GeriNuran ÇAKMAKÇI Kararlıyım, Dırdır Etmeyeceğim
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Kararlıyım, Dırdır Etmeyeceğim

Oğlum eşimle tatilde, ben çalışıyorum. Malum eğitim için yoğun bir dönem. Bana çalışmak, onlara tatil yapmak düşüyor. Gönül rahatlığıyla onları tatile gönderdim. Ben de bir süre sonra onlara eşlik edeceğim.

Oğlum eşimle tatilde, ben çalışıyorum. Malum eğitim için yoğun bir dönem. Bana çalışmak, onlara tatil yapmak düşüyor. Gönül rahatlığıyla onları tatile gönderdim. Ben de bir süre sonra onlara eşlik edeceğim.

Giderken de çantasına onlarca kitap tıkıştırdım. Seçmesi için ısrar ettim, bir iki tanesini tercih etti, geri kalanını ben buldum. Okuması için defalarca hatırlattım. Buraya kadar normal, ama her telefon açtığımda “Oğlum, kitap okudun mu?” sorusunu o kadar sormuş ve ona o hiç farkına varmadan o kadar söylenmişim ki, bir süre bizimki telefona çıkmamaya, daha sonra babasının zoruyla telefonun öbür ucuna geldiğinde “Anne, farkında mısın, bana günümü nasıl geçirdin?” diye sormuyorsun sözleriyle kendime geldim.

Evet, haklıydı. Yüzüme bir şamar gibi vurdu bu sözleri. Haklıydı aslında. Her konuşmamızda ona direktifler veriyor, onları yapıp yapmadığını teyit etmek için defalarca soruyordum.

Güneş yağını sürdün mü, güneş sonrasını baban iyice sürdü mü, şapkanı taktın mı, soğuk su içtin mi?

Kendime Ayna Tuttum

Arka arkaya benim ona sorduğum en fazla soruları sıralayınca gıkım çıkmadı. Yalnızım ya, zaman çok. Kendimi 10-20 yıl sonrasına ışınladım. Sonra da geriye baktım. Sürekli oğluna direktifler veren, kaygılı, güvenmeyen bir anne. Her işine karışan, dahası dırdır eden, düşünüyormuş gibi gözüken fedakar anne..Pek sevimli değil...

Hemen sıyrıldım, aynada gördüğüm o profilden rahatsız oldum. O aynadaki yüzü hiç sevmedim. Oğlumun yıllar sonra beni öyle hatırlamasını istemedim.

Oturdum ona bir mektup yazdım. Gelince vereceğim.

Ama onun öncesinde ertesi gün aradım ve bazı şeyleri abarttığımı kabul ettiğimi belirttim. Bizimkinde hınzırca bir gülümseme ve gayet olgun bir ses tonu ile “Sıkma canını anne, ben o kadar takmıyorum” sözleri ise içten içe kızdırmadı değil.

Ama ne dese haklıydı. Beni algıladığı şekilden en kısa zamanda kurtulacak, dırdır eden anne profilinden kurtulacağım.

Şimdi bunun atrenmanları yapıyorum: “Oğlum, günün güzel geçiyor mu? “sorusunu en sevimli halimle sormaya hazırlanıyorum.

False