Sen de mi şair oldun...

Tekin ARAL

Son günlerde kendimizi göründüğü kadarıyla şiire verdik... İbrahim Sadri'nin şiir okuduğu kasetin satışı neredeyse milyona dayandı...

Savaş Ay'ın kaseti ise çıktı çıkacak... Onun da milyona vuracağı belli...

Eskisi, yenisi en baba şairin kitabının binbeşyüz adet sattığı bir ülkede bir milyon şiir kasedinin satılması çok ilginç...

Ama bu bizim bir şeyi okuyarak değil, duyarak algılama geleneği olan bir toplum olmamızdan kaynaklanıyor...

Ben toplum içinde ilk şiir okuyan kişiler olarak, çocukluğumda Nane Şekercileri tanıdım... Daha çok vapurlarda faaliyet gösteren bu arkadaşlar nane şekeri satar, bir avaza şeker alanların şekerlerinin sarılı olduğu kağıttaki dörtlükleri okurlardı... Bunlara ‘‘manici’’ de denirdi...

Daha sonra bu nane şekeri manicilerinin ikinci kuşağı (Şimdi bizim sevgili Sezen Cumhur bozulacak ama...) şarkı sözü yazarı oldular...

ŞAİRLİĞİM

Gençlik yıllarımda ben de şiire çok meraklıydım... Övünmek gibi olmasın, çok da güzel şiir yazardım...

Lisedeyken okulda Edebiyat matineleri yapılırdı... Ben bu Edebiyat matinelerinin sürekli baş yıldızıydım...

Sırf benim şiirlerimi dinlemek için civar okullardan dahası, civar illerden herkes akın akın bizim okula koştururdu...

Ve her hafta Yaşar Nabi Nayır'ın çıkardığı ünlü Varlık Dergisi'ne bir alay şiirimi yollardım...

Her hafta da şiirim ‘‘Ha çıktı ha çıkacak’’ diye üç kuruş harçlığımı Varlık Dergisi'ne yatırırdım... Varlık Dergisi, benim için adeta bir Varlık Vergisi gibi olmuştu...

Şiirlerim herhalde sıraya girdiğinden bir türlü yayımlanamadı ama bir gün Varlık'tan adıma bir mektup geldi, zarfı açarken heyecandan neredeyse kalbim duruyordu...

Varlık Dergisi'nden gelen mektupta şiir konusunda biraz daha çok çalışmam gerektiği bildiriliyordu...

Ben de fazla üzerinde durmadım... Şiir yazmayı aynı heyecanla sürdürdüm...

Ama Varlık Dergisi'ne bir daha şiir yollamadım...

Şimdi dilerseniz sizlere yazdığım şiirlerimden çok beğendiğim bir ikisini okuyayım...

İşte birincisi:

Artık demir almak vakti gelmişse limandan

Meçhule giden bir uçak kalkar havalimanından

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol

Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kaşkol

Şiirdeki vezne, kafiyeye, ahenge ve diyalektiğe dikkatinizi çekerim... Var mı böyle başka şiir?..

Bu da bir diğer şiirim:

İstanbul'da inliyorum gözlerim kapalı

Ufak ufak bir rüzgâr esiyor yavaş yavaş

Güvercin dolu havlular

Sucuların hiç dinmeyen çığlıkları

Uzaklarda, çok uzaklarda bir kadının

Havaya kalkıyor ayakları

Ve ben İstanbul'u dinliyorum.

Şimdi, ‘‘Lan biz bu şiirlerin doğru düzgününü yıllardır çok iyi biliyoruz... Bunlar senin değil hepsi araklama...’’ diyeceksiniz... Haklısınız tamam da... Edebiyat'ta buna araklama değil, ‘‘esinlenme’’ denir... Ayrıca aradaki nüans farklarına da dikkatlerinizi çekerim...

Şiir yazmayı ise, lisede sınıfımız Fen ve Edebiyat olarak ikiye ayrılırken Edebiyat hocamız Baha Dürder'in beni bir kenara çekip, mutlaka Fen bölümüne gitmem için beni ikna etmeye çalıştığı gün bıraktım.

BABIALİ'DE ŞİİRLİ YILLAR

Şiire küstüm ama, okul sonrası geldiğim Babıali'de şiirden kurtulamadım...

İlk çalıştığım yer Vatan gazetesiydi... Karikatürcü Mıstık, Eflatun Nuri ve Sait Maden'le aynı odada çalışıyorduk... Bu saydığım kişiler, o çocuk halimle boğuştuğum Babıali'de bana büyük destek olmuşlardır...

Sait Maden, çok iyi bir ressam, grafikçi ama daha da önemlisi şair ve de şiir çevirmeniydi... Dünyada, büyük Fransız şairi Baudelaire'i (Bodler) kendi ülkesinin diline çeviren en başarılı kişi Sait Maden'di...

Her akşamüstü bizim o hap kadar oda şairlerle dolup taşardı...

Tanrının rahmeti hepsinin üstünde olsun, Vatan'ın sokağında küçük bir matbaası olan Özdemir Asaf, Cemal Süreya, Edip Cansever bizim odanın müdavimleriydi...

Ben bu derin şiir muhabbetlerinden hafif kroki duruma girdiğimde yan taraftaki istihbarat odasına kaçar bu kez de yakayı, ünlü şairimiz, o zamanların hızlı muhabiri Hilmi Yavuz'a kaptırırdım...

Ama şiirden en büyük zararı, şimdi ‘‘Lan ne ilgisi var?..’’ diyeceksiniz ama, kebap konusunda gördüm...

Bilenler bilir, bizim Cağaloğlu'nda basın ve sanat çevrelerinin çok sevdiği rahmetli Muzaffer Yüksel'in işlettiği çok ünlü bir ‘‘Sofra’’ kebapçısı vardı... Burada İskender Kebabı'nın gerçekten kralı yapılırdı...

Muzaffer bey tam bir sanat aşığıydı... Müşterilerinin hemen tamamı, şairler, romancılar, ressamlar ve gazetecilerdi...

Biz de öğle yemeklerine genelde Sait abiyle gazeteye çok yakın olan ‘‘Sofra’’ya giderdik...

Ve gittiğimizde de mutlaka Özdemir Asaf, Cemal Süreya, Edip Cansever, Hilmi Yavuz vs.'den birkaçını orada bulurduk...

Ve gene şiir muhabbeti koyulaşır, herkes bir gece önce yazdığı şiirleri okumaya başlar, ortalık Gülhane Parkı'ndaki aşıklar bayramına dönerdi... Tabii bu arada masaya Muzaffer'in o nefis İskender kebapları gelir ama, o ara şiir dinlemekte olduğumuzdan ve de şiire olan saygımızdan buz gibi olana dek kebaplara el süremezdik...

Daha sonraları ‘‘Sofra’’ya gizli gizli gitmeye başladım... Şöyle çaktırmadan kapıdan bakıyor, içerde şair yoksa giriyordum dükkana...

CYRANO

Ve de gelelim şiirle ilgili yaşamımdaki en önemli anıya...

Ben edebiyatı ve şiiri Edmond Rostand'ın yazdığı, Sabri Esat Siyavuşgil'in büyük ustalıkla dilimize çevirdiği, ünlü Cyrano de Bergerac'la sevdim...

Cyrano tabii bir şiir kitabı değildi ama, özelliği manzum şeklindeki nefis diyaloglarıydı...

Hatırlamayanlar için biraz Cyrano'dan söz edeyim...

Cyrano çok kocaman burunlu çirkin bir şövalyedir... Ama yiğitliği, şair ruhu ve gönül zenginliği onun asıl özelliğidir...

Roxane'ı sever ama aynı kızı sevmekte olan arkadaşı Christian uğruna bağrına taş basar, aşkını gizler... Dahası, Christian'ın Roxane'a gönderdiği mektupları kaleme alır... Geceleri Roxane'ın balkonunun altında sanki Christian okuyormuş gibi aşk şiirleri okur...

O yıllar sinemalarda ‘‘Cyrano’’nun filmi de oynamış, tüm arkadaşlar çok etkilenmiştik...

Bizim Salacak'ta da arkadaşım Necmi'yle birlikte bu Cyrano'nun öyküsüne benzer bir pozisyonumuz vardı...

Bu bizim Necmi semtin en güzel kızlarından Güler adında bir kıza zilzurna kafayı sardırmıştı... Güler'e benimde meylim vardı ama, Necmi'nin uğruna bağrıma taş basmıştım...

Necmi bir gün, çok etkilendiğimiz o Cyrano filminde olduğu gibi, tutturdu ‘‘Güler'in balkonunun altında şiir okuyalım...’’ diye... İşin asıl felaketi, Necmi heyecanlandığı zaman resmen dili tutulduğundan şiirleri sanki Necmi okuyormuş gibi ben okuyacaktım... Yani Christian-Cyrano dalgası gibi... Ne kadar itiraz ettimse de heriften yakayı sıyıramadım...

İlk gece yaradana sığınıp Güler'in balkonunun altına gidip gece karanlığında şiirimizi döktürdük...

İkinci gece tam şiirin en heyecanlı yerinde aniden tepemizde sırtında pijamasıyla Güler'in izbandut gibi babası bitti... Bizim Necmi yan tarafta durduğundan tabanları yağlayıp tüydü...

Herif hışımla benim tepeme çöktü... Ve burnumun üstüne bir tane gömdü, benim burun anında o kocaburunlu Cyrano'nun burnunun iki misli oldu...

İşte size bir şairin (!) anılarından derlemeler... Siz bakmayın bana... Şiir aslında sanatın ağababasıdır...

Tüm şairlere selam olsun... Yeni yıllarımız da hep şiir gibi olsun...

X

Savaşma Yarış

Çarkıfelek'in canlı yayıma başlamasıyla, televizyonlarda Benim yarışmam senin yarışmanı döver!.. Yüzyıl Savaşları da başladı...Zaman zaman yazar çizer takımının da müdahil avukat olarak karıştığı yarışmalararası bu tu kaka'lamacaya hiç gerek yok aslında...Programını ekrana kim iyi koyuyor, hangi sunucu hangi yarışmayı daha iyi sunup izleyicinin ilgisini çekiyorsa, parsayı da o toplar... Bu işin kuralı bu...Yoksa bu anlamsız rekabetler, kanallara hele de şu ortamda zarar verir...Zaten, eskiden vapurlardaki satıcıların yaptığı gibi, ‘‘Bir kutu çengelli iğne, üstüne bir Avrupa seyahati ve bilmemkaç milyar, bir araba, onun da üstüne ayrıca bir de tarak...’’ muhabbeti başladı bile...HÜZÜNLÜ GİDAJTürk Sineması'nın gelip geçmiş en önemli yıldızlarından Öztürk Serengil'i yitirdik...TRT dışında televizyonların tamamı bu konuda gene adam gibi bir program yapmadılar, işi eldeki eski üç-beş hastane görüntüsü ve Öztürk'ün filmlerinden bazı makaslamalarla geçiştirdiler...Oysa filmleri, yazdığı anıları, dostlarıyla söyleşiler vs. bir araya getirilir, Öztürk'le ilgili bir küçük belgesel bile yapılır aslında... Neyse bakarsın bir gün biri çıkar yapar...Rahmetli Öztürk'ün ekrana çıktığı, herkesi gülmekten yerlere yatırdığı son program, iki yıl önce TRT'de yayımlanmış ‘‘Mizah Yolcuları’’ adlı programdır...Öztürk'ün yaşamını anlattığı bu çok gırgır ve ilginç programı umarım TRT tekrar ekrana getirir...SIRAYLAGeçen akşam NTV'de dinledim...Washington Post gazetesi, basketbolu bırakma kararı alan Michael Jordan'a neredeyse koca bir sayfayı ayırırken, Türkiye'de hükümeti kuran Ecevit'e aynı sayfada tek sütun yer vermiş...Canım durun bakalım...Ecevit de politikayı bıraksın, bakarsınız aynı gazete iki sayfa yer verir...RAMAZAN ÖZELAtv'de her akşamüstü Erhan Yazıcıoğlu'nun yönetip sunduğu ‘‘Ramazan Özel’’ adlı bir program var...Erhan çeşitli alanlarda ünlüleri konuk edip onlarla söyleşiyor... Ayrıca program içinde Erhan'ın ekrana getirdiği bir de ‘‘İçimizden Biri’’ bölümü var...Erhan bu bölümde çok başarılı... Ama kim yazıyor bilmiyorum, bu bölümün esprileri pek başarılı değil onu da bu arada belirteyim...Programın bir ilginç bölümü de, Erhan Yazıcıoğlu konuklarından izleyicilere ‘‘sahur menüleri’’ önermelerini istiyor...Ve çoğu günlerini sakarin, grissini vs. diyet ıvır zıvırıyla geçiren özellikle biz kuşak arkadaşlar, oturup en ballı böreklisinden sekizer çeşit Osmanlı yemeği öneriyorlar ki, bu da çok gırgır oluyor...Yazıcıoğlu'nun geçen günkü program konuklarından biri bizim sevgili katil Aykut Oray'dı...Katil Aykut programın bir yerinde, Erhan'ın da ısrarıyla kalkıp rahmetli besteci ve tanburi Selahattin Pınar'ın ‘‘Bir Bahar Akşamı’’ şarkısını katletti, yani söyledi...Ve o ara merhum Selahattin Pınar mezarından fırlayacak, bu kez de o Aykut'un katili olacak diye ödüm koptu...Ama Allah'ı var; Aykut şarkının o ‘‘Daha önceleri neredeydiniz?..’’ bölümünü çok güzel okudu... Lan Aykut sende böyle ses vardı da ‘‘Daha önceleri neredeydin?..’’
Yazının Devamını Oku

Savaşma Yarış

Çarkıfelek'in canlı yayıma başlamasıyla, televizyonlarda Benim yarışmam senin yarışmanı döver!.. Yüzyıl Savaşları da başladı...Zaman zaman yazar çizer takımının da müdahil avukat olarak karıştığı yarışmalararası bu tu kaka'lamacaya hiç gerek yok aslında...Programını ekrana kim iyi koyuyor, hangi sunucu hangi yarışmayı daha iyi sunup izleyicinin ilgisini çekiyorsa, parsayı da o toplar... Bu işin kuralı bu...Yoksa bu anlamsız rekabetler, kanallara hele de şu ortamda zarar verir...Zaten, eskiden vapurlardaki satıcıların yaptığı gibi, ‘‘Bir kutu çengelli iğne, üstüne bir Avrupa seyahati ve bilmemkaç milyar, bir araba, onun da üstüne ayrıca bir de tarak...’’ muhabbeti başladı bile...HÜZÜNLÜ GİDAJTürk Sineması'nın gelip geçmiş en önemli yıldızlarından Öztürk Serengil'i yitirdik...TRT dışında televizyonların tamamı bu konuda gene adam gibi bir program yapmadılar, işi eldeki eski üç-beş hastane görüntüsü ve Öztürk'ün filmlerinden bazı makaslamalarla geçiştirdiler...Oysa filmleri, yazdığı anıları, dostlarıyla söyleşiler vs. bir araya getirilir, Öztürk'le ilgili bir küçük belgesel bile yapılır aslında... Neyse bakarsın bir gün biri çıkar yapar...Rahmetli Öztürk'ün ekrana çıktığı, herkesi gülmekten yerlere yatırdığı son program, iki yıl önce TRT'de yayımlanmış ‘‘Mizah Yolcuları’’ adlı programdır...Öztürk'ün yaşamını anlattığı bu çok gırgır ve ilginç programı umarım TRT tekrar ekrana getirir...SIRAYLAGeçen akşam NTV'de dinledim...Washington Post gazetesi, basketbolu bırakma kararı alan Michael Jordan'a neredeyse koca bir sayfayı ayırırken, Türkiye'de hükümeti kuran Ecevit'e aynı sayfada tek sütun yer vermiş...Canım durun bakalım...Ecevit de politikayı bıraksın, bakarsınız aynı gazete iki sayfa yer verir...RAMAZAN ÖZELAtv'de her akşamüstü Erhan Yazıcıoğlu'nun yönetip sunduğu ‘‘Ramazan Özel’’ adlı bir program var...Erhan çeşitli alanlarda ünlüleri konuk edip onlarla söyleşiyor... Ayrıca program içinde Erhan'ın ekrana getirdiği bir de ‘‘İçimizden Biri’’ bölümü var...Erhan bu bölümde çok başarılı... Ama kim yazıyor bilmiyorum, bu bölümün esprileri pek başarılı değil onu da bu arada belirteyim...Programın bir ilginç bölümü de, Erhan Yazıcıoğlu konuklarından izleyicilere ‘‘sahur menüleri’’ önermelerini istiyor...Ve çoğu günlerini sakarin, grissini vs. diyet ıvır zıvırıyla geçiren özellikle biz kuşak arkadaşlar, oturup en ballı böreklisinden sekizer çeşit Osmanlı yemeği öneriyorlar ki, bu da çok gırgır oluyor...Yazıcıoğlu'nun geçen günkü program konuklarından biri bizim sevgili katil Aykut Oray'dı...Katil Aykut programın bir yerinde, Erhan'ın da ısrarıyla kalkıp rahmetli besteci ve tanburi Selahattin Pınar'ın ‘‘Bir Bahar Akşamı’’ şarkısını katletti, yani söyledi...Ve o ara merhum Selahattin Pınar mezarından fırlayacak, bu kez de o Aykut'un katili olacak diye ödüm koptu...Ama Allah'ı var; Aykut şarkının o ‘‘Daha önceleri neredeydiniz?..’’ bölümünü çok güzel okudu... Lan Aykut sende böyle ses vardı da ‘‘Daha önceleri neredeydin?..’’
Yazının Devamını Oku

En büyük futbol

Geçtiğimiz cumartesi gecesi Savaş Ay'ın yeni kanalı TGRT'de, konusunu ‘‘Spor Yazarlığı’’nın, konuklarını da spor yazarlarının oluşturduğu ilk ‘‘A Takımı’’ programı vardı... Gecenin geç saatlerinde aldığımız ‘‘A Takımı’’ gece vardiyasını sabahın ilk ışıklarında teslim ettik...Programın sonunda Savaş her ne kadar, ‘‘Gerçekten çok centilmence bir tartışma oldu...’’ falan dediyse de, durumun vaziyeti pek öyle değildi... Herkes kurdunu döktü, koşullar elverdiğince birbirine giydirdiği kadar da giydirdi...Programın oybirliğiyle saptanan ‘‘asılacak adam’’ı daha baştan belli oldu ki, Erman Toroğlu'dur...Erman'a en büyük salvo ise programa, (herhalde son bant modasına uymak için olacak) dışardan bantla müdahil spor yazarı olarak katılan Hıncal Uluç'tan geldi...Bu arada şunu da söyleyeyim; program duyurularında programa Hıncal'ın da katılacağını öğrendiğimde heyecan ve keyif duydum... Programa bantla katılacağı aklıma bile gelmedi...Zira Hıncal'ın ‘‘Spor Bab-ı Ali'si’’ ile ilgili onca eleştiri yazısı, Erman'la bildiğiniz af buyursunlar didişmeleri hele de Mafya'nın Türk futbolunun içine girme konusunda savaşı vardı...Sevgili Hıncal programa neden katılmadı anlamadım...Gerekçesini tabi o bilir...Neyse Hıncal'dan sonra stüdyoda bulunan spor, daha doğrusu futbol yazarı arkadaşlar da Erman'a karşı sağlı sollu ataklara başladılar...Ve futbolculuğunda bir savunma oyuncusu olan Erman'da, bazen gerçekten iyi savunma yaparak, sıkıştığında topu taca atarak, ama önemlisi faul yapmayarak kendini elden geldiğince savundu... Valla onca eleştiri yanında, aldığı desteklerle bence tartışmadan hafif tertip zaferle bile çıktı...Zaten onca saat sonunda şu da kesin anlaşılamadı ki:Spor Basını, televizyonlarda hakemlerin eleştirilmesine mi karşıdır?..Yoksa bu işi yapan Erman Toroğlu'na mı karşıdır?..Neyse bu neye karşı olunduğu durumu umarım tez zamanda açıklığa kavuşur...O geceki tartışmanın bir önemli konusu da, eski futbolcuların spor yazarlığı yapmaları daha onların yazılarını başkalarının yazmaları konusuydu...Bu konuda söyleyeceğim, bana bizim Spor Müdürü Nezih Alkış'ın aktardığı, sevgili dostum Namık Sevik'in ona söylediği bir sözdür...Nezih, Milliyet yıllarında birgün Namık abiye gidip futboldan gelme yazarlar için ‘‘Abi bu arkadaşlar yazı yazamıyorlar...’’ demiş...Namık abi de ona, ‘‘Yahu yazamazlarsa yazamazlar... Pastayı biz yapacağız... Onlar pastanın kremaları’’ demiş...O gece bu ‘‘eski futbolcu yazarlar’’ konusunda en doğru sözü, artık eski bir futbolcu değil, yazarlık konusunda eski olmaya başlayan Turgay Şeren söyledi.Turgay, futbolu bırakan ünlü futbolcuların durduk oturduk yerde bu işte talip olmadıklarını, gazetelerin reyting adına bu kişilere talip olduklarından sözetti...Bu konuda aslında büyük görev benimde otuz yıldır üyesi olduğum Türkiye Spor Yazarları Derneği'ne düşer... Tek tabanca odur...Ama ben de bu arada şunu söyleyeyim... Bu eski futbolcu arkadaşların yazılarının çoğunu spor yazarları arkadaşlarımız yazıyormuş, tamam da...Be kardeşim öyle spor yazarları (!), okunduğunda yazısından bir halt anlaşılmayan öyle üstad spor kalemleri var ki, onların yazılarını da eski futbolcular yazsa keşke...İnanın bir bakıma durum da bu...KabusTelevizyonlarımızın, bilumum medyamızın iteklemesiyle şu son hafta, vatandaşın kafayı yeme konusu:Hakan Juventus'a gidecek o trilyonları alacak mı?Sayısal Loto'dan o para yoksa bana mı çıkacak?..Hükümet kurulacak mı?.. Kumlacaksa ne zaman kurulacak?.. Bizim de haberimiz olacak mı vs. konusuydu...Bu konular son günlerde artık vatandaşın rüyasına girmeye başladı...Yahu Allahaşkına n'olacaksa olsun da bu millet artık geceyarısı kabuslarından kurtulsun...(Loto'da durum belli oldu şükür...)Yahu şu milleti, bir yolunu bulup artık rahat uyutun be!..Bölücübaşı (!)Televizyonlarda katil Apo için sürekli Bölücübaşı diye abuk bir tanımlama kullanılıyor...Bu deyişi üstünzekalı biri bulmuş, göründüğü kadarıyla diğer bir alay üstünzekalı da mal bulmuş mağribi gibi bu lafa atlamış, televizyonda bu sözü kullanıyorlar...Yahu Bölücübaşı ne demek?.. Sanki Ahçıbaşı, çocukluğumuzda oynadığımız ‘‘Aç kapıyı Bezirganbaşı’’ oyunundaki Bezirganbaşı gibi birşey...Biraz da ilkokulda bizi öğretmene şikayet eden arkadaşımıza ‘‘müzevircibaşı’’ dememize benziyor... Bu da herifin kişiliğini yumuşatıyor... Adına ‘‘Apo’’ deyin yeter... O kendini tanımlıyor zaten...
Yazının Devamını Oku

UMUDUMUZ ZABITA

Pisliğin artık dizde değil, gırtlakboyu olduğu ülkemizde tek tesellimiz sağolsunlar belediye zabıta ekipleri...Temiz toplum adına kimsenin bir şey yaptığı yok ama, onlar hiç değilse temiz lokanta, temiz fırın adına çaba sarfedip, bu tip yerlere baskınlar düzenliyor, halk sağlığıyla oynayanları cezalandırıyorlar...N'apalım, yıllardır toplumun kafa sağlığıyla oynayıp toplumu çıldırtanlara, politikacısına, sömürücüsüne, çetesine, üçkağıtçısına bir şey yapamıyoruz... Hiç değilse fırıncıyla, lokantacıyla teselli bulalım...Bu arada televizyonlara da iki çift sözümüz var...İşini insan sağlığına zarar verecek biçimde yapan bu tip yerlere yapılan baskınlar tabii ki haber... Üstelik ilgililerin bu çabaları halkı mutlu da ediyor...Ama çoğu iğrenç görüntülerden oluşan bu baskın sahneleri, ekranda o kadar uzun gösterilip, o kadar tekrarlanıyor ki, insanın içi kalkıyor... Böylece o fırın ya da fırın kadar televizyonu da halka zarar vermiş oluyor...Ramazan'ın bir gün öncesi bir pide fırınına yapılan bir baskın ve ekranda bir görüntüler vardı, ondan sonra gel de pide ye yiyebilirsen!..NURSELİEpeydir ekranlardan uzak kalan Nuseli İdiz ‘Kanal 6’da ‘İşte Hayat’ programıyla yeniden ekrana döndü... Önce İdiz’e hoşgeldin, şükür görüştürene diyelim...‘İşte Hayat’ biraz haber, çokça magazin, sokak söyleşileri vs. den oluşan bir program...Nurseli, eğitimi, televizyon deneyimi ile inanırım ki bu programda başarılı olacaktır...Ama program, izlediğim 22 Aralık günü öyle bir falso yaptı ki, tam adam çıldırtmalık...Programın magazin bölümünde, bir viski firmasının barmenler arasında açtığı bir beceri yarışması ekrana getirildi... Ve görüntüler ekrandayken de Nurseli arkadan, ‘Bu yarışma Ramazan’dan önce yapılmıştır sevgili seyirciler...’ diye yırtınmaya, üstüste anonslar yapmaya başladı...Ne kadar ayıp... Bir içki firması Ramazan’da böyle bir yarışma yapamaz mı..?Herkesin sevabı da, günahsa günahı da kendine...Sen Ramazan’la böyle bir yarışmayı, şovu bağdaştıramıyorsan o zaman neden getiriyorsun ki ekranına...Sonra komik bir şey oldu...Hemen arkadan, ‘Selülit’ konusuyla karışık, anadan yarı üryan bir alay manken, cıbıl göğüsler, popolar getirildi ekrana...ACILARIN SİBEL'İSibel ekranlarda gene baş haber...Sibel Can'ın başı bir türlü dertten kurtulmuyor... Ee, neylersiniz büyük göğüsün, pardon büyük başın derdi de büyük oluyor...Bildiğiniz gibi bir süre önce gözaltına alınıp DGM'de sorgulanan, daha sonra da ekranlarda gözyaşları içinde izlediğimiz Sibel Can'ın bu defa da başı Maliye ile dertte...Maliye uzmanlarının yaptıkları araştırma sonucu ortaya çıkardıklarına göre, Sibel Can konser ücretini 150 milyon lira olarak gösteriyormuş...Şu karga sesime karşın ola da bana bir konser teklif etseler ben bile 1 milyardan aşağı şerefsizim çıkmam...Gene Maliye uzmanlarının yaptığı saptamaya göre Sibel Can sadece kendi, eşi, çocuklar, annesi vs. dışında şirketiyle ilgisi olmayan, hayatında yurt dışına çıkmamış birçok yakınını da yurtdışına çıkmış gibi gösterip, masraflarını şirketinde gider olarak gösteriyormuş...Ve Sibel'in şirketinin muhasebe kayıtlarında birçok ‘‘naylon fatura’’ kullandığı belgelenmiş...Aslında şaşılacak bir şey yok...Sanatçı(!)'nın kendisi naylon olunca, faturasının da naylon olması doğal...Bunları, şu gariban ülkede göz süzüp gerdan kırarak, bir göbek iki şarkıyla köşe olan bir genç hanım arkadaşı kınamak için yazmadım... O ‘‘bu düzenin’’ eğlence sektörünü temsil ediyor...Ve de o kiminle ‘‘dans ettiğini’’ iyi biliyor...Bence artık bu toplumun da kimlerle dans ettiğini bilmesinin çoktan zamanı geldi de geçti bile... Benim anlatmak istediğim bu...
Yazının Devamını Oku

UMUDUMUZ ZABITA

Pisliğin artık dizde değil, gırtlakboyu olduğu ülkemizde tek tesellimiz sağolsunlar belediye zabıta ekipleri...Temiz toplum adına kimsenin bir şey yaptığı yok ama, onlar hiç değilse temiz lokanta, temiz fırın adına çaba sarfedip, bu tip yerlere baskınlar düzenliyor, halk sağlığıyla oynayanları cezalandırıyorlar...N'apalım, yıllardır toplumun kafa sağlığıyla oynayıp toplumu çıldırtanlara, politikacısına, sömürücüsüne, çetesine, üçkağıtçısına bir şey yapamıyoruz... Hiç değilse fırıncıyla, lokantacıyla teselli bulalım...Bu arada televizyonlara da iki çift sözümüz var...İşini insan sağlığına zarar verecek biçimde yapan bu tip yerlere yapılan baskınlar tabii ki haber... Üstelik ilgililerin bu çabaları halkı mutlu da ediyor...Ama çoğu iğrenç görüntülerden oluşan bu baskın sahneleri, ekranda o kadar uzun gösterilip, o kadar tekrarlanıyor ki, insanın içi kalkıyor... Böylece o fırın ya da fırın kadar televizyonu da halka zarar vermiş oluyor...Ramazan'ın bir gün öncesi bir pide fırınına yapılan bir baskın ve ekranda bir görüntüler vardı, ondan sonra gel de pide ye yiyebilirsen!..NURSELİEpeydir ekranlardan uzak kalan Nuseli İdiz ‘Kanal 6’da ‘İşte Hayat’ programıyla yeniden ekrana döndü... Önce İdiz’e hoşgeldin, şükür görüştürene diyelim...‘İşte Hayat’ biraz haber, çokça magazin, sokak söyleşileri vs. den oluşan bir program...Nurseli, eğitimi, televizyon deneyimi ile inanırım ki bu programda başarılı olacaktır...Ama program, izlediğim 22 Aralık günü öyle bir falso yaptı ki, tam adam çıldırtmalık...Programın magazin bölümünde, bir viski firmasının barmenler arasında açtığı bir beceri yarışması ekrana getirildi... Ve görüntüler ekrandayken de Nurseli arkadan, ‘Bu yarışma Ramazan’dan önce yapılmıştır sevgili seyirciler...’ diye yırtınmaya, üstüste anonslar yapmaya başladı...Ne kadar ayıp... Bir içki firması Ramazan’da böyle bir yarışma yapamaz mı..?Herkesin sevabı da, günahsa günahı da kendine...Sen Ramazan’la böyle bir yarışmayı, şovu bağdaştıramıyorsan o zaman neden getiriyorsun ki ekranına...Sonra komik bir şey oldu...Hemen arkadan, ‘Selülit’ konusuyla karışık, anadan yarı üryan bir alay manken, cıbıl göğüsler, popolar getirildi ekrana...ACILARIN SİBEL'İSibel ekranlarda gene baş haber...Sibel Can'ın başı bir türlü dertten kurtulmuyor... Ee, neylersiniz büyük göğüsün, pardon büyük başın derdi de büyük oluyor...Bildiğiniz gibi bir süre önce gözaltına alınıp DGM'de sorgulanan, daha sonra da ekranlarda gözyaşları içinde izlediğimiz Sibel Can'ın bu defa da başı Maliye ile dertte...Maliye uzmanlarının yaptıkları araştırma sonucu ortaya çıkardıklarına göre, Sibel Can konser ücretini 150 milyon lira olarak gösteriyormuş...Şu karga sesime karşın ola da bana bir konser teklif etseler ben bile 1 milyardan aşağı şerefsizim çıkmam...Gene Maliye uzmanlarının yaptığı saptamaya göre Sibel Can sadece kendi, eşi, çocuklar, annesi vs. dışında şirketiyle ilgisi olmayan, hayatında yurt dışına çıkmamış birçok yakınını da yurtdışına çıkmış gibi gösterip, masraflarını şirketinde gider olarak gösteriyormuş...Ve Sibel'in şirketinin muhasebe kayıtlarında birçok ‘‘naylon fatura’’ kullandığı belgelenmiş...Aslında şaşılacak bir şey yok...Sanatçı(!)'nın kendisi naylon olunca, faturasının da naylon olması doğal...Bunları, şu gariban ülkede göz süzüp gerdan kırarak, bir göbek iki şarkıyla köşe olan bir genç hanım arkadaşı kınamak için yazmadım... O ‘‘bu düzenin’’ eğlence sektörünü temsil ediyor...Ve de o kiminle ‘‘dans ettiğini’’ iyi biliyor...Bence artık bu toplumun da kimlerle dans ettiğini bilmesinin çoktan zamanı geldi de geçti bile... Benim anlatmak istediğim bu...
Yazının Devamını Oku

Taş bitti dizi paydos

Ekonomik krizden sonunda televizyon kanalları da nasibini aldı... Aralarında Bizimkiler, İkinci Bahar, Ferhunde Hanımlar, Sıcak Saatler, İmparator, Yıkılmadım vs. gibi ünlü dizilerin de bulunduğu birçok dizi ve program yayımdan kaldırıldı...Bunda krizin, özellikle de reklam gelirlerinin azalmasının tabii etkisi var...Ama televizyon kanallarının hiç mi suçu yok?.. Bugünler o kadar net görünüyordu ki...Sen kalkıp reyting ve de kolay televizyonculuk adına İbo'su, Onur'u falanı filanı dokuzbuçuk yaşındaki çocuklara milyon dolarlar verecek, o tiz yanık sesleriyle arabesk çığıran sanatçı (!) arkadaşlara, ‘‘talk show’’du, ‘‘dizi’’ydi trilyonlar kaptıracaksın...Sonra da en ufak bir ekonomik çalkantıda sudan çıkmış balığa döneceksin...Mahsun dizisinde ‘‘Yıkılmadım’’ diyor... Dizi başına o kadar milyarı alırsan tabii yıkılmazsın... Ama sonra yıkılan televizyon kanalı oluyor...Benim bu işte en bozulduğum şey, öyle ya da böyle yüzlerce kişinin ekmek yediği dizilerin ekranlardan kovalanmaları... Televizyonların olan biten bunca şeye rağmen, hala o tiz sesli arabeskçi arkadaşların ‘‘show‘‘undan, dizilerinden o bol göğüs ve koltukaltı dekolteli hanımların popo kıvırarak yaptığı ‘‘show’’larından medet ummaları...N'apalım, kendi düşen ağlamaz...O HÜKÜMETİ BAŞINIZA ÇALIN!Şu ara Ankara'da haldır haldır ‘‘Hükümet’’ kurma çalışmaları sürüyor...Ve inanın tüm bu koşuşturmaların, ülkeyle, ülke insanıyla, ülke sorunlarıyla hiç ilgisi yok...Bu çaba, profesyonel politikacıların ‘‘Yeni seçime kadar da olsa, popomu bir süre daha nasıl koltuğa koyarım’’ın çabası...Sanırım televizyonlarda sizler de gördünüz...Başbakan'ın konvoyunu izleyen Kanal 9 otosu kaza geçiriyor...Selcen Yolcu adlı genç gazeteci arkadaş, ağır şekilde yaralanıyor...Ve Selcen'i yakındaki Kartal Devlet Hastanesi'ne yetiştiriyorlar...Hastanede doktor yok... Selcen'in arkadaşları ‘‘Doktor yok mu burada?..’’ diye bağırıp, koşuşturuyorlar... Ve hastanede Selcen'e yapılan müdahale sanki tavan akıyormuş gibi, başından, ağzından, burnundan akan kanlar yeri kirletmesin diye altına bir plastik kova koymak...Bu hastanenin adı da Devlet Hastanesi...Bu Devlet'in çoktan pijamalarını giyip evinin bahçesini sulayacak yaşa gelmiş, hasbelkader bir Sağlık Bakanı var... Bilmem bu anlattıklarımı televizyonda izledi mi?Ve bu arada Süleyman beye de bir çift sözüm var...Sen bırak ‘‘Devlet Sanatçısı’’ falan filan işlerini de, Devlet'in hastanelerine, polisine, bankalarına vs.'ye bak...HASTANEDEN YENİ ÇIKTIM GÜNER BEYAtv'de Güner Ümit'in gerçekten başarıyla sunduğu ‘‘Turnike’’ programı, yarışma özelliğini tamamen yitirdi, o güzel kızları, ünlü konuklarıyla bir show ve de hani gereksinim içindeki bazı kişiler için yapılan yardım geceleri programları vardır... İşte öyle bir programa dönüştü...Yoksula yardım etmek tabii kutsal bir şeydir ama, ‘‘iş başka, alışveriş başka’’ diye de bir söz vardır...Yarışma heyecan işidir... Güner'in programında da tüm ekran başındakilerin merakı, programa o telefonla katılan kişinin doğru numaraları bulup bulamayacağıdır...Ama ‘‘Hastaneden yeni çıktım abi...’’, ‘‘Bu parayla çocuğumu okutacağım...’’, ‘‘N'olur yardım edin Güner bey, evim ipotekte...’’ ve bazı muhabbetlerden sonra anlaşılmaktadır ki, Güner Ümit bir yolunu bulup o parayı onlara verecektir...İhtiyaç içindeki insanlara yardım etmek tabii çok güzel bir şeydir... Ama, bence Güner ille de böyle bir şey yapmak istiyorsa bu tip kişilere özel olarak yardım etsin... Daha önce de yazmıştım, programı bu ‘‘yalvar yakar’’ çirkinliğinden kurtarsın...
Yazının Devamını Oku

Taş bitti dizi paydos

Ekonomik krizden sonunda televizyon kanalları da nasibini aldı... Aralarında Bizimkiler, İkinci Bahar, Ferhunde Hanımlar, Sıcak Saatler, İmparator, Yıkılmadım vs. gibi ünlü dizilerin de bulunduğu birçok dizi ve program yayımdan kaldırıldı...Bunda krizin, özellikle de reklam gelirlerinin azalmasının tabii etkisi var...Ama televizyon kanallarının hiç mi suçu yok?.. Bugünler o kadar net görünüyordu ki...Sen kalkıp reyting ve de kolay televizyonculuk adına İbo'su, Onur'u falanı filanı dokuzbuçuk yaşındaki çocuklara milyon dolarlar verecek, o tiz yanık sesleriyle arabesk çığıran sanatçı (!) arkadaşlara, ‘‘talk show’’du, ‘‘dizi’’ydi trilyonlar kaptıracaksın...Sonra da en ufak bir ekonomik çalkantıda sudan çıkmış balığa döneceksin...Mahsun dizisinde ‘‘Yıkılmadım’’ diyor... Dizi başına o kadar milyarı alırsan tabii yıkılmazsın... Ama sonra yıkılan televizyon kanalı oluyor...Benim bu işte en bozulduğum şey, öyle ya da böyle yüzlerce kişinin ekmek yediği dizilerin ekranlardan kovalanmaları... Televizyonların olan biten bunca şeye rağmen, hala o tiz sesli arabeskçi arkadaşların ‘‘show‘‘undan, dizilerinden o bol göğüs ve koltukaltı dekolteli hanımların popo kıvırarak yaptığı ‘‘show’’larından medet ummaları...N'apalım, kendi düşen ağlamaz...O HÜKÜMETİ BAŞINIZA ÇALIN!Şu ara Ankara'da haldır haldır ‘‘Hükümet’’ kurma çalışmaları sürüyor...Ve inanın tüm bu koşuşturmaların, ülkeyle, ülke insanıyla, ülke sorunlarıyla hiç ilgisi yok...Bu çaba, profesyonel politikacıların ‘‘Yeni seçime kadar da olsa, popomu bir süre daha nasıl koltuğa koyarım’’ın çabası...Sanırım televizyonlarda sizler de gördünüz...Başbakan'ın konvoyunu izleyen Kanal 9 otosu kaza geçiriyor...Selcen Yolcu adlı genç gazeteci arkadaş, ağır şekilde yaralanıyor...Ve Selcen'i yakındaki Kartal Devlet Hastanesi'ne yetiştiriyorlar...Hastanede doktor yok... Selcen'in arkadaşları ‘‘Doktor yok mu burada?..’’ diye bağırıp, koşuşturuyorlar... Ve hastanede Selcen'e yapılan müdahale sanki tavan akıyormuş gibi, başından, ağzından, burnundan akan kanlar yeri kirletmesin diye altına bir plastik kova koymak...Bu hastanenin adı da Devlet Hastanesi...Bu Devlet'in çoktan pijamalarını giyip evinin bahçesini sulayacak yaşa gelmiş, hasbelkader bir Sağlık Bakanı var... Bilmem bu anlattıklarımı televizyonda izledi mi?Ve bu arada Süleyman beye de bir çift sözüm var...Sen bırak ‘‘Devlet Sanatçısı’’ falan filan işlerini de, Devlet'in hastanelerine, polisine, bankalarına vs.'ye bak...HASTANEDEN YENİ ÇIKTIM GÜNER BEYAtv'de Güner Ümit'in gerçekten başarıyla sunduğu ‘‘Turnike’’ programı, yarışma özelliğini tamamen yitirdi, o güzel kızları, ünlü konuklarıyla bir show ve de hani gereksinim içindeki bazı kişiler için yapılan yardım geceleri programları vardır... İşte öyle bir programa dönüştü...Yoksula yardım etmek tabii kutsal bir şeydir ama, ‘‘iş başka, alışveriş başka’’ diye de bir söz vardır...Yarışma heyecan işidir... Güner'in programında da tüm ekran başındakilerin merakı, programa o telefonla katılan kişinin doğru numaraları bulup bulamayacağıdır...Ama ‘‘Hastaneden yeni çıktım abi...’’, ‘‘Bu parayla çocuğumu okutacağım...’’, ‘‘N'olur yardım edin Güner bey, evim ipotekte...’’ ve bazı muhabbetlerden sonra anlaşılmaktadır ki, Güner Ümit bir yolunu bulup o parayı onlara verecektir...İhtiyaç içindeki insanlara yardım etmek tabii çok güzel bir şeydir... Ama, bence Güner ille de böyle bir şey yapmak istiyorsa bu tip kişilere özel olarak yardım etsin... Daha önce de yazmıştım, programı bu ‘‘yalvar yakar’’ çirkinliğinden kurtarsın...
Yazının Devamını Oku
YAZARIN DİĞER YAZILARI