Türkiye'nin en iyi köşe yazarları en güzel köşe yazıları ile Hürriyet'te! Usta yazarlar ve gündemi değerlendiren köşe yazılarını takip edin.

Hem “kollayın” diyoruz sonra da kızıyoruz…

Karşı karşıya kaldığımız çıkmazın farkındasınız değil mi? Türk Silahlı Kuvvetlerine 80 yıldır bir görev yüklemişiz. Bütün subaylarımızı, “Bizi bölücülere ve irticaya karşı koruyup, kollayın” diye yetiştiriyoruz. Onlar da bu görevi ciddiye alıp, iki darbe ve üç dolaylı müdahele ile ülkeye “ince ayar” yaptılar. Şimdi de, “neden bu işlere karışıyorsunuz” diye kızıyoruz. Artık karar verelim. Ya subaylarımızı farklı eğitelim veya görev tanımını değiştirelim.

Benim en sevdiğim kitaplarımdan biri “Emret Komutanım” idi. Bir Türk subayının hangi kesimden geldiğini, daha da önemlisi nasıl eğitildiğini ve muvazzaflıkdöneminden sonra emekliliğinde nasıl farklı bir dünya ile karşılaştığının anlatıldığı bu kitap için aylarca okullarda, kışlalarda incelemeyapmış, söyleşilerle subay adayları ve komutanların görüşlerini almıştım.

 

TSK ilk defa, içini bir sivile açıyordu.

 

Karşımdaki kurumun disiplini, eğitimdekikalite ve genç subayların her birinin samimiyeti beni çok etkilemişti.

 

Nitekim, içlerinden bazıları sonradan çok yakın arkadaşım oldu. “Emret Komutanımbir yerde, askerin kendi kendini anlattığı, içini döktüğübir kitaptı.

 

Beni en çokdüşündüren yanı ise, liseden başlayarak tüm eğitim sürecinde, o gençkomutan adaylarına yüklenen sorumluluktu.

 

Subaylarımıza inanılmaz bir “ülkeyi kollamave koruma” bilinci yerleştiriliyor. Ancak bunu “darbe yapma bilinci”olarak almamak gerekir. Subayhiçbir zaman darbeci yetiştirilmiyor. Ona yüklenen vatan sevgisi ve vatanı koruma bilinci, müdaheleleri getiriyor.

 

Bu eğitimde iki yöntem izleniyor.

 

Biri, kitaplar aracılığı ile, ancak bence en etkili olanı, komutanların sürekli olarak yaptıkları konuşmalarla veriliyor.

 

HER AN BÖLÜNECEK BİR TÜRKİYE GÖRÜNÜMÜ

 

Eğitim sürecinde uzun uzun, Türkiye her an bölünebilecek bir ülke olarak gösteriliyor. Bölünme tehlikesi öylesine ağırlıklıbir yer  tutuyor ki, dönem sonunda her subayın kafasında, dokunulsa darmadağın olacak bir Türkiye resmi oluşuyor.

 

Peki, bu ülkeyi kim bölecek?

 

Yanıt, “İç ve Dış düşmanlar”

 

Bu durumdan kurtulmanın ise, tek yolu gösteriliyor:  Atatürk ilkelerine bağlılık.

 

Bu eğitim şekli, 1950-60’lardanitibaren NATO kaynaklı yöntemlerin uygulanmasıyla derinleştirildi. Soğuk Savaş döneminde, Komünizme karşı mücadelenin temelini bu eğitimdili oluşturuyordu.

 

1950-70 yıllarında komutana yüklenen görev, Türkiye’yi komünizme veirticaya karşı korumaktı.1980’den itibarenkomünizmkalktı, yerine bir de bölünme tehlikesi (yani Kürtçülük) eklendi. Ancak, temel mesajlar değişmedi.

 

Dikkatleri çeken nokta, subay adaylarına yüklenen bu “Komünizm-İrtica-Bölünme”tehlikesi korkusunun, sivil eğitimdeolmamasıdır.Sivil eğitimde, çok daha dengeli bir Türkiye resmi çiziliyor.  Böylesine karanlık bir manzara sergilenmiyor. Dolayısıyla, asker ve sivil arasında, (yani genç bir subay ile hayata atılan bir üniversite mezunu genç arasında) ülkeye bakış açısından büyük bir fark yaratılıyor.

 

Askeri lise ve akademiyi bitirmiş olan Komutana verilen mesaj hep aynı:

 

Türkiye büyük bir karmaşa içindedir. İrticacılar ve bölücüler, iç ve dış güçlerleişbirliği yapmaktadırlar. Bu gidişi durduracak tek güç, anayasadan yetki alan ve koruma kollama görevini yerine getirmesi gereken  TSK’dır. Bu ülkeyi Atatürk kurmuş ve koruyup kollanmasını da sana (subay) emanet etmiştir.

 

SEN BU ÜLKEYİ KURTARMAKLA SORUMLUSUN

 

Bu eğitimle yetişen subayımız,kışlaya adım attığı andan itibaren, kendini sivillerden  daha donanımlı, daha üstün, vatanınıdaha çok seven ve daha namuslu görüyor.Atatürk kavramı içine öylesine yerleştiriliyor ki, ona toz kondurmuyor. Hele siyasetçilere hiçbir şekilde güvenmiyor. Onları, tek bir oy uğruna, kişisel çıkar sağlamak için Atatürk ilkelerini görmezden gelebilecek, vatanı da bir asker kadar sevemeyecek bir kesim olarak görüyor.

 

Bu sistemle yetişen askerimiz,. 86 yıllık Cumhuriyetimizin “koruyucu ve kollayıcısı” olarak yönetimeiki defa (27 Mayıs 1960- 12 Eylül 1980’de) direkt olarak el koydu, üç defa da (12 Mart 1970- 28 Şubat 1997 ve 27 Nisan 2006) dolaylı şekilde müdahele etti. Özetle, kendine verilengörevi yerine getirdi.

 

Bugün ise, giderek artan biçimde tepki gösteriyor. “Sen kendi işinle uğraş. Askerliğini yap. Siyasi iktidara karışma” diyoruz.

 

Ortada apaçık bir çelişki var.

 

Ya askerimizin eğitimine ince ayar yapalım, koruma ve kollamadan neyi kastettiğimizi net şekilde ortaya koyalım. Sınırları çizelim veya şikayet etmeyelim.

 

Bölünmek ne demektir?

 

Bunun sınırı nedir?

 

Demokrasi-İnsan Hakları nerede biter ve bölücülük nerede başlar?

 

İrtica nedir?

 

Sınırları nelerdir?

 

Artık, işin temeline inme zamanı gelmedi mi?

                                              *                                *                                *

 

TSK’NIN GÖREVİ

 

Türk Silahlı Kuvvetlerinin 1960’daki ilk darbesinden sonraki tüm müdahelelerinde hukuki gerekçe olarak kullandığı, İç Hizmet Yasası’nın 35 inci maddesi şöyledir:

 

Türk Silahlı Kuvvetlerinin vazifesi; Türk yurdunu ve Anayasa ile tayin edilmiş olanTürkiye Cumhuriyetini kollamak ve korumaktır”.

 

X