Geriİpek Özbey CHP’nin İstanbul adayı Ekrem İmamoğlu, Hürriyet'e konuştu: Beni tanıyınca çok sevecekler
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

CHP’nin İstanbul adayı Ekrem İmamoğlu, Hürriyet'e konuştu: Beni tanıyınca çok sevecekler

Beylikdüzü Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, İstanbul’da CHP’nin büyükşehir belediye başkan adayı olmaya hazırlanıyor. Peki kimdir, onu adaylığa götüren taşları nasıl döşedi? Yakında adını daha sık duyacağımız İmamoğlu’yla buluştuk. İmamoğlu iddialı: “Tanıdıklarında beni çok sevecekler. O kadar sevecekler ki “Bu benim evladım, kardeşim” diyecekler. Gün gelecek, Cumhurbaşkanı da bana oy verecek.”

CHP’nin İstanbul adayı Ekrem İmamoğlu, Hürriyete konuştu: Beni tanıyınca çok seveceklerÖncelikle sizi, ailenizi tanımak, çocukluğunuzu nasıl bir ortamda geçirdiğinizi konuşmak istiyorum... 

Tabii… 1970’te Trabzon’da doğdum. Köyümüz Cevizli, Akçaabat’ın sahilden yaklaşık 12 kilometre içerisinde küçük bir köy. Ailemizin iki katlı taş yığma bir evi var. Babamla amcam evlenince yanında benim doğduğum evi yapıyorlar. Aslında ufacık, tabanda 60 metrekarelik bir ev. Altında ahır yer alıyor, çünkü ineklerimiz var. O zaman tarım da yapan bir aileyiz. Ticaretle de uğraşıyorlar. Tarlamızda tütün ekilirdi. Tütün favori üründü, iyi para kazandırırdı. Annem-babam akraba, hala-dayı çocukları. Annem çok şefkatli, aynı zamanda çok çalışkan bir kadın. Anneyle daha çok vakit geçiriyorsunuz, çünkü babam ticaretle uğraşan bir işadamı. İnşaat malzemesi toptancısı. Anneyle büyüdüm aslında. İki kardeşiz. Benden 9 yaş küçük bir kız kardeşim var. Aslında aile planlamasına uymuşlar. Babam, ANAP’ın Trabzon’da kurucusu ve merkez ilçe başkanıydı. Bir toplantıda vali bey babamı “Bak ne güzel, Hasan Bey’in iki çocuğu var” diye örnek gösterirdi. Ben babamın yaptığını yapmadım, üç çocuğum var. (Gülüyor)

CHP’nin İstanbul adayı Ekrem İmamoğlu, Hürriyete konuştu: Beni tanıyınca çok sevecekler

Beylikdüzü Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu - İpek Özbey

Siyasete ilginiz babadan geliyor, öyle mi?

Açıkçası 60’ların sonundan itibaren ülkücü ve MHP’li. Ama fanatizmi yok. Aynı dönemde lisede okuduğu solcu arkadaşları “Bizim Hasan sağcıydı, ülkücüydü ama başımız sıkışsa gelir bize yardım ederdi. Bazen bizi polisin elinden alırdı…” diyor. Gurur duyuyorum tabii. Beni de farklı yetiştirdi, hiç patron çocuğu gibi değildim mesela. Ameleydim, bulaşık yıkadım ya da çıraktım. Üniversiteden sonra ancak onunla yan yana durabildim. 

Babanız muhafazakâr, siz nasıl CHP’li oldunuz?

Babamın siyaset yaptığı yıllarda lisedeydim. Babam bir seçim kaybediyor. Milletvekilliği tercihinde de kendisine bir yanlış yapılıyor, küsüyor. Kardeşlerine diyor ki, “Ben ticareti de Trabzon dışında yapacağım.” Böylece 1987’de İstanbul’a geliyoruz. Siyaseti de bırakıyor. Benim ANAP’a bir sempatim vardı tabii ama rasyonel bir adamım. Hatta İstanbul il yönetimine davet edildim. Mükerrem Taşçıoğlu o dönem il başkanı. Toplantıda ayağa kalktı, “Yeni yönetim hayırlı olsun, şunlar şunlardan oluşuyor, hadi başlayın” dedi. Tam gidecek, elimi kaldırdım. “Ben Güngören’den geliyorum, ticaretle uğraşıyorum, üniversiteyi bitirmek üzereyim. Kendimi tanıtıp, görev almak isterdim ama siz görev dağılımını yaptınız ve gidiyorsunuz. Birçok arkadaş var, tanımak isterim, hatta siz de tanısanız iyi olabilir” dedim. Döndü, masaya oturdu ve “Doğru söylüyor, hadi hepinizi tanıyalım, görev dağılımını haftaya bırakalım” dedi. Haftaya tek bir değişiklik olmuştu. Surdışı il başkan yardımcılığını bana verdiler. Dolayısıyla böyle 5-6 ay ANAP’ta siyaset yaptım aslında. Kendimi daha çok ifade etmek, bir şeyler yapmak istiyordum. Ben cumhuriyetin değerlerine inanan, İstiklal gazisi bir dedenin torunu olarak Atatürk sevgisiyle büyümüş, Türkiye’nin her değerini bilen, hisseden, 5-6 yaşından beri din eğitimi almış, inançlı, herkese eşit bakabilen biriyim. Evet, muhafazakâr bir aileden geliyorum ama sosyal demokrat değerlerle üniversitede tanıştım. Bu değerleri benimsedim, inandım. 2008 yılında siyaset yapmak için gerekçelerim vardı ve adresim CHP’dir dedim. Başka siyasi partilerden teklif aldım ama hiç düşünmedim. 

Neydi CHP’de siyaset yapma gerekçeleriniz?

CHP’ye gitmemin altındaki gerçek şuydu: Yaşadığım yerdeki (Beylikdüzü) yönetim sistemini beğenmiyordum. Oysa ben Beylikdüzü’nü hayal ederek büyüdüm. Burada binlerce konut ürettik, ticaret hayallerim ama aynı zamanda yaşam hayallerim vardı. İki çocuğum burada doğdu. Yöneticilerin kente, insana bakışı, partizanlık duygularından mutsuzdum. Düzenden şikâyetçi olacak biri değilim, mücadele etmeliyim deyip, siyaset kararı verdim. Toplumun her kesiminden tetikleyen insanlar da oldu. Üye oldum, 2009 yerel seçimlerinde aday adayıydım. Partim beni aday yapmadı. Beş ay sonra ilçe başkanlığı teklif edildi, kabul ettim. Artık aktif siyasete girmiştim. Çok önemli bir okulmuş. İnsanları tanıyordum ama fazlasını gördüm. Ne kadar kutuplaştıklarına şahit oldum, bunu yıkabilirdim, çünkü benim ailemde herkes vardı. İnanılmaz bir örgütlü yapı yarattık. Sonra da belediye başkanı oldum. 

Bugün aday olmanızda örgütçülüğünüz önemli bir etmen mi? Beylikdüzü sakinlerinden öğrendim; çatkapı herkesin kapısını çalıyor, evine konuk oluyormuşsunuz. Bu aslında ‘AK Parti tipi siyaset’ olarak bilinir değil mi?

AK Parti tipi demek için biraz daha araştırmak lazım. Sol yapının da örgütlenme modelinin aslında bu olduğunun bir takım örnekleri var. Kime ait olduğunu bilemem ama iyi iyidir, doğru doğrudur. Yansıttığım ruh, diğer partinin iyi tarafına benziyorsa bu beni mutlu eder. İlk dönemde kendi partimden eleştirme derecesi yüksek arkadaşlarım da bana AK Partili, MHP’li dediler. Hiç rahatsız olmadım. Eğer toplumun her kesimine yakın olduğumu hissettiriyorsam müthiş değerli. Tam da Türkiye’nin istediği, aradığı şey. Üstümde yapay bir ceket yok, bu benim tenim, duygularım. Ne hissediyorsam, onu yaşıyorum. Partim de bana bu imkânı verdi.

Mesela?

2011’de ruhumda olan bir şeyi söyledim. Genel başkanımı aradım, “Müsaade ederseniz 10 Kasım’da partim adına Atatürk için mevlit okutmak istiyorum. Partime ters gelir mi” dedim. “Ne demek, mutlu olurum” dedi. Partiden eleştiri oldu ama genel başkanım izin verdi. O gün bugündür bunu yapıyorum. Ne istiyorsam yapabildim CHP’de. Görüyorum ki, birçok partide istediğinizi yapamazsınız. 

Çat kapı gittiğiniz o evlerde ne gördünüz?

İlçe başkanlığımın ilk ayları ramazan ayıydı. Sokak iftarı düşüncesi var. Dedim ki, maksat ihtiyacı olan insanlara sofra kurmaksa, bunu sokakta yapmak benim ahlakıma ters... Yemeği olmayan insanın evine yemek götürelim, o sofrayı paylaşalım. Bunca yıldır her ramazan en az 25 günü başka evlerde geçirdim. Tüm toplumun fotoğrafını çektim, kimdi bu insanlar? Kırsaldan henüz gelmiş, kadın henüz İstanbul’un başka sokağını görmemiş, kocası asgari ücretle çalışıyor, birkaç çocuğa bakmak için çabalıyor. Sorsanız İstanbul’dayız. Ya da eşi tutuklu, kadın tek başına 7-8 çocuğa bakıyor. Bir çocuğu Boğaziçi’nde okuyor, diğeri uyuşturucudan tedavi görüyor. Alabora olmuş bir hayat, kırsaldan gelmiş, tutunmaya çalışıyor. Sorsanız İstanbul’da yaşıyor. 

Ziyaret ettiğiniz insanlar CHP seçmeni miydi?

Belki yüzde 80’i değildi. 

Neden AK Parti’ye oy verdiklerini anlayabildiniz mi?

Bugün iktidar olan partinin iktidar olma biçimini küçümsemek siyasete gerçekçi ve ahlaklı bakmamak demektir. Bir mücadele var, halka, insana dokunuş var. Bu 70’lere dayanan bir mücadele. Özellikle 90’lardaki sermayelerini çok önemsiyorum. Çünkü örgütlenmeyi, insana dokunuşu o yıllarda yaptılar. Aslında şu anda sermayeyi tüketiyorlar. Toplum, hâlâ geçmişte aldıklarını anlatıyor. Ben Beylikdüzü’nde bunu çok değiştirdim. Artık bizim daha iyisini sunacağımızı hissettirdik onlara. Hem de hiçbir siyasi zorlama yapmaksızın, sadece hizmetle yaptık bunu. 

Beylikdüzü’nde kazanma ihtimaliniz büyükşehirden fazla olabilirdi. Hangi motivasyonla karar verdiniz?

Bir kere İstanbul’un çok acil bir değişime ihtiyacı olduğunu biliyorum. İstanbul kent olmaktan çıkmak üzere. Sadece ben değil, yönetenler söylüyor. İstanbul’a ihanet ettik diyen kendileri. 25 yıldır bu kenti yönetiyorlar. Yaptığımız tüm araştırmalar kentlinin mutsuz olduğunu gösteriyor. Yüzde 60’ı fırsatını bulursa İstanbul’u terk edeceğini söylüyor. Ben 10 yıl boyunca AK Parti tarafından yönetilmiş Beylikdüzü’nü devraldığımdaki mutluluğunu da biliyorum, -çünkü ölçmüştüm-, şu andakini de biliyorum. O İstanbul’u terk etmek isteyenler arasında artık Beylikdüzü’nde yaşayanlar yok mesela. İstanbul’un da çok hızlı bir felsefe değişimine ihtiyacı var. 

Ne demek o?

Bir yol haritası yok. İstanbullular 2050’de bile ne olacağını bilmeli. Herkes kafasına göre bir şey yapıyor. Bu kentte, 39 ilçenin belediye başkanı var, biri de benim. Bizim Büyükşehir ile ortak bir masamız bile yok. Tamamen siyasetin, partizanlığın boğduğu bir kent İstanbul. Bu kentin bir anayasası yok. Bu yüzden tek bir irade, tek bir cümle, İstanbul’u alabora edebiliyor. Biliyor musunuz, İstanbul’da 0-4 yaş arası 1 milyon 170 bin çocuk var? Onlar için ne yapılıyor? Tespitimize göre bunun 700 bini dar gelirli, kreş hamlesi var mı? Yok. Bu kadar tasarımı olmayan bir kent olabilir mi? Yönetim anlayışını değiştirmek lazım. Ortak akıl, ortak masa. Biz Beylikdüzü’nde bu anlayışla hareket ettik. 16 milyonu aşkın nüfuslu kentin en büyük hazinesi insan kaynağıdır. Ne kadar yönetimin içinde, hiç! Çok başarılı inovasyoncular, insan kaynağı yöneticileri, teknoloji uzmanları, iş dünyası temsilcileri, akademisyenler, doğa bilimciler, sanatçılar var. Ne kadar faydalanıyor İstanbul yönetimi, hiç! Şunu başarmak zorundayım, bu kentin moderatörü olmalıyım. 

Yani müteahhit geçmişiniz bizi korkutmasın, öyle mi?

Asla. Ben müteahhitliği iyi yapmış bir insanım. Kötü müteahhit olsam seçilir miydim, onlar benim referansım oldular. Ben bu mesleğin iyi bir örneğiyim. Sadece ev yapan değil, yaşam kurduğunu bilen biriyim. İlkokul çocuklarına sordum, benden ne istiyorsunuz? Çocukların istekleri benim ilk yol haritamı çizdi. Ağaç, oyun alanı, yuvarlanacak yeşil alan istiyorlardı. İlk yaşam vadisini yapacağız dedim. Burası can damarı olacak, beni çocuklar yönlendirdi. İstanbul’da 15-20 AK Partili belediye başkanını ziyaret ettim. Ama aynı ziyaret özgürlüğü o partilerde yoktu. Biz ortak masalar kuracağız. AK Partili belediye başkanı bile “İyi ki bu adamı seçmişiz” diyecek. İddia ediyorum, biz öyle bir vizyon çizeceğiz ki gün gelecek sayın Cumhurbaşkanı bile bana oy verecek. 

Kazanacağınıza inanıyorsunuz…

Kesinlikle inanıyorum. 

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, İstanbul’a verdiği önemi Meclis Başkanı’nı İstanbul’a aday seçerek gösterdi, ancak CHP, Beylikdüzü’nde sevilen ama dışında tanınmayan biriyle yürümek istiyor.’ Bu bir eleştiri konusu...

Tanınma sorununu gidereceğimi biliyorum. Göreceksiniz, 350 bin Beylikdüzülü beni anlatacak İstanbul’a… Sadece onlar değil, biriktirdiğim dostlarım da arkamda olacak. Beni tanıdıklarında çok sevecekler, o kadar sevecekler ki, ‘Bu benim evladım, kardeşim’ diyecekler. 

CHP’nin İstanbul adayı Ekrem İmamoğlu, Hürriyete konuştu: Beni tanıyınca çok sevecekler

CHP SEÇMENİ SANDIĞA GİDECEK

Düş kırıklığına uğramış CHP seçmenini sandığa nasıl götürmeyi planlıyorsunuz?

Yaptıklarımızı anlatacağız. İnanın gönüllere öyle bir umut doğacak ki, coşa coşa sürecin içinde olacaklar. CHP seçmeni sandığa gidecektir, farklı partilere oy verenlerinden bizi tanıyacağını düşünüyorum. İstanbul halkı bu sürece katılacak, ‘Evet değişsin istiyorum’ diyecek. 

GÜRSEL TEKİN DESTEK VERECEK

CHP milletvekili Gürsel Tekin bu göreve çok önce talip olduğunu açıklamıştı. Kendisiyle görüştünüz mü hiç?

Aradım, şu anda Ankara’da olduğunu, haftaya geleceğini ve arayacağını söyledi. Muhtemelen görüşeceğiz. Partimde kimse benden uzak duramaz. Parti içindeki aile kavramını o kadar önemserim ki… 

Size destek olacak mıdır?

Kayıtsız şartsız, en önde. Benim atamam yapıldığında, ilk müjdeyi veren kendisiydi. Biz zaten beraber çalıştık, rakip değiliz. Partimdeki herkesin yanımda olacağını biliyorum. 

 

ASİL BİR ŞEHİR YARATABİLİRSİNİZ

İstanbul’u çok seviyorum. “Dünya bir ülke olsa, başkenti İstanbul olurdu” duygusu hâkim bende. Bir yanıyla Viyana, bir yanıyla Londra, bir yanıyla Paris olmalı. Meydanları çok olmalı, insanların duygu birleşmesi yaşayacağı yerdir meydanlar… İstanbul’un derinden gelen bir tılsımı var. Şehirlerin canlı olduğuna inanan biriyim. Ruhu vardır. Kente bunu hissettirseniz asil bir şehir yaratabilirsiniz. İstanbul’a şimdi tek bir coğrafyadan; Ortadoğu’dan insanlar geliyor. Gelsinler, mutlu oluruz ama başkaları da gelsin… 

RÖPORTAJDAKİ MESAJI ALMAMAK MÜMKÜN DEĞİLDİ

Adaylık için seçildiğinizi ne zaman öğrendiniz?

Bir kere şunu biliyordum: Değişim Beylikdüzü’nden başlamıştı ama o yol İstanbul’la devam etmeliydi.  Yerel yönetim sürecinde bu yönde telkinler almıyor değildim.

İster istemez insan yüzünü oraya çeviriyor. Boş durmadık, İstanbullunun ihtiyaçlarını araştırdık. Genel başkanımızın ilgisini epey zamandır, Ağustos’tan beri hissediyorum. Kasım, Aralık, Şubat’ta üç büyük İstanbul araştırması yaptırdım. Sinyal sizin röportajınızda çakıldı, mesajı almamak mümkün değildi. Bir dönem daha kalmak daha doğru olabilir diye düşündüm ama reddettiğim kesinlikle doğru değil. Yaklaşık 3 haftadır yoğunlaştırılmış bir süreç yönetimimiz var. Olumlu düşüncemizi ilettik. Tabii ki son kararı Parti Meclisi verecek. Çocuklarım için ne istiyorsam bu kent için de onu istiyorum. 

 

İDDİALARA CEVAP VERDİ

- Beylikdüzü’ne bir Makarios heykeli yaptırmakla eleştiriliyorsunuz. Nedir hikâyesi?

O bir Makarios heykeli değil, görmek istedikleri yeri görüyorlar. Anlatayım: İki yıl Kıbrıs’ta yaşadım. Rauf Denktaş’ı görmüş, seven biriyim. Rahmetli Denktaş’ın İstanbul’daki evi Beylikdüzü’nde, tam Yaşam Vadisi’nin üstündeki sitede. Sevgili eşi geldiğinde burada kalıyor. Biz bir Rauf Denktaş anıtı yapmak istedik. Kıbrıs’ta Rauf Denktaş Vakfı, eşi, çocukları var. Sanatçımızla buluşturduk. Sanatçı tasarladı, aile beğendi. Benim bir dahlim yok. Kıbrıs mücadelesi anlatılıyor. Erbakan ve Ecevit var, koca bir Rauf Denktaş heykeli var. Türk askeri var. Bir tarafta da en önemli gerekçesi 1960 anlaşmasının resmi var. O resimde de bu anlaşmayı yapan taraflar; Dr. Fazıl küçük kararlılıkla sözleşmeyi imzalıyor, tedirgin bir Makarios görünüyor. Bu bir sanat eseridir, aileye üç farklı tasarım gönderdik, bunu seçtiler, yani onay veren Denktaş’ın ailesidir. Bu bir Makarios heykeli değildir. Yaklaşık 70-80 metrekarelik anıtın, 50 santimlik görselini tartışıyoruz maalesef. 

Trabzonsporlu olduğunuzu biliyoruz. Belediyenin parasıyla Akyazı Stadyumu’ndan loca aldığınız doğru mu?

Benim kalecilik hayalim çok büyüktü, Şenol Güneş’e hayrandım, oynadım da ama bu hayalimin önünü babam ‘Eğitim daha önemli’ diyerek kesti. Sonrasında ben bu arzumu 31 yaşında Trabzonspor’da yönetici olarak elde ettim. 2008’de takımın Basketbol Şubesi’ni kurdum. 99 yılından beri stadın pozisyonuna göre koltuklarım, localarım hep olmuştur. Nasıl ve hangi arkadaşlarımla aldığımı kulüp kayıtlarında bulabilirler. Param ve sağlığım oldukça kulübüme katkı sunmak için loca almaya devam edeceğim. Kendi paramla aldım o locaları, belediyenin parasıyla değil.

Beylikdüzü’nde karakol basıp polislere saldırmış, hakaret etmişsiniz…

Bir gün bir haber aldım. Ne yazık ki, şaibeli, adli sicili temiz olmayan birkaç kişinin, Cuma pazarı dediğimiz bir alanda partiyle ilgili tanıtım yapan 3-4 kadına

saldırdıklarını öğrendim. Zorları benimleydi, bana hakaret etmişlerdi. Partinin ofisine kadar girmişlerdi. Avukatlar saldırıya uğrayan kadınlarla birlikte karakola geçtiler. Ben de mağdur olanları görmek için, karakola gittim. Orada, “Böyle bir şey nasıl olabilir, buna müdahale edin” diye konuşmaya başladım. Benim ses tonum yüksektir, çünkü Karadenizliyim. Konuşma tonumuz budur. Bu sırada bir polis memuru içeri girdi, “Burada bağıramazsınız” dedi. “Bağırmıyoruz, dertleşiyoruz” dedim. Sonra birkaç arkadaşla münakaşa ettiler. Ama olay yatıştı, tost söyledik yedik, çay içtik. Tutanaklar yazıldı, biz oradan ayrıldık. Biri cep telefonuyla çekmiş, kavga diye lanse edildi. Karakoldaki tüm polislerin ifadeleri var. Bunu içişleri bakanlığına kadar taşıdılar, soruşturmaya gerek yok kanaati oluştu. Nereyi basmışım? Bolca ziyaret huyum vardır, çözüm için yaparım bunu. Hayatımda hiç kavga etmedim, hiç dayak da yemedim. 

 

SON 24 SAATTE YAŞANANLAR

Son 24 saatte ne oldu? (16.12.2018) 2
X

Moskova'yla çıkarlarımız ortak

Türkiye, İdlib olaylarını ve Türkiye’ye akacak yeni göç dalgasını konuşuyor. Türk, Rus ve İranlı liderler bugün buluşuyor. Zirveden çıkacak sonuç ne olur? Gerilen Türk-Rus ilişkilerinin nasıl bir geçmişi var, iki ülke ilişkileri asimetrik bir hal mi aldı? Rusya, PYD bürosunu neden kapatmıyor? Kürt politikası ne söylüyor? S-400’leri çalıştırmazsak Putin’le sorun yaşanır mı? Yaklaşık 45 yıldır Türkiye-Rusya ilişkileri üzerine çalışan eski Moskova Büyükelçisi Halil Akıncı’yla Rus siyasetinin kodlarını konuştuk...

RUSYA KAZANAN KAYIĞA ATLAYIVERİR

Bugün üç lider Ankara’da... Masadaki konu kuşkusuz ki İdlib ve büyük göç dalgasının yaratacağı sıkıntılar... Zirveden bir sonuç çıkar mı?

Lehimize bir sonuç beklemiyorum. Esad’ı düşman olarak ilan ettik. Halbuki işin aslına bakarsanız, bizim doğal müttefikimiz Esad’dır. Amerika’nın teşvikiyle girdik Suriye’ye, sonra Amerika fikir değiştirdi, Esad bahane haline geldi, asıl amacı meydana çıktı. Asıl amacı bir Kürt devleti kurmaktı. Esad’a da tahammül edecek gibi görünüyor. Nerede rejimle muhalifler çatışsa, rejimin yendikleri bizim tarafa geliyor. Türkiye, tarihi boyunca aldığı mültecilerin neredeyse on mislini aldı. İdlib’de de aynı şey olacak. Çünkü İdlib’i Esad’ın kontrolüne vermeye kararlılar. Anlaşılan ABD de buna itiraz etmiyor. Zira iki devlet hiçbir zaman doğrudan karşı karşıya gelmezler. Bunu tehlikeli bulurlar. Ancak bunların taraftarları karşı karşıya gelir.

 Ya Soçi mutabakatı?

Bence mutabakat sırasında iki taraf da zaman kazandı. Zaman bitti. Bizim şimdi yapmamız gereken şey Esad ile Rusya aracılığıyla değil, doğrudan görüşmek. Çünkü araya giren aracı, kendi çıkarını düşünür. Bunun bir örneğini Ermeni meselesinde görmüştük. İsviçre’nin, diğerlerinin aramızda ne işi vardı? Sonunda ortaya çıktı ki İsviçreliler bir tarafa başka şey, diğer tarafa bambaşka bir şey söylemişler.

Rusya’yı arabulucu yapmanın sakıncalarını bu ülkeyi yakından tanıyan bir diplomat olarak anlatır mısınız?

Diplomaside ‘yaratıcı tercüme’ diye bir kavram vardır. Yaratıcı tercüme ederler. Olduğu gibi güvenemezsiniz. Rusya, çıkarları doğrultusunda hassas ve akılcı davranır. Kazanan kayığa atlayıverir. Üstelik 10-20 yıl sonrasını da hesap eder. Dış politika Çarlık zamanında neyse şimdi de öyledir. Tek ilkesi vardır. Rusya’nın çıkarı. Bunu da iyi hesaplarlar. Elbette Türkiye ile ilişkileri bozmak istemez. Türkiye zor durumdadır. Çünkü hep bir denge politikası güderken, Amerikalılar ile de papaz oldu.

Yazının Devamını Oku

Zor konular sofrada çözülür

UNESCO’nun Yaratıcı Şehirler Ağı’na kabul edilen Gaziantep, bu yıl GastroAntep Festivali’nin ikincisini 11-14 Eylül tarihleri arasında düzenleyecek. Geçen yıl bir milyon turisti ağırlayan şehrin nüfusu iki milyon, bunun dörtte birini Suriyeliler oluşturuyor. Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanı Fatma Şahin, son zamanlarda şiddet olaylarıyla gündeme gelen kentte ‘Suriyeliler üzerinden negatif bir algı yürütüldüğünü’ söyledi ve festivalle birlikte şehirde yeni bir dil oluştuğunu, bunun da barış dili olduğunu belirtti. “Hâlâ Suriye sınırından dolayı bizi ikinci derecede, yani kırmızı noktada gösteriyorlar. Bu gelmek isteyen Asya turistini, Japon turistini korkutuyor. Çözüm önerilerimiz var” diyen Fatma Şahin’e göre gastrodiplomasi barış için çok önemli bir adım.

ACIYLA AĞIZLARINI YAKTIK, BAKLAVAYLA TATLANDIRDIK

Dünyada kaç gastronomi kenti var?

23 şehir var.

Türkiye’de ilk gastronomi kenti unvanını alan Gaziantep’te süreç nasıl işledi?

Bundan altı yıl önce UNESCO’ya (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü) başvurduk. UNESCO’nun ‘Yaratıcı Şehirler Ağı’ var. Bu ağa dahil olmak istediğimizi söyledik ve çok ciddi bir çalışma başlattık. UNESCO’ya girebilmek için raporlamanın doğru yapılması, hikâyeyi iyi anlatmak gerekiyor. İlk başvurulduğunda sonuç olumsuz gelmişti. Ben dedim ki “Bu bizim beceriksizliğimiz çünkü burada çok ciddi bir potansiyel var. Demek ki onların diline çeviremedik.” Bence bu işten anlayan kişilerle çalışılmamıştı. Çünkü bir akademik altyapı, raporlama ve ciddi bir lobi gerekiyor. Bunlar zayıf kalmıştı.

Yani biz iyi hazırlanamamıştık... Sonra?

Akademik dünyayla bir araya geldik, altı ay raporlama çalıştık. Bir yıl boyunca ciddi ciddi lobi yaptık. Dışişleri Bakanlığı, Kültür Bakanlığı, ilgili büyükelçilerle çok yoğun çalıştık. Önemli günlerde, mesela Dede Korkut günlerinde Paris’e gittik, UNESCO’nun ana binasında Gaziantep’in yerel lezzetlerini tattırdık. Acıyla ağızlarını yaktık, sonra baklavayla tatlandırdık. Sonra menengiç kahvesinin aromasını hissettirdik. O farklılığı, o lezzeti sunduk, epey bir mücadele ettik ve başardık. Türkiye’de ilk kez Yaratıcı Şehirler Ağı Gaziantep tarafından kullanılmış oldu. Cumhurbaşkanımızla Çırağan Oteli’nde çok önemli bir lansman yaptık. Dünyanın bu konuda kafa yoran kişileri, medya, akademik dünya, Michelin yıldızlı şefler katıldı. Yaklaşık beş yıldan beri UNESCO’ya taahhütlerimiz var.

Yazının Devamını Oku

Uzaydan müdahale dönemi başlıyor

Türkiye Uzay Ajansı yönetim kurulu geçen hafta belirlendi, ajansın başkanı Serdar Hüseyin Yıldırım oldu. Uzay ajansı neler yapacak, üniversitelerle nasıl çalışacak, kendi uzay limanını inşa edebilecek mi, bu girişim yeni bir ekonomi yaratacak mı, Türkiye’nin insan gücü yeterli mi, finansı nereden sağlayacak? Uzayla ilgili hangi projeler öne çıkıyor? İlk röportajını Hürriyet’e veren Yıldırım, ‘Türkiye 5-10 yıl içinde yarışta yerini alacak. Hedef uzaya erişim. Zaten 10 yıl içinde uzayda olmayanın Dünya’da da söyleyecek sözü olmayacak’ diyor.

Öncelikle hayırlı olsun diyelim, sizi tanıyarak başlayalım…

Tabii, beş yıldır devlette görev yapıyorum. 2015’te atandığım Devlet Hava Meydanları İşletmesi’nde iki yıla yakın Genel Müdür olarak vazife yaptım. Daha sonra bakanlıkta çalıştım. Bundan bir yıl kadar önce yine Ulaştırma Bakanlığı bünyesinde Havacılık ve Uzay Teknolojileri Genel Müdürü olarak çalıştım. Aralık ayında Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle uzay ajansımız kurulunca bizim genel müdürlüğümüzden buraya geçiş dönemi başladı.

Eğitiminizden de bahseder misiniz?

1978 yılında İTÜ’ye girdim. Uçak mühendisliği bölümüne… Ancak o zaman şartlar gereği tahsilimize Berlin’de devam etmek zorunda kaldık. İki sene kadar İTÜ’ye devam ettikten sonra Berlin Teknik Üniversitesi Havacılık ve Uzay Bilimleri Fükeltesi’nde lisans ve yüksek lisans yaptım.


İpek ÖZBEY - Serdar Hüseyin Yıldırım

O zamanki şartlar dediğiniz, 80 darbesi mi?

Tabii, o zaman biliyorsunuz kardeş kavgası vardı, karanlık günlerdi. Okul bir açılıyor, bir kapanıyor. Burada okulu bitiremeyeceğim kanaatine kapıldığım için Berlin’e gittim. 1987’de yurda döndüm. Yaklaşık 30 yıldır bu sektörün içindeyim.

Yazının Devamını Oku

Prof. Dr. Özcan Köknel’den şiddete karşı öneri... Anne-baba okulları açalım

Bir kedinin üstüne kaynar su döküldü, bir köpeği sahibi aracın arkasına bağlayıp sürükledi, bir koca karısını öldürdü, bir çocuk tecavüze uğradı... Her gün canımızı acıtan bu Özcan Köknel ile konuştuk. Deneyimlerini ‘Bilgenin Aynası’ kitabında anlatan 91 yaşındaki Köknel’e göre yapılacaklardan biri anne-baba okulları açmak, diğeri cinsel eğitimi müfredata almak.

HAYATTAKİ TEK KAVGAM  VE ALDIĞIM DERS

İdealist bir ailede dünyaya geliyorsunuz. Bugün bu noktada bir eksiklik olduğunu düşünüyor musunuz?

Kesinlikle düşünüyorum. Tabii benim hayatta büyük şanslarım da oldu. Biri dediğiniz gibi annem-babamdı. 23 Mart 1928’de Samsun’un bir ilçesinde doğdum. Adımı Hasan Âli Yücel koymuş. Öğretmen olan annem ve babam bir çocukla mesleği yapmanın güç olduğunu, başka çocuklara yeteri kadar zaman ayıramayacaklarını düşünmüş. O zaman yeni açılan İş Bankası’na girip, Zile şubesinde memur olarak çalışmaya başladılar. Zile, elektriği, suyu olmayan, evleri kerpiç bir yerdi. Cumhuriyet’in 10’uncu yılında ben beş yaşındaydım. O kapkaranlık Zile dört direk, etrafında bez, içinde lamba yanan tak-ı zaferlerle aydınlandı. ‘Bu nedir’ diye sordum, ‘Cumhuriyet’ dediler. ‘Demek ki Cumhuriyet aydınlıkmış’ dedim. Cumhuriyet’in beş yaşında algıladığım aydınlığı yaşımla, bilgimle beraber hayatım boyunca ışığım oldu.

 

Hayatta bir kez kavga etmişsiniz...

Evet, okulda bir çocukla kavga ettik. O da gitti babasına şikâyet etti. Babası okul müdürüydü. Hâlâ da etkisini hissettiğim bir söz söyledi müdür bey: “Siz kendi aranızda halledin, beni bu işe karıştırmayın!” Bu bana ders oldu. Diğer ders de şuydu: 10’uncu sınıfta, 80 kişilik bir sınıfta okuyorduk. Gürültü fazlaydı. O arada çok genç bir psikoloji hocası geldi. Biz 16 yaşındayız, o 23-24 yaşında. Ders anlatıyor, dinleyen yok. Kızdı, “Burayı kahvehaneye çevirdiniz” dedi, gitti. Bir dahaki ders geldiğinde sınıfın ön plandaki öğrencilerinin tahtaya “Asım’ın kahvehanesi, çay 25 kuruş” yazdıklarını gördü. Hocanın adı Asım’dı. Şöyle bir baktı, ‘Hadi bana bir kahve ısmarlayın da barışalım’ dedi. O yaşta bir genç için çok iyi bir model oldu. Tabii evlilik hayatım da öyle. Çocuklarım da bunu devam ettirdiler. İkisi de bugün profesör. 

Bugün sanki rol modellerimiz yok.

İşe evvela ruhbilim açısından bakmak lazım. Ruhbilimde bizim en çok üstünde durduğumuz şey, benliktir. Benlik ailede gelişir. İkincisi kimliktir, o da aile, okul ve toplum içinde gelişir. Üçüncüsü kişiliktir, bunların ikisinin birleşimi ve kişinin bilgisi, ilgisi, çabası ile gelişir.

Yazının Devamını Oku

Atlayın, neşeli günlere gidiyoruz...

Onun için Sezen Aksu, “Ömürlük bir yoldaş”; Mazhar Alanson, “Bizi bugünlere getiren insandır” diyor. Şener Şen, yaşamın tadını çıkarma konusunda hepsinden ileride olduğunu söylüyor. Erol Evgin onun dostluğuyla gururlanıyor... Gösteri dünyasının duayeni Mustafa Oğuz’dan bahsediyoruz. Gazeteci Selin Ongun’un müthiş sorularına Oğuz’un verdiği samimi cevaplarla ortaya çıkan ‘Yorma Birader’i su gibi okuyacak, dolu dolu yaşanmış bir hayata tanıklık edeceksiniz. Anılarınızı tazeleyecek, zaman zaman şaşıracak, hatta şarkılar mırıldanacaksınız...


Oğuz, Nilüfer’i anlatırken “Kayahan, Nilüfer’in canını çok acıttı. O günlerin yakın şahidi olarak biliyorum ki Kayahan haksız, Nilüfer haklıydı” diyor.

Neşeli günlerimizi hatırlayan var mı? Ne zamandı?

Selin Ongun çok güzel anlatmış aslında: “Henüz Instagram icat edilmemiş, Twitter eskimemişti... Sonraki AK Parti’li yıllara damgasını vuracak olan siyasi kamplaşma, popüler eğlence ve gösteri dünyası özneleri arasında da izlenir olmuştu...”

Bir soru sorma ustası olan gazeteci Selin Ongun’un, eğlence dünyasının duayeni Mustafa Oğuz’la günlerce, saatlerce yaptığı söyleşiler ‘Yorma Birader’ adıyla raflarda yerini aldı.

Bu kitabı yapmak zordu. Hayatını açacak kişi Mustafa Oğuz’du ve bu iş olup bittiğinde ortaya serilecek olan, sadece onun hayatı değildi. Dokunduğu insanlar vardı; hepsi şöhretti. Hemen hepsi özel hayatını muhafaza etmiş, sanatıyla hak ettikleri yere gelmiş kişilerdi: Sezen Aksu, Mazhar Fuat Özkan, Onno Tunç, Timur Selçuk, Nilüfer, Erol Evgin... Şan Tiyatrosu yılları... Rumeli Hisarı konserleri...

80’li, 90’lı yılların eğlence hayatına yetişmiş olanlar için Mustafa Oğuz’un anlattıkları; dönemin siyasi atmosferi, ilişkileri, aktörleri açısından da çok şey ifade ediyor. Herkes tanıdık geliyor... Çocukluğunuzu, gençliğinizi anlatıyor... Kulağınıza gizliden gizliye ‘Diday Diday Day’ ya da ‘Değer mi’ diye şarkılar fısıldanıveriyor okurken...

Sıkıyönetim zamanında yaptıklarım bugün

Yazının Devamını Oku

İstanbul’da deprem tahminleri: Umarım biz hazır olana kadar bekler

Türkiye’deki önemli deprem bilimcilerin 1500 yıllık tarihsel kayıtları inceleyerek kaleme aldığı makale, acı gerçeği bir kez daha gün ışığına çıkardı. 7’nin üzerinde olması beklenen büyük Marmara depremi çok mu yaklaştı? İstanbul ne kadar hazırlıklı? Kentsel dönüşüm doğru yerden başladı mı? Herkes önlemini aldı mı? Tsunami ihtimali var mı? Nasıl oluyor da yan yana iki binadan biri tamamen yıkılıyor, diğeri ayakta kalabiliyor? Erken uyarı sisteminde hangi noktadayız? “Yanılmayı çok isterim ama bu deprem olacak” diyen Boğaziçi Üniversitesi Kandili Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Müdürü Prof. Dr. Haluk Özener’e göre “Ne zaman” sorusunu sormayı bırakıp, geç olmadan önlem almak zorundayız...

YILDA 2-2.5 SANTİMLİKHAREKET GÖZLEMLİYORUZ

Tectonophysics dergisinin Ağustos 2019 sayısı için kaleme aldığınız makale, hem de körfez depreminin yıldönümü yaklaşmışken yüreğimizi ağzımıza getirdi. Çalışmanızda son 1500 yılın verilerini incelediniz ve geleceğe dönük senaryolar ortaya koydunuz. Deprem biliminde geçmiş ya da tarihsel kayıtlar gelecekle ilgili ipucu verir mi?

Elbette. Öncelikle şunu belirtmeliyim: Türkiye’de bu konuda çalışan onlarca bilim insanı var, hepsi de bu konunun üzerine düşüp değerli vakitlerini, enerjilerini, bütçelerini harcıyorlar. Kandilli Rasathanesi Deprem Araştırma Enstitüsü’nden Doç. Dr. Fatih Bulut, Doç. Dr. Aslı Doğru, İstanbul Teknik Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü’nden Prof. Dr. Cenk Yaltırak ve Ankara Üniversitesi Jeofizik Bölümü’nden Prof. Dr. Bahadır Aktuğ ile birlikte milattan sonra 500’den günümüze Marmara Denizi’ndeki yıkıcı depremler ve bu depremlerin etki alanları, dolayısıyla bu fayların hareketini temel alarak çalıştık. Kandilli 1895’ten beri deprem gözlemi yapıyor, dolayısıyla müthiş bir arşivi, gözlemsel kapasitesi ve bilgi birikimi var. Marmara Denizi’nin 1200 metre altında sismometrelerimiz mevcut ki 0.2 büyüklüğündeki depremleri bile algılıyoruz.

Bu nasıl bir avantaj sağlıyor?

Oradaki fayın tek parçalı mı çok parçalı mı, hangi parçanın hangi özellikte olduğu gibi bilgileri net olarak gözlemliyoruz. Marmara’daki fayı Çınarcık, Merkez ve Tekirdağ çukurlarını kat eden üç parça düşündüğümüzde Batı’daki ve Doğu’daki parçaların daha çok ve daha derinde, orta kısmın daha az ve sığ deprem ürettiğini görebiliyoruz. Tarihsel kayıtlar önümüzü görmek açısından şöyle bir önem taşıyor: Hangi yıldaki depremin ne kadarlık bir etki alanı olduğu, ne kadarlık bir parçanın kırıldığını o kayıtlardan çıkartıyoruz. Diyelim bir deprem oldu, bir fayı kırdı. Yerkabuğu statik değil, dinamik. GPS yöntemiyle milimetre hassasiyetinde yerkabuğu hareketlerini izliyoruz. Anadolu plakası; güneybatı yönde, saat istikametinin tersi yönünde bir hareket yapıyor. Bu hareketle bir enerji birikiyor. O biriken enerji de belli bir noktaya ulaştıktan sonra deprem olarak ortaya çıkıyor ve fay parçasını kırıyor. Tarihsel depremlerle fayın nerede olduğunu tespit ediyoruz, hangi parçanın ne zaman kırıldığını, fay parçasının uzunluğunu, derinliğini biliyoruz. GPS ile yılda 2-2.5 santimlik bir hareket gözlemliyoruz. Dolayısıyla o fay boyunca biriken enerjiyi hesaplayabiliyoruz. Yani şunu diyoruz: Bu fayın bu parçasında şu ana kadar 7.5’lik deprem üretebilecek bir enerji birikmiş durumda. Şu fay parçasında 7.4, diğerinde 7.2... Bu biriktirmeye devam ediyor.

7.4 enerji birikti demek, “Depremin vakti geldi” anlamına mı geliyor?

Daha da birikebilir ama fayın bu birikime karşı belli bir direnci var, bu direnç aşıldığında deprem meydana geliyor. Mesela Kuzey Anadolu fayı, 1939’da Erzincan’dan kırılmaya başlamış, kırıla kırıla Batı’ya doğru göç etmiş. 1999’da iki tane deprem oldu. Bir sonraki depremin Marmara Denizi’nde olacağı, büyüklüğünün de yaklaşık 7.2 ve üzerinde olacağı 2000’lerden bu yana söyleniyor zaten. Vatandaşın bilmesi gereken şu: Marmara Denizi içinde aktif faylar, tarihsel depremler, sürekli sismik aktivite ve bir yerkabuğu hareketi var. Bir enerji birikiyor ve bu bir gün açığa çıkacak. Bu röportajı verirken de bir ay sonra da üç sene, 10 sene sonra da çıkabilir. Yaptığımız çalışmalarda da belirli kümeler bulduk.

Nedir onlar, detay verir misiniz?

Yazının Devamını Oku

Açlık, salgın ve ölüm kapıda dünya için kritik eşik

2030-2050 yılları arasında küresel ısınma yılda 100 milyon kişiyi ekonomik açıdan olumsuz etkileyecek, 250 bin kişi hastalıktan ölecek. 3.5 milyar yoksul, karbon emisyonunun salt yüzde 10’undan sorumlu. Emisyonun yarısı, nüfusun yüzde 10’una denk gelen varlıklı kesimden kaynaklanıyor. Sel, fırtına, heyelan... Son yıllarda yaşadığımız tüm felaketler ‘kara günler’in habercisi... Boğaziçi Üniversitesi İklim Değişikliği ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi’nden Klimatolog Prof. Dr. Murat Türkeş’e göre, devlet politikaları artık iklime göre konuşulmalı.

GERİ DÖNÜLMEZ NOKTAYA GELDİ

BM raporuna göre, 11 yıl içinde 120 milyon kişi daha da yoksullaşacak. Bu vahim tabloda insanoğlunun payı ne kadar?

BM Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli’nin 2003’te yayımlanan raporundan beri, insanın iklim sistemi üzerindeki olumsuz rolü ve iklim değişikliğine yaptığı katkı göz ardı edilemeyecek kadar kesin ve doğru kabul ediliyor. Başta fosil yakıtların yakılması, ormanların yok edilmesi, yanlış arazi kullanımı uygulamaları, sanayi süreçleri olmak üzere insan etkinlikleri, sanayi devriminden beri insanın iklim üzerindeki olumsuz etkisinin artarak sürmesine yol açtı. Bugün bu etki, özellikle 20’nci yüzyılın son çeyreği ve 21’inci yüzyılda geri dönülemez bir noktaya geldi.

Bu noktaya nasıl geldik?

Sera gazlarının atmosferdeki birikimlerinin çeşitli insan etkinlikleri nedeniyle sanayi devriminden beri hızla artması sonucunda kuvvetlenen sera etkisinin en önemli sonucu, yerkürenin enerji dengesi üzerinde ek bir ısınma oluşturarak dünya ikliminin daha sıcak ve daha değişken olmasını sağlamasıdır. Öte yandan, ister küresel isterse bölgesel ölçekte olsun, iklim değişikliği, ekstrem hava ve iklim olaylarının sıklığında, şiddetinde, alansal dağılışında, uzunluğunda ve zamanlamasında da önemli değişikliklerin gerçekleşmesine neden olmakta. Örneğin, alansal ve zamansal olarak yüksek bir değişkenlikle nitelenen yağışlarda, 1950-2011 döneminde dünyanın çeşitli bölgelerinde önemli azalış ve artış eğilimleri gözlendi. Ayrıca dünyanın birçok bölgesinde ve Türkiye’deki şiddetli yağış olaylarında da artışlar gözlenmiş, bazı ekstremlerde de önemli değişiklikler ortaya çıkmıştır.

Prof. Dr. Murat Türkeş

TÜRKİYE’DE HAVA ARTIK DAHA SICAK

Yazının Devamını Oku

‘İffet Hanım’la ‘Şeref Bey’in hikâyesi

Türkiye’nin kapanmayan yarası namus cinayetleri bir kitaba konu oldu. Mehtap Hamzaoğlu’nun bilimsel çalışması ‘Namus: Kadına Şiddetin İdeolojisi’nde meselenin tarihsel kökleri, bugünü, toplumsal ve sosyoekonomik yönleri yer alıyor.

Elif (18) ve Selim (28), 2002’nin 21 Haziran’ında Pendik Çarşısı’nda ilk kez el ele yürür. Bekledikleri, Elif’in ailesinin Selim’i kabulüdür.

Kadının amcaoğlu, ertesi gün Selim’in işyerine gider, tehdit eder. Bu arada Selim’in ailesi, evlilik hazırlığı için memleketten gelmiştir bile. Elif’in ailesi kızlarının kaçırıldığını iddia eder, Selim savcılığın yolunu tutar. Yaşları tuttuğu için serbest bırakılırlar. İki sevgili, gün almak için nikâh dairesine giderken 15 kişi yollarını keser. Polis ayırır. Bitmez... Amcaoğlu Selim’e kurşun yağdırır, namluyu eliyle tutan Elif’e de...

Ne kadar tanıdık hikâye değil mi? Sadece isimler değişiyor. Evrim ile Selahattin oluyor, bazen Dilber, kimi zaman da Birgül...

Hepsinin altında yatan neden aynı: Sözüm ona iffetli olmayan kadınlar ve yine sözüm ona pek şerefli erkekler...

Mehtap Hamzaoğlu, bilimsel çalışması ‘Namus: Kadına Şiddetin İdeolojisi’nde insanlık tarihinin bu en eski ve en büyük sorununa ışık tutuyor.

Her şey ailede başlıyor

Yazar, ‘Hakkını dahi arayamadan bu dünyadan sessiz sedasız giden kadınlara’ ithaf ettiği kitabında aslında en çok erkeklere sesleniyor.

Yazının Devamını Oku

Keserken müzik dinler, kahvemi içerim

Başlıktaki kan dondurucu sözler, Cemal Kaşıkçı’nın cesedini parçalara ayıran Adli Tıpçı Tubeyki’ye ait. Cinayetin ses kaydı ilk kez bir kitapla gün yüzüne çıktı. ‘Diplomatik Vahşet’i araştırmacı gazeteciler Abdurrahman Şimşek, Ferhat Ünlü ve Nazif Karaman kaleme aldı. Kitapta, timin infaz hazırlığı, Cemal Kaşıkçı’nın son nefesini verirken attığı çığlık, cesedin parça parça edilmesi ve beş valizle rezidansa taşınmasının ayrıntıları var. Yazarlarıyla buluştuk, bütün boyutlarıyla ‘Diplomatik Vahşet’i konuştuk.

- Tüm dünyanın merak ettiği ses kaydına nasıl ulaştınız, siz dinlediniz mi?

Ferhat Ünlü: Biz dinlemedik. Zaten Türkiye’deki çok sınırlı sayıda yetkili kişi ve dünyadaki beş gizli servisin başkan ve yöneticilerinin dışında ses kayıtlarını dinleyen yok. Olaydan sonra MİT, Türkiye’nin eline geçen ses kayıtlarını, analiz etmek için geriye sarıp dinledi. MİT Başkanı, Sayın Cumhurbaşkanı’na brifing verdi ve kendisine Arapça olan ses kaydını tercüme ile dinletti. Biz değil ses kayıtlarını dinlemek, tape denilen ses kaydının yazılı dökümünü de görmedik. Biz sadece devletin güvenilir kaynaklarının, olayın birinci derece muhataplarının tapelere dayanarak verdikleri cümleleri bire bir kitabımıza yansıttık.

- Peki devletin eline nasıl geçiyor?

Ferhat Ünlü: Kayıtların nasıl elde edildiğiyle ilgili bir takım istihbari senaryolar, tahminler, spekülasyonlar var tabii… Tüm ısrarlarımıza rağmen nasıl elde edildiğine dair birincil kaynaklardan teyitli bir bilgi edinemedik. Spekülasyona girmemek adına o kısmı müphem bıraktık. Belli ki Hatice Cengiz, olayı 17.45’te ihbar ettikten hemen sonra bunlar bir şekilde Türk istihbaratının eline geçti. Ses analistleri geriye doğru analizlerini yaptı ve iki saat içinde MİT olayı çözdü.

- Ses kayıtlarında neler var, cinayet anı mı, öncesi mi, sonrası mı?

Abdurrahman Şimşek: Saat 13.14’te Cemal Kaşıkçı’nın binaya girmesinden önce yapılan konuşmalar var. İnfaz timinin başındaki istihbarat generali Mahir Abdülaziz Mıtrib ile Adlı Tıp Kurumu Başkanı Salah Muhammed et-Tubeyki’nin Kaşıkçı’yla ilgili konuşmaları bunlar. Zaten CIA Başkanı Gina Haspel’in, Ankara ziyareti sırasında ikna olmasında en çok bu önceki konuşmalar etkili oluyor.

- Ne diyorlar orada?

Nazif Karaman

Yazının Devamını Oku

'Trump kararını değiştirebilir'

Trump’ın Suriye’den çekilme kararı başta kendi ülkesi olmak üzere tüm dünyada şaşkınlık yarattı. Peki  kararından vazgeçer mi? İsrail lobisi ne yapar? Terör örgütü YPG Şam ile anlaşır mı, elindeki silahlar geri alınacak mı? Türkiye için tüm bu olup bitenin anlamı ne? Bilgi Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Profesörü İlter Turan’a göre silahlar YPG’nin elinde kalsa bile terör örgütü bakımını yapabilecek, cephaneliği yenileyecek kapasiteye sahip değil.

Trump, bir sabah ansızın Twitter’da ‘Başkanlığım döneminde Suriye’de bulunmamızın tek nedeni olan DAEŞ’i yendik, çıkıyoruz’ mesajını paylaştı. Önce inandırıcı bulunmadı, hatta kafalarda ‘Türkiye tuzağa çekiliyor’ endişesi bile yarattı. Ne oldu?

Bunun nasıl gerçekleştiği konusunda açıklamaya ihtiyaç duyan kişiler sadece biz değiliz. Zannediyorum Amerikan yönetimindeki önemli şahsiyetler de -ki biri hemen istifa etti- bunun bir açıklamasını istiyorlar. Belki bu olay, bizim atfettiğimiz çok boyutlu gizli hesapların olmadığını da gösteriyor.

Yani bir oyun olsaydı, bundan Amerikalı yetkililerin de haberi olurdu diyorsunuz…

Tabii ki. Tasarlanmış, çeşitli devlet kurumlarının bir araya gelerek öngördükleri bir eylem planının parçası olduğu izlenimini edinmedim.

Peki bu kararı neden verdi?

Amerikan başkanları genellikle iktidara talip olduklarında, Amerikan devletinin kendi kamuoyuna açıklamakta güçlük çektiği bir husus olan dünyanın her yerindeki Amerikan askeri varlığını sonlandıracaklarını ifade ederler. ABD; şu ana kadar Suriye’deki mevcudiyetini, burada Amerikan askerlerinin niçin öldüğünü, DAEŞ’in buradaki mevcudiyetiyle bir ölçüde açıklamaktaydı. Trump, bu işin aşağı yukarı sonuçlanmış olduğunu kabul ederek Amerikan askerini çekeceğini ifade etti. Böyle bir karar verirken neler düşünmüş olabileceğinin ancak spekülasyonunu yapabiliriz. Biri, az önce ifade ettiğim gibi Amerikan kamuoyunu tatmin etmektir. İkinci bir hesap da belki böyle bir şey yapmadığı takdirde ortaya çıkabilecek sonuçları kendi kamuoyuna açıklamakta daha da büyük güçlükle karşılacak olmasıdır. Çünkü Türkiye ile ABD bu bölgede bir çatışmaya doğru ilerlemekteydi. Bazen tarafların çatışmaya doğru ilerlemesi her iki tarafın da daha anlayışlı davranacağı bekleyişi üzerine bina edilir ama iki taraf da aynı beklentiyi karşı taraf için besleyeceğinden istenmeyen bir kaza ortaya çıkabilir. Bu durumun ortaya çıkması şu anda başkan Trump için de büyük bir sorun yaratacaktı. Üçüncü bir faktör daha var ki; bunun içeriği konusunda hiçbir bilgimiz yok. O da başkan Trump ile Cumhurbaşkanı Erdoğan arasında şu anda içeriği konusunda yeterince bilgi sahibi olmadığımız konularda anlaşmalar yapılmış olması ihtimalidir.

Yazının Devamını Oku

10 soruda Fırat’ın doğusu... Hedeflerden biri Süleyman Şah’ın yerine taşınması

Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı harekatlarının ardından Türkiye, beklenen Fırat’ın Doğusu hamlesi için hazır. Amerika çekilir mi ? Hedeflerden biri Süleyman Şah Türbesi’ni yerine taşımak mı ? Astana ortaklarının tavrı ne olur ? Emekli Tümgeneral Ahmet Yavuz ile 10 soruda operasyonu konuştuk.

1-Ocak-Mart arası Afrin’e  yapılan Zeytin Dalı Harekatı başladığında şu görüş hakim oldu: Fırat’ın Doğusu’na gitmeden olmaz! Bu hedef niçin önemli?                        

Gitmeden olmaz çünkü Suriye’nin kuzeyinde eski adı Mare koridoru olan bir bölgede aynı Kuzey Irak’ta olduğu gibi butik devlet yaratılmak isteniyor. Tek bir etnisiteye dayalı ve ABD desteğinde… Oysa bölgede Kürtlerin yanında Araplar, Türkmenler, Yezidiler de yaşamaktaydı ve halen sayıları azalsa da mevcutlar. Daha önce yapılan iki harekât 2011’den itibaren adım adım birleştirilen El Cezire ve Kobani (Ayn el Arab) kantonlarının batıya sarkmasını engellemişti. Bölgede IŞİD bahane edilerek ABD desteğinde bir devletçik inşasına girişildi. Çekirdek kökleşirse gelecekte de genleşir. Türkiye için hatta bölge için huzursuzluk kaynağına dönüşür. Öncelikle Suriye parçalanmış olur. Başka alanlardaki parçalanmalara vasat yaratır. Emperyalizmin sürekli top koşturacağı bir alana dönüşür. Güncelliğinin örneğini, hem Suriye’nin parçalanmasında hem de ABD’nin İran’a olası müdahalesi için vekalet savaşçısı rolünde  görmek mümkün. 

2- Plan, Fırat ile Dicle arasındaki bütün şeritte 30-40 kilometre derinliğinde bir tampon bölge kurmak mı?                                                                           

Öyle olduğunu sanmıyorum. Amaç, kantonların birleştirilerek tek bir blok oluşturmasını engellemektir. Zira 30 kilometre derinlikten sonra da bir egemenlik alanı yaratmaları mümkün. O nedenle belki el Cezire ve Kobani arasına da bir kalkan koyma ihtiyacı öngörülmüş olabilir. Belki birden fazla cep yaratıp kantonları birbirinden tecrit etmek amaçlanmıştır. 

3- ABD, Fırat’ın doğusuna yönelik her girişimde DEAŞ’la  savaşın sekteye uğrayacağını söylüyor. Bundaki gerçeklik payı nedir?

Bu söylem, ipe un sermenin diplomatik versiyonudur. Ciddiyetten uzaktır. Zaten Cumhurbaşkanı Erdoğan da konuşmasında, ‘gerekiyorsa IŞİD’i biz temizleriz’ dedi. 

4- Washington hem ‘endişe kaynağı’ diyor hem operasyona yeşil ışık yakıyor. Ne dersiniz, ABD ile bir çatışma yaşanır mı yoksa sınırlı bir operasyona göz yumar mı?                      

Siyasi irade, ABD ile çatışmamayı baştan tahdit olarak koydu. Bu nedenle bir çatışma beklenmemeli ama böyle bir risk mevcut. Eğer bir uzlaşma sağlandıysa teorik olarak ‘çatışma yaşanmaz’ diyebiliriz. Eğer ABD bu operasyona ses çıkarmazsa bundan en büyük dersi PKK’nın çıkarması gerekir. Güvendikleri dağlara kar yağacak demektir. Tabii ülkemizde ABD’yi her şeye kadir görenlerin de çıkaracağı dersler olacaktır. 

Yazının Devamını Oku

İlkay hayat kurtaracak

Prof. Dr. Metin Sitti, dünyanın gözde araştırma kurumlarından Max Planck Enstitüsü’nün ilk Türk direktörü. Geçen hafta Koç Üniversitesi Rahmi Koç Bilim Madalyası’nın da sahibi olan Sitti, geliştirdiği küçük robotları, tedavilerde ulaşılamayan bölgelerde kullanmayı hedefliyor. Ünlü bilim insanı, klinikte ilk kullanılacak robota, 37 yaşında kaybettiği beyin cerrahı kız kardeşi İlkay’ın adını verecek.

Einstein’da kurucularından olduğu Max Planck Topluluğu’nun ilk Türk direktörüsünüz. Sizi tanıyalım, nerede doğdunuz, nasıl buraya geldiniz?

Türkiye’de Kırşehir’de doğdum, Kayseri’de ilkokulu, İzmir’de ortaokulu ve liseyi okudum. Daha sonra Boğaziçi Üniversitesi’nde elektrik-elektronik mühendisliği ve fizik çift ana dal programında lisans eğitimimi yaptım. Boğaziçi Üniversitesi’nde yüksek lisans derecemi aldım. Bu sırada TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi’nde CAD/CAM Robotik Bölümü’nde araştırmacı olarak çalıştım. Türkiye’de doktoraya kadar zamanımı geçirdim. Tokyo Üniversitesi’nde elektrik mühendisliği bölümünde doktora yaptım. Ondan sonra da Amerika’da Berkeley’deki Kaliforniya Üniversitesi’nde doktora sonrası araştırmacı ve eğitmen olarak üç yıl çalıştım. 16 yıldır da Carnegie Mellon Üniversitesi’nde profesör olarak çalışıyorum.  

Birçoğumuz Aziz Sancar’ı da Nobel Ödülü aldığında tanıdık. Rahmi Koç Ödülü verilmese belki sizi de bilmeyeceğiz. Bu bizim ayıbımız. Bir bilim insanı olarak bu sizi nasıl etkiliyor?

Türkiye’de yurt dışında çalışan bilim insanlarının haberleri arada basında çıksa da bunlar marjinal kalıyor. Zaten bilimle ilgili haberler genelde Türkiye’de fazla yayımlanmıyor. Bizim bilim haberciliğini iyice düşünmemiz lazım. Ödüller dışında da bilim adamlarını, bilim ve teknolojideki gelişmeleri yakından takip etmek gerekiyor. Bu yurt dışında çok yapılıyor. Gazeteler ve dergilerden bu konuda özelleşmiş birçok gazeteci, beni sık sık arar ve yeni bir şey var mı diye sorar. Takipçisi de çok. Şöyle bir durum da var: Bilim adamları olarak basına çıkma konusunda çok da büyük bir hevese sahip değiliz. Amacımız şöhret olmak değil ama böyle haberler daha çok insana yaptıklarımızı anlatmayı ve ulaştırmayı sağlıyor. Bizden çok insanları yaptığımız bilimsel gelişmelerden haberdar etmek açısından önemli. Türkiye için de bu çok yararlı olur. 

Babanız köy enstitülü, değil mi?

Annem, babam Kayseri’nin köyünde doğdular. Babam köy enstitüsünden mezun olup İngilizce öğretmenliği yaptı. Öğretmenlik yaparken, dışarıdan aynı zamanda hukuk bitirdi. Sonra İzmir’e taşındık ve orada öğretmenliği bırakıp avukat olarak uzun yıllar çalıştı. 

Yazının Devamını Oku

"İzmir endişe ediyoruz diyorsa ciddiye almak lazım"

İzmir, AK Parti’nin zorlandığı şehirlerden biri, hatta birinci sıradaki… Bu zorlu kent için büyükşehir belediye başkan adaylığı açıklanan eski Ekonomi Bakanı Nihat Zeybekci geçmişte de Denizli Belediye başkanlığı yaptı. İlk röportajını Hürriyet’e veren Zeybekci, hayat tarzına müdahale edilmesinden endişe eden İzmirliler’e seslendi: Demek kendimizi anlatamadık, biz hep İzmir’i AK Partili yapmaya çalıştık, aslında AK Parti’yi İzmirli yapmalıyız ve ideolojik duvarın ötesine geçmeliyiz…”

Eleştirilerden başlayalım. İsminiz açıklandığında sizin için “İzmirli bile değil” dendi. Ne diyeceksiniz?

Soyadımıza baksınlar. Pösteki sayar gibi saymak istemiyorum ama bununla ilgili tereddütü olanların tamamından fazla İzmirliyiz. Kimin İzmir’de dokuz ilçede işyeri var? Kimin İzmir’de bir şirketi var ki, 540 çalışanı var? Kim İzmir’de son yıllarda kurumlar vergisinde sahip olduğu şirketle ilk üçte, beşte yer alan bir performansa sahip? Bunları söylerken olmayanlara karşı bir kinayeli tutum içinde değilim, bizi İzmirli saymayanlar bilsin diye söylüyorum. İzmir, Anadolu’nun dünyaya açılan bir çıkış kapısı… İzmir Anadolu’nun da özeti zaten. 

İşyerleriniz, çalışanlarınız var ama ne kadar tanıyorsunuz ki kenti?

Bakanlığım döneminde de Denizli’ye gitmeden önce mutlaka uğradığım yerdir. Şunu söylemek istiyorum: Tek başına İzmir derseniz büyük bir haksızlık olur. İzmir’i sırtını Anadolu’ya döndürüp, kendi içine kapatırsanız da haksızlık olur. Bakanlığım döneminde de İzmir’de çok önemli projelerim oldu. İzmir’i düşünürken tek başına planlamak yetmez, Ege’yi planlamak lazım. Bu coğrafyanın konuşulması lazım İzmir dendiğinde. Ben İzmir’i iyi tanıdığımı düşünüyorum. Çok daha iyi tanıyacağıma inanıyorum. 

İpek Özbey - Nihat Zeybekci

- “Mahallenin en güzel kızı, İzmir'i kim istemez” dediniz, cinsiyetçilikle eleştirildiniz…

“İzmir’i istiyor musunuz” diye sorduklarında içimden geldiği gibi, bütün samimiyetimle söyledim. Mahallenin en güzel kızı İzmir, kim ona yakın olmak, kim ona hizmetkâr olmak istemez ki! Bir de İzmir doğuştan çok güzel bir şehir. Özenilerek yaratılmış bir şehir. Doğal güzellikleri, iklimi, imkânları, tarihi, lokasyonuyla… Anadolu’nun en güzel şehri. Bunun gereği yapıldığı ve Anadolu’nun zenginliklerini de üzerine süs olarak taktığınız zaman dünyanın en güzel şehirlerinden biri olma potansiyeline sahip. Kim istemez ki böyle bir şehre hizmetkâr olmak. Kim istemez ki bu şehrin kalbini çalmak? Benim oradaki söylemime bir kadın-erkek ilişkisi bağlamında bakmak bence büyük bir haksızlık, biraz da kısır bir bakış açısı olur. Söylemimiz gayet samimi, doğal. Bizim insanımızın ağzından çok kolaylıkla çıkabilecek bir söylem. Cinsiyetçi demek gerçekten haksızlık…

Yazının Devamını Oku

'Batı’nın medeniyet adına söyleyecek sözü tükendi, İslam dünyası ise sözünü arıyor'

Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü İbrahim Kalın, yeni kitabı ‘Barbar, Modern, Medeni’de Batı’nın medeniyet anlayışını masaya yatırıyor. Kalın’a göre, Batı bu kavramı bir sömürgeleşme aracı olarak kullandı. Peki İslam medeniyeti nasıl Avrupa’nın gerisine düştü, nerede hata yapıldı? AB bizi ‘medeni’ olmadığımız için mi istemiyor? Kalın ile kitabının ışığında gündemi de konuştuk.

2018’de yayınlanan ilginç bir haberle açıyorsunuz kitabı. Anlatır mısınız?

Bilimadamları, Amazon Ormanları’nda drone’ları kullanarak yaptığı araştırmada bir kabileye rastlıyor. ‘Medeniyetten uzak, teknolojiyi kullanmayan, ilkel ama ok ve yay kullanma becerisine sahip, dış dünyadan korkan bir kabile’ deniyor. Haberin son cümlesi daha da çarpıcı: ‘Geçen yıl altın madencileri bu kabilenin 10 kadar üyesini öldürmüştü…’ Bu son cümleyi okuyunca, ‘Burada ilkel ve medeniyetten uzak, barbar olan kim, medeni olan kim?’ diye sormak gerekiyor. Bu ormanlarda yaşayan insanlar tabiatla ve kendileriyle barışıklar, dışarıdan birileri geliyor, altın hırsıyla onları öldürüyor. Yine de barbar olan bu kabilenin insanları. Sizce de büyük bir tezat yok mu ortada? Biz bugün barbarlığı da, modernliği de eşzamanlı olarak yaşıyoruz. İlerleme çağında yaşadığımızı söylüyoruz ama 20.Yüzyıl’ın tarihine bakın. 1. ve 2. Dünya Savaşı, Holokost, Bosna Soykırımı, Ruanda’da yaşananlar, kitle imha silahları, küresel ısınma… Vahşi kapitalizmin sınır tanımayan yayılmacılığı, Filistin meselesi, işgaller, savaşlar, bunları alt alt koyduğunuzda barbarlığın pekçok modern örneğini görürsünüz.

İbrahim Kalın - İpek Özbey

‘Barbar, modern ve medeni’ kavramlarını yanlış mı kullanıyoruz?

Bu, 18 ve 19’uncu yüzyıl’da Aydınlanma sonrası düşüncenin Avrupa merkezci bakış açısıyla inşa ettiği kavram setinin bize dayattığı bir durum. Burada barbar; batılılaşmamış, batılı anlamda modernleşmemiş toplumları ifade ediyor. Avrupalılar gittikleri yerlere medeniyet götürdüğünü ileri sürüyordu. Bunun için de ‘medenileştirme misyonu’ diye bir tabir icat etmişlerdi. Fransızlar Afrika’yı, İngilizler Hindistan’ı, Hollandalılar Endonezya ve Malezya’yı işgal ederken ‘Biz kötü bir şey yapmıyoruz, onlara medeniyet götürüyoruz’ diyorlardı. Bir kere baştaki varsayımın kökten sorgulanması gerekiyor. Bir Çinli’nin, Afrikalı’nın, Endonezyalı’nın, Hindistanlı’nın medeniyetten yoksun olduğu sonucuna nasıl vardınız? Kendi toplumsal, siyasi, iktisadi standartlarınızı mutlak medeniyet diye başkalarına nasıl empoze ettiniz?

Hâlâ Avrupa merkezci bakış açısıyla mı hareket ediliyor?

Yazının Devamını Oku

Sorun kanunlar değil uygulamada

MHP’nin af teklifine sıcak bakmayan AK Parti’nin düzenlemesindeki ayrıntılar ortaya çıkmaya başladı. Peki bu değişiklikler ne getirecek? Af hangi koşullarda tartışılmalı? “Sorun kanunlarda değil, uygulamada” diyen İstanbul Üniversitesi Ceza ve Ceza Muhakemesi Hukuku Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Adem Sözüer akademisyenlere yönelik göz altıları da değerlendirdi: “Yetkili makamlar hukukun gerektirdiği şekilde, zamanında ve etkin müdahale yapmaz ise, işte o zaman "provokasyonlara" uygun zemin doğar.”

2004’te Türk Ceza Hukuku reformu yapıldı. Siz de mimarlarındandınız. TCK’nın yeni bir reforma ihtiyacı var mı?

Bütün toplum kesimlerinin katıldığı bir reformdu bu. O zaman AB sürecindeki birçok ülkenin yaptığından çok daha kapsamlı bir reform. Sorun şurada: Uygulayabildik mi? Bu reformun en büyük talihsizliklerinden biri özel yetkili mahkemelerde paralel yapının kumpas davalarıdır. Bu kumpas davaları, reforma büyük bir darbe vurdu. Şimdi biz bu darbenin artçı sarsıntılarını yaşıyoruz. Devamında çok büyük sarsıntı; 15 Temmuz kanlı darbe girişimi geldi. Bu da Türkiye’yi tümüyle sarsan bir darbe oldu ve bundan sonra tekrar toplumun ve devletin kendisine gelip, bir hukuk devleti, bir hukuk toplumu olması yolunda bir uğraş vermesi gerekiyor ve veriyor. Ancak burada da şöyle bir sorun ortaya çıktı: Toplumun ve devletin geçirdiği büyük travmalar sonrası ortaya konan bazı tepkiler hem aşırıya kaçıyor, hem de hukukla pek uyuşmayan tepkiler. Bunların başında da aşırı tutuklamalar -ki bu bizim eski bir hastalığımız- cuma sabahı olduğu gibi sabaha karşı insanların evine baskın şeklinde operasyonlar yapmalar geliyor. Bunlara kumpas davalarında başvurulurdu. Davetiye ile çağrılacak insanların, gece evlerine baskın yapılıyordu ve biz o zaman da bunu eleştiriyorduk. “TCK reformuyla ‘Bir gece ansızın gelebilirim’ hukuku sona ermelidir” diyorduk. Ancak aradan 10 yıl geçti, bu zihniyet sürüyor. Dolayısıyla bizim sorunumuz reformları hayata geçirmektir. Bu reformları hayata geçirirken sorunları çözmek yerine, yeni sorunlar üreten kanunlar yapıyoruz. 

Mesela?

Sürekli cezaları arttırıyoruz. Uyuşturucuyla ilgili cezaları 2014’te epeyce arttırdık. Uyuşturucu kullanıcıları için tedavi öngörürken, bundan da nerdeyse vazgeçtik. Şimdi 2018’e geldik, ne oldu, uyuşturucu suçlarının arttığı söyleniyor. Demek suçları önlemek için cezaları arttırmak yanlışmış. Başka bir örnek vereyim: Cinsel suçlarda…

Birkaç yıl önce cezaları arttırdık. Ama şimdi deniyor ki: “Bu suçlara ilişkin cezaların uygulamasında, adaletsizlikler var, cezalar çok arttı. Cezaevleri doldu, afla boşaltalım.” Gördüğünüz gibi kanunları ve reformu tam olarak uygulayıp, sonuçları beklemek yerine sorunları arttıran yeni kanunlar yapıyoruz. 

Prof. Dr. Adem Sözüer - İpek Özbey

Cinsel suçların kamuoyunda büyük infial yaratması yasa yapıcı üzerinde baskı mı oluşturuyor acaba?

Yazının Devamını Oku

Kemal Kılıçdaroğlu: Nesini taklit edelim?

CHP’de tartışma bitmiyor. Son olarak Ardahan Milletvekili Öztürk Yılmaz, Türkçe ezan ile ilgili sözleri nedeniyle disipline sevk edildi ve Kılıçdaroğlu’nu hedef alarak, “Tarih seni yargılayacak” dedi. Peki CHP, neden bu tartışmalardan uzak duramıyor. Yerel seçimlere doğru, bu çalkantı partiyi nasıl etkiliyor? Büyükşehir adayları netleşmeye başladı mı? Mustafa Sarıgül, Muharrem İnce aday olacak mı? CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ile konuştuk. Röportaj sırasındaki izlenimim, Kılıçdaroğlu’nun Beylikdüzü Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun başarısının sürekli altını çizmesiydi. CHP’nin İstanbul adayı İmamoğlu mu? Hepsini konuştuk.

-         Türkçe ezan tartışması sonucu disiplin kuruluna sevk edilen Ardahan Milletvekiliniz Öztürk Yılmaz “Ne yaparsan yap, istifa etmiyorum. Tarih seni yargılayacak” dedi, cevabınız nedir?

Kendisi disipline verildi, yorum yapmam etik olmaz. 

-        CHP'lileri 'ahıra çevrilen camiler, İslam düşmanlığı' tartışmalarından neden uzak tutamıyorsunuz?

CHP’nin programı, seçim bildirgeleri, söylemleri vardır. Eğer siz kendinize özgü bir düşünce ortaya koymak istiyorsanız partiden ayrılırsınız. Partinin içindeyseniz, onun ortaya koyduğu kurallara uyacaksınız. Zaten partili olmak, kendini sınırlamak demektir. Herkes farklı düşünebilir, biz yetkili kurullarımızda bu farklılıkları özgürce tartışırız. Ama kendi düşünceni kurumsal bir düşünce gibi açıklayamazsın. 

-        Benzeri tartışmalar partiye ne kadar zarar veriyor?

Elbette zarar veriyor. Yıllar yılı CHP’yi din karşıtı olarak tanımladılar. Oysa dine en büyük saygısı olan parti biziz. Bundan kimsenin şüphesi olmasın. Ancak biz ne kendimizin ne de herhangi bir vatandaşımızın inancını siyasete malzeme etmeyiz. Allah ile kul arasındaki manevi bağ, insanın kendi zenginliğidir. Benim bu en saf, en temiz inancı sorgulama, bu inancı siyasetin bir konusu olarak değerlendirme hakkım yoktur. Kimin inançlı, kimin inançsız olduğunu kul değil, Allah bilir. 2. Dünya Savaşı’nın zor koşullarında dahi dönemin hükümeti camilerin onarımı için yaklaşık 2,5 milyon Türk Lirası harcama yapmıştır. Yine aynı dönemde İnönü, olası bir hava saldırısında zarar görebilecekleri endişesiyle, Kutsal Emanetleri Niğde’deki bazı camilerde koruma altına aldırmıştır. Ki bu emanetler arasında Sevgili Peygamberimizin sancağı, Hz. Osman’a ait olduğuna inanılan Mushaf da bulunmaktaydı. Bir başka örnek ise 31 Mayıs 1940 tarihli TBMM Genel Kurulu’nda bulunmaktadır. Tutanakları okuduğunda Vakıflar Genel Müdürlüğü  sadece İstanbul’da dahi onlarca camiyi onardığı görülecektir.  Örneğin dönemin Tokat Milletvekili Nazım Bey, “İstanbul’da birçok camiler tamir ediliyor” diyerek Çinili ve Şemsipaşa Camilerinin onarımından bahseder. Bu örnekleri çoğaltmak mümkün. 

İpek ÖZBEY - Kemal KILIÇDAROĞLU

Yazının Devamını Oku

Çok oy almak için defolu aday göstermeyiz

AK Parti’de 31 Mart yerel seçimleri için adaylık başvuruları bugün başlıyor. Partinin yerel yönetimlerden sorumlu genel başkan yardımcısı ve adı kulislerde Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı için geçen Mehmet Özhaseki, adayları nasıl belirlediklerini anlattı. Yerelde MHP ile ittifakın sona ermesinin sonuçlara olası etkilerini de konuştuğumuz Özhaseki, büyükşehirler konusunda iddialı: “İzmir’de kazanacağız ve İzmirlilere o lezzeti tattırıp hizmetlerimizle kalıcı olacağız.”

.

Mehmet Özhaseki: Çok oy almak için defolu aday göstermeyiz

.

Yazının Devamını Oku

İlber Ortaylı: Atatürk’ün hayalindeki ülke

Türkiye Cumhuriyeti bugün 95’inci yaşını kutluyor. Peki Atatürk nasıl bir liderdi ve nasıl bir ülke hayal ediyordu? Galatasaray Üniversitesi ve MEF Üniversitesi öğretim üyesi, Hürriyet yazarı Prof. Dr. İlber Ortaylı’yla 1923 Türkiyesinin koşullarını, Cumhuriyet sürecini ve gündemdeki tartışmaları konuştuk. Prof. Dr. İlber Ortaylı, “Mustafa Kemal Paşa’nın hayalleri çok açık. Beynelminel kültürü benimseyen bir ülke. Kadın-erkeğin eşit, fevkalade üretken, okuma-yazma meselesinin halledildiği, eğitimin gittikçe arttığı bir Türkiye” diyor.
İlber Ortaylı anlattı: Atatürk’ün hayalindeki ülke
Yazının Devamını Oku

Kraldan çok kralcıların cinayeti

Kaşıkçı suikasti bütün dünyada büyük yankı uyandırdı. Çeşitli ülkeler cinayete değişik politik güdülerle yaklaştı. Peki plan başarılı mıydı, yoksa çok mu amatörce planlanmıştı? Ceset nerede olabilir? Sorguda öldürülmüş olması inandırıcı mı? Cinayeti, ortaya çıkan son veriler ışığında Mesut Demirbilek'le masaya yatırdık. Demirbilek İstanbul Cinayet Bürosu’nda dedektif olarak çeşitli rütbelerde görev yaptıktan sonra New York John Jay College of Criminal Justice’de “Suç Araştırmaları ve Teknolojileri" üzerine yüksek lisansını tamamlamış bir uzman. Demirbilek’e göre, Suudiler ceset konusunu Vahabilik inancına dayandırmaya çalışıp cesedin yerini söylemeyerek yapılan vahşeti gizlemeye çalışabilirler.

.

Kraldan çok kralcıların cinayeti

.

Yazının Devamını Oku