bir şey. Ama onları çok sevmek de sizi iyi bir anne yapmaya da yetmiyor ne yazık ki... Öğrencilerime olan sevginin beni asla iyi bir öğretmen yapmasına yetmeyeceği gibi.

◊ Onların ihtiyacı olan şey sevgi değil mi?

- Elbette ama sadece sevgiye mi ihtiyaçları var? Kendimize sormamız gereken soru “Ben onun başarılı ve mutlu olmasını istiyor muyum?” olmalıdır. Yaşamı boyunca ihtiyacı olan donanıma erişmiş, kendini gerçekleştirmiş bireyler yetiştiremezsek başarı ve mutluluktan söz edemeyiz. Onları daha çok severek mi bunu başaracağız yoksa akıl ve bilimin taçlandırdığı sevgimizle mi? Öyle olsaydı her çocuk kusursuz bir şekilde yetiştirilirdi. Ancak sevdiklerimize istemeden, farkında olmadan çok büyük zararlar verebiliyoruz. Hiçbir anne-baba çocuğuna zarar vermek istemez ama ne yazık ki biz onlara iyilik yapıyorum derken aslında ne kadar kötülük yaptığımızın farkında olamayabiliyoruz. Benim amacım da bunu gösterebilmek.

◊ Örnek verir misiniz?

- Çocuğunuz yere düştüğünde eminim içiniz cız eder. İçgüdüleriniz ve ona olan sevginizle o an tek istediğiniz şey onu ayağa kaldırmak ve varsa küçük yarasını temizleyip iyi olmasını sağlamaktır. Ülkemizde bunun en ileri noktası sanırım yarasını öpüp, ayağını çarptığı yere bağırmaktır. Peki ama ya bu yaptıklarınız yanlışsa? O an sakinliğinizi koruyup iyi misin diye sorsak, elimizi uzatıp bizden destek alarak ayağa kalkması için onu teşvik etsek, yarasını biz değil kendisinin kontrol etmesini sağlasak? Ona düşünme, problem çözme fırsatı vermezsek geleceğinde her tökezleyip düştüğünde ayağa kalkamayacak. Bu becerileri zamanında çocuklarına edindirmeyen aileler çocuklarına büyük kötülük yapıyorlar. İşte burada eğitimin en önce bir bilim olduğu akıllardan asla çıkmamalıdır.

ONUN YERİNE KARAR ALMAYIN

Yazının Devamını Oku

'Panik atak'ın nedeni gerginlik

Gülben Ergen bu hafta uzman psikolog Elif Özlük ile bir araya geldi. Özlük; uçuş, yükseklik, kapalı alan gibi korkuları tedavi eden sanal gerçeklik terapisinin detaylarını anlattı.

Uçak, yükseklik, kapalı alan gibi korkusu olan çok sayıda insan var. Elif Özlük de bu korkular için çıkmış yola... Çok genç bir psikolog. Yurtdışından getirdikleri sanal gerçeklik terapisi yöntemiyle başta uçak, yükseklik gibi çok yaygın olan korkuları tedavi ediyorlar.
Bir gözlük takıyorsunuz ve bir anda kendinizi uçakta buluyorsunuz.
Ya da bir gökdelenin en üst katından aşağıya bakıyorsunuz... Eğer sizin de böyle korkularınız varsa Elif’in söylediklerini dikkatle okuyun...

Elif Hanım, çok genç bir psikologsunuz. Neler yaptığınızı anlatır mısınız?

- 2011 yılında İstanbul Ticaret Üniversitesi’nden mezun oldum. Ardından yüksek lisans yaptım. Uzman psikoloğum. Kaygı bozuklukları, psikoonkoloji ve sanal gerçeklik üzerine çalışıyorum.

Sanal gerçeklik terapisi nedir?

- Simülasyon ve psikoterapinin birlikte kullanımıyla oluşturulmuş bir teknik. Bilişsel davranışçı terapinin teknoloji sayesinde kuvvetli hale getirildiği bir uygulama diyebiliriz. En çok fobi tedavisinde yararlanıyoruz. Fobi tedavisinin en önemli aşamalarından biri kişinin kaçındığı nesneye, duruma ya da ortama aşamalı olarak maruz bırakılmasıdır.

Yazının Devamını Oku

Köpekler için kariyerinden vazgeçti

Gülben Ergen, 4 Ekim Hayvanları Koruma Günü öncesinde, uluslararası bir şirkette yönetici olarak çalışırken her şeyi bırakıp köpek eğitmeni olan ve yurtdışında eğitim alan Mustafa Karakoca ile buluştu.

Müthiş bir enerji. Sevdiği işi yaptığı için gözleri ışık saçıyor. Hayatla ve kendisiyle barışık, cesur ve sevgi dolu. Bambaşka bir kariyerden geçiş yapıyor.
Özel bir şirkette yöneticiyken her şeyi bırakıp köpek eğitmeni olmaya karar veriyor. Yurtdışına gidip eğitim alıyor. Tüm birikimini harcıyor...
Mustafa ile hayatını adadığı köpekleri ve toplumumuzun onlara bakış açısını konuştuk.

◊ Mustafa, kaç yaşındasın? Ne üzerine eğitim aldın?

- 28 yaşındayım, Bilkent Üniversitesi İşletme Bölümü mezunuyum.

◊ Köpeklerle kaç yaşında tanıştın?

- 13 yaşında. Dedem benim için çok önemliydi. Dedemi kaybettiğim hafta sokakta yürürken bir yavru köpek beni takip etmeye başladı. O kadar çok etkilendim ki onu yanıma aldım. Adını da Toprak koydum. Ev halkı sahiplenmeme karşı çıktı. Ama ben onu bırakmadım. Anneme ve babama fark ettirmeden annemin misafirlerini ağırladığı ve yılda birkaç kez açtığı salonda Toprak’a bakmaya başladım. Sürekli ona gizlice yemek götürüyordum.

Ders çalışma bahanesiyle kapımı kilitleyip saatlerce onunla oynuyordum. Bir gün ablamlardan biri bunu fark etti ve anneme söyledi. Bu arada Toprak küçük olduğu için annemin kıymetli eşyalarını birazcık eskitmişti. Annem o odaya girince hayatının şokunu yaşadı. Çok üzülse de bana destek oldu, Toprak’a bahçede bir yer yaptırdı. O günden bu yana da hayatımda hep köpekler var.

Yazının Devamını Oku

Bize binde bir ücret teklif ediyorlar

Gülben Ergen bu hafta usta oyuncu Selda Alkor’la bir araya geldi. Alkor, 54. sanat yılını, sektöre bakışını ve yarım asırlık evliliğinin sırlarını anlattı.

“Kartallar Yüksek Uçar” dizisinin Hanım Ağa’sı, hafızalarımızdan silinmeyen birçok dizinin, filmin unutulmayan ismi Selda Alkor... Zarafetle karşılıyor bizi... Nasıl kendinden emin, vakur, bir o kadar da alçakgönüllü...
Yıllara meydan okuyan güzelliğiyle kırgınlıklarını anlatırken bile zarif. Mesleğine adadığı 54 yılına, sessizce taşıdığı 50 yıllık evliliğine saygıyla, hürmetle ve derin bir sevgiyle...
Fotoğraflar: Levent KULU

Selda Hanım kaç senedir sektördesiniz?

- 54 sene oldu.

Kırılma noktanız hangi işinizdir? Benim için mesela “Kartallar Yüksek Uçar” diziniz...

-

Yazının Devamını Oku

Boşanma davasının kazananı olmaz

Gülben Ergen bu hafta Mirror Circle platformunun kurucusu avukat Beste Demir Keki ile bir araya geldi. Keki kurduğu platformu, avukatlığa uzanan hikayesini ve çekişmeli boşanma davalarının zorluklarını anlattı.

Işık saçan, umut veren bir kadın Beste. 34 yaşında ama yaptıkları ve
yapacakları yaşının çok üstünde... Kadın haklarıyla ilgili o kadar ihtiyacımız olan bir bilince sahip ki... Sadece bir avukat değil yani. Mirror
Circle platformunu kurdu. Başarılı, genç ve güçlü kadınları bir araya getirdi. Şimdi bu kadınlar hem kendileri hem de diğer kadınlar için umut verici projeler üretiyor. Onu gönülden destekliyorum ve gururla alkışlıyorum. Sana ve senin gibi dimdik duran kadınlara ihtiyacımız var Beste...

 ◊ Beste Hanım, avukatlığa uzanan hikayenizi anlatır mısınız? Nerede okudunuz?

- Zonguldak’ta büyüdüm. Liseyi okul derecesiyle tamamladım. Daha sonra AFS bursuyla Amerika’ya gittim. Bir sene Amerika’da yaşadım. Liseyi de orada bitirdim. Hiç tanımadığım bir ailenin yanında yaşadım. Hayatımı değiştiren şeylerden biri buydu.

◊ Kaç yaşındaydınız o zamanlar?

- 18 yaşındaydım. Bir sene boyunca annemi ve babamı hiç görmedim. Çünkü AFS’de aile ziyaretleri yasak. Programın bozulmaması için anne ve babanı hiç görmemen gerekiyor. Hayatımın hem en sert hem de en muhteşem deneyimlerinden biriydi.

◊ Aileniz nasıl karar verdi buna? Size duydukları güvenle mi alakalıydı? Mesela yaşadığınız aileyi gelip gördüler mi?

Yazının Devamını Oku

BaşlıksızEsenler'de çocukların hayali gerçek oldu

Gülben Ergen, Esenler Belediyesi’nin düzenlediği “365 Gün 365 Hayal 365 Çocuk” projesinin etkinliğine katıldı. Esenler Belediye Başkanı Mehmet Tevfik Göksu ile buluşan Ergen, belediyenin kadın ve çocuk projelerini dinledi.

Esenler Belediyesi’nin “365 Gün 365 Hayal 365 Çocuk” projesinin etkinliğine katıldım. Yıllar önce bir konser için gelmiştim bu ilçeye. O günden bu zamana ne kadar çok şeyin değiştiğini gördüm.

Esenler Belediye Başkanı M. Tevfik Göksu ile konuşmaya başladığımızda duyduklarım beni çok heyecanlandırdı. Başkanın en büyük yatırımı insana olmuş. Çocuk Sokağı, Anne-Baba Üniversiteleri, Anne merkezleri...

Geri dönüşüm için yaptıkları ise her belediyeye örnek olmalı. Eskiden şiddet haberleriyle anılan Esenler şimdi gerçek bir yaşam alanı haline gelmiş.

Öyle ki anketlerde halkın en büyük talebi kütüphane olmuş. Heyecanla Esenler’de yapılacak olan kütüphaneyi bekliyorum...

◊ Esenler ilçesi geçmişte çok fazla olayla anılırdı. Şimdi hep iyi haberler duyuyoruz. Tebrik ederim. Öncelikle “Çocuk Sokağı” projenizi anlatır mısınız?

- “Çocuk Sokağı” ilk projelerimden biriydi. Esenler, İstanbul genelinde metrekareye en çok insan düşen ilçe. O nedenle çok yoğun bir nüfus hakim. Çocuklar da sokakta kabalıklar halinde oyun oynamak zorunda kalıyordu ve trafik olduğu için zaman zaman bu durum tehlike arz ediyordu. Ben de trafikten arındırılmış bir alan oluşturabilir miyim diye düşündüm. Burada aynı zamanda bir kültür merkezi olmasını ve geleneksel oyunların oynanmasını istedim. Mesela sek sek gibi, birdir bir gibi oyunlar oynanıyor.

◊ Anneler nasıl yararlanıyor bu sokaktan?

Yazının Devamını Oku

Anne-babaların eğitime ihtiyacı var

Gülben Ergen, ünlü psikiyatrist Prof. Dr. Özcan Köknel’i evinde ziyaret etti. Köknel; çocuk ruhunu anlamayı, artan şiddet olaylarını ve geçmişte açılan ana-baba okullarının faydalarını anlattı.

Özcan Köknel, İstanbul Tıp Fakültesi mezunu, yıllarını psikiyatriye vermiş bir isim... 1952’de mezun olduğu tıp fakültesine yıllar sonra bölüm başkanı olarak dönmüş. Bugüne kadar yaptığı sayısız araştırmayla birçok ödüle layık görüldü.

Onlarca kitap yazdı. Bugün 90 yaşında olan Özcan Hoca hâlâ araştırmaya ve bildiklerini aktarmaya devam ediyor...

Anlattıklarını dikkatle dinledim. Şiddetin temelinde yatan asıl nedenleri, anne-babaların çocuklarına davranma şekilleri, Türkiye’nin psikolojisi gibi birçok konuyu konuştuk...

  Özcan Hocam bu mesleği seçiş hikayenizden başlamak istiyorum... Nasıl bir ailede yetiştiniz? Neden psikiyatr olmak istediniz?

- Benim annem ve babam evvela öğretmenlik yapıyordu. Sonra İş Bankası’nda memur olarak çalışmaya başladılar. 1932 senesinde Tokat Zile’ye gittik. O zamanların Zile’si elektriği, suyu, yolu olmayan, evleri kerpiçten olan bir ilçeydi. Orada kerpiç dışında ev bulmak da zordu. Zar zor biz iki katlı bir ev bulduk. Alt katta ahır vardı. Üst katta da biz oturuyorduk.

Tek evlat mıydınız?

- Evet.

Yazının Devamını Oku

Vegan olduktan sonra sağlığıma kavuştum

Gülben Ergen, Bodrum’da vegan restoranı açan ünlü şarkıcı Zeynep Casalini ile buluştu. Casalini, veganlıktan restoran açmaya uzanan hikayesinin ayrıntılarını anlattı.

Bodrum’da minicik bir kafenin tüm detaylarıyla seve seve ilgilenen bir çift mavi göz, bir şahane ses, bir güzel kadın, bir tatlı anne... Zeynep Casalini ile semizotu yiyip kendi yaptığı pirinç yoğurdunu tüketmek, bir yandan hayvansal gıdalar ile topraktan gelen nimetin arasındaki farkları ondan dinlemek müthiş bir zevk. Benim fonumda onun sesi, onun unutulmaz şarkısı:
Ben o duvarlara çarpa
çarpa yosun tuttum / ağlaya ağlaya nasır tuttum...

“Annem Deniz Türkali, babam Ernesto Casalini, dedem Vedat Türkali, ben Zeynep Casalini” demeden, gülen yüzü, şen kahkahası
ile müşterilere servis yapan
bir küçük dev...

Annenden başlamak istiyorum... Deniz (Türkali) Hanım nasıl?- Anneciğim iyi. Kızlarla birlikte tatildeydi en son. Keyfi çok yerinde.

Yazının Devamını Oku

Emre'nin aşk haberini sunmam

Güzel, akıllı, marifetli, pratik ve çalışkan... Güzelliği ve fitliği malum dillere destan. İki şahane oğlu ile arı gibi bir anne. Sayfamıza bayram neşesi katan Çağla Şıkel ile konuştuk bu hafta...

YouTube kanalın çok iyi gidiyor... Memnun musun YouTube’da olmaktan? Ne kadar zamanını alıyor?

- Aslında haftada iki video koyuyoruz. Konuları ben ve ekibim buluyoruz. Herhangi bir şey bize bir konu yaratabiliyor. Hiç aklımızda olmayan şeyler ortaya çıkabiliyor.

Sen zaten gündüz kuşağında yaptığın televizyon programlarından aşinasın bu konulara değil mi?

- Aslında öyle ama YouTube izleyicisi çok farklı. Mesela bana diyorlar ki “Çağla, yeni başlayanlar için makyaj yapar mısın?” Ben “Saçmalama, 50 tane makyaj videosu yaptım” diyorum. “Hayır” diyor, yeni başlayanlar için olacak illa. Çünkü YouTube’daki kitle çok genç. 15-20 yaş arasında çoğunluk. Daha küçük yaştaki çocuklar bile girip “Çağla Abla” diye bakıyor. YouTube kanalı açtıktan sonra çok ilginç bir şey oldu. Aquapark’a gittik çocuklarla. Elimde botla yürüyordum. Yanıma 9-10 yaşlarında kız çocukları geldi. “Biz sizi çok seviyoruz. Sizin videolarınızı takip ediyoruz. Siz en sevdiğimiz YouTuber’sınız” dediler. “Çok teşekkür ederim” dedim. Kızlar beni asla tanımıyor. Asla Çağla olarak bilmiyor. Yüzde 100 eminim. Çünkü arkamı döndüğümde çığlık attı. Kaç senedir bu camiadayım kimse arkamdan çığlık atmadı. Bu çok güzel bir şey.

Çok güzel gerçekten...

- Orada yeni bir kitle edinmek, kimse yokmuş gibi kameraya konuşmak... Dışarıda neysem orada da oyum. Nasıl aynanın karşısında “Ne biçim eyeliner çektim, olmadı” diyorsam orada da bunları söylüyorum. Aslında kanal fikri bana sorulan sorularla ortaya çıktı. “Nasıl makyaj yapıyorsun? Saçını nasıl yapıyorsun? Farı nasıl sürüyorsun? Eyeliner nasıl oraya gitti?” gibi çok fazla soru geliyordu... 

Her şeyin doğal olması bence en büyük izlenme sebebi...

- Bence de... Mesela başta biraz sohbet ediyorum. “Ne yapıyorsunuz? İyi misiniz? Ben de iyiyim. Sağ olun. Çok teşekkür ederim. Yalnızım bugün” filan diyorum kendi kendime saçma sapan...

Yazının Devamını Oku

Bodrum kaçış değil, varış yeridir

Gülben Ergen, geçtiğimiz hafta Bodrum Belediye Başkanı Mehmet Kocadon’la bir araya geldi. Bodrum’da Ergen’in sorularını yanıtlayan Kocadon, ilçeye yapılması gereken yatırımları, trafik sorununu ve turizmde yaşanan gelişmeleri anlattı.

20 senedir Bodrum’un Belediye Başkanı Mehmet Kocadon...

Ailesi ve dostlarıyla mütevazı bir yaşam sürüyor. Ona derdinizi anlatmak için güvenlik görevlilerini aşmanız da gerekmiyor. O soğuk veya mesafeli değil, gözlerinizin içine bakarak sizi dinleyen, güleryüzlü bir başkan...  Dünyanın en değerli tatil beldelerinden Bodrum’da eğitimden sağlığa, spordan eğlenceye her türlü yatırımın başında olan, halkın nabzını bilen o başkanla buluştuk...

◊ Mehmet Bey kaç senedir Bodrum Belediye Başkanlığı görevini yürütüyorsunuz?

- Beş ay sonra 20’nci yılıma gireceğim. Dört dönem oldu. 1999’dan beri belediye başkanlığı yapıyorum.

◊ Belediye başkanı olmadan önce ne iş yapıyordunuz?

- Turizm ve hayvancılıkla uğraşıyordum. Ailemin geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktı. Bodrum, 1983 yılına kadar göç veren bir yerdi. Burada bir memurla evlenmek sınıf atlatırdı insanlara. Çünkü maaşı vardı. Bodrum, birinci derece sürgün yeriydi.Daha sonra bu sürgün yerinden dünya şehri yaratıldı. Bu dünya şehrini bizim büyüklerimiz yarattı.Onların misafirperverliği, hoşgörüsü sayesinde oldu. Nedensiz ölümlerin kol gezdiği Bodrum’dan bakın şimdi dünya markalarının ve Türkiye’nin en iyi hastanelerinin de olduğu bir Bodrum yaratıldı.Bu geçiş süreçlerini çok iyi analiz etmek lazım.

◊ Bütün dünya starları da Bodrum’a geliyor artık...

Yazının Devamını Oku

Mutlu aşk da var hayatta!

Gülben Ergen bu hafta ünlü iletişim danışmanı Özgür Aras’la bir araya geldi. Aras, yeni çıkan kitabı “Mutlu Aşk da Var!”ın yazılma hikayesini, aşka bakışını, Sezen Aksu ile ilişkisini ve mesleğinin detaylarını anlattı.

20 yıldır tanırım Özgür Aras’ı... Kendini geliştirmesini, yenilikleri sürekli araştırmasını, insanlara olan saygısını ve
gece hayatının göbeğinde çalışmasına rağmen kötü alışkanlıklardan kendini korumasını çok severim...
Son yıllarda ülkemizde marka olmak isteyen starlara ‘bilinçli algı yönetimi’ de veriyor.
Çalıştığı isimlere artı değer katan biri Özgür.
Ve son kitabı “Mutlu Aşk da Var!”da tecrübelerini bize anlatmaya devam ediyor.
Rahmetli anneciğinin kıymetli emanetine gözüm gibi bakarak yaptım bu sohbeti Özgür’le... Yeni kitabın hayırlı olsun… “Mutlu Aşk da Var!” ne anlatıyor bize?

- “Mutlu Aşk da Var!”, hepimizin özlem duyduğu bir cümle... Ben bu özlemden yola çıkarak aşkın aslında yanı başımızda olabileceğini, her ne yaşamış olursak olalım aşktan vazgeçmemek ve ona tüm kalbimizle inanmak gerektiğini anlatmak istedim.

Bunu yaparken de aynı zamanda deneyimlerimden, dinlediğim ve tanık olduğum hikayelerden ilham alarak aşkı bulma ve ona sahip çıkma ile ilgili püf noktaları verdim. Kitabım aşka inanmaktan vazgeçenlerin hislerini yeniden gözden geçirmesini sağlayacak.

Yazının Devamını Oku

Mezopotamyalı kadınlar dünyanın kaderini değiştirecek

Mardin ülkemizde en etkilendiğim toprakların başında geliyor... Ve o şahane toprakların bize hediyesi Ebru Baybara Demir..... Memleket ve başarı sevdalısı bu girişimci kadını tanıdıkça daha da saygı duyuyorum... Yaptıkları yapacaklarının habercisi. Titiz, akıllı, özenli bir anne, dünyalı bir şef, gurur duyulası bir eş ve evlat...

◊ Ebru Hanım, Mardin’de uzun yıllardır şefliğini yürüttüğünüz bir restoranınız var. Mutfağa uzanan hikayeniz nasıl başladı?

- Babamın Mardin özlemleriyle büyüdüm. İstanbul’da büyüdük. Babam bizi hiç Mardin’e getirmedi. Dört kardeşiz.Annem çok becerikli bir kadındır. Zaten babam çok aşık olmuş anneme. Ama annem çok güzel ve becerikli olduğundan dolayı gelin geldikten sonra babamın ailesi tarafından çok ezilmiş. Annemin bütün talihsizliği iki kız çocuğu doğurmasıyla devam etmiş. Çünkü o dönemlerde herkes erkek çocuk doğurmasını bekliyormuş.Annemi çok eziyorlar. Annemin ilk çocuğu da kız oluyor. Ondan sonra babam diyor ki “Benim üç kızım var ama hepsini erkek gibi yetiştireceğim”. Ardından da İstanbul’a taşınıyorlar.

◊ Diğer iki kız kardeşiniz ne iş yapıyor?

- Ablam Kanada’da ünlü bir firmanın pazarlama müdürü. Diğer ablamın da reklam ajansı var. Benden sonra bir de erkek kardeşimiz oldu. Görsel iletişim üzerine çalışıyor. Aslında tam bir mucit.

◊ Babanızın size olan yaklaşımı nasıldı?

- Babam hep gurur duydu bizimle. Evin erkeği gibi yetiştirdi gerçekten bizi. Her işi yapabilirim diye beni çok motive etti. Babamla birlikte hiç Mardin’e gitmedik.Bizi götürmedi. Ama memleketini özlediğini çok anlatırdı.

◊ Neden gitmedi?

- Anlamadık biz de. Marmara Üniversitesi Turizm ve Rehberlik bölümü mezunuyum. Turist rehberliği yapıyordum. 1998 yılında ilk evliliğimi yaptım. Eşim de rehberdi.1999 yılında depremden sonra turizm bitme noktasına gelmişti. İşsiz kaldık. Eşime ‘’Gel Mardin’e gidelim” dedim.Eşim de bana “Ne işimiz var orada?” dedi. “Ben çok merak ediyorum” dedim. Öyle gittik Mardin’e... Gittiğimde çok büyülendim. “Burada yaşayalım. Fark yaratalım. Turizm yaparız” dedim.  “Olur” dedi.

Yazının Devamını Oku

BANA UPGRADE KORELİ DEDİLER

Oyunculuğa sevdalı, bir o kadar da ailesine ve geri planda yaşamaya meraklı, esprili, sıcak bir genç Gökhan Alkan... Tiyatro kökenli olması, Müjdat Gezen ekolünden gelmesi de cabası. Bodrum’da yaptığımız sohbetten sonra anladım ki ekranda kendi tabiriyle “yarası olan” bir karakterle izleyeceğiz onu. İşte karşınızda sevenlerine, takipçilerine aşırı bağlı, dünya sinemasını takip eden, elinden kitabı düşmeyen, ustalara saygıda kusur etmeyen bir oyuncu...

◊ Geçen sene ilk kez Altın Kelebek (En İyi Çift) Ödülü’nü aldınız… Bekliyor muydun? Neler hissettin?
- Bekliyordum desem yalan olur. Çünkü çok sağlam rakiplerimiz vardı. Mesela benim de çok sevdiğim ve bitmesine üzüldüğüm “Vatanım Sensin” dizisindeki En İyi Çift adayı gibi. Bizim Altın Kelebek En İyi Çift Ödülü’nü alışımız, kamera arkasında çok samimi olmadan da çift enerjisini yansıtabileceğimizin kanıtı oldu. Savunduğum bir şeyin karşılığını görebilmek de beni onore etti.
◊ Neden set dışında bir iletişiminiz yoktu?
- İletişimimiz vardı ama bu benim şu anki oyunculuk anlayışımla ilgili bir durum. Ben karakteri yaşamayı seviyorum. O karakterin duygu ve düşüncelerini deneyimlemek hoşuma gidiyor. Böyle bir metot kullandığım için de Öykü Hanım ile tutkulu aşık çiftini seyirciye yansıtabildik.
◊ Bu işini iyi yapmak aslında…
-Teşekkür ederim. Karşılıklı çok güzel bir enerjiydi bence. Samimi ve inandırıcı bir çifttik. Senaryomuz iyiydi. Ayrıca, MF Yapım sahibi Faruk Bayhan ve ekibimiz bizim için elinden geleni yaptı. Biz de işine sarılan insanlarız. Sonuçta bizim ekmek kapımız orası. Ekmeğine ihanet etmeyen insanlar olarak da seyircimizin sevgisine nail olduk. Bu da benim kendi adıma en büyük gurur kaynağım.
◊ Öykü Karayel ile Can Bonomo geçenlerde evlendi. Düğünlerine gitmedin mi?

Yazının Devamını Oku

'Erkekler kendileriyle yüzleşmeli'

Gülben Ergen bu hafta “Adapsız Kadınlar Hayâsız Erkekler” kitabının yazarı, televizyoncu Yelda Kırçuval’la bir araya geldi. Ergen, kadın-erkek ilişkilerinden sanal mutluluklara, adabımuaşeretten toplumun kadına biçtiği değere kadar her şeyi konuştu.

İletişimin insan yaşamındaki yoksunluğu ve önemi üzerine araştırmalar yapan genç bir yazar Yelda Kırçuval. Instagram’da yaşanan, gerçeklerden uzak, yüreği, hissi olmayan sanal ilişkileri anlattı bana. Geçtiğimiz haftalarda kendi adıma uzaklaştığım, hayatı sadece kendim için yaşamaya başladığım bugünlerde iyi geldi bana anlattıkları. O beni yöneteceğine ben hükmetmek istedim sosyal medyaya. Yelda Hanım da yazdığı kitapta günümüz çağında yaşanan ilişkilerin gerçekliğine bu açıdan bakıyor...

 ◊ Yelda Hanım, ne iş yapıyorsunuz?

- Televizyoncuyum. 17 yıldır medya sektörünün içindeyim. 12 yıllık bir habercilik geçmişim var. TRT kökenliyim. Bir süre orada çalıştıktan sonra özel kanallarda programlar yaptım. Bir yandan da Mimar Sinan Güzel Sanatlar Lisesi’nde, Sinema ve Televizyon bölüm başkanıyım. Sinema-TV, yapım-yönetim ve diksiyon dersleri veriyorum. Son olarak da kitap yazdım...

◊ Kitabınızın adı “Adapsız Kadınlar Hayâsız Erkekler”. Ne demek adapsız be hayâsız? Neden yola çıktınız bu ismi koyarken?

- Mesleğim gereği çok gözlem yapan bir insanım. Aslında adabımuaşaret üzerinden yola çıktım. Çünkü adabımuaşeret günümüzde yitirdiğimiz bir kavram. Siz istemeseniz de birileri sizi değiştirmeye ya da düzeltmeye çalışıyor. Ama o düzeltme sizi günden güne adapsızlığa itiyor.

◊ Adapsızlık biraz sert bir ifade değil mi?

- Evet sert ama günümüz ilişkileri değerden yoksun olduğu için beraberinde bu sertlik kaçınılmaz oluyor.

Yazının Devamını Oku

Sağlık olmadan güzellik olmaz

Gülben Ergen bu hafta güzellik uzmanı Suna Dumankaya ile bir araya geldi. Dumankaya yeni kitabı “Geçmişten Günümüze Sağlık ve Güzellik”i, anneannesinden öğrendiği tarifleri ve yaz aylarında dikkat etmemiz gerekenleri anlattı.

Bu hafta sayfamda, gündüz kuşağında yaptığım tüm TV programlarımın vazgeçilmez konuğu Suna Dumankaya var. Ailesinden öğrendiği bilgilerle yıllardır doğal tarifler hazırlayan dünya tatlısı, girişimci bir kadın o. Günümüz koşullarında tüm kozmetiklerde biliyoruz ki yapay, kimyevi ve doğal olmayan birçok madde bileşeni var. Ama Suna hazırladığı bitkisel tariflerle doğal güzelliğin mümkün olduğunu bize kanıtlıyor...

 ◊ Suna, senin en önemli özelliğin sahip olduğun bilgilerin çoğunu anneannenden öğrenmen değil mi?

- Anneannemin babaannesi Türkiye’nin ilk lokman hatunuydu. Türkiye’de seferberlik ve savaş varken, askerler yaralandığında tedavi edermiş. Doktorlar bacağına kurşun isabet eden askerlerin bacağını kesmek isterken, o doğadan topladığı otlardan macun yaparmış. Sonra onu askerlerin bacaklarına sararmış. O askerlerin bacakları kangren olmaktan kurtulurmuş. Seferberlik zamanında birçok insana deva olmuş. Ondan sonra anneanneme öğretmiş. Anneannemden de bana geçti. Rahmetli anneannem 105 yaşından fazla yaşadı.

◊ Anneannenizin ismi neydi?

- Fatma Öktem. Anneannem daha ilaç sektörü bu kadar gelişmeden önce, mesela çocuğu olmayana ilaç yapardı. Ama “Önce hekime gidin, sonra gelin” derdi. Hiçbir yaptığı ilacın parasını almazdı. Vakıf gibiydi. Diyelim ki birisinin çocuğu oldu. Ödül olarak hediyeler getirirdi. Mahallede kimin kızı evleniyorsa o hediyeler anneanneme giderdi. “Bilginin zekatını verin. Bilgiyi paylaşın ama bilgiyi paraya dönüştürmeyin, büyüsü bozulur” derdi. Anneannem cumhurbaşkanlarından başbakanlara, hatta Atatürk dahil herkese hizmet etti. Doğuya gelen bütün cumhurbaşkanlarına yemek yapardı, hastalıklarına çözüm bulurdu. Ama biz bunu hiçbir zaman reklam aracı olarak kullanmadık. Çünkü karşılık beklemeden yaptık. Tamamen sevgi ve saygı çerçevesinde...

◊ Peki senin el alman kaç yaşında oldu?

- Rahmetli anneannem köylere giderdi. “Bir kadın ters doğum yapıyor. Hadi gel” diye çağırırlardı. Ben de onun yanında giderdim. İlaç yapmasında ona yardım ederdim. Bazen “Hadi git şuradan otları al gel” derdi. Gider alırdım. Çok titiz bir kadındı. Acayip hijyene düşkündü. Rahmetli annem çok özel bir kadındı. Cenazesini çok büyük bürokratlar kaldırdı. Rahmetli Demirel de bana derdi ki “Suna, bu kadar öğretiyi öğrendin. Lütfen sen de bizim için kullan”...

Yazının Devamını Oku

Bitsin bu şiddet! Hapis cezası şart

Sapanca’da bacakları ve kuyruğu kesilmiş halde bulunan, çektiği acıya dayanamayıp ölen o yavru köpek Türkiye’nin içini yaktı. Gülben Ergen, vahşetin ardından hayvan hakları savunucularıyla bir araya geldi, hayvan hakları konusunda acil yapılması gerekenleri konuştu.

Bundan 5-6 ay önce buluşmuştum hayvanseverlerle... Fakat maalesef o günden bugüne yasalardaki boşluklarla ilgili hiçbir somut adım atılmadı.
Sapanca’da yavru köpeğin başına gelen o korkunç olay hepimizi üzüntüye boğdu... Aynı şekilde Eyüp’te tecavüze uğrayan yavru kedi de...
Sivil toplum örgütleri ve baroAlar geçen hafta 17 şehirde basın açıklaması yaptı. Açıklamadan hemen sonra onlarla bir araya geldim ve acilen neler yapılması gerektiğini konuştum.
Biz karıncayı bile incitmekten çekinirken nasıl bir ruh hali o masum canlara kıyar?
Hayatım boyunca bu köpeğin bakışlarını unutmayacağım. Siz de unutmayın...

 ◊ Geçen hafta, Türkiye’nin birçok ilinde öldürülen o yavru köpekle ilgili bir basın açıklaması yapıldı. Sesinizi yeteri kadar duyurabildiğinizi düşünüyor musunuz?

- İstanbul Barosu Hayvan Hakları Merkezi Başkanı Avukat Yasemin Babayiğit:

Yazının Devamını Oku

Yaşasın iyi müzik

Gülben Ergen bu hafta ünlü müzisyen Ercan Saatçi ve gitarist Ayhan Günyıl’la bir araya geldi. İkili, birlikte hazırladıkları “Sezen Şarkıları” albümünün ortaya çıkış hikayesinin detaylarını anlattı. 

Öyle bir gitar sesi ki, öyle bir dingin ve şahane ki... Kim bu çalan? Bu albümün adı ne? Dinledikçe kendimden geçiyorum. Tanımalıyım onu! “Yaşasın iyi müzik” diye haykırmalıyım. Albümün prodüktörü Ercan Saatçi 20 yıllık dostum. Ercan Saatçi Akademi’de albüme imza atan Ayhan Günyıl’la bir araya geliyoruz. Günyıl mütevazılık içerisinde anlatıyor hikayesini. Dinlemediyseniz çok şey kaçırdığınız bu albümün ana kahramanı ise Sezen Aksu... Üstelik Aksu, ömrümüze hediye ettiği şarkılarını bedelsiz veriyor, benim iyi müziğin peşini hiç bırakmayan gök gözlü arkadaşım Ercan ve Ayhan’a... Yeter ki iyi müzik olsun...


 ◊ “Sezen Şarkıları” albümü kimin fikriydi?

- Ercan Saatçi: Ayhan’ın fikriydi. Ama bu Ayhan’ın ilk albümü değil. Aslında üzülerek söylemek istiyorum, değeri bilinmemiş albümleri var. Bu ülkede enstrümantal müzik maalesef çok önemli bir gözükmüyor. Ülkede müzikle ilgili kalite kaygısı var ya, işte nedenlerinden biri bu. Ayhan beni arayıp “Abi böyle bir şey yapmak istiyorum” dediğinde “Yürü” dedim.

- Ayhan Günyıl: Aslında en başta “Perişan Şimdi”nin demo’sunu çalıp Ercan’a yolladım. Çok beğendi ve hemen bana geri döndü. Müzisyen ve prodüktör kafasıyla düşündüğü için “3-4 şarkı değil, 10-11 şarkı yapalım” dedi. O böyle söyleyince şaşırdım.

- Ercan Saatçi: Ayhan, “Sezen Aksu acaba bana şarkılarını verir mi?” diye bir kaygı duyuyordu. “Sen hiç merak etme” deyip hemen Sezen’i aradım. Ayhan’ın bana yolladığı şarkıyı da kendisine yolladım. Dinledikten sonra “Prodüktörü sensen, ne istiyorsan yap, yürüyün” dedi. Sezen’in hakkını verelim. Ondan sonra Ayhan’a “Sezen istediğin şarkıları kullanabileceğini söyledi” dedim.

◊ İyi ki Ercan’ı aramışsın...

- Ayhan Günyıl:

Yazının Devamını Oku

Yalnızlığı keyfe çeviren bir kadınIn hikayesi

Gülben Ergen, “Sen Gittin Ya Ben Çok Güzelleştim” kitabının yazarı, paylaşımlarıyla sosyal medyada beğeni toplayan Nilgün Bodur’la bir araya geldi. Ayrılıklardan yemek tariflerine, maskelerd en yeni ilişkilere kadar her şeyi konuştu.

Instagram’da takibe aldığım günden beri bayılıyorum Nilgün Bodur’a. Yüzüne kahve telveleri sürüp içine karbonat kattığı pratik yüz maskelerini ben de yapıyorum. Geçenlerde bir videosu çıktı karşıma... Kitabında da bunu paylaşmış:
“Hayat ilginç, gün gelir, içoğlanları padişah olur.
Gün gelir Kezban’lar Destan,
Onları destan yapanlar, Mestan olur.
Gün gelir hadsizlik özgüven,
Saygı yalan, sevgi dolan olur.
Gün gelir çivisi çıkar dünyanın.

Yazının Devamını Oku