Epstein’in düşündürdükleri

Mesela Barış Akarsu’nun trafik kazasındaki ölümünü bile bu meseleyle ilişkilendirmeye çalışanlar oldu.
Acıları tazelenen Akarsu ailesi açıklama yapmak zorunda kaldı.
Son olaylardan sonra Epstein hakkındaki belgeseli yeniden seyrettim.
“Korkunç Zengin”, 2020’de yayınlandığı için ortaya çıkan yeni belge ve bilgileri içermiyordu.
Daha çok, hukuki sürecin nasıl başladığına odaklanıyor. “Çok izlenenler” listesine girmiş.
Bu olayın mağdurlar ve Epstein dışında, farklı farklı tarafları mevcut.
Açıları da birbirinden tamamen ayrı...

Aileler açısından...

Epstein dünya sosyetesinin gözbebeği Palm Beach’te yıllarca “pedofili saadet zinciri” kurmuş.
Arkadaşını getiren çocukları, 200 dolar harçlığa bağlamış. Amerika gibi ülkelerde çocuk-yetişkin ilişkileri bizdeki gibi değil. Bir bebenin başını fazla okşasanız, ebeveynleri kendinizi tacizci gibi hissettirebilir.
Böyle bir toplumda bile yaptıkları yıllarca ortaya çıkmamış. Yüzlerce çocuktan bahsediyoruz.
Nasıl olur da hiçbir annenin dikkatini çekmez? Anlaşılan o ki, mahalledeki pedofille baş etmek görece daha kolay.
Bir-iki derken, kendini ele veriyor. Ama diğer tüm suçlarda olduğu gibi, eğer pedofil güçlü ve saygın bir kişiyse onu ifşa etmek neredeyse imkânsız.
Dergilere, gazetecilere, savcılara para yediriyor.

Çalışanlar açısından...

Olaylara dahil olmadıkları halde bu kişilere hizmet veren insanlar var: Şoför, kaptan, pilot, bahçıvan, aşçı, garson, vs... Belli ki normalin üstünde ücret alıyorlardı.
Doğrudan her şeye tanık olmasalar bile malikaneye ve adaya küçük kızların getirilip götürüldüğüne tanık oluyorlardı.
Bu işte bir yanlışlık olduğunu sezmiyorlar mıydı? “Zenginlere özgü küçük şımarıklıklar” olarak mı görüyorlardı?

Kankileri açısından...

Adamın vahşet adasına gitmeyen kalmamış. Kimi şöyle bir uğramış, kimi müdavimi.
Asıl şaşırtıcı olanı, Norveç veliaht prensesi Mette-Marit gibi, Epstein’in suçları sabit olduktan sonra hâlâ oraya gidip gelenler.
E, ne anladık şimdi biz senin çocuklar yararına falan yaptığın hayır işlerinden?

Epstein açısından...

Mahkeme sürecindeki tavırları, hiçbir suçluluk emaresi göstermiyor. Yaptıklarını doğal bir hak olarak görüyor. Açılan davalar sanki ayağına dolanmış hukuki ayrıntılar.
Bugün olsa yine aynı şekilde devam edecek gibi takılıyor.
Bir insanın kendinden bu kadar uzaklaşması nasıl mümkün olabilir? Üstelik gündelik hayatta çok kibar ve hatırşinas biri olarak tanınıyor.