Türkiye'nin en iyi köşe yazarları en güzel köşe yazıları ile Hürriyet'te! Usta yazarlar ve gündemi değerlendiren köşe yazılarını takip edin.

Bir nevî bağımlılık: Aile

İstanbul’un en önemli kumpanyalarından Craft Tiyatro’nun ‘Kalp Düğümü’ oyunu gayet kaliteli, özenli bir iş. Çağ Çalışkur’un yönettiği oyun, yılın önemli oyunlarından biri olmaya aday.

Craft Tiyatro’nun iddaalı oyunu ‘Kalp Düğümü’ geçen sezonun sonunda başladı. Gayet kaliteli, özenli bir iş. Tanıtımlarıyla ciddi bir merak oluşturdu, kapalı gişe oynadılar. Yılın önemli oyunlarından biri olmaya aday.
Çağdaş İngiliz yazar David Eldridge bu oyunda küçücük bir aileye odaklanmış. Barbara, hayat mücadelesinden yaralı bereli çıkmış, mutsuz ve alkolik bir anne. Bir kızı avukat olmuş. Sert, duygusuz biri. Öbür kızı Lucy, hikâyenin merkezinde. Lucy, bir süre televizyon spikerliği filan yapmış, tutunamamış. Uyuşturucu bağımlısı çünkü. Tanınan, itibar gören biri olabilse bu batağa düşer miydi bilinmez. Çok katmanlı bir oyun. Melisa Sözen, iyi bir Lucy portresi çizmiş. Kızın kişiliğini belirleyen tek şey uyuşturucu epizodları veya rehabilitasyon çabaları değil tabii ki. Dört başı mağmur bir karakteri Yeşilçam usulü bir müptelaya dönüştürmek de vardı. Karikatür olurdu.

Melisa zoru başarmış. David Eldridge meşhur bir yazar. İngiliz Ulusal Tiyatrosu’nda oyunları sergilenen, ‘Festen’ gibi önemli bir filmin sahne adaptasyonunu yapmış, Ibsen uyarlamalarıyla övgüler almış, sağlam bir dramatist. Bu oyunda madde bağımlılığıyla sarsılan bu aksak aileyi incelerken, aile kurumunun eğri büğrü taraflarını cesaretle gösteriyor. Aile denen şeyin de bir bağımlılık haline gelebildiğini, mutsuzluğun tahta bir bavul gibi kuşaktan kuşağa taşınabildiğini anlatıyor. Kalp Düğümü, güzel bir oyun. Oyuncular defalarca kendini kanıtlamış insanlar. İpek (Bilgin) milimetrik bir anne portresi çizmiş. Ustadır zaten. Lucy’nin hayatına giren erkeklerin hepsini (hasta bakıcı, eski erkek arkadaş vs.) Erkan Köstendil oynuyor. Gayet başarılı. Dekorlar ilginç ve işlevsel. Seyirciler beğendi. Benimkisi biraz mesleki deformasyon, farkındayım. Britanya’nın psişik aile labirentlerinde dolaşan bin tane oyun izlemiş biri olarak sıkıldım. 135 dakika. Küçücük salon. Bana iyi gelmedi. Oyun derinleştikçe derinleşiyor ve bir aile dramıyla yüzleşerek bitiyor. Adam güzel oyun yazmış ama bir başyapıt değil.

2012’de kurulan Craft, İstanbul’un en önemli kumpanyalarından biri oldu olacak, bu belli. Oyunculuk kursları da çok ilgi görüyor. Bu soluğa ihtiyacımız vardı. Kalp Düğümü’nü izleyin. Craft’ın diğer oyunlarını da takip etmek lazım. www.crafttiyatro.com

X