Gözüme bir şey kaçtı...

Aynı şey 2023’te de olmuş, yine aynı başlıklarla haber olmuştu Bengü.
İnsan hem sanatçı hem kadın olunca daha duygusal oluyor herhalde.
Yoksa Bengü konserine gidenlerin Bengü’nün şarkılarını sevmesinden, bilmesinden daha doğal bir şey yok.
Barış Manço şarkısı mı söyleselerdi konserde?
Sanatçılar, özellikle de kadın sanatçılar, bazen seyirciyle dertleşmenin, duygu alışverişinin bir yeri olarak görüyorlar sahneyi.
Başka şeylerden zaten dolmuş oluyorlar, bir küçük mazerete bakıyor ağlayıp boşalmak.
Bengü’nün bir önceki ağlaması, Selim Selimoğlu’ndan boşanma dedikodularına denk gelmişti örneğin. Ama bu duygu alışverişinin dünyada bir “ağababası” varsa o da her konserinde hâlâ Gerard Piquet’yi yuhalatan Shakira’dır.
Bizim Bengüler, sahnede seyirciyle birlikte yüzük atan Hadise’ler falan...
Hepsi ondan sonra gelir.

Mezarlıkta evlilik teklifi

Emre Altuğ eski eşi ve çocuklarının annesi Çağla Şıkel’e mezarlıkta evlenme teklif etmiş.
Çağla’ya zaten “Seni babandan isteyeceğim” diye şaka yaparmış, bir gün Çağla’nın babasının mezarını ziyaret ettiklerinde çıkarıvermiş yüzüğü...
Bir yandan çok onur verici bir hareket.
Hem kıza saygı hem de rahmetli babasına hürmet. Ama bir yandan da... Mezarlık yahu!
Bu tür jestler karşındaki kişide ne uyandırdığıyla ölçülmeli bence.
Belli ki Çağla’nın çok hoşuna gitmiş, kabul etmiş, evlenmiş, çoluk çocuk yapmışlar.
Benim merak ettiğim, boşanırken de gidip gitmedikleri.

Zorla ünlü yapılanlarda bugün...

Mert Ramazan Demir’in ünlülük için sarf ettiği “Sırtımda bir yük” açıklaması tartışılıyor. İnsanlar da doğal olarak soruyor:
Peki ünlü olmak için neden bu kadar kendinizi yırttınız?
Sanki Mert Ramazan Demir dağ başında münzevi hayatı yaşıyordu, zorla setlere getirdiler.
Halbuki çocuk yaştan beri oyuncu olmak istediğini söyleyen, okul tiyatrosunda oynayan, genç yaşında oyunculuk ajanslarına yazılan kendisi.
Elbette ki her mesleğin avantajlı ya da zor yanları var. Oyunculuk da öyle.
Ama “saat-performans” açısından bakıldığında en iyi kazanan oyuncu kısmının aynı zamanda memleketin “en şikâyetçi” kesimi olması milleti kızdırıyor.
Birçok kişi çok istese de işini gücünü bırakamıyor. Ailesi, çocukları için çalışmak zorunda herkes.
Sizin öyle bir zorunluluğunuz da yok, dünyalıklarınızı yaptınız.
Zorunuz ne?
Bu kadar şikâyetçiyseniz bırakın.