İzmir futbolu neden kan ağlıyor?
Güncelleme Tarihi:
Erkan İyigüngör
İzmir…
Tarihiyle, kültürüyle, coğrafi işaretli ürünleriyle, rüzgarıyla, turizmiyle, sanatla iç içe geçmiş yapısıyla sadece bir şehir değil; bir yaşam biçimidir.
Ve bu yaşam biçiminin en önemli damarlarından biri de futboldur.
Altay, Karşıyaka, Göztepe, Altınordu, Bucaspor...
Her biri bir semtlerinin gurur, bir mahallenin bayrağı…
Ama bugün İzmir futbolu zorlu günlerden geçiyor.
Şanlı geçmişleriyle gurur duyduğumuz bu köklü kulüpler, birer birer borçlara, belirsizliklere ve sahipsizliğe teslim oluyor.
Karşıyaka ile başlayalım…
113 yıllık çınar, Türkiye'nin en köklü kulüplerinden biri.
Ancak son 13 ayda 5. kez kongre yapmış, başkan bulmakta zorlanmış.
Aygün Cicibaş gibi tribünden gelen, fedakar bir ismin "ateşten gömleği" giymesiyle geçici bir çözüm bulunmuş.
600 milyon TL'yi aşan borç, ay sonundaki 1.1 milyon TL'lik vergi taksidi derken, zorlu günler henüz sona ermedi...
Mehmet Karal'ın iki kez son anda adaylıktan çekilmesi, kulübün içinde bulunduğu çaresizliği gözler önüne seriyor.
Karşıyaka, futbolundan basketboluna, tüm branşlarıyla bu şehrin en büyük markalarından.
Kulübün bu duruma düşmesi, sadece Karşıyaka taraftarının değil, tüm İzmir'in içini sızlatıyor.
Türk futbolunun efsanelerinden Altay ise 3. Lig’e düştü.
Transfer yasağı nedeniyle gençlerini takımda tutamıyor, geçmişten gelen borçlar nedeniyle kulüp varlıkları teker teker eriyor.
Son olarak Alsancak Mustafa Denizli Stadı’ndaki lisanslı ürün mağazasının kapanması, yalnızca ticari bir faaliyet değil; bir kimliğin, bir sembolün de sessiz çığlığıydı.
Buca ile devam edelim…
FIFA tarafından uygulanan transfer yasağıyla sarsılan Bucaspor 1928, geçmişten kalan bir borcun cezasını ödüyor.
1.5 milyon Euro’luk Dady dosyası, kapanan eski Bucaspor’a ait olmasına rağmen, “devam kulübü” olarak sayıldığı için günümüz takımına kesildi.
Şimdi taraftarlar, 5 Temmuz’da Şirinyer’de yürüyüş düzenlemeye hazırlanıyor.
Bir zamanlar Süper Lig'te boy gösteren bir kulüp için ne büyük kırılma!
KENTİN HAFIZASI, AİDİYETİ
İzmir'de futbol sadece sportif değil, sosyolojik bir meseledir aynı zamanda.
Bu kulüpler, kentin hafızasını ve aidiyetini taşır.
Her kaybedilen puan, her kapanan tesis, aslında biraz da İzmir’in ruhundan eksilendir.
Artık günü kurtaran değil, geleceği planlayan yönetim anlayışlarına ihtiyaç var.
Şeffaflık, hesap verebilirlik ve profesyonellik, bu kulüplerin yeniden ayağa kalkabilmesi için şart. Ama sadece yönetimle de olmaz.
Bu şehirde iş dünyası da, yerel yönetimler de, sivil toplum kuruluşları da elini taşın altına koymalı.
Ki yıllardır bu yolda sonsuz destek veren kişi ve kurumlar da var. Onların hakkını yemek istemem...
Çünkü bu takımlar, bu şehre yakışıyor.
Çünkü İzmir, takımlarıyla birlikte güçlü...