Emperyallerin en mütevazısı

◊ Paris’i, Londra’yı, Madrid’i falan düşününce Lizbon herhangi bir Balkan ya da Kafkas ülkesinin başkenti gibi.
Gösterişli yapılar, devasa anıtlar, havaalanı gibi bulvarlar, insanı küçülten meydanlar, muhteşem ibadethaneler yok.
Elbette kilise, katedral falan var ama İstanbul’dakiler bile daha görkemli.
◊ Emperyal bir güç olan, hatta emperyallerin ilki olan Portekiz’in başkenti bu anlamda diğerlerinden ayrılıyor.
Şeritler, bina katları, geçitler, kaldırımlar, parklar ancak olması gerektiği kadar. Bir milim fazlası yok.
Şehrin bu mütevazılığı insanlarına da sinmiş sanki. Kılık-kıyafetler, haller, tavırlar, hep mütevazı.
◊ Zaten çok varlıklı bir ahali olmadığını hemen anlıyorsunuz. “Nereye harcıyorsunuz o kişi başı 50 bin doları?” diye sorasınız geliyor tabii. Üstelik memleketleri çok pahalı da değil. Yahut artık İstanbul’un yanında bize her yer “makul” geliyor.
Şehir, İstanbul’un kız kardeşi gibi. Adım başı yokuşlar, karşılıklı sahiller, aralarında köprüler, tramvaylar ve hatta bakkallar. Bizde bakkal düşüşte ama Portekiz’de “mini mercado” adıyla dimdik ayakta.
Elma da var, deterjan da, gazoz da.
Lizbon sadece İstanbul’a benzemekle kalmıyor; sokaklarında, caddelerinde yürürken kendinizi spesifik olarak Karaköy-Asmalımescit-Galata üçgeninde hissediyorsunuz. Yer yer daha bakımlı, yer yer daha bakımsız.

◊ Ne tuhaf değil mi? Biz Avrupa kıtasının en doğusundayız, onlar en batısında. Ama tipler, bakışlar, vurgular öyle benziyor ki Portekizce size aşırı Türkçe gibi geliyor. Ha deseniz onlar konuşurken lafa dalacaksınız.
Ama bizden çok daha fazla ş ve j geçiyor. Ya da her ikisi birden...

Apartman büyüklüğünde dalgalar

Lizbon’a otobüsle yaklaşık 2 saat mesafede Nazare adında bir Atlantik kasabası bulunuyor.
Geniş kumsallarıyla falan turistik bir yer.

Asıl özelliği kış aylarında oluşan, beş-altı katlı apartman büyüklüğünde dev dalgaları.
Her biri ayrı tsunami.
Portekiz için en büyük heyecanım okyanusun bu muhteşem gücünü bu gözlerle görüp, bu kulaklarla işitip, bu tabanlarla hissetmekti.
2 saat yol gittim, şansıma Atlantik’in en efendi günü denk geldi. Ne dalga ne bir şey...

Muhallebili turta

İlgimi çeken şeylerden biri de pastaneler. Burada çok yaygın.
Ama bizden farklı olarak pastanelerde içki servisi de var.
İlginç biçimde hemen hepsi taze ve kıvamlı ürünler sunuyor.
“Nata” diye bir turta yapıyorlar. İçinde muhallebimsi bir krema oluyor. Gayet hafif.
Zaten çok meşhurmuş. Keşke İstanbul’da da biri yapsa.
Ama tek bir yer. Öyle Sebastian cheesecake, Dubai çikolatası gibi cılkı çıkmadan.