Uzak diyar mülkleri

Parası olan için yurtdışında emlak yatırımı keyifli bir şey. Sanırım insan kendini, başka bir yerde daha kök salmış gibi hisseder. Güzel olmalı.

Bazı ülkelerde “golden visa” gibi ayrıcalıklar getirmesi de cabası. Ama mülk uzakta olunca derdi de büyüyor.

Ezgi Mola’nın Barselona’da aldığı evi hatırlarsınız. Kent komünleri tarafından işgal edilmişti.

Yasalar da zor. Tahliye ettir, ettirebilirsen! Bir de hem uzaktasın hem de ülkelerinde yabancı konumundasın.

Tam değil ama benzer bir şey Tuba Ünsal’ın da başında. Onun evi de Berlin’de. Fakat anladığım kadarıyla kiracı Türk. Aylardır kira vermediği gibi şimdi de tahtakurularını bahane ediyormuş.

“Anladığım kadarıyla Türk” dememin sebebi, şu anda bu işlerle uğraşmak için Almanya’da olan Tuba’nın yaptığı paylaşım.

Orada kiracının çocuğu olduğundan falan bahsediyor. Bana Tuba’nın kiracısı, Almanya’da yaşayan bir Türk gibi geldi.

Tabii gerçekte kim haklı, kim haksız; hakim bir karar verecek ama demem şu:

Yurtdışında mülk edinmenin tatlı tatlı sefasının yanında...

Böyle gitmeli-gelmeli, yollarda perişan olmalı bir derdi de var.

Hayrına matcha çayı dağıttı 

“Annem tatilde olduğu için matcha içemiyorum. So sad. (İngilizce’de çok üzücü) So sad...” sözüyle ülkede yaşanan matcha çayı çılgınlığının adeta yüzü haline gelen Derin Talu, bu kez de hayrına matcha dağıttı.

Hani şu lokma falan dağıtılan karavanlar var ya, aynen onlarda. Videoda gördüm, üzerine de Derin Talu’nun ismini yazmışlar.

Karavanın içinde, matcha latte’leri hazırlayıp dağıtan adam da anlatıyor bunun bir Derin Talu hayratı olduğunu.

Böyle bir şey kaça patlar, lokmadan daha mı pahalıya gelir?

Muhtemelen.

Ayrıca matcha’yı dağıttığın semt de önemli şimdi.

Bağdat Caddesi’nde yerini bulur örneğin. Ama şehrin daha ücra bir köşesinde...

Bilemedim şimdi.

Yahut Türk çayının başkenti Rize’de falan...Hakaret gibi de algılanabilir.

Fakat Japon kurumları, konsolosluk, bu çayın üreticileri, ticaretini yapan kuruluşlar uyuyor mu acaba?

Al sana canla başla çalışan marka elçisi...

Limona para yazamazsın arkadaş!

Çay demişken... İstanbul Üsküdar’da çayın yanında verdiği dilim limona 10 lira yazan kafeye 38 bin lira ceza kesildi.

Düz mantıkla şunu diyebilirsiniz: “Limonun tanesi olmuş şu kadar. Bunu isteyen var, istemeyen var. Ayrıca limon isteyenden ekstra para alınabilir...”

Çok haklı da olursunuz.

Fakat bir ayrıntı daha dikkate alınmalı burada:

Bazı ürünleri tercihli satın alırsınız. Yanında ikramıyla.

Çayı şekerli ya da şekersiz içebilirsiniz örneğin.

Çayına iki şeker atan kişi daha çok para ödeyecek anlamına gelmez bu.

Hem bunun sonu yok ki. Yemeğe tuz ya da biber ekince de ekstra ücret mi verelim?