GeriHürriyet Pazar İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
  • Yorumlar
    0
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...
Abone Olgoogle-news

Haberi alır almaz afet yerine koştular. Gece gündüz demeden, dinlenmeden çalıştılar. Türkiye’nin umudu oldular. Arama-kurtarma ekipleri ve gönüllü grupların çabaları sonucu enkaz altından pek çok can kurtarıldı. İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

İzmir’de 30 Ekim Cuma günü meydana gelen 6.6’lık depremde birçok vatandaşımız hayatını kaybederken, 107 kişi de enkaz altından kurtarıldı. Günlerdir durmadan, dinlenmeden çalışan kurtarma ekipleri ve gönüllülerden gelecek güzel bir haber için tüm ülke tek yürek oldu. 4 Kasım itibariyle İzmir’deki tüm arama-kurtarma çalışmaları sona erdi. Depremde 114 kişi hayatını kaybetti ve 1.035 kişi yaralandı. Enkazdan çıkarılan her can umudumuz, çekilen her fotoğraf gözyaşımız oldu. Kurtarılan her can için hep ‘mucize’ dendi. Oysa yaşananlar mucize değil, arama-kurtarma ekiplerinin gece gündüz, uykusuz çalışmalarının ve emeklerinin sonucuydu... İşte İzmir depreminde görev alan kahramanlarımız; arama-kurtarma ekipleri ve gönüllü gruplar...

MUAMMER ABİ’YLE GÖZ GÖZE GELDİK, DEKLANŞÖRE BASTIM
Süreyya Mümtaz Kurt (Elif’in simge fotoğrafını çekti) - İBB İtfaiye Dairesi Basın Birimi

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

İstanbul’dan İzmir’e gelince enkazda çalışmak üzere ekiplerimiz belirlendi. Kameraman ve fotoğrafçı olarak görevlendirildik. Pazar günü itfaiyeci arkadaşımız Muammer Çelik, Elif kızımıza ulaştı. İlk başta cansız olduğunu düşündüler. Daha sonra Muammer Abi, Elif’in yüzündeki tozları silince birden gözlerini açıp Muammer Abi’nin parmağını tuttu ve bırakmadı. “Yaşıyor, yaşıyor!” sesleriyle birlikte alkış sesleri yükseldi. Ben de yerden birkaç kare fotoğraf çektikten sonra itfaiye aracının üzerine tırmandım. O sırada çıkmaya başladılar, tam benim olduğum yöne, ambulansa doğru gelirlerken ben de fotoğrafa zoom girmiştim. Muammer Abi’yle göz göze geldik, o sırada deklanşöre bastım. Fotoğrafı çektiğim sırada canlı olduğu için hem sevindim hem de hüzünlendim. Biri dokunsa ağlayacak duruma geldim. Çocuk Muammer Abi’nin parmağını sımsıkı tutuyor, bırakmıyordu. Bu olaydan tüm ekip etkilendik. Elif kızımız gittikten sonra fotoğrafı Muammer Abi’ye de gösterdim. O da fotoğrafı görünce ağlamaklı oldu. Fotoğrafım yılın fotoğrafı seçilirse kendimden ziyade arkadaşlarım adına gurur duyarım. Çünkü bizim amacımız onların çalışmalarını servis etmek, göstermek. Bir imkânımız olursa Elif’i gitmeden görmek, çektiğim fotoğrafı ona hediye etmek isterim.

BURADA BİR KAHRAMAN ARANACAKSA; O ELİF’TİR!
Muammer Çelik (Elif’i kurtaran ekipten) - İBB İtfaiye

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

Doğanbey Apartmanı’nda yığınları kaldırıyor, dehlizler açıyorduk; derken sabah 6.30’a kadar Elif’in odasına ulaştık. Odasının tavanı kırılmıştı. Çok daha gayretli ve dikkatli şekilde çalıştık. Izgaranın bir bölümünü kestikten sonra baktık ve çok fazla bir yaşam alanı olmadığını gördük. Elif sırtüstü yatıyordu, hiç yaşam belirtisi yoktu. O esnada tüm ekip çok üzüldük. Yanımdaki arkadaş bana çocuğun yaşamadığını söyledi. Ben de üzüntüyle ona “Battaniye ve ceset torbası isteyelim” dedim. Polis arkadaşlara babayı uzaklaştırmalarını söyledim. Sonra kazdığımız noktada eğildim aşağıya, Elif’in yüzündeki tozları silmek istedim. Ona dokunmamla beraber Elif gözlerini açtı ve parmağıma sarıldı. Ben de “Yaşıyor!” diye haykırmaya başladım. Ama bu ‘yaşıyor’ kelimesi nasıl bir duyguyla çıkıyor biliyor musunuz? Bunu duyan ekibimdeki herkes, 14 arkadaşım ağlamaya başladı. Öyle bir sevinçti ki, millet sevincini içine sığdıramadı. Sonra Elif’i oradan aldık ama parmağımı hiç bırakmıyordu. Sağlıkçıları çağırdık, kontrol ettiler, sedyeye koyduk. Elif parmağıma yapışmış vaziyetteyken beraber sağlık çadırına gittik. İyi ki o gece oraya gitmişim, iyi ki Elif’i bulmuşum... İtfaiye camiası olarak çok gururlandık. Bu sadece Muammer’le olan bir şey değil, tüm ekip arkadaşlarımla olan ortak çalışmamızdır. Ama burada bir kahraman aranacaksa; o Elif’tir!

AMATÖR BİR ÇALIŞMAYI, PROFESYONEL BİR YAKLAŞIMLA TAMAMLIYORUZ
Ramazan Ergut - AKUT Arama Kurtarma Derneği İzmir ekibi lideri

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

Depremden sonra hızlı bir şekilde İzmir ekibimizdeki arkadaşlarla hasar durumunu öğrendik. AKUT İzmir ekibi olarak Bayraklı’ya intikal ettik. AKUT’un İzmir ve Manisa ekipleri olarak Doğanlar Apartmanı’ndan üç vatandaşımızın sağlıklı bir şekilde tahliyesini gerçekleştirdik. Farklı illerden 18 AKUT ekibi, 300’e yakın gönüllümüz geldi. Rızabey Apartmanı, Doğanlar Apartmanı, Barış Sitesi, Yağcılar Sitesi, Emrah Apartmanı’nda görev yaptık. AKUT olarak canlı 9 insan ve 3 hayvan çıkardık. Biz bütün eğitim ve tatbikatlarımızda 10-20 yıl içerisinde oluşabilecek bu tür afetler için hazırlanıyoruz. Amatör bir çalışmayı, profesyonel bir yaklaşımla tamamlıyoruz. Bir cana dokunduğunuz zaman çok farklı duygular yaşıyorsunuz. O elini tuttuğunuz kişi hayata sizinle tutunuyor.

GÜLÜŞÜNÜ GÖRDÜM, DÜNYALAR BENİM OLDU
Cem Erdoğan (Ayda’yı kurtaran ekipten) - AFAD Tunceli İl Müdürü

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

Enkazı boşalttığımız anda küçük bir delik açıldı. O delikten “Ayda burada mısın?” dedik, “Buradayım” dedi ve çalışmaları oraya kanalize ettik. Ayda çok sakindi. İlk tanışma faslımız oldu. Elinde plastik kaşık vardı, onu uzattı. Sonra parmağımı tuttu. “Ben Cem Abin” dedim, “Okula gidiyor musun?” diye sordum. “Kreşe gidiyorum” dedi. Sonra acıktığını söyledi. “Ne seviyorsun?” dedim, “Ayran istiyorum, köfteyi çok seviyorum” dedi. “Tamam, kendi ellerimizle yaparız” dedik. Bir ara canının acıdığını söyledi, morali düşmüş gibiydi. Birden kalabalık olunca ürktü. Kendi çocuğumla oynadığım gibi onu gıdıkladıktan sonra o gülüşünü gördüm ve dünyalar benim oldu. O an sanki aylar önce çocuğumu kaybetmişim de tekrar görmüşüm gibi bir his yaşadım. “Seni öpebilir miyim?” diye sordum, “Öp” dedi. Çocuğumu öper gibi öptüm. 1.5 saat gibi bir sürede Ayda kızımızı oradan çıkardık. Mutluyuz, gururluyuz.

BİSİKLETLERLE GÖNÜLLÜ OLARAK ÇALIŞIYORUZ
Mustafa Karakuş - BisiDestek proje koordinatörü

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

BisiDestek bir sosyal gönüllülük projesi olarak Mart 2020’de İzmir’de, pandemi döneminde kuruldu. 65 yaş üzerine sokağa çıkma yasağı geldiğinde, eczane ve market alışverişleri için bisikletle destek ekibi oluşturduk. Deprem olduğu gün bize ‘trafik tıkandı, araçlar ilerleyemiyor ama yetiştirilmesi gereken ihtiyaçlar var’ diye haber geldi. Öyle olunca BisiDestek’i tekrar aktif hale getirdik. 0850 595 0 232 numaralı bir çağrı merkezimiz var. Çağrı merkezini ararsanız size en yakın gönüllü arkadaşımızı yönlendiriyoruz. Depremde ilk telefonu Buca’da babası kanser hastası olan bir hanımefendiden aldık. Trafikten dolayı babasına gereken ilaçları alamamış. Biz ona kanser ilaçlarını götürüp teslim ettik. Bornova Belediyesi’nin çağrısı üzerine erzak dağıtımı yaptık. Depremin ilk gününden bu yana 105 gönüllüden oluşan BisiDestek ekibi olarak çalışıyoruz.

MADENCİ YERÜSTÜNDEKİ HAYATLA VEDALAŞARAK İNER YERALTINA
Başaran Aksu - Somalı madenciler arama-kurtarma ekip sorumlusu

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...
Arama-kurtarma çalışmalarına katılan madenciler daha önce Kandilli’de eğitim de almış.

Bergama Kırkağaç Çamı Mesire alanında eylemimizi sürdürüyorduk. Depremi duyar duymaz hızlıca ne yapabileceğimizi konuştuk. Daha önce Dinar, Yalova, Düzce, Çankırı-Orta, Afyon-Sultandağ depremlerinde kurtarma çalışmalarına katılmıştım. Arama-kurtarma eğitmeniyim aynı zamanda. 99 depreminde Zonguldak’tan gelen madencilerin çalışmalarına da şahit oldum. Sonra Kandilli’de madenciler olarak eğitim aldık. Madencilik mesleğinin gereği olarak, göçük altından yaralı çıkarma ve bu tür müdahalelerde uzman arkadaşlarımız. Bir de madenci her gün yerüstündeki hayatla vedalaşarak iner yeraltına. Sık sık kazalar olur madenlerde. Birinin hayatı diğerinin davranışına bağlıdır. O yüzden de duygusal insanlardır madenciler. Böyle bir şey olunca biz de hemen organize olduk ve yola çıktık. İzmir İtfaiyesi bizi koordine etti, doğrudan Emrah Apartmanı’na gittik. Bir sürü enkaz gördüm hayatımda, Emrah Apartmanı gibi bir enkaz yok. Toz yığını gibi, hiçbir boşluk bırakmadan çökmüş bir binaydı. Üç gün içerisinde yedi noktadan kazdık binayı. Her kazılan noktadan insanlara ulaştık ama cenazelerdi bunlar.

ONA GÜÇ VEREBİLMEM İÇİN BENİM DAHA DA GÜÇLÜ OLMAM GEREKİYORDU
Edanur Doğan (İnci Okan’ı kurtaran ekipten) - Sağlık Bakanlığı Aksaray UMKE personeli

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

Aksaray’da 112’de görevimin başındaydım. Haber gelir gelmez hazırlıklarımızı yapıp İzmir’e gittik. Görev yerimiz Rızabey Apartmanı’ydı. Saat 18.30 gibi AFAD ve itfaiye ekipleri İnci’nin evine ulaştıklarını söylediler. AFAD ve itfaiye ekipleri bize güvenli yolu açıyorlar. Biz sadece içeri girip medikal müdahaleyi ve kurtarmayı yapıyoruz. İnci’ye ulaştıklarını söylediklerinde ben içeri girip onun yanına gittim. İnci’nin isteğiyle önce köpeği Fıstık’ı kurtardık. Bana “Abla çok korkuyorum, çok üşüyorum, bacaklarımı hissetmiyorum” dedi. Ben de ona korkmamasını, yanında olduğumu, güvende olduğunu söyledim. “Kötü bir rüyaydı, geçti artık. Bir kâbustan uyandın” dedim. Daha sonra damar yolunu açtım, serumunu taktım. “Abla çok korkuyorum, elimi tutar mısın?” dedi. “Tabii ki tutarım ablam! Sen hiç korkma, senin elini asla bırakmayacağım. Buradan beraber çıkacağız” dedim. İnci’yi 112 ekiplerine teslim ettik. Bir ara gözlerim doldu ama gözyaşlarımı tuttum. Çünkü İnci’ye güç verebilmem için benim daha güçlü olmam gerekiyordu. Ertesi gün Sağlık Bakanımız Fahrettin Koca’yla beraber İnci’yi hastanede ziyaret ettik. Bana keman çalma sözü verdi.

BİZ KENETLENMEYİ ÇOK İYİ BİLİYORUZ
Ece Isparta - İzmir Bornova Anadolu Lisesi Eğitim Vakfı

İşte İzmir depreminin canını dişine takan kahramanları...

BALEV, bu gibi felaketlerin dışında, maddi durumu yerinde olmayan öğrencilere eğitim desteği vermek için burs toplayan bir eğitim vakfı. Böyle felaketler olunca en kolay bir araya gelen kurumlardan biriyiz. Birçok gönüllü arkadaşımız sahada görev alıyor. Instagram ve WhatsApp üzerinden BALEV’e ulaşımlar sağlandı. Üniversite öğrencileri ve mezunlarımız sahada aktif görev aldı. BALEV olarak biz bunu ilk kez yapmıyoruz. Biz kenetlenmeyi çok iyi biliyoruz. Kurulan çadır kentte barınan çocuklara moral etkinlikleri de düzenliyoruz. BALEV gençleri olarak bulduğumuz, topladığımızı nereye iletebiliriz, onun peşindeyiz. Destekte bulunmak isteyenler Instagram @balev1981’den bizi takip edebilir.

ONLARI DA UNUTMAYALIM!

- Gönüllü arama-kurtarma çalışmalarına katılan 98 cm boyundaki Rıdvan Çelik.
- Instagram hesabını kullanarak deprem bölgesinden bilgilendirme amaçlı yayın yapan Koreli YouTuber Chaby Han, @chabyhan.
- 150’den fazla gönüllüyle deprem bölgesinde yardım çalışmaları yapan @ahbapplatformu.
- İzmir depreminde kaybolan kedi ve köpekleri tek platformda toplamak için @izmirdepremkayiphayvanlar Instagram hesabını açan Rubina Baulum.
- Yaşanan deprem sonrası kapılarını İzmirli depremzedelere açan oteller.
- Depremde evlerini kaybeden ailelere destek olmak isteyen kişi ve kurumları birkirabiryuva.org adresinde buluşturan İzmir Büyükşehir Belediyesi.
- Depremzedelerin olduğu bölgeye göre ihtiyaç listesini belirlemek üzere gönüllülerle çalışmalar yürüten dayanışma platformu İhtiyaç Haritası.

False
Haber Yorumlarını Göster
Haber Yorumlarını Gizle