Hafta sonu babaları hafta sonu da yazdırttı

Normalde cumartesileri yazmıyorum, biliyorsunuz ancak sizlerden hafta sonu babaları ile ilgili o kadar çok e-posta geldi ki bir kısmını yayınlamak zorunda hissettim kendimi.

Ne kadar çok okur dostum aynı dertten muzdaripmiş, ben de okudukça şaşırdım, kaldım.
Dert ortak olunca hep beraber bir çözüm de üretmek mümkün olabilir diyerek sizlerin e-postalarına yer verip, sözü sizlere bırakmayı uygun gördüm. Her zaman dediğim gibi benim köşem sizin köşenizdir.

………..

Sevgili Ayşe,
Hafta sonu babaları yazını okurken ve çocuklarıyla böylesine ilgili babaların maillerini okurken gözyaşlarımı tutamadım. Keşke benim ve benim oğlumun da hafta sonu bari bizim yanımızda olan babalarımız olsaydı.

Ben babasız büyüdüm, babasızlığımı kimseye söyleyemeden, hep utanarak hep üzüntülerle... Şimdi aynı acıları bana belli etmese de oğlum yaşıyor. 6 senedir çocuğunu benim zorlamalarımla 6 kere arayan bir baba(!)sı var çocuğumun.

Ameliyat olduğunda bırakın yanında olmayı, arayıp sormayan, okula başladığında çocuğunun o ilk heyecanını paylaşmayan, kazandığı sınavlarda, spor yarışlarında yanında olmayan, doğum günlerinde aramayan bir babacık!

Mahkemenin bağladığı nafakayı yine icra zoruyla alabildiğim, bunun dışında çocuğuna tek kuruş da yardımı olmayan bir adam. (Bu adam yüksek lisans yapmış, doktoralı bir mühendis bu arada. Ama çalışmak zor geliyor, aile şirketinde kendisini çalışan olarak gösterip, anne-baba parası ile yaşıyor hala ve 39 yaşında)

Ama 6 senedir çocuğunu arayıp sormayan bu şahıs şimdi evlilik hazırlıkları yapıyor, yeni bir çocuk dünyaya getirmeyi planlıyormuş!
Bence Ata Bey ve Sinan Bey gibi eski eşlere sahip olan bayanların şükretmeleri lazım çünkü bu insanlar çocuklarını da boşamamışlar.
Boşanmış anne-babalarla ilgili yapılacak bir organizasyonda yer almayı isteyecek çok kişi olacaktır diye düşünüyorum. Sevgilerimle.
Elif.

…….

Çöpçatan

Sevgili Ayşe Aral,

Hafta sonu babaları yazınızı ben de okudum.  Kısa bir süre önce tesadüfen yazınızı okudum çok ilgimi çekti ondan sonra devamlı okumaya başladım.

Benim edebiyatım kötüdür, hiç güzel yazmam ama sizin samimiyetine güvenerek ben de yazayım dedim.

 Okuyucularınızla beraber olmanız çok güzel, yazılarını yayınlamanız, paylaşmanız harika bu arada da çöpçatan da olacaksınız bu gidişle.
Yazılacak çok şeyim var ama yazıya dökemiyorum.
Hoşkalın.

Başarılarınızın devamını diliyorum.
Melahat

…….

Hafta sonu babalarının dibi Sinan Bey

Merhaba Ayşe Hanım,

Hani moda bir deyim çıktı ya son zamanlarda "sen adamın dibisin" diye.  İşte Sinan Bey'in mailini okurken ben de onun için "hafta sonu babasının dibisin" diye düşündüm.

 Evliyim ve bir kızım var. Hafta sonu ebeveyni olmak ne kadar zor, yakın çevremdeki tanıdıklarımdan biraz bilgim var ama açıkçası benim etrafımda hiç böyle bir baba yok.

Ayrılanlar genelde çocukların yükünü maddi, manevi anneye satıp tüydüler.  Böyle babaların da olduğunu bilmek güzel.

Hiçbir evlilik bir gün bitecek diye başlamaz, hele de çocuktan sonra çözülemeyecek kadar büyük sorunlar yoksa kimse boşanmayı tercih etmez ama maalesef sorunlar çözülemiyorsa herkesin daha çok yıpranmasındansa ayrılmak daha doğru olabiliyor.  Ama lütfen ayrılırken çocuklarımızı üzmeden, onların gözündeki anne/baba rollerine zarar vermeden bu süreci atlatalım.

Sevgilerimle,
Tuğba
** Soyadımı yayınlamazsanız sevinirim.

……….


Merhaba Ayşe Hanım,

Sizi kâh gülerek, kâh üzülerek takip eden birisiyim, ayrıca içten ve olduğunuz gibi davrandığınızdan dolayı tebrik ediyorum sizi.
Ata Bey Ve Sinan Bey’i öncelikle tebrik ve takdir ettiğimi içtenlikle söylemek istiyorum. Bu durumda olan babalara ne mutlu.
Ben şu anda 22 yaşına gelmiş 1 erkek evlada sahip anneyim, küçük yaşta evlenip yine başkalarının evlendiği yaşta, 9 yaşındaki çocuğuyla ayrılmış bir anne.
Çocuğunu kendi imkanlarıyla hiçbir destek almadan büyütmüş ve çok şükür çok iyi yetiştirmiş ve çocuğundan da sağolsun zahmet çekmemiş bir anneyim ve çocuğu için de bu zamana kadar evlenmeden fedakarlık yapmış olan bir anne.

Zaman zaman babasıyla ilgili çok problemler yaşamış ancak hiçbir zaman bu sorunlara çocuğunu alet etmemiş bir anne.

Hafta sonu, babasının uzun bir süre 8 ay gibi annesine ceza vermek için çocuğunu görmediği ve o süre içinde baban şehir dışında çalışıyor anneciğim, en yakın zamanda gelip seni alacak, bak ben arayayım sen konuş babanla diyerek her şeye rağmen çocuğumun babası ile irtibatını asla kesmesine müsaade etmemiş bir anne.

Hatta özel günlerde, kandillerde, bayramlarda,görüşmediği zamanlarda babasını mutlaka araması, konuşması gerektiği konusunda çocuğunu her daim uyarmış bir anne.

Bunları kendimi övmek ya da örnek bir anne olarak göstermek için anlatmıyorum, asla yanlış anlaşılmasın lütfen.

Bu benim yaptığım her ne olursa olsun, neler yaşamış ya da yaşayacak olursak olalım, BEN egomuzu kırarak biz ve bizim çocuğumuz diyerek en iyisini çocuklarımız için yapmamız gerekendir.
Anneler ya da babalar diye ayırt etmek yerine ebeveynler olarak durumu ele almamız gerekiyor, kimse diğerinden daha iyi konumda değil belki de.

Anlaşamamış, ayrılmış olmamızın suçluları çocuklar olmamalı ve çocuklarımız kesinlikle pinpon topu gibi ortada bırakılmamalı, kavgalara alet edilmemeli, anne ve baba, birbirlerini kötüleyip çocuğu sevdiği iki kişi arasında bırakmamalı.
 
Annede kalıyorsa babasına gideceği günü, babada kalıyorsa anneye gideceği günü neşe ile bekleyebilmeli çocuklarımız. Hatta araya zamanlar bile konulmamalı bence ve çocuk ne zaman isterse babayı ya da anneyi görmeye gidebileceğini bilmeli.
Babalar acılı gerçekten onların acısını da paylaşabilmeliyiz çünkü anneler en azından paylaşabiliyor, ağlayabiliyor, anlatabiliyor.

Bir arkadaşım da hafta sonu babalarından, ancak ben onun yaşadıklarını dinlediğimde sabrına gerçekten hayran oluyorum ve üzüntüsüne, çocuğu için çırpınışlarına, eski eşinin yaptığı eziyetlere ve katı tutumlarına rağmen çocuğu için verdiği mücadeleleri takdir ediyorum ancak gerçekten bunlar neden yaşanır anlayamıyorum.

Hemcinslerime de sesleniyorum, kırılmış olabilirsiniz, aldatılmış olabilirsiniz, yıpranmış, yıpratılmış, şiddet görmüş ya da rencide edilmiş olabilirsiniz, keşke bunları hiç yaşamamış olsak ama olmuş işte ve her ne durum olmuş ise de ayrılmak için evlenmiyor kimse ve çocuklarımız bizim çocuklarımız.

Onların mutluluğu ve sağlığı her şeyden önemli, bu yüzden ne olur çocuklarımızı alet etmeyelim kavgalarımıza.

Bu arada beyler için de seslenişim var tabi ki, lütfen erkeksiniz ve güç sizde, para sizde gibi egolarınızla istediğim zaman alırım, istemediğimde almam, benim kuralıma sen uyacaksın ya da geçiminizi ben temin ediyorum parayı veriyorum ya da sevgilimle eşimle gezeceğim çocuğuma uğraşamam annesi değil misin bakacaksın gibi triplere girmeyin, bilin ki o çocuk tek başına dünyaya gelmedi, verilecek hesabınız önce Allah’a, sonra vicdanınıza, daha sonra da çocuğunuzun aklı başına geldiğinde onun söyleyeceği iki çift sözünedir.
 
Bir de hafta sonu babaları ile ya da anneleri ile yaşayan sevgililer, eş adayları ya da eşler var değil mi?
Karman karışık velhasıl onlar yine zaten iki arada bir derede kalmış olanların akıllarını iyice karıştırırlar, özellikle bayan olan taraf.
2.olan 1.yi, eski olan da yeniyi kıskanır, gider arada yine kalan çocuklardır. Erkek ise eski eş, yeni eş ve çocuk arasında debelenir durur, özellikle erkekler zoru gördüğünde dayanamaz kaçarlar ya, vay o zaman kalanların haline.

Gerçekten sadece sabır ve anlayış gerekiyor her tarafa. Eski eş şunu düşünür: Çocuğum babasının yanında ama acaba ona nasıl davranıyorlar evde ya da çocuğum huzurlu mu? İteleniyor mu? Ona sevgi, şefkat, alaka gösteriliyor mu?

Baba daha çocuğu gelmeden düşünür: Eyvah ortamı nasıl dengeleyeceğim? Acaba çocuğuma yaklaşsam surat asar mı? Yine bir şey söyler mi? eşime sıcak davransam çocuğum kıskanır mı gibi…
 
Yeni eş ise: şimdi yine ne olacak acaba? Babasının çocuğuyla ilgilenmesine bak, biraz da benimle böyle ilgilense, bir hafta sonu da almasa olmaz sanki ya da bu çocuğa ne yapsam sevdiremedim kendimi, annesi evde neler anlatıyorsa bana hep ters ve soğuk davranıyor, zaten anası gibi çocuğu da soğuk gibi…

Çocuğun tarafından ise bambaşka: Ya iki tarafı da kullanır, duygu sömürüsü yapar çocuklar, hatta 3-4 tarafı da ya da her şeyi görüp içine kapanırlar, konuşmazlar, durgunlaşırlar, içlenir içlerine atarlar, iki tarafa da kızgınlıkları ve suçlamaları çoğalır içten içe ya da daha çok hırçınlaşırlar, agresif tavırlar sergilerler...
Basit gibi görünüyor uzaktan, o anda kızgınlıklarımıza esir düştüğümüz o anların her tarafta açmış olduğu yaralara bakar mıyız lütfen.
Aslın da hepimiz sadece çocukları düşünüp buna göre dengeli hareket etsek inanın anne, baba, yeni eş ve en önemlisi çocuklar da çok mutlu olacaklar. Bu kadar zor mu sabır ve anlayış? Uzaktan davulun sesi hoş gelir demeyin lütfen yaşadıklarımın kitaplar dolusu roman olacağından emin olun ama çok şükür onlarla daha da olgunlaşıp güçlendim ve öğrendim.
Kız çocuğu olan hafta sonları babalarının yaşadıkları zorluklar ile erkek çocuğu büyüten annelerin zorlukları onların ergenlik yaşlarında yaşayacakları zorlukları düşünmesi bile yoruyor insanı, şimdi teknolojinin veremediği tek şey çocuklarımıza sevgi arkadaşlar, bu yüzden ne yaparsak yapalım çocuklarımızın mutluluğu için yapalım o zaman biz daha da mutlu oluruz çünkü ve 2. eşler 3.eşler paylaştığınız şey paylaştıkça çoğalır, bir yudum sevgi verdiğinizde emin olun kat kat fazlasını alırsınız, sadece verdiğinizi düşündüğünüzde bile bu mutluluk harikadır almasanız da.
Eşler özellikle babalar anlayışlı eşe daha da büyük sevgi besleyecektir asla unutmayın onların çocuklarını dışlayıp kabullenmediğinizde emin olun ki çocuklarının sevgisi sizinkine galip gelecektir, olması gereken de budur zaten ve şunu da unutmayalım ki hiçbir anne ve baba çocuğundan uzaklaştırılmamalı, çocuğuna sevgisi olan fedakarlık yapan anne ve baba bilelim ki ideal bir eş ve örnek bir anne ve babadır ve en önemlisi de gerçek bir İNSANdır.
Ayrıca bir de çocukların çığlıklarını dinleyelim isterseniz, ne dersiniz, bence gereken tek cevabı onlar verecektir bize.
Sevgilerimle
Sevinç


……..


Sevgili Aral;

Uzun zamandır size yazmıyordum, hafta sonu yazısını bir arkadaşımdan duydum ve okudum. Şimdi diyeceksin ki aaa beni takip etmiyor muydun?
Ediyorum ancak hayat şartları iş vs derken okuyamadığım zamanlar da olmadı değil. Zira hayat şartları insanları elinde olmadan farklı zamanlara götürebiliyor.
İş hayatı, birliktelikler, aile, maddi zorluklar, arkadaşlar ve en önemlisi çocuk yetiştirme gibi.
Gelelim hafta sonu babaları veya annelerine; Ata Bey’in ifade ettikleri, kendisinin de belirttiği üzere herkes tarafından bilinen ve vicdanı olan anne babaların davranışlarından ibarettir. Ben de 22 yaşında bir erkek çocuk babasıyım, 12 yıldır bekâr yaşıyorum ve yaklaşık 10 yıldır oğlumla beraberim, şu an askerliğinin bitmesini bekliyorum.

Herkesin başına gelebilecek boşanma olayı yaşadım ve hayatım o tarihten itibaren değişti.

2 yıl kendi başımın çaresine bakma peşinde koştum. Ancak hafta sonu babası olarak cuma, cumartesi, pazar günlerimi hep oğlumla geçirdim.

Bir erkeğin yalnız başına kalması çok zordur, kadın için de zordur ancak erkek adı üzerinde ev temizliği, yemek, çamaşır bulaşık ve çocukla ilgilenmek, maddi imkânları zorlamak ilk etapta kolay değildir.
Kadınların yapısında yalnız da kalsalar, ev işleri mayasında olduğundan zor değil ancak maddiyat ve çevre baskısı zor gelen konulardır.
Sevgili bulma konusunda da Ata Bey’e hak veriyorum, çocuklu babalar için sevgili bulmak kolay değildir, kadınların istekleri erkeklere göre daha farklı olabiliyor, her ne kadar kadınlar duygusalızdır deniliyorsa da, bana göre erkekler daha duygusaldır ve aptaldır.

Yanlış anlaşılmasın aptallığımız duygusal olmamızdan kaynaklanıyor, yoksa kadınların ne kadar şeytani düşünceye yakın olduklarını bilmekteyiz.

 Lütfen kadınlar bunu yanlış yöne çekmesinler. Bir erkek olarak, oğlumu nasıl büyüteceğimi bilmiyordum, çünkü daha önce bir çocuğum yoktu ve bu deneyimi onunla yaşamak zorunda kalacağımdan çekincelerim vardı, oğlumla oturup konuştum ve seninle beraber ben de büyüyeceğim, beraber yaşayarak bunun üstesinden geleceğiz dedim ve bugüne dek iyi kötü yaşadık, uzun uzun neler yaşadığımı anlatmak zaman ister.

Sonuçta, bir sevgili bulduğunda bir çocuğun var ise, kadının çocuğu yoksa birliktelik zordur. Ata Bey’in belirttiği üzere, istisnalar yok mudur, vardır elbette ancak onun da size rastlaması büyük şans olur diye düşünüyorum.

 Bir dostum vardı hemen hemen aynı tarihlerde boşandık, bir süre sonra ekonomik özgürlüğünü eline aldı ve rahatça geçinmekteydi, onun da oğlu vardı ve annesi ile yaşamaktaydı.

Bu arkadaşım bir sevgili buldu ve çok sevdi, bir süre sonra evlendiler, gayet mutlu bir yaşam sürmekteydiler. Aradan geçen süre 8/9 ay sonra kadının kendi içindeki planlamaları olduğunu hissettim sohbetlerimizden ve bir süre izlemeye aldım.

Sohbetlerdeki belirli konuları evliliklerinin 10 ayında çok düşünüp zorlanarak arkadaşımla her zaman olduğu gibi erkek erkeğe dertleşirken konuyu eşine getirerek oğlu hakkındaki düşünceleri sorguladık, arkadaşım da farkına varmış ve sevgisinden dolayı sessiz kaldığı ortaya çıkmış oldu.

Kadın arkadaşımın oğlunu tercih ederek yanına almasını, onlarla yaşamasını istemiyordu. Evlilikleri olmadan erkek arkadaşım evleneceği kadın da 40 yaşında olmasından dolayı çocuk isteyebilir düşüncesiyle baştan çocuk istemediğini açıkça belirtmiş ve kadın da çocuk istemeyeceğine söz vermişti.

Erkek arkadaşımın oğlunu da yanına alması ki zorunlu idi çünkü eski eşi evlenmişti. Bir gün yine sohbet esnasında, arkadaşımın eşi sohbeti evlilikler ve çocuk konusuna getirdi. Sohbet esnasında konu arkadaşımın oğlunu yanına alması olduğunda bir süre sonra kadın arkadaşıma bir tercihte bulunmasını söyledi ya oğlun ya ben gibi, arkadaşım masadan kalktı ve içeriye gitti sinirlenerek.

 Kendisine şunu belirttim; bakın dedim siz siz olun sakın bir erkeğe ya da kadına böyle bir tercih hakkı sunmayın, kendinden o kadar emin tavırla şu cevabı aldım; ne olabilir ki yaşım arkadaşından genç ve beni seviyor tabi ki bu hakkı sunacağım dedi.

 İşte o an kadının kaybettiği ve erkeklerin çok duygusuzca sadece kadın budalası olduğunu, duygusal yapımızın olmadığını, vicdanı düşünceden arınarak kadına odaklı olduğumuzu düşündüğü geçti kafamdan; kadın kaybetmişti benim gözümde, arkadaşıma bir şey söylemedim ve ertesi gün arkadaşım aradı, sabah eşyalarını eline verdi ve tercihim oğlumdur buyurun kapı diyerek boşandı.

Şimdi arkadaşım mutlu mesut oğlu ile yaşamaktadır. Burada kadınlara atıfta bulunmuyorum, bunun aksi erkekler de vardır, sorun şudur ki ne erkek ne kadın, biz büyüklerin yürütemedikleri beraberlikleri yüzünden çocukların mağdur kalmalarını isteyerek bencil istekler içine girmemeliyiz.

Arkadaşım yeri geldi sevgilisi de oldu, yeri geldi yalnızlıklar da çekti, aynı ben ve başka erkekler gibi, önemli olan vicdani sorumluluk içerisinde yaşamlarımızı sorumluluk içerisinde sürdürmektir.

 Şu da bir gerçektir ki; kadın düşmanı olarak algılanmak da istemem ama yaşamlar içerisinde herkes görmüş ve hatta başına gelmiştir. Bir erkek yalnız ise ne kadar iyi huylu, dost, arkadaş yakışıklı vs olsa da ekonomik anlamda gücü az ise ilk etapta kadını etkilemiş de olsa bir süre sonra o hafta sonu babasından vazgeçer bir bahane ile. ( kadın terk etmez, vazgeçer.)
Şahsen ben 2 yıl hafta sonu babalığı yaptım ve içim çok rahat, üzerime düşen babalık görevimden ziyade, oğlumu sevdiğimden onunla olmaktan mutlu olduğumdan hafta sonlarımı ona ayırdım bir zorunluluk olarak hiç görmedim.

Kadınların bu konuda hafta sonu erkeklerinin yaşadıkları sorunları zorlukları göz ardı etmeden ve aynısını kendilerinin de yaşayabileceklerini düşünerek (düşünenler hariç) birlikteliklere başlamalarını öneriyorum, aynı şekilde erkeklerin de, hafta sonu kadınları için kendi bencilliklerini ön plana almadan o kadınla birlikte olması en doğru davranıştır düşüncesindeyim.
Güzel bir konu ve paylaşılması hatta bu yazılar bile bu konuyu ifade etmeye anlatmaya yetmez. Tecrübeler yaşandıkça ediniliyor, umarım sizin köşenizde bunu yaşamayanlara bu yazılanlar bir tecrübe öneriler yumağı halinde, bunları yaşamamış olanlara örnek teşkil eder ona göre kendi yaşamlarını yaşamak isterler.

Tercihler insanların yaşam biçimini belirler. O yüzden kimi kimleri, neyi, nasıl tercih edecekleri, önlerindeki yaşam için belirleyici yön vereceği bir yol olabilir.
Hafta sonu erkekleri ve kadınların ne gibi zorluklarla çocuklarını büyüttükleri, hatta büyütürken içerisine düştükleri durumlar, sosyal olup olmamaları, birliktelikleri, bir sürü zorlukları maddi manevi içeren konular vardır, anlatılabilse sanırım diziler yumağı oluşur.
Tüm hafta sonu kadınlarına ve erkeklerine yollarının açık olmasını diliyor, hiç bir zaman yılmamalarını öneriyorum.

Sevgi ve saygılarımla,
Yücel

ÖMÜR BOYU ANNELER

Hafta sonu babaları ve onların naif duygularına (aslında kendilerine) heves eden, “bundan bir tane de ben istiyorum”
demek yürekliliğini gösteremeyen anneleri düşündüm. Çünkü herkes, hepimiz mükemmel olanı istiyoruz.
Dönüp bir de kendimize bakmadan her zaman en iyinin peşindeyiz.

Arzular, istekler, sevmek, sevilmek kıymetli olgulardır. Ama çocuk sahibi olmak en kıymetlisidir.
Ayrılmış anne-babaların çocukları ise elbette kıymetli ama yaralıdır. Bu noktada anne ya da baba olmanın önemi yok.
Önemli olan tek şey o çocuğun yaralarını daha da büyütmeden,
kanatmadan yaşamasını sağlayabilmektir. Kim ne yaparsa yapsın yara yerleri hiç geçmeyecek olan bu küçük insanların iyi olmalarıdır.
Mutlu olmaları diyemiyorum çünkü oğlum henüz on yaşındayken “Ben hiçbir zaman çok mutlu olamam. Eğer bunu istiyorsan barışın.” dediğinde başıma gelecekleri ilk kez ve ancak o zaman anladım.

Boşanmanın duygusal gel-gitlerinden, süpürge edilen saçlardan söz etmeyeceğim. Çünkü büyükler eş de bulabiliyor, sevgili de...
Ya da yola yalnız devam etmeyi tercih ediyorlar! Yani hayatlarını istedikleri şekilde devam etme hakkına sahipler.
Ama küçük insanlar başlarına gelene katlanmak, boyun eğmek zorunda!
Anne ve babasını aynı anda yanında isteyen bir çocuğu nasıl avutabilir, iyi edebilirsiniz ki?

Demem o ki;
Bir yanda hafta sonu babaları var, diğer yanda ömür boyu anneler. Hiç birimiz “boşandıktan sonra şunu şu kadar iyi yaptık”  deme hakkına sahip olmadığımız gibi yeteri kadar iyi olmayanı suçlama hakkına da sahip değiliz. Evliliği ve çocuğu biz yaptık, biz bozduk ve şimdi de sessizce üzerimize düşeni yapmak zorundayız.

Yalnız kalarak, acı çekerek, çocuklarımızdan eksilttiğimiz şeylerin pişmanlığını yaşayarak onları onarmaya çalışmak birinci vazifemiz!
Bunu onlara borçluyuz. Esas sorgulanması gereken bu!

Şükran
……….


Selam Ayşeciğim,

Gerçekten hafta sonu babası Sinan ve Ata'yı yürekten tebrik ediyorum.
Bu zamanda hala bu kadar yoğun duygu ve sorumluluk yaşayan erkeklerin varlığını hissettirdikleri için.

Evli değilim, anne değilim ama o kadar çok duyuyorum ki bu sorunları gerçekten ben de ayrılan eşlere, iki evde yaşamak zorunda kalan çocuklara çok üzülüyorum.

Nedense bu yazıları okuyana kadar daha çok annelere üzülüyordum, ohh derdim, ayrıldılar erkekler hayat yaşıyor, kadınlar tek başına her şeye yetişmeye çalışıyor diye.

Sinan ve Ata’ya teşekkür ediyorum bu konuda iki taraflı düşünmem gerektiğini hatırlattıkları için.
Bunda benim tek suçum yok ama maalesef kadınsal güdü ile hem cinslerime daha çok üzülüyordum.
Moskova' ya benim de gidesim geldi desem.
Sana da tabii ki teşekkür ediyoruz, hayata dair gerçekleri aktarmaya, insanların derdini dinleyip çözüm üretmeye çalıştığın için.

Sevgiler
Buket

……..


Günaydın Ayşe Hanım,

Hafta sonu babaları konulu yazılarınız, yorumlar çok güzel, çok tanıdık.

Bu sayede insan yalnız olmadığını fark edip mutlu oluyor.

Sinan Bey ile yazışmak isterim esasen. Mümkünse e.mail adresini alabilir miyim aracılığınızla?
Veya benim mail adresimi iletebilir misiniz? (gazetede değil tabii ki.

Umarım tuhaf olmamıştır talebim.

Peşinen teşekkürler,

Sevgilerimle,

Füsun

………


Sevgili Ayşe Aral,

Samimiyet dolu yazılarınızı büyük bir keyifle okumaktayım.
Ben de 25 yaşında bir oğlu olan, yıllar önce (oğlum 1 yaşında
iken) boşanmış, çocuğunu her hafta sonu babasına yollamış
bir kadınım. Çok şükür ki problemsiz, düzgün bir çocuk yetiştirmeyi başardık. Bunda babasına nazaran benim payım elbette ki fazla.

Amaaa, şimdi geldik zurnanın zırt dediği yere. Çocuktu, eğitimiydi, üniversite girişiydi derken yıllar çok çabuk ve büyük meşgalelerle geçti. Artık oğlum çalışan, kız arkadaşı olan ve kendi hayatını oluşturması gereken bir adam oldu.

Bense yalnızlık duygusunu yoğun hissetmeye başlayan, seyahat v.s. için emekli olmak isteyen ama çalışma hayatından çıkmaya cesaret edemeyen, konserlere yalnız veya organize ettiği arkadaşları ile giden ve bundan sıkılan bir kadın.

Siz anladınız beni biliyorum. Demem o ki, bunları konuşup, deneyimlerimi paylaşabileceğim, benim gibi boşanmış ebeveynlerden oluşan sosyal ve hatta sonrasında reel bir paylaşım...
Ne güzel olurdu. Böylesi bir oluşuma beni de eklerlerse sevinirim. Mail adresim sizde.

Sevgiyle kalın.

Narciss [rumuz elbette)

………..


Sevgili Ayşe Hanım;

Hafta sonu babaları ile ilgili yazılarınızı okudum. Bekâr annelerin çaresizliğini çok iyi bilirim çünkü 14 yaşında oğlu olan 12 yıllık bekar anneyim.

Ancak size yazan bekâr anneleri anlamakta zorlandım. Size yazan biriyle tanışmaya bu derece heves etmeleri beni kendimi sorgulamaya yöneltti.
''Tanrım çok mu fesadım ne? ''dedim. O bey niye bu kadar zorlanmış çok merak ettim. Etraf bekâr anne kaynıyor. Bir yazı yazdı, herkes tanışmak istedi.

Hadi hiç evlenmemiş hanımlar sorun yaratıyor onu anladık. Bekâr anneler ''hafta sonu çocuğunu gördün bana vakit ayırmadın ''diye sorun da yaratmaz. Yani konu ne?

Ben anlamadım. Benim ex koca oğlum küçükken gelir alır kızlarla tanışmak için kullanırdı. Niyeyse aklıma geldi. Eğer yayınlarsanız ismimi sırf bu yüzden soyadımla kullanmamanızı rica ederim. Oğlumun üzülmesini istemem. İyi çalışmalar.
Nalan

……


Merhaba;

Ata Bey'le ilgili bugünkü yazınızı da okudum. Örgütlenmeye, tanışmaya, görüşmeye hazırım. Lütfen Ata Bey’e mail adresimi verir misiniz?
Bu konuda bende benzer bir takım örgütlenme düşünmüştüm ama taşranın ve hayatın hay huyunda kayıp gitti düşünceler.
Edirne’den sevgiler
Nurşen
…….


Ayşecim günaydın,

Bence sen “Ever beni Ayşe” diye bir köşe yap.

Baksana millet hazırda bekliyor sevgili bulmak için. Belki biz de kıyısından köşesinden nasipleniriz. Yakında Ata ve Sinan’ın düğününü yaparsın.

Sevgiler.

Zuhal

X

Yetiş Ayşe!

Sevgili dostlar geçen hafta Yetiş Ayşe yine birçok ailenin yüzünü güldürdü. Bu da sizlerin sayesinde oldu dostlar.

Kıyafet yardımı yapan Süheyla Hanım’a, bir okurumuzu sevindiren Başak Hanım’a, bir anneyi mutlu eden Füsun Hanım’a, 3 aileye yardım eden ve bizlere her zaman destek olan Elmas Hanım’a, yıllardır Yetiş Ayşe gönüllüsü olan ve yardım ettiği kişilerin sayısını unuttuğumuz Korhan Bey’e, yine her zaman yardım eden Hicran Hanım ve eczacı kızı Melodi Hanım’a, bir anneyi sevindiren Handan Hanım’a; mama ve bez yardımında bulunan Özge Hanım’a ve diğer yardımsever dostlar hepinize teşekkür ederiz…

Lütfen mama ve bez yardımı isterken çocuğun cinsiyetini-kilosunu-kaç numara ve hangi marka bez/mama kullandığını belirtin. Yardım yapacak okurlar da bunları dikkate alarak bez-mama gönderirse daha doğru olur çünkü her bebek maalesef her ürünü kullanamıyor. Böylelikle yaptığınız yardım gerçekten yerine ulaşmış olur.

Kıyafet yardımı yapacak dostlar, illa ki yeni kıyafet almak zorunda değilsiniz elbette ancak kullanılmış kıyafet gönderecekseniz lütfen kıyafetlerin temiz, yıkanmış, hasarsız olmasına özen gösteriniz.

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

Annemin dikiş makinesini tamir ettirebilir misiniz Babam olmadığı için evi annem geçindirmeye çalışıyor, evde dikiş dikiyoruz beraber. Makinesi yandı geçen ay. Tamire götürdük ama bize göre yüksek bir fiyat istediler. Makine olmayınca elindeki işleri bitiremedi, zor durumda kaldık. Allah rızası için bize yardım edebilecek birileri de olursa zor durumdan belki kurtulabiliriz. Teşekkür ediyorum. Makinenin fotoğrafını atabilirim isterseniz.

Hayallerime de umut olursanız çok sevinirim Merhaba Ayşe Abla daha önce bir kez yazdım ama yardım eden olmadı benim hayallerime de umut olursanız çok sevinirim. Liseden sonra bir kaç yıl ailevi sağlık durumlardan sınavlara hazırlanamadım. Geçen yılın yaz aylarından bu yana kuaförde çalışıyorum dershaneye gitmek için para biriktirmeye çabalıyorum. Ailemin ödeyecek durumu yok. Bu dönem sonundan itibaren dershaneye gidip sınavlara hazırlanmam gerekiyor. Damlaya damlaya bir şeyler yapmaya çabalıyorum. Hayallerim için destek istiyorum. Büyük yardımlara gözüm yok sadece sınavlara hazırlanabilmek istiyorum.

Gıda yardımı istiyorum Merhabalar sevgili Yetiş Ayşe gönüllüleri. Ben evli ve bir çocuk annesiyim, eşim sabıkalı olduğu için düzgün bir gelirimiz yok. Malum ramazan geliyor, sizden gıda yardımı istiyorum Allah hepinizden razı olsun.

Oğullarım için kıyafet

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar geçen hafta tüm yardım isteyenlere ulaşıldı, hepinize sonsuz teşekkürler. Şu mübarek Ramazan ayında yardım isteyenlere canla başla koşan herkesten Allah razı olsun.

Bir aileye yardım eden Füsun Hanım’a, yatak isteyen okurumuzu sevindiren Zeynep Hanım’a, birçok kişiye gıda yardımı yapan Çağla Hanım’a, 2 okurumuza yardım eden Hatice Hanım’a, bir öğrencimize yardım eden Feride Hanım’a, hasta bir çocuğumuza yardım eden Buket Hanım’a, bir ailemizi sevindiren Özlem Hanım’a, 2 annemizi sevindiren Sayın Korkut’a, kıyafet yardımı yapan Melahat Hanım’a, bir ailemizi sevindiren Burcu Hanım’a, başka bir aileyi sevindiren Çiğdem Hanım’a, 3 aileye yardım eden Füsun Hanım’a, bir okurumuza yardım eden Gülnur Hanım’a ve tam 8 aileye yardım eden Özgür Bey’e çok çok teşekkürler. İyi ki varsınız dostlar.

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

 

Oğlum ek gıdaya başladı ona doğru düzgün gıda yediremiyorum

Ablacım size çekinerek yazıyorum, bir tanıdığımdan duydum muhtaç olanlara yardımcı oluyormuşsunuz, Allah razı olsun sizden de aracı olandan da yardım edenden de. Ablacım eşim asgari ücretle çalışıyor, evimiz kira, 9 aylık bir oğlum var. Ben çalışıyordum ama işten çıkarttılar. Düğün borçlarımızdan kaynaklanan kredilerimizi ödüyoruz hala. O kadar sıkışık durumdayız ki bir ay kiramızı ödesek, diğer ay faturalarımızı yatırabiliyoruz. Çocuğuma mama alacak durumum bile yok. Şu Ramazan ayında ne sahurda ne de iftarda doğru düzgün yemek bile pişiremiyorum. Oğlum ek gıdaya başladı ona doğru düzgün gıda yediremiyorum. Lütfen sizden rica ediyorum benim sesimi de duyurur musunuz, belki bir hayırsever çıkar da çocuğumu sevindirir.

Dershaneye gitmek istiyorum

Ayşe abla ben 11.sınıfa gidiyorum. 3 yaşında bir kız kardeşim var. Annem ev hanımı, babam asgari ücretle çalışıyor. Babam evimizi geçindirmekte zorlanıyor. Dershaneye gitmek istiyorum. Bana bu konuda yardımcı olacak biri olursa inanın çok memnun olurum.

Erkek bebek kıyafetleri ve bebek malzemeleri vermek istiyorum

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe!

Sevgili dostlar geçen hafta Yetiş Ayşe yine birçok ailenin yüzünü güldürdü. Bu da sizlerin sayesinde oldu dostlar.

Hepinize teşekkür ederiz.

Lütfen mama ve bez yardımı isterken çocuğun cinsiyetini-kilosunu-kaç numara ve hangi marka bez/mama kullandığını belirtin. Yardım yapacak okurlar da bunları dikkate alarak bez-mama gönderirse daha doğru olur çünkü her bebek maalesef her ürünü kullanamıyor. Böylelikle yaptığınız yardım gerçekten yerine ulaşmış olur.

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

KEMOTERAPİ TEDAVİSİ GÖREN OĞLUM İÇİN BEZ VE MAMA İSTİYORUMEvli ve iki çocuk annesiyim. Ev hanımıyım. Eşim işsiz. Kirada oturuyorum. Küçük oğlum 5/12/2014 tarihinde Ege Üniversitesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Anabilim Dalı Bölümü'nde  omurilik tümörü ameliyat oldu. Bu ameliyattan sonra 2015 yılı ocak ayında 9 Eylül Üniversitesi Çocuk Hem./ Onkoloji servisine sevk edildi.

O tarihten itibaren 2015 eylül ayına kadar her hafta, 2015 eylül ayından itibaren ise iki haftada bir 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi'ne kemoterapi tedavisi alıyor. Bazı haftalar maddi imkânsızlıklardan dolayı tedavi için İzmir'e gidemiyorum. Bazı haftalarda da doktorumuzun yardımlarıyla tedaviye gidebiliyoruz. Çocuğumuzun tedavisi aksadığı için bu durum beni çok üzüyor. Bezi ve maması için yeterli maddi gücüm de maalesef yok. Değerli okurlarınızdan ricam bana bu konuda yardımcı olmanızdır.

HAYALLERİME DE UMUT OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM Merhaba Ayşe Abla daha önce bir kez yazdım ama yardım eden olmadı benim hayallerime de umut olursanız çok sevinirim. Liseden sonra bir kaç yıl ailevi sağlık durumlardan sınavlara hazırlanamadım. Geçen yılın yaz aylarından bu yana kuaförde çalışıyorum dershaneye gitmek için para biriktirmeye çabalıyorum. Ailemin ödeyecek durumu yok. Bu dönem sonundan itibaren dershaneye gidip sınavlara hazırlanmam gerekiyor. Damlaya damlaya bir şeyler yapmaya çabalıyorum. Hayallerim için destek istiyorum. Büyük yardımlara gözüm yok sadece sınavlara hazırlanabilmek istiyorum.

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe!

Sevgili dostlar mübarek Ramazan ayına girdiğimiz şu günlerde hepinizin ibadetlerinin ve yaptığının yardımların kabul olmasını dilerim. Sizden ricam, bu haftaki taleplere bütçeniz doğrultusunda ufak da olsa yardımcı olmanız. Yardım etmek sevaptır.

Ramazan ayında fitre ve zekâtlarınızı gerçekten yardıma muhtaç insanlarla paylaşmak isterseniz lütfen bize ulaşın. Adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

Yardım etmek istediğinizde hangi tarihli Yetiş Ayşe’de yayınlandığını ve rumuzunu mutlaka belirtirseniz daha hızlı sonuçlar alabiliriz.

Özellikle geçen hafta Yetiş Ayşe’ye gönül veren tüm dostlara çok teşekkür ederiz.

Bir öğrencimize burs veren Dilek Hanım’a, 3 kişiye yardım eden Füsun Hanım’a, 2 kişiye yardım eden Burcu Hanım’a, gıda yardımı yapan Çağla Hanım’a, 3 aileye yardım eden Hüseyin Bey’e çok teşekkürler.

Ayrıca Güler Hanım’ın uzun süredir burs verdiği öğrencimiz Saliha’mız mezun oldu ve bizlere teşekkür ederek bu gururu paylaştı.

Özellikle burs isteyen öğrencilerden ricamız şudur, lütfen sabırlı olun! “Talebim yayınlandı mı?” diye sormanıza gerek yok,  Yetin Ayşe’yi okumanız yeterlidir! “Bana ne zaman yardım gelir?” diye lütfen sormayın, yardım etmek isteyen okur olunca hemen yönlendiriyoruz.

Benden ve asistanım Aslı’dan para isteyen okurlar, lütfen bize bu tarz taleplerle gelmeyin. Biz Yetiş Ayşe’de talebinizi yayınlarız, size yardım etmek isteyen okur olursa yönlendiririz. Bunun dışında benim ve Aslı’nın kimseye özel olarak yardım etme durumu yok, bu konuda anlayışınızı bekliyoruz.

Her hafta farklı bir okurun ihtiyacını karşılamaya, yardımcı olmaya çalışıyoruz. Aynı kişilerin taleplerini her hafta yayınlamıyoruz. Lütfen bu konuda ısrarcı olmayınız.

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe!

Sevgili dostlar mübarek Ramazan ayının yaklaştığı şu günlerde sizleri biraz daha duyarlı olmaya davet ediyorum. Gıda, burs, kıyafet ve diğer taleplere maksimum ilgi gösterirseniz mutlu olurum.

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

Mayıs ve Haziran'ı geçiremeyeceğimSadece 2 aylık cüzi miktar burs istiyorum. Erzurum'da okuyorum, iş arıyorum kimse okuldan dolayı iş vermiyor çok ihtiyacım var. Ailem yurt paramı ödeyip aylık 150 TL yolluyor, masraflarıma yetiştiremiyorum. Bu seneyi bitireyim yazın çalışıp biriktirip okula başlayacağım 2 aylık yardım bekliyorum.  

 

Canım Annem için Babamın bizi terk etmesiyle, 5 kadın birlikte yaşam mücadelesi verdiğimiz hayatımıza destek ricasında bulunmak için yazıyorum. Biz 4 kız kardeşiz, 2 yıl önce babam bizi terk etti. Küçük kardeşim 2 yaşında, ikiz kardeşlerim ise lise 3. sınıfa gidiyor. Annemin destek alabileceği ve tutunabileceği tek dal biziz. Ailem İstanbul'da yaşıyor, ben Ankara Hacettepe Üniversitesi'nde okuyorum. İlk yılım okulda sürekli cafelerde çalışarak kendimi geçindirmeye aileme destek olmaya çalıştım. Evimiz kira, annem tekstil fabrikasında asgari ücretle çalışıp 4 kızına bakmaya çalışıyor. En ufak bir desteğin bile anneme hayat olacağını düşünüyorum. Şimdiden çok teşekkür ederim.

Çaresizliğime çare ol Sevgili Ayşe Aral, bu yazıyı kararsızlığımı yenerek yazıyorum.  Ben kanser hastasıyım sağ akciğerimin %60 i  zorlu bir ameliyatla alındı. Çoğu zaman nefes sorunu yaşıyorum.  Doktorlar oksijen tüpü önerdiler, şu an her gece oksijen tüpü kullanıyorum.  Kemoterapi görüyorum  bu da beni fazlasıyla yıpratıyor, haftada en az 2 kilo zayıflıyorum, ek gıda takviyesi uyguluyorlar. Her hafta hastaneye gidiyorum, her gidişim 100 lirayı buluyor ayda 4 sefer gidiyorum. Taksi ile gitmek zorunda kalıyorum. Arkadaşlar dönüşümlü olarak benim bakımımı üstlendiler sağ olsunlar, tabi ki gıda da çok önemli protein ağırlıklı beslenme gerekli. Evim kira ve de rutubetli. Bu sağlığımı daha çok olumsuz etkiliyor. Ekonomik durumdan dolayı taşınamıyorum. Emekliyim maaşımız malum bu masrafları karşılamak mümkün değil bu nedenle borçlandım. Bu sıkıntılar yetmiyormuş gibi beni en çok üzen de oğlumun yurtdışında cezaevinde olması. 19 aydır çocuğumu göremiyorum, mahkemesi 22 Eylül’e ertelendi, ekonomik durumumuz iyi olmadığı için avukat da tutamadık. Gidip çocuğuma sarılıp hasret giderememem beni kahrediyor, ne kadar yaşarım bilemem ama şunu çok iyi biliyorum oğlumun hasreti gözlerimin açık gitmesine neden olur.

Sevgili Ayşe Hanım, ben bunları yazarken hayatımın bir kesitini dile getirdim, bu Türk filmi değil hepsi gerçek, hastane raporlarım mevcut dilerseniz birer kopyasını size gönderebilirim.  Benim ricam bu ekonomik sıkıntılarımı gidermeye yardımcı olacaklara aracı olmanız. Ayrıca kemoterapiden kaynaklı saçlarım azar azar dökülüyor.  Tamamen döküldüğünde kullanmam için kısa ve beyaz renkli bir peruk kullanmam icap edebilir yaşlı olduğum için, 63 yaşındayım. Beyazı tercih ediyorum. Bana peruk tedarik edebilecek bir okurunuz bulunur mu acaba? Şimdiden teşekkür ediyorum. Saygılar.

Gıda yardımı istiyorum

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe!

Sevgili dostlar geçen hafta Yetiş Ayşe yine birçok ailenin yüzünü güldürdü. Bu da sizlerin sayesinde oldu dostlar.

Bir öğrencimize yardım eden Gülnur Hanım’a,

Başka bir okurumuzun halı ihtiyacını karşılayan ve farklı iki anneyi sevindiren Korhan Bey’e,

Yardım isteyen bir okulumuza destek olan Azize Hanım’a,

Bir anneyi sevindiren Canan Hanım’a,

Üç aileye yardım eden kolilerce mama ve bez gönderen İrem Hanım’a,

Bir okulumuzun ihtiyaçlarını karşılayan Lale Hanım’a,

Kıyafet yardımı yapan Sibel Hanım’a sonsuz teşekkürler…

 Lütfen mama ve bez yardımı isterken çocuğun

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe!

Sevgili dostlar her hafta gelen yardım taleplerine gösterdiğiniz ilgi için çok teşekkür ederiz. Bu hafta da yardım isteyen dostlarımıza el uzatacağınızdan hiç şüphem yok. Yetiş Ayşe olarak sizlerle birlikte Türkiye’nin en büyük sosyal yardımlaşma platformu olduğumuzu biliyoruz ve bununla gurur duyuyoruz. Lütfen bütçeniz doğrultusunda yardımınızı esirgemeyin.

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

Oğlum ek gıdaya başladı ona doğru düzgün gıda yediremiyorumAblacım size çekinerek yazıyorum, bir tanıdığımdan duydum muhtaç olanlara yardımcı oluyormuşsunuz Allah razı olsun sizden de aracı olandan da yardım edenden de. Ablacım ben asgari ücretle çalışıyorum, evim kira 7 aylık bir oğlum var. Eşim çalışıyordu ama geçen ay işten çıkarttılar. Düğün borçlarımızdan kaynaklanan kredilerimizi ödüyoruz hala. O kadar sıkışık durumdayız ki çocuğuma mama ve bez alacak durumum bile yok. Oğlum ek gıdaya başladı ona doğru düzgün gıda yediremiyorum. Lütfen sizden rica ediyorum benim sesimi de duyurur musunuz belki bir hayırsever çıkar da çocuğumu sevindirir.

Çocuklarım için kıyafetBen Kayseri’de yaşıyorum 2 çocuk annesiyim. Çocuklarım için kıyafet ve erzak yardımı istiyorum.

Halıya ihtiyacım varEvli bir çocuk annesiyim, durumumuz nedeniyle oturduğum eve halı alamıyorum. Yerler beton. Evinde kullanılmayan halıları olan varsa gönderebilir misiniz Allah rızası için. 

Derdim o kadar büyük kiAblacım benim derdim o kadar büyük ki belki bir çare olursunuz diye size yazmamı söyledi komşular. Benim eşim hapiste. 3 çocuğum var abla. Kızım 16 yaşında, oğlum 10 yaşında. En küçük çocuğum da doğuştan engelli ve damak yarıklığı var. Sadece mamayla beslenebiliyor. Ben eşimle kaçarak evlendiğim için ailem beni sildi. Merdiven temizliğine gidiyorum, evim kira. Aldığım üç kuruş para ne kirama yetiyor, ne çocuklarımın okul masrafına, ne faturalarıma. Engelli olan çocuğumun tedavisini ve ilaçlarını bile alamıyorum. Ablacığım çok büyük çıkmazdayım. Bana bir el uzatan olursa duacı olurum.

Yol yemek yurt parası Merhaba ben ziraat fakültesi tarla bitkileri öğrencisiyim. Bölüm 2.siyim, babam 3 çocuk okutup  eve bakıyor. Annem ve babam işten çıkarıldı. Ben hem çalışıp  hem de okuyorum. 3. sınıfım  ve çok zorlanıyorum, yol yemek yurt parasını anca karşılamaya çalışıyorum  sizlerden yardımlarınızı bekliyorum.

Bana yardım eder misiniz Ben Ziraat Fakültesi 2. Sınıf öğrencisiyim. Bu sene yabancı dil kursuna gitmek istedim ama ailemin maddi durumu iyi olmadığından gidemedim. Bir meslekte en önemli şey yabancı dil hepimizin bildiği gibi. Bölümüm çizim ağırlıklı, çizim kurslarına gitmem de gerekiyor mezun olduğumda iyi bir yerde çalışa bilmem için. Bu kurslara ihtiyacım var. Maalesef babam serbest meslekle uğraştığı için maddi durumu bu iki kursa beni göndermeye yetmiyor, aynı zamanda devlet yurdunda kalıyorum ve yemekleri artık yiyemez hale geldim. Çok iyi bir ders çalışma ortamına sahip değilim bunların hepsinin yanı sıra banyo ve lavabolar görevliler ne kadar temizlerle temizlesinler çok pis. Çok sık hastalanıyorum artık. Ailemin gönderdiği para ile ay sonunu getiremiyorum sizlerden yardım bekliyorum...

Okula gidecek param yok

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Yetiş Ayşe için gösterdiğiniz ilgiye çok teşekkürler dostlar. Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

38-40 beden kıyafet vermek istiyorum

18 yaşındayım. Birçok kıyafetim var ve bunları ihtiyacı olan insanlara vermek çok istiyorum. İhtiyacı olan kişiler olursa yönlendirebilir misiniz?

Kısa süre için yardım Kars’ta PDR okuyan bir öğrenciyim. Burada gerek iklim gerek de pahalılık nedeniyle maddi açıdan çok zorlanıyorum. Birkaç aylığına yardımcı olursanız çok mutlu olurum.

Burs istiyorum-Aksaray Üniversitesi

Aksaray Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri bölümünde birinci sınıf öğrencisiyim. Devletin verdiği bursa ve krediye başvuruda bulundum fakat bana çıkmadı. Çevreden de sizin öğrencilere burs şeklinde yardımda bulunduğunuzu duydum ve bana da burs verme imkânınız varsa yardımınızı beklemekteyim. Çok teşekkür ederim iyi akşamlar.

1,5 yaşındaki kızım için bez

Merhaba ben köyde oturuyorum. 2 tane çocuğum var, ihtiyaçlarını alamıyorum. Belimden rahatsızım, tedavi olamadım yataktan kalkamıyorum. Maddi imkânım yok, kızım bir buçuk yaşında bezi yok, oğlum 4 yaşında elbiseleri  ayakkabıları yok. Lütfen bize yardımcı olursanız sevinirim.

Burs istiyorum- Türk Dili ve Edebiyatı

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar Yetiş Ayşe için yaptığınız her iyilik ve yardımın sizlere katlanarak geri dönmesini diliyorum. Özellikle geçen hafta yardıma koşan herkese sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

Bu hafta da özellikle çocukları için yardım isteyen zor durumda olan annelerin derdine derman olmanızı rica ediyorum. Bütçeniz doğrultusunda bez, mama, gıda alışverişi yapabilirsiniz. 

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

Oğlum ek gıdaya başladı ona doğru düzgün gıda yediremiyorum

Ablacım size çekinerek yazıyorum, bir tanıdığımdan duydum muhtaç olanlara yardımcı oluyormuşsunuz Allah razı olsun sizden de aracı olandan da yardım edenden de. Ablacım ben asgari ücretle çalışıyorum, evim kira 7 aylık bir oğlum var. Eşim çalışıyordu ama geçen ay işten çıkarttılar. Düğün borçlarımızdan kaynaklanan kredilerimizi ödüyoruz hala. O kadar sıkışık durumdayız ki çocuğuma mama ve bez alacak durumum bile yok. Oğlum ek gıdaya başladı ona doğru düzgün gıda yediremiyorum. Lütfen sizden rica ediyorum benim sesimi de duyurur musunuz belki bir hayırsever çıkar da çocuğumu sevindirir.

Yemek pişirmek için tüp bile alamıyoruz

Bir konuda utana sıkıla yazıyorum. Aylardır babamın sağlık sorunundan dolayı gelirimiz yok. İki küçük kardeşim var. Yemek pişirmek için tüp bile alamıyoruz. Takı yapıp satıyorum pazarda ama yapmak için de malzeme almam gerekiyor, alamıyorum. Bu konuda ve ailem için yardım istiyorum. Küçük de olsa bizim için çok önemli. Teşekkür ediyorum.

Çocuklarıma bez ve gıda Benim 2 tane çocuğum var, 2 yaşında kızım 4 yaşında oğlum var. Onlara kıyafet alamıyorum. 2 yaşında kızımın bezi yok, gıdamız yok. Benim bel fıtığım patladı 2 tane, sağ ayağımda çekilmez sancılarım var yürüyemiyorum, yataktan kalkamıyorum. Maddi imkânım yok tedavi olamadım. Zor durumdayız bize de yardımcı olsanız Allah razı olsun sizden.

Bez ve mama

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar geçen hafta Yetiş Ayşe için gösterdiğiniz ilgiye çok teşekkür ederiz.

Bir öğrencimize burs sağlayan Canay Hanım’a,

kıyafet yardımı yapan Serap Hanım’a,

iki anneyi sevindiren ve her zaman yardıma koşan Gökçe Hanım’a,

yurt dışından yardım etmek için çırpınan Gülnaz Hanım’a,

iki anneyi sevindiren ve isminin gizli kalmasını isteyen Yetiş Ayşe gönüllüsüne,

üç aileye ulaşan ve bizlere her zaman destek olan Korhan Bey’e sonsuz teşekkürler.

İyi ki varsınız…

Sizler sayesinde geçen hafta birçok ailenin yüzü güldü, aldığınız dualar çok emin olun dostlar. Sağ olun var olun…

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar bu hafta gelen yardım isteklerine maximum ilgi göstermenizi özellikle rica ediyorum.

Annelerin çocukları için yardım çığlıkları inanın ki içimizi dağladı… Allah kimseyi zor duruma düşürmesin, kimseyi kimseye muhtaç etmesin. Çaresizlik gerçekten çok zor.

Sevgili dostlar lütfen ama lütfen gıda talepleri, kıyafet ve çocuk bezi taleplerine özellikle ilgi göstermenizi rica ediyorum.

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr 

Ablacım benim derdim o kadar büyük ki belki bir çare olursunuz diye size yazmamı söyledi komşular. Benim eşim hapiste. 3 çocuğum var abla. Kızım 16 yaşında, oğlum 10 yaşında. En küçük çocuğum da doğuştan engelli ve damak yarıklığı var. Sadece mamayla beslenebiliyor. Ben eşimle kaçarak evlendiğim için ailem beni sildi. Merdiven temizliğine gidiyorum, evim kira. Aldığım üç kuruş para ne kirama yetiyor, ne çocuklarımın okul masrafına, ne faturalarıma. Engelli olan çocuğumun tedavisini ve ilaçlarını bile alamıyorum. Ablacığım çok büyük çıkmazdayım. Bana bir el uzatan olursa duacı olurum.

Ablam için hamile kıyafeti Merhabalar ben sizden hamile giyim için yardım isteyecektim. Ablam hamile, durumları iyi olmadığı için eşine de ihtiyacım var diyemiyor. Çok üzülüyorum, ben de öğrenci olduğum için sadece bir pantolon alabildim onu giyiyor. Diğer  giysileri artık olmuyor. Ben de çaresiz kaldığım için sizinle paylaşmak istedim. Ablam beş buçuk aylık hamile ve 65 kiloda, kızı olacak. Sizlerden giymediğiniz, dolabınızın bir köşesinde olan hamile giyiminiz varsa paylaşmanız bizi çok mutlu eder. İlginiz için teşekkür ederim şimdiden.

Kitap okumayı çok seviyorum Ben 23 yaşında üniversite öğrencisiyim. Kitap okumayı çok seviyorum ancak öğrenci olduğum için alamıyorum. Bu konuda bana yardımcı olmanızı istiyorum. Herhangi bir kitap sitesi için çek veya başka bir şekilde. İlginiz için teşekkürler.

1,5 yaşındaki kızım için bez

Merhaba ben köyde oturuyorum. 2 tane çocuğum var, ihtiyaçlarını alamıyorum. Belimden rahatsızım, tedavi olamadım yataktan kalkamıyorum. Maddi imkânım yok, kızım bir buçuk yaşında bezi yok, oğlum 4 yaşında elbiseleri  ayakkabıları yok. Lütfen bize yardımcı olursanız sevinirim.

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Yetiş Ayşe’den yardım isteyen dostlara bazı hatırlatmalar yapmakta fayda görüyorum. Tüm taleplerinizi aaral@hurriyet.com.tr adresine gönderirken e-posta’nın konu kısmında ne istediğinizi (burs, yakacak, kıyafet, vs) belirtiniz. Kıyafet taleplerinde lütfen cinsiyet, yaş, beden bilgisi göndermenizi rica ederim.

Bilinmelidir ki Yetiş Ayşe öğrencilere burs, bebeklere bez, mama, ailelere gıda, yakacak, ihtiyacı olanlara kıyafet yardımı yapan ve tamamen gönüllülerden oluşan bir sosyal yardımlaşma platformudur.

Yetiş Ayşe para dağıtan bir platform asla değildir! “Bankadan kredi çektim ödeyemiyorum”, “kredi kartlarımı ödeyemiyorum”, “düğün yapacağım param yok”, “bankadan kredi çekeceğim ama sicilim bozuk bana borç verir misiniz”, “kiramı ödeyemiyorum” gibi istekler çok geliyor. Kimseye nakit dağıtmak, borç kapatmak, kredi almasına yardımcı olmak gibi bir misyonumuz asla yok! Lütfen bu tarz istekleri bize göndermeyin.

Ayrıca her talebin doğruluğunu araştırdığımız gibi burs isteyen öğrencilerimizin taleplerinde daha titiz davranıyoruz. Burs istemenin de bir üslubu olduğunu düşünerek “Aylık 200 lira burs istiyorum” şeklinde gelen e-postaları hemen siliyoruz ve asla yayınlamıyoruz! Ekibimizce istenilen bilgileri gönderen öğrencilerin taleplerini yayınlıyoruz.

Tüm Yetiş Ayşe gönüllülerine sonsuz teşekkürler…

Konuşsun, Kaynaşsın Kendine Yetsin İstiyoruz. Çok Mu? Sevgili Ayşe Hanım, sizlere bir arkadaşımın kuzenine yardım için aracı olmuşsunuz, bu şekilde ulaştım. Umuyorum bizlere de umut elini uzatacak gönlü zengin biri ya da birileri için vesile olursunuz. Her hayat bir mücadele içerisinde, bizdeki ise 6 yaşında her çocuk gibi dünyalar tatlısı, can paresi, yeğenim Alp. Şuan 6 yaşında nöro-gelişimsel gerilik tanısı ve aynı zamanda epilepsi hastası bir kuzu kendisi. 1. yaşını doldurduktan sonra geçirdiği ilk epilepsi nöbeti sonrasında tanısı konuldu ve tedavi/terapilerine başladık. İlk zaferimiz Alp in 2,5 yaşında bağımsız/desteksiz yürümesini sağlayarak aldık. Tarif edilemez bir mutluluktu.. henüz yolumuz çok uzun, diğer umutla beklediğimiz ise konuşması. Maalesef henüz konuşamıyor. Eylül 2017 itibariyle Alp'i ilköğretime başlatmamız gerektiğini söylediler. Bunun için onu Alp gibi özel çocukların dilinden anlayan, şefkatli ellere teslim etmek istiyoruz. Bir nöbet geçirdiğinde ne yapacağını bilen doktorunun, hemşiresinin olduğu ve aynı zamanda öğretmenlerinin de bu konularda eğitimli olduğu bir okula! Bunun için araştırmalarımız sonrası Sabancı Vakfı’na ait Metin Sabancı Spastik Çocuklar Okulunun Alp’in gelişimini destekleyip yetişkin olduğu zamanlarda, tek başına hayatta kalmasını amaç edinen bir kurum olduğunu gördük. Alp'i bu 8 yıllık eğitim serüveninde onu hayata kazandırılmasına oldukça büyük katkısı olabilecek, bu okul için eğitim desteği arıyoruz. Umuyoruz, sesimize ses, umudumuza ışık için aracı olursunuz. Güzel haberler alabilmek ümidiyle, Kuzusunun Bir tanecik Halası, Begüm.

BURS İSTEYENLER

Burs istiyorum-Tarla Bitkileri Tarla Bitkileri bölümü 3. Sınıf  öğrencisiyim. Annem ve babam işten çıkarıldı. 3 kardeşiz ve üçümüz de okuyoruz. Ailem para yetiştirmekte  zorlanıyor. Kış döneminde çiftçilik de yapamadığımız  için zor durumdayım, sizlerden yardım bekliyorum.

Burs istiyorum-Gıda Mühendisi

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar Yetiş Ayşe için gösterdiğiniz ilgiye çok teşekkür ederiz. Bize gelen her talep çok değerli. Gönül ister ki herkese yardımcı olabilelim…

Sizler sayesinde elimizden geldiğinde herkesi mutlu etmeye çalışıyoruz. “Benim göndereceğim 50 liradan ne olur” demeyin lütfen, damlaya damlaya göl olur derler ve oldu da! Yılbaşından bugüne kadar bakın o küçük yardımlarla neler yaptık!  55 öğrencimize burs sağladık, çocukları için gıda-kıyafet-bez-mama isteyen 46 anneye ulaştık. Çok önemli sağlık problemleri için ameliyat olması gereken çocuklarımızı sağlığına kavuşturduk. Bunları hep sizlerin katkılarıyla yaptık. Ve bu hafta da yine bir sağlık sorunu için sizlerden destek bekliyoruz. Hepinize sonsuz teşekkürler, sağ olun var olun dostlar…

Tedavi olmak istiyorum Ayşe Hanım benim sizden bir ricam var. 2 tane bel fıtığım patladı, sağ ayağımda his ve güç kaybı, uyuşma oldu. Yürümekte zorlanıyorum, tedavi olamadım. Yataktan kalkamıyorum. Maddi imkânım yok. Kök hücre tedavisi olmam lazım acilen ve yoksa  felç riskim var. Ne olur bana yardımcı olun. Mutlaka yüreği güzel bir insan bana el uzatır diye düşünüyorum. Çok ağrıyor sağ bacağım, dayanamıyorum Ayşe Hanım, benim yazımı yayınlasanız çok sevinirim çok çaresizim. 

BURS TALEPLERİ

Lütfen burs isteyen öğrencilerimize gereken ilgiyi gösterelim dostlar!

Kardeşimin servis ücreti için yardım Ayşe hanim merhaba, bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine yazıyorum. Çünkü çok çaresiz olduğumu gördü bir yol araştırdı ve sizi buldu Allah razı olsun ondan da sizden de.19 yaşındayım. 4 kişilik bir aileyiz, bilinçsiz değiliz, hiçbir şey yapmadan bize yardım gelsin diye beklemiyoruz elbette. Eğitime önem veriyoruz kardeşim okuyor, ben sınavlara hazırlanıyorum, annem kurslara gidiyor bir şeyler öğrenmek meslek edinmek için. Babam da aslında çalışıyordu ve güzel geçiniyorduk. Ama çalıştığı şirket battı ve babamın da üstüne pek çok borç bırakıp kaçtılar. Şimdilik yeni bir iş bulmaya çalışıyor. Bizim için en önemlisi kardeşimin okuluna devam edebilmesi. Babamın üzerine kalan borçlardan ve ev kirası ve diğer faturalardan dolayı sömestr tatilinden önceki 2 aylık servis ücretini ödeyemedik. Yeni dönem başlarken ödeyemezsek yeni ayın ücretini de veremezsek okula gidemeyecek. Otobüsle gidilebilecek uzaklıkta değil ve maalesef, otobüs ücretini bile verecek durumda değiliz. Gerisi hallolur ama sadece bu konuda utanarak yardım istiyorum. Sevgiler gönderiyorum.

Dershaneye gitmek için yardım istiyorum

Merhaba Ayşe Abla benim hayallerime de umut olursanız çok sevinirim. Liseden sonra bir kaç yıl ailevi sağlık durumlardan sınavlara hazırlanamadım. Geçen yılın yaz aylarından bu yana kuaförde çalışıyorum, dershaneye gitmek için para biriktirmeye çabalıyorum. Ailemin ödeyecek durumu yok. Bu dönem sonundan itibaren dershaneye gidip sınavlara hazırlanmam gerekiyor. Damlaya damlaya bir şeyler yapmaya çabalıyorum. Hayallerim için destek istiyorum. Büyük yardımlara gözüm yok sadece sınavlara hazırlanabilmek istiyorum. Sevgiler.

Burs istiyorum-Gıda Mühendisi

Yazının Devamını Oku

Sen ne zaman bu kadar büyüdün ya!

 Geçenlerde Begüşüm’le yan yana oturuyoruz.Begüş yani Begüm benim 24 yaşındaki kızım.

Bir an telefonu çalıyor ve konuşuyor, “Kim?” diyorum.
En yakın arkadaşlarından birinin adını söylüyor.
Arkadaşı daha yeni evlendi.
Ve devam ediyor konuşmaya...
“Hah şekerim yok hamile değilsindir, miden başka şeyden bulanıyordur!”
Bu konuşma bende bomba etkisi yaratıyor!
Ağzımı kapalı tutmak için mutfağa gidiyorum, yoksa konuşacağım!

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar geçen hafta Yetiş Ayşe için gösterdiğiniz ilgiye çok teşekkür ederiz.

Bir anneyi ve kızını sevindiren Ayşen Hanım harikasınız…

Bir öğrencimize el uzatan Elif Ece Hanım süpersiniz…

Başka bir annemizi ve çocuklarını sevindiren Ebru Hanım ne tatlısınız… Yaptığınız yardımları Allah kabul etsin, rahmetli babanızın mekânı cennet olsun…
İki güzel yavrumuzu ve annesini sevindiren Semra Hanım sağ olun var olun…

Sevgili dostlar sizlerden ricam bu hafta özellikle burs isteyen öğrencilerimize destek olmanız. Bir çok talep haftalardır yayınlanıyor ancak maalesef henüz bu çocuklarımıza yardım ulaşmadı. “Benim göndereceğim 50 liradan ne olur” demeyin lütfen, damlaya damlaya göl olur derler. Bütçeniz doğrultusunda bu çocuklarımıza yardım ederseniz çok mutlu oluruz.

Ayrıca “Diğer yardım talepleri” ve “Kıyafet talepleri” kısmında yayınlanan isteklere de dikkat etmenizi dilerim, belki evinizde kullanmadığınız fazladan bir eşya vardır ya da giymediğiniz kıyafetler. Bunları ihtiyaç sahiplerine ulaştırmanız ne büyük iyilik olur. Ya da gıda, mama, bez isteyen taleplere el uzatırsanız bir anneyi nasıl sevindireceğinizi düşünün…

Hepinize şimdiden sonsuz teşekkürler…

MomTalks…

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar Yetiş Ayşe için gösterdiğiniz ilgiye sonsuz teşekkürler. Her hafta olduğu gibi geçtiğimiz hafta da e-posta kutumuz yardım talepleriyle doldu taştı.

Bu yoğun ilgi Yetiş Ayşe’nin çok kişi tarafından okunuyor olduğunu gösteriyor. Bu da bizi hem mutlu ediyor hem de bu kadar çok yardım talebi gelmesi, yardıma muhtaç bu kadar çok kişinin olduğu gerçeği karşısında üzülüyoruz.

Elimizden geldiğince her talebi karşılamaya çalışıyoruz.

Bu hafta çok yoğun talep geldiği için özellikle kıyafet, gıda ve diğer yardım taleplerine yer verdik.

Sizlerden ricam lütfen her talebi okuyup, bütçeniz doğrultusunda gıda taleplerine yardımcı olmanız.

Evinizde dolabınızda giymediğiniz kıyafetleriniz mutlaka vardır, bunları ihtiyaç sahipleriyle paylaşmanızı isterim.

Tüm talepler için adresimiz aaral@hurriyet.com.tr

Tek gözü görmeyen kediciğe Ankara’da yuva arıyoruz

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar her hafta bizim yanımızda olduğunuz ve Yetiş Ayşe’den desteklerinizi esirgemediğiniz için çok teşekkür ederiz.

Bu hafta burs isteyen öğrencilerimize dikkatinizi çekmek istiyorum. Henüz yardım gelmediği için taleplerini tekrar yayınladıklarımız var. Sizden ricam lütfen bütçeniz doğrultusunda bu öğrencilerimize yardımcı olun. “Benim göndereceğim 50-100 liradan ne olur” demeyin, inanın öyle çok ihtiyaçları var ki o paralara…

Bu hafta da bizlerden yardım bekleyenlere duyarsız kalmayacağınızdan eminim dostlar. Tüm talepleri aaral@hurriyet.com.tr adresimize bekliyoruz…

BURS İSTEYENLER

Burs istiyorum- üniversiteli
Üniversite 1.sınıf öğrencisiyim. Annem ve babam 5 sene önce boşandılar annemle beraber kalıyorum. Ailemden aldığım parayı ailemin yüzüme vurmasından şikâyetçiyim. Babam evlendi ve onun da çok giderleri var birden fazla aileye bakıyor ve ona artık yük olmak istemiyorum. Bu bursa çok ihtiyacım var eğer geri ödemesi olursa öğrencilik hayatımdan sonra fazlasıyla ödeyebilirim. Bana yardımcı olabilirseniz çok sevinirim.

Servis ücretim için yardım

Ben lise 3 öğrencisiyim. Okula servisle gidip geliyorum ve servis ücretim 300 lira oldu. Evimiz kira. Babam inşaat işçisi, 58 yaşında olduğundan çalışırken zorlanıyor. Sizden okulum için yardım bekliyorum.

Burs istiyorum- Türk Dili ve Edebiyatı

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Geçen hafta bir annenin yüzünü güldüren Nergis Hanım’a çok teşekkür ederiz…Bir başka aileye yardımcı olan Selen Hanım iyi ki varsınız…Üç öğrencimize bur sağlayan ve ayrıca da iki ailemize yardım eden Mine Hanım harikasınız…

Bir okulumuza yardım eden Pelin Hanım çok çok teşekkürler…Ayrıca her ay öğrencilerimize düzenli burs desteğinde bulunan ve bunun bilgisini bizimle paylaşan Korhan Bey’e, Zerrin Hanım’a, Alpay Bey’e sonsuz teşekkürler.Yetiş Ayşe sizlerin sayesinde günden güne daha da çok güçleniyor dostlar. Hepinize sonsuz teşekkürler…Bu hafta da bizlerden yardım bekleyenlere duyarsız kalmayacağınızdan eminim dostlar. Tüm talepleri aaral@hurriyet.com.tr adresimize bekliyoruz…

Hayvanlar için…Sevgili dostlar Gamze ve Felix Bildiriyor… Bu haftaki bölümde size Gamze’nin bildirdiği bir yardım ihtiyacını paylaşmak istiyoruz.İrtibat için aaral@hurriyet.com.tr ve  aralgamze@yahoo.com adreslerine ulaşabilirsiniz.

YUVA ARIYOR!!!

Şu hayatta tüm devrelerimi yakan bir şey varsa o da; kendinden ve hayattan vazgeçecek kadar kötülük görmüş masum bir canlının gözleri. Karşıma çıktığında ayakta duracak hali yoktu ve sığınabileceği en kötü yere yığılmıştı. O Kopay cinsi bir güzellik. Ama onu alan sadece ırkını sevmiş, kendisini değil. Kullanmış, doğurtmuş, işi bitince de doğru sokağa, sokaktan belediyenin eline. Enfeksiyon tavan yapmış durumda, vücudundan iltihap akıyor ve sistit. Şu an klinikte, önce bedenindeki yaraları sarıyoruz. Ruhundaki yaralar için ve gözlerinin içinin tekrar gülebilmesi için klinik çıkışı çok acil geçici/kalıcı yuvaya ihtiyacı var.

DİĞER YARDIM TALEPLERİ

36-38 beden kıyafet vermek istiyorum

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili Yetiş Ayşe dostları hepinize kucak dolusu teşekkürler… Bu hafta yine harikalar yarattınız…

Yurt dışından bize ulaşıp iki ailemizin yüzünü güldüren Müge Hanım çok teşekkürler…

Bir öğrencimizin eğitimine katkıda bulunan Seza Bey’e teşekkürler…

Bir anneyi sevindiren Özlem Hanım harikasınız…

Geçmiş haftalardaki Yetiş Ayşe yazılarını okuyup daha fazla kişiye yardım etmeye çalışan Sema Hanım ne güzel yüreğiniz var sizin…

Arkadaşlarıyla birlikte yardım ekibi oluşturan ve üç aileyi sevindiren Nilüfer Hanım süpersiniz…

Bir annemizi sevindiren Aysel Hanım sağ olun var olun…

Ve yıllardır birlikte çalıştığımız, ülkemizin dört bir yanındaki okullara yardım eden Anıl öğretmene de kocaman teşekkürlerimizi gönderiyoruz….

Bu hafta da bizlerden yardım bekleyenlere duyarsız kalmayacağınızdan eminim dostlar. Tüm talepleri aaral@hurriyet.com.tr adresimize bekliyoruz…

Yazının Devamını Oku

Yetiş Ayşe

Sevgili dostlar geçen hafta yayınlanan Yetiş Ayşe çok büyük ilgi gördü, bunun için hepinize ayrı ayrı teşekkür ederiz.

Bir annenin çığlığına sessiz kalamayan Ebru Hanım harikasınız… Gıda desteğinde bulunan Gökçe Hanım çok teşekkürler… Hızır gibi yetişen Serap Hanım iyi ki varsınız… Yetiş Ayşe’ye her zaman yardımcı olan Korhan Bey’e sonsuz teşekkürler… Pınar Hanım çok teşekkürler… İki ailemizin yardımına koşan Özlem Hanım süpersiniz… Yardım ekibiyle birlikte bu sefer de Yetiş Ayşe’ye koşan Şeyda Hanım harikasınız… Yine seve seve yardıma koşan Ozan Bey ne zarifsiniz… Gıda taleplerine duyarsız kalamayan Özdem Hanım’a çok teşekkür ederiz…

Bütçeniz doğrultusunda bir öğrenciye burs verebilir ya da bir aileye gıda yardımı yaparak yardımcı olabilirsiniz. Tüm talepler için aaral@hurriyet.com.tr adresimiz.

Bu haftaya gelen acil bir yardım isteği ile başlıyoruz. Ameliyat olacak kızımız için yardımcı olmak isteyen tüm dostları, doktorlarımızı ve hastaneleri göreve çağırıyoruz. 

KARACİĞER AMELİYATI OLACAK KIZIMIZA ÇOK ACİL YARDIM

Ayşe Hanım merhaba, ben Gıda Yüksek Mühendisi Gözde. Sizi ve birlikte çalıştığınız kişileri çok acil olan bir konu ile ilgili rahatsız ediyorum, daha önce hiç böyle bir yardım talebinde bulunmadım, nasıl yönlenebileceğimi de bilememekteyim açıkçası, öncelikle umarım kusuruma bakmazsınız. Ailemin ve benim çok yakinen tanığı, geçimini tarım işleri ile uğraşarak sağlamaya çalışan bir aile dostumuzun 23 yaşındaki üniversite mezunu kızı küçüklüğünden gelen bir karaciğer sorunu ile yaşamakta, bu sorun kızımızın yaşı ilerledikçe çok daha tehlikeli bir hal almıştır.

Kızımızın bu sorununu çözmek için hastane hastane dolaşılmış, en sonunda birçok doktor tarafından gerçekleşmesi gereken ameliyatı Türkiye'de sadece 3-4 kişinin yapabileceği belirtilmiştir. Bu kişilerden (diğerleri zaten yurt dışında yaşamaktadır), A… Hastanesi Öğretim üyesi Prof Dr. ile anlaşılmış, kendisi …. Üniversitesi Hastanesinde 70.000 TL karşılığında ameliyat edebileceğini belirtmiştir.

Aile kendi imkânları ile ücretin ancak 20.000’lik kısmını toparlayabilmiş, diğer geri kalan ücreti ise maalesef ve maalesef hala muallâkta kalmıştır. Aile parayı henüz toparlayamadığı için, kızımız maalesef hastaneye yatamayarak ameliyat olamamaktadır. Kızımızın sağlığı maalesef kötüye gitmekte olup, maalesef zaman aleyhimize işlemektedir. Kızımıza yardım etmek isteyenlere tüm bilgileri ve raporları sunabiliriz. Şimdiden yardımlarınız için çok ama çok teşekkür ederim.

HAYVANLAR İÇİN…

Yazının Devamını Oku
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Yazarın Tüm Yazıları