GeriOnur BAŞTÜRK Uzak kıtanın mutlu şefi Anadolu’yu anlatıyor
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Uzak kıtanın mutlu şefi Anadolu’yu anlatıyor

Michael Haneke’nin o süper depresif filminden mi (Yedinci Kıta) yoksa uçuş süresinin über uzunluğundan mı bilemiyorum; ama Avustralya gerçekten uzak geliyor bana. Her anlamda.

Sanki orası başka bir gezegenmiş gibi hissediyorum. Ki Tokyo’ya aslında öyle derler, ama benim için nedense Avustralya o kategoride.
Sanki oradaki insanlar sabah akşam sörf yapıp hepimizden fazla fazla mutlu mesut yaşayıp sonra da yüzlerinde şahane bir gülümsemeyle öteki dünyaya göç ediyorlarmış (hatta belki de boyut değiştiriyorlarmış) gibi hayal ediyorum.
Sonunda bu tuhaf hayalimi doğrulayan bir Avustralyalı ile tanıştım.
Üstelik Avustralyalı bir Türk’le!
Gerçekten fazlasıyla mutluydu, komikti, hayattan inanılmaz keyif alıyordu.
Tek farkı, sörf yapmıyordu! Yemek yemeyi ve yapmayı seviyordu; çünkü o bir aşçıydı.
Üstelik Avustralya’da tanınan bir aşçı, Somer Sivrioğlu.

EN ÖNEMLİ ŞEY: ÖDÜN VERMEMEK

Sidney’deki Türk restoranı Efendy’nin sahibi ve şefi olan Somer, 25 yaşında Sidney’e gitmiş ve 40’lı yaşlarında Avustralya’nın en ünlü şeflerinden biri olmuş.
Cesur bir şef Somer, yurtdışındaki Türk mutfağı hakkındaki düşünceleri de net:
“Eğer o tuzağa düşerseniz mozzarella peyniri ve ketçapla döner sunmaya başlıyorsunuz!
Bizim gibi etnik mutfaklarda yapılması gereken şey kesinlikle kendinizden ödün vermemek.
Ancak bu şekilde Türk mutfağını kebap, pide, dansöz algısından kurtarabiliriz. Aslında en büyük sorun mutfağımızın iyi bir temel kaynağının olmaması.”

“ANATOLIA” İÇİN 16 İL GEZMİŞ


İşte Somer bu eksiklikten yola çıkarak Türk mutfağı üzerine bir kitap yazmaya karar vermiş.
Üstelik bunu tek başına değil, Avustralya’nın en önemli yemek yazarlarından gazeteci David Dale ile birlikte yapmış. Beraber 16 il gezmiş, yüzlerce mutfağa girmiş ve fotoğraflayıp yazmışlar.
İki yıldan fazla süren çalışma sonunda “Anatolia-Adventures in Turkish Cooking” ortaya çıkmış.
Somer yakın zamanda bizde de satılmaya başlanan kitabın yurtdışında büyük ilgi gördüğünden bahsediyordu tanıştığımızda.
Heyecanlı ve evet mutluydu!
Ben ona mutluluğun sırrını soramadan ise uçtu gitti kıtasına.
Artık bizzat gidip göreceğim o mutlu diyarı.

Popüler mekan Top 10

İSTANBUL

1- Spago / Nişantaşı (3)
2- Cecconi’s / Tepebaşı (1)
3- Escale / Levent Kanyon (5)
4- La Boom (Teras Emirgan& Gizli Kalsın) / Emirgan (2)
5- Backyard / Bebeköy (4)
6- Lucca / Bebek (6)
7- Sunset / Ulus (7)
8- The Bar&Park Şamdan / Kuruçeşme (-)
9- Bej / Karaköy (8)
10- Colonie / Karaköy (9)

BODRUM

1- İl Riccio / Cennet Koyu (1)
2- Club 29 Tilkicik / Yalıkavak (2)
3- Mimoza / Gümüşlük (3)
4- Sess / Türkbükü (4)
5- Bella Sombra / Türkbükü (5)
6- Mufla / Yalıkavak (6)
7- Orfoz / Bodrum Merkez (7)
8- Beş Oda / Türkbükü (-)
9- Garo’s / Türkbükü (8)
10- X Beach / Yalıkavak (9)

ÇEŞME


1- Zio Beach / Alaçatı (3)
2- Before Sunset / Ovacık (2)
3- Fly-Inn Bej / Altınkum (1)
4- Köyün Delisi / Alaçatı (5)
5- Alarga / Alaçatı (6)
6- Ferdi Baba / Alaçatı (8)
7- Paparazzi / Aya Yorgi (-)
8- Kum Beach Madeo / Alaçatı (4)
9- Alaçatı 29 /
Port Evleri / (-)
10- Su’dan / Alaçatı (-)

X

Uzaktan kumanda yetiştirilen 1200 ağacın hikâyesi

Benim çocukluğumda, özellikle ilkokul zamanlarında, fidan dikme seremonileri vardı. Her okul bir alanı belirler, tüm öğrencilerle beraber fidan dikilirdi.

O ağaca elin değerdi yani.
O an tam anlamasan bile bir ağacın nasıl dikildiğini görürdün, zihninde o bilinç bir şekilde yer ederdi. Şimdi işler pratik.
Daha önce bahsetmiştim. Mesela Ecording diye bir oluşum var.
Drone aracılığıyla tohum topu atıyorlar. Hızlı ve ulaşılamayan yerlere erişildiği için mantıklı bir yöntem. Ya da TEMA Vakfı’na bağışta bulunuyorsun, senin adına bir ağaç dikiyorlar, sertifikasını yolluyorlar. Ama açıkçası çocukluktaki o fidan dikme seremonileri çok daha masum ve içtenmiş.
Bizzat sahada olduğun ve toprağı daha iyi anladığın için...
Elbette o günler geride kaldı.
Yeni nesil ilhamlara her zaman ihtiyaç var. Mayısta başlayan ve kasıma kadar sürecek olan Venedik Bienali 17. Uluslararası Mimarlık sergisinde hayran olduğum şu iş gibi: Ego to Eco.

Yazının Devamını Oku

Kaya Demirer: “Aşısızları içeri alan mekanlara ceza gelebilir”

Çarşamba günkü “Aşısızlar mekanlara alınmasın önerisi nasıl uygulanacak” yazım üzerine TURYİD Başkanı Kaya Demirer aradı.


“Yazınla ilgili birkaç yorumda bulunmak istiyorum” dedi.
Kaya’nın ilk başta üzerinde durduğu husus şuydu:
“Mekanlara girerken tıpkı şu an AVM girişlerinde olduğu gibi HES kodu gösterilecek.
HES karekodunun içinde zaten çift doz aşılı olup olunmadığının verisi mevcut.
Yani sistem gayet iyi ve oturmuş durumda.”
Bu noktada Kaya’ya, “Peki ya mekana girerken sızmalar olursa, tanıdıklara ayrıcalık gösteren, kodunu göstermeyen olursa ne olacak?” diye sordum; ki benim çarşamba yazısında da altını çizdiğim buydu.

Yazının Devamını Oku

‘Aşısızlar alınmasın’ önerisi nasıl uygulanacak?

Yeme-içme sektöründen çok tartışılacak bir öneri geldi.

Aşısızların 1 Eylül’den sonra mekanlara alınmamasını önerdiler.

TURYİD adına başkan Kaya Demirer duyurdu bunu.

Yeme-içme sektörü şu açıdan haklı; yeni bir kapanmayı gerçekten kaldıramazlar.

En son yaşadığımız kapanmada zaten zorlandılar.

Bu yüzden önerilerine hak vermemek elde değil.

Ama işin göz ardı edilen bir yanı daha var: O da bu önerinin nasıl uygulanacağı...

Yıllardır yeme-içme sektörünü takip eden biri olarak uygulamaya gelince çok zorlanılacağını söyleyebilirim.

Diyelim ki bir mekanın her daim iyi hesap bırakan sıkı bir müdavimi var.

Yazının Devamını Oku

“Her işletmenin fiyatı aynı olacak diye bir şey yok”

Her yaz sezonu Bodrum’daki restoranların fiyatları mutlaka konuşulur.

Bu yıl da konuşuldu. Hatta ödenen rakamları gösteren adisyonlar sosyal medyada paylaşıldı, onun üzerinden yorumlar yapıldı. Cumartesi günü şef Somer Sivrioğlu’yla yaptığım röportajda bu konuyu ona da sormuştum.

Çünkü Somer Şef Bodrum ve Çeşme’de tatil yapan biri. Restoranları ve fiyatlarını biliyor.

Somer Şef’in röportajda söylediği “Fiyatların abartılı olduğunu düşünmüyorum” yanıtı haliyle çok konuşuldu, tartışıldı.

Bu yüzden ona tekrar sormak istedim, bu kez işin daha derinine dalarak...

“ACIMASIZ OLDUĞUNU DÜŞÜNÜYORUM”

Ben de restorancıyım” diyerek söze başladı Somer Sivrioğlu ve şöyle devam etti:

“Biz bir yemeği yaparken yemeğin maliyetine bakıyoruz. Gelir gider tablosunda yemek toplam maliyetin sadece dörtte birini oluşturur. Ama yüksek ya da çok kısa dönemsel kiralar, stopaj, personel ücretleri, bir de üstüne pandemi şartlarını eklersek, tüm bunların hepsi birden kâr marjını inanılmaz etkiliyor.

O nedenle sadece yemeğin maliyetine bakmamak lazım. Sonuçta bu kadar kısa bir sezonda, düşün sekiz hafta bile değil, restoranların tüm maliyetleri çıkarması lazım.

Yazının Devamını Oku

Bayramlık Bodrum’dan geriye kalanlar

Böylesi ilk kez oluyor. Gez dolaş bitmiyor Bodrum. İstersen bir hafta kal. Yetmiyor. Bu da güzel bir şey. Hep olması gereken. Ah bir de altyapı şahane olsa! Mekanlar su tankeri kovalıyor, susuz kalmayalım diye. Kısacası Bodrum’da dert de çok, eğlence de... Dolayısıyla izlenim de... Şimdi o izlenimlere buyurunuz.

YUNAN ADASI’NDAN TRANSFER
Paros Adası’nın ikonik bir deniz ürünleri restoranı vardır: Barbarossa.
Hayli büyük bir mekan olan Barbarossa her daim kalabalıktır, adaya gelmişken mutlaka buraya uğranır ve yemek yenilir.
İşte o Barbarossa bu yaz Caresse, a Luxury Collection Resort&Spa içinde açıldı.
Paros’taki mekana göre Caresse’deki versiyon biraz daha ‘fine-dining’ havasında.
Konumu nefis, denizin hemen kenarında.
Özellikle dolunay zamanları denk gelinirse ortamın büyüleyici hali üçe beşe katlanıyor.

Yazının Devamını Oku

Kültür Bakanlığı’nın içinde mutlaka gastronomi bakan yardımcılığı olmalı

“MasterChef” jüri üyesi Somer Sivrioğlu, daha önce “Türk mutfağı dünyada saygı gören bir mutfak değil” demiş ve bunun nedenlerini sıralamıştı. Şimdi de başlığa aldığımız bu çözüm önerisini söylüyor. Değindiği başka konular da var elbette. Mesela Avustralya ve Türkiye arasındaki ikili yaşamı, mesela neden kaos ve kargaşadan beslendiği, mesela İstanbul’da açmayı düşündüğü restoran... Hepsi bu röportajda, afiyetle okuyunuz...

Somer Şef şimdi çocukluğuna dön ve kokusuna/tadına bayıldığın ilk yemeği hatırla. Neden o yemeği hatırladığının da altını çizmeyi unutma tabii...

- Anneannemin pırasalı böreği! Kendisi Yugoslav göçmeni, çok güzel el açma börek yapardı. Ve o böreği açtığı zaman annem, iki rahmeti dayım, bütün aile bir araya gelirdi. Yemeğin birleştirici gücünü ve tek bir yemekle bütün aileyi sofrada toplayabildiğini o zaman gördüm.

Bir “Sliding Doors” (Gwyneth Paltrow’un oynadığı ünlü film) sorusu: Avustralya’ya gitmemiş olsaydın yine şef olur muydun? Sanki Avustralya şeflik kariyerini tetiklemiş gibi geliyor bana... 

- Ben zaten Avustralya’ya gitmeden önce de işletmeciydim. Annemlerin restoranını işletiyorduk. Ama haklısın, İstanbul’da kalsaydım şefliğe o kadar girmeyebilirdim. Çünkü o zamanlar şeflik çok da özenilecek bir meslek değildi. Şefliğin popüler olması bizden sonraki jenerasyonla başladı. Belki Türkiye’de kalsaydım yine iyi bir restorancı, işletmeci ve iyi bir yemek tadımcısı olurdum ama iyi bir şef olamazdım.

BİRAZ KAÇIŞ OLARAK GİTTİM

Avustralya’da olmak, orada restoran açmak sana neler kazandırdı ve tabii aynı anda senden neleri aldı götürdü? 

- İnanılmaz bir özgüven kazandırdı! Avustralya’ya gittiğimde tanıdığım bir kişi bile yoktu. Zaten biraz da kaçış olarak gitmiştim. 90’lar pop furyasının bitmek üzere olduğu zamanlarda işletmemizi satmıştık ve boşluk içindeydim. Herkesin en yapmayacağı şeyi yapıp kimsenin gitmediği Avustralya’ya gitmeyi tercih ettim. Bu da bana tek başına kalmanın huzurunu, tek başına bir şeyleri başarmanın özgüvenini verdi. Bu çok ciddi bir kazanım. Şu anda dünyanın İngilizce konuşulan herhangi bir yerinde restoran açmak benim için çok kolay. Kariyerimin buraya gelmesinde en büyük etkendir Avustralya’da başarılı olmam. Orada olmak benden çok fazla bir şey götürmedi. Kendi kültürümden biraz uzaklaşmış oldum ama onu da şu son 4 yılda epey kapadığımı düşünüyorum.

Yazının Devamını Oku

Bodrum’un açık hava heykel parkı

Bayramlık Bodrum’da kalabalık ve trafik bitmiyor evet ama sanat etkinlikleri de hızlı bir şekilde devam ediyor.

Loft Art Sculptville açılışı onlardan biriydi.

Sevil Dolmacı Art Gallery ve Bodrum Loft işbirliğiyle düzenlenen Loft Art Sculptville klasik sergilerden değil, bir açık hava heykel parkı.

Bodrum Loft arazisi içine serpiştirilmiş 11 sanatçıya ait 22 farklı eser yer alıyor Loft Art Sculptville’de.

QR koda tanımlanmış bir haritaya bakarak eserleri arazi içinde gezerek bulabiliyorsunuz.

Nitekim açılış günü ağaçların arasına gizlenmiş ya da bir duvara kondurulmuş eserleri bulmaya çalışmak çok eğlenceliydi.

Sergide favorim olan eserlere gelince...

Güney Koreli heykeltıraş

Yazının Devamını Oku

Nobu’nun ikinci perdesi nasıl başladı

İstanbul yeme-içme hayatının bugünlerde en çok konuşulan yeni restoranlarından biri Nobu.


Aslında Nobu, Türkiye’ye ilk kez gelmiyor.
2014 yılında Yalıkavak Marina’ya, tam da Zuma’nın olduğu yere açılmıştı Nobu.
Hatta Şef Nobu Matsuhisa açılışı Japon, İngiliz ve Türklerden oluşan toplam 60 personeliyle birlikte havalı bir şekilde yapmış, lakin Nobu’nun esas parlayan yıldızı ‘ortak’ Robert De Niro’nun Bodrum’a gelememesi elbette coşkuyu bir tutam azaltmıştı.
Bodrum’da iki sezon kalan Nobu sessiz sedasız ülkeden ayrıldığında ise yeme-içme hayatını takip edenler olarak bu duruma hiç şaşırmamış, hatta olağan bulmuştuk.
Çünkü global popüler restoranlar bir şekilde sürdürülebilir olamıyordu bizde.
Ya zaman içinde buranın kodlarına uyum sağlamak zorunda kalıyorlardı ya da kendi global kurallarıyla hareket ettikten bir süre sonra ülkeyi terk ediyorlardı.

Yazının Devamını Oku

Ben bir ‘shinrin-yoku’ yapıp döneceğim

Bir ara ikigai modaydı. Japonların uzun ve mutlu yaşama sırlarından biri olarak lanse edilen ikigai, sayısız kitap ve makaleyle üzerimize 3-4 yıl önce boca edilmişti.

Peki neydi Ikigai? Kısaca “amaç” diye özetlemek mümkün.
Ya da hayattaki var oluş sebebi, sabah yataktan kalkıp hayata karışmaya sizi iten o neden.
Bunların hepsi. Japonlara göre ikigai’si olmayan insan yok.
Kimisi hayatı boyunca keşfedemiyor, kimisi akıştayken kendiliğinden keşfediyor, kimisi ise daha bilinçli davranıp ikigai’sini bulmak için kendisiyle ilgili çalışmalar yapıyor.
Neyse, ikigai buydu ve dünya üzerindeki epey bir insanı etkiledi.
Şimdi sırada shinrin-yoku var.
“Orman banyosu” anlamına geliyor ya da “doğayla bütünleşmek”.

Yazının Devamını Oku

Harari görse şaşırırdı

21. yüzyılın en çok konuşulan ve tartışılan tarihçisi Yuval Noah Harari pandeminin ilk günlerindeki röportajlarında şöyle diyordu:“Covid-19 sonrası sosyalleşme her zamankinden daha yüksek seviyelere çıkacak.”


Harari’nin öngörüsü Covid-19 bitmeden çoktan gerçekleşti.
Öyle ki, Cihangir ve Kadıköy’de gece geç saatlere kadar süren sokak sosyalleşmelerinin içine Harari beş dakikalığına dalsaydı, “Bu kadarını ben bile beklemiyordum” diyebilirdi.
Cihangir’deki o sokak sosyalleşmelerine birkaç kez ben de düştüm.
Hissettiğim ve analizlediğim özetle şuydu:
İnsan evde oturmaya programlanmış bir varlık değil.
Dışarıda olmak ve kendini göstermek istiyor.

Yazının Devamını Oku

Gülşen ve kostümleri

Aslında ilk değil. Gülşen, klip ve sahne kostümleriyle her seferinde bir sınava sokuyor bizi.


Kimisi sınavı geçiyor kimisi hep olduğu gibi yere çakılıyor.
Geçmişin tozlu sayfalarından iki örnek verelim...

ALENEN DAN DAN!

“Dan Dan” klibindeki kıyafetleri nedeniyle bir kurulun düzenlediği raporda alenen “eskort”a benzetilmiş, bu çirkin benzetme nedeniyle haklı olarak dava açmıştı Gülşen.

Yazının Devamını Oku

Bodrum Bodrum (ikinci kısım)

İlk kısmı pazartesi başlayan, çılgın, bol trafikli, oradan oraya akmalı Bodrum turuna kaldığımız yerden devam...

BODRUM’DA EN ÇOK KONUŞULAN...
Herkes Bodrum’da suyun azaldığından, gün içinde en az dört saat su kesintisi yaşandığından ve bayramla birlikte bu sorunun giderek büyüyeceğinden bahsediyor.
Tüm bunlara bir de kanalizasyon problemini ekleyin.
Mesela Türkbükü’ne girerken belli bir nokta var, nasıl fena kokuyor, inanılmaz. Bir aksaklık daha var. O da GSM operatörlerinin sunduğu internetin aşırı yavaş oluşu. Bu da instagram bağımlıları için bir işkence oluyor haliyle...




Yazının Devamını Oku

‘Bodrum Bodrum’ notları

Bodrum’un da İstanbul gibi tuhaf bir çekiciliği var.Mesela trafikten şikayet ediliyor, “Bu kadar da olmaz” deniliyor, ama bir bakıyorsun herkes yine trafikte, oradan oraya dolaşımda.

Aynı şekilde fiyatların yüksek oluşundan şikayet ediliyor, “Dün gece şöyle bir hesap ödedik” diye masalarda anlatılıyor, ama ertesi gün yine aynı yerlere gidiliyor.
Aslında Bodrum; bin kere “Bitti artık” diye nokta koyduğun ama terk etmenin mümkün olmadığı o tutkulu, arıza sevgili gibi.
Tüm arıza sevgililer sürprizlidir üstelik. Bodrum da öyle. Sürprizi bitmiyor. Sürekli bir değişimde.
Bodrum’a gelirayak konsepti farklı yeni bir mekan duydum mesela, adı Ritmo Zeytino.
Yalıkavak’taki mekan haftanın sadece üç gecesi açıkmış, perşembeden cumartesiye. Felsefeleri “çiftlikten sofraya” ve menüleri sürekli değişiyormuş.
Günlerini kaçırdığım için henüz gidemedim, ama meraktayım tabii.
Üstelik bir de Dirimart Galeri’yle işbirliği yapmışlar.

Yazının Devamını Oku

O kutsal aksesuvarın sergisi

Geçen yılın son günlerinde açılmasına rağmen halen büyük ilgi gören bir sergi var Londra’da.

Hayır, ünlü bir sanatçının sergisi değil.
Gayet ikonik bir parçanın, çantaların sergisi!
Victoria and Albert Müzesi’nde yıl sonuna kadar devam edecek “Bags: Inside Out” sergisinde tam 300 adet çanta sergileniyor.
Bunlar içinde 16. yüzyıl Kraliyet modeli de yer alıyor, Louis Vuitton’un 20. yüzyıl bavulları da...
“Bags: Inside Out” sadece çanta meraklısını değil, çantaların tarihi üzerinden popüler kültür okumayı sevenleri de etkiliyor.
Ben de ikinci gruba dahil olanlardanım.


Yazının Devamını Oku

Cumartesi magazini

Şeyma Subaşı yeniden Meedo’yla barıştı.


Fotoğraflar Instagram profiline son sürat geri geldi.
İlişkide olur tabii böyle vakalar, ayrılıp barışmalar. Tekrar geri dönmeler.
Ama tabii bu ilişkinin şöyle bir yanı oldu.
Pencere kenarına çıkıp mahalledeki herkesin
ilişkisini kendine göre düzenleyen meraklı
teyzeler gibi tüm sosyal

Yazının Devamını Oku

Şahan’ın önlemleri aşırı mı yerinde mi?

Denizler herkesin ama malum bizde buna pek aldırış eden yoktur.

Popüler bir plaja gidip “Ben şurada havlumu serip iki dakika denize gireceğim” diyemezsiniz, kavga çıkar. 

Zaten kimsenin de aklına gelmez böyle bir şey yapmak.

Sadece bu da değil.

Kumsalın hemen yan tarafında bir site vardır. İki adım yürüyüp orada da denize giremezsin, sitedekiler büyük celallenir, “Burası site plajı” diye.

Peki Şahan Gökbakar’ın, Marmaris’teki evinin önündeki kumsala yüzenlere, güneşlenenlere karşı yaptığı önlemlere nasıl bakmalıyız?

Aşırı mı?

Gayet yerinde mi?

Öncelikle tatilci teknelerinin evinin bulunduğu koya doğru yanaşmasını engelleyemez Şahan.

Yazının Devamını Oku

Katy ve Orlando’nun Bodrum paylaşımı

126 milyon takipçisi olan Katy Perry, Bodrum Kaplankaya’daki Six Senses Oteli’nden Orlando Bloom’la beraber şahane bir havuz fotoğrafı paylaştı.

Fotoğraf an itibarıyla 2 milyon 482 bin like almış görünüyor.
Yorum sayısı ise 9 bin 349.
126 milyon takipçiye 2 milyon beğeni az görünebilir.
Ama paylaşımlar beğeniyle değil erişimle ölçülüyor.
O fotoğrafın da erişimi tahminen 30-40 milyonu bulmuştur.
Buna bir de Orlando’nun takipçilerini ekleyin.
Bodrum ve Bodrum’da bulunan markaların bu tür paylaşımlarla dolaşımda olması sevindirici. Çünkü bu bir dalga ve bir noktadan sonra dikkatleri üzerinize çekiyorsunuz.


Yazının Devamını Oku

Ama iyi eğlendik!

Tam anlamıyla sahalara dönüşüm bu cumartesi gecesi oldu.

Sahalara dönüşten kastım şu:

Malum, pandemi nedeniyle bünye erkenden eve çekilmeye alışmış, eski zamanların oradan çık buraya git diye özetlenebilecek daldan dala sosyalleşmesini filan çoktan unutmuştu.

O zaman filmi başa sarayım.

Cumartesinin başlangıcı Soho House’un terası.

Uzun süredir görmediğim kadar kalabalıktı Soho House.

Ama bugünlerde zaten her yer böyle: Mekanlara yapıştık, bırakmıyoruz...

HER ŞEYİ PEŞ PEŞE YAPMAK OLMUYOR

Soho’nun kalabalığı gayet kozmopolitti.

Yazının Devamını Oku

Çeşme’de nereye gitmeli?

Bu yaz Bodrum, mekanlarıyla 1-0 önde gibi görünüyor. Ama Çeşme’yi de es geçmek olmaz. İşte, “Çeşme’de nereye gitmeli?” diye kafası karışanlara mini bir rehber...

◊ Eskiden Mancar’ın olduğu yere açılan, sezonun en sürpriz ve şık mekanlarından biri olmaya aday Clavis’e.
◊ Bu yaz Peru mutfağı ağırlıklı bir menüyle karşımıza çıkan, ceviche’lerini bizzat deneyip beğendiğim Momo’ya.
◊ Mykonos esintili Zoe Otel’in içinde yer alan Angelo Grande’ye.
◊ Ovacık’taki eski bir bağ evinin içine konuşlanmış, toplamda 20 kişilik kapasitesi olan ve rezervasyonsuz yer bulması zor olan Ova Sofra’ya.
◊ Çamlık Yolu üzerindeki bu üçlüye: Eli, Cherie ve
Bom Dia’ya.

Yazının Devamını Oku

Normalleşme gecesinden notlar

Uzun süredir İstanbul böyle bir gece yaşamamıştı desem hiç abartılı olmaz herhalde.

Hatta hafif bile kalır.
Saat sınırlamasının kalktığı 1 Temmuz gecesinden bahsediyorum.
Kendi adıma durumum şuydu:
Gecenin 12’sinde Emirgan tarafında mahsur kalmıştım. Trafik ilerlemiyordu.
Sonradan biraz açılır gibi oldu. Ardından yine trafik.
Saatler 01.00’i göstermek üzereyken Beşiktaş’taydım ve sokaklarda festivallerdeki gibi kalabalık vardı.
Öyle bir coşku, taşma hali.

Yazının Devamını Oku