GeriReşat KUTUCULAR Bir bu eksikti
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Bir bu eksikti

Brexit neden kaygı verici? Belirsizlik yarattığı için.  AB nasıl etkilenecek belli değil.  Mesela İngiltere ile Almanya arasındaki ticaret nasıl yürüyecek belli değil.  Brexit bir sürü yeni soru işareti demek. 

Üstelik zor dönemlerden geçiyoruz.  ABD faiz arttırmak istiyor ama arttıramıyor.  Çin’in, Japonya’nın sorunları devam ediyor. 

 

Buna ilaveten AB’nin mali sistemi donuk halde.  Bankaların piyasa değerleri dip seviyelerde…  Avrupa’nın 600 bankalık endeksinin son on yıllık grafiğine bakmak yeterli durumun vahametini anlamak için: 

Bir bu eksikti

 

Grafiğin özeti şu:  Turuncu noktayla gösterilen 2007 tepesinden çok uzakta, diğer turuncu nokta 2009 yılı dip seviyelerine çok yakınız.  Yani kriz sonrası son 7 yılda bankaların değerini arttıracak bir iyileşme olmamış.

 

Peki, Avrupa banka endeksinden bize ne?  İhracatımızın yarısı kabaca AB ülkelerine gidiyor.  En büyük ticari ortağımız.  İngiltere de dış ticaret fazlası verdiğimiz ender ülkelerden.

 

Kısacası orada mali sistem yüzünden oluşabilecek bir daralma süreci burada bizi de etkiler.  Öyle bir durumda ihracatımız zorlanacağı gibi dış borç bulmak da bugünküne göre daha pahalı ve daha zor olabilir.

 

Dikkatli olunması gereken zamanlardayız.

 

***

 

KÜLTÜRPARK HEPİMİZİN

 

İntegral araştırma şirketinin geçen ay açıkladığı İzmir’le ilgili bir araştırmada İzmir’in öncelikli sorunları şöyle görünüyordu:

Bir bu eksikti

 

İlk dört sorunda kent mutabık gibi görünüyor.  Sürpriz yok.

 

Ama benim son günlerde tekrar depreşen bir Kültürpark sorunum var.  İzmir Büyükşehir Belediyesi o 400 dönümlük kentin en değerli nefeslenme alanı için avan projeler hazırlatmış.  Bir takım yapılar değişecek, bazı yeni yapılar yapılacakmış…  

 

Görseller paylaşılıyor, cek cak’lı iddialı öngörüler yapılıyor,  kısacası kamuoyu “hazırlanıyor”!  İtiraz edenler de seslerini yükseltmeye başladı. 

 

Facebook’ta bu konuda kurulmuş Kültürparka Dokunma adlı bir grup var.  12.000’den fazla üyesi var. Siz de Kültürpark konusunda bir şey söylemek istiyorsanız buyurun gelin.

 

Kültürpark’a uzakta yaşıyor olsanız bile oranın bu kentin en değerli alanlarından biri olduğunu unutmayın ve bilinçli bir kentli olarak ses verin lütfen.

 

Yerel idare pek çok konuda göstermediği kararlılığı bu konuda gösteriyor gibi.  Önce proje yapıp sonra kamuoyu ile paylaşıyorlar.  CHP Genel Merkezindeki rahatsızlıklara da pek kulak asmıyor Belediye.

 

Son TMMOB basın bildirisini dikkate alacaklar mı, göreceğiz…

 

***

 

KAYIPLAR

 

Son üç ayda dört sevdiğim insanı kaybettim… Üçü kalpten gitti.  Biri kanserden.

 

Memlekette terörden ölüm, trafikten ölüm, şiddetten ölüm, iş cinayetlerinden ölüm kol gezerken lafı bile olmaz belki ama işte hiç hazırlıklı değilmişim!   

 

Son zamanlarda görüşemesek de geçmişte o kadar güzel anılar biriktirmişiz ki…   

 

Yaşlar bu yaşlar demek de içteki sızıyı hafifletmiyor.  O güzel günlerden sonra birbirimizi neden bu kadar ihmal ettik, ediyoruz diye düşünüp duruyorum. 

 

Hayat fena öğütüyor, fena yoğuruyor galiba. Direnseniz de sizi bir yerlere savuruyor. Bireyselleştikçe azalıyoruz.

 

Bu arada yaşarken kaybettiklerimiz de oluyor.  Yakın ve sağlam bildiklerimiz nasıl da uzak ve çürük çıkabiliyor. 

 

Küçük bir yangın başlıyor mesela.  Bir bakıyorsunuz birileri müdahale için öne fırlıyor.  Canla başla söndürmeye çalışıyor. 

 

Söndüremeyeceğini bile bile ateşe su damlası taşıyan karınca misali, kimden ve neden yana olduğunu gösteriyor. Hesapsızca…

 

Bir bakıyorsunuz çok daha yakınınız bir başkası “zaten yangın çıkacağı belliydi” yorumu yapıp, nasıl söndürülmesi gerektiği konusunda tavsiyelerde bulunuyor. Olanları uzaktan izliyor. 

 

Kimileri de isten dumandan etkilenmemek için yangın mahallinden uzaklaşıyor. Bazıları hızlıca, bazıları usul usul... Söndü mü sönmedi mi, hasar nedir, can kaybı var mıdır ilgilenmiyorlar bile. 

 

Bu dökülmelere de çok hazırlıklı olamıyor insan.  Deneyim, yaş, yaşanmışlıklar da pek işe yaramıyor.  Hayat böyle bir şey demekse acıtıcı bir kabulleniş…

 

Yaşarken etrafını iyi süzmeli, iyi tanımalı insan.  Vaktini mümkün olduğunca yangınlarda öne fırlayan insanlarla geçirmeli insan. Hiç yangın çıkmayacağını bilse bile…       

 

 

X

Her şeye rağmen mümkündü

BİR ay kadar önce Ege TV binasına uğradım. Biliyorsunuz televizyon mayıs ayından beri yayın yapmıyor. Radyo Ege devam ediyor.

Dış kapıda yine güvenlik var. Gariplik binaya girince başlıyor.
O cıvıl cıvıl muhabbet kuşları gitmiş. Karşılama bankosu boş. Işıklar kapalı.
Bilgisayarlar, televizyonlar, masalar, sandalyeler, koltuklar, sehpalar aynen yerlerinde duruyor. Ortalarda kimsecikler yok.
Ürperten bir loşluk ve boşluk... Hani anlatılmaz, yaşanırsa anlaşılır denir ya, öyle.
Asansörler çalışıyor. Radyo yayının sürdüren sevgili Eylem’in yanına çıkıyorum.
Eski çalışanlardan Cengiz Yanaroğlu da uğramış. Güzel tesadüf, ülkenin en iyi belgeselcilerinden Tahsin İşbilen de orada o gün.
Kahveler söyleniyor. Geçmişten konuşuyoruz. Gelecekle ilgili düşüncelerimiz paylaşıyoruz.

Yazının Devamını Oku

Çocuk belediyesi

Uzun zamandır ziyaretine gidecektim.  Medyadan takdirle izliyordum.  Yakındaydı da.  Bir türlü organize olamamıştım. 

 

Neyse, en sonunda bu hafta Sevgili Tunç Soyer’i makamında ziyaret etme şansım oldu.

 

Üç yılı geçmiş görüşmeyeli.  “Nasıl” dedim “yorucu değil mi?“.  “Evet, öyle tabii” dedi.  “Ama insanların hayatına doğrudan dokunmak çok başka bir duygu” diye de ilave etti.

 

2019 için fikrini sordum.  “Konuşmak için henüz erken” dedi. Zorlamadım. 

 

Baktım, Seferihisar'ın nüfusu 40 bine yaklaşmış.  Onu sordum.  Onlar da Urla gibi İstanbul'dan göç alıyorlarmış. 

Yazının Devamını Oku

Genç teknik adamlar zamanı

Chelsea teknik direktörü Antonio Conte 47 yaşında.   

Dünyanın en iyi, daha önemlisi en yenilikçi teknik direktörlerinden biri olarak gösteriliyor.  

 

12 yıl önce İtalya'da Siena'da başladı, kendini Juventus'ta gösterdi.  Geçen yıl da dünyanın en değerli ligi Premier Lig'de Chelsea ile şampiyonluğu yakaladı. 

 

Tesadüfe bakın ki Chelsea'yi en çok zorlayan takım 45 yaşındaki Arjantinli teknik adam Pochettino'nun başında olduğu Tottenham'dı. Pochettino 8 yıllık bir teknik adam, üç yıldır Tottenham'da. 

 

Avrupa'nın diğer değerli ligi İspanya'ya geçelim.  Zinedine Zidane 45 yaşında. Bir zamanlar dünyanın en büyük oyuncularındandı şimdilerde Real Madrid'in başında efsane teknik direktör olma yolunda. 

 

Yazının Devamını Oku

İnşaat şirketleri

Son zamanlarda İzmir kökenli olmayan kimi inşaat şirketlerinin kentte büyük projelere giriştiğini görmekteyiz.  Bunlar bildiğiniz kar amacı güden özel şirketler.  

Çeşitli sosyal sorumluluk projeleri geliştirmeleri, sanatı, tiyatroyu ya da edebiyatı desteklemeleri, sponsorluklarda cömert davranmaları nihayetinde kentle iletişim kurmak, kendi markalarını tanıtmak, pekiştirmek ve satış kabiliyetlerini arttırmak için.  

 

Bu faaliyetler kente katkı sağlıyor mu?  Evet, sağlıyor.  Teşekkür ederiz.  

 

Beni rahatsız eden şey bu faaliyetlerin abartılması, kutsanması, durup durup parlatılması. 

 

Arkadaş inşaat şirketine hayırseverlik kıyafeti giydirmeye çalışmayın, olmaz çünkü.  

 

Yazının Devamını Oku

Yazarken insanı yoran gündem

Ne zamandır nanoteknoloji, nörobilim, süper yapay zeka ile ilgili bir şeyler yazmaya niyetleniyorum.  Mevcut gündeme inat bilimsel gelişmelerden söz edelim diye…  Ama olmuyor.  Olamıyor. 

Bir bakıyorsunuz içeride yepyeni bir haber patlamış o bunu şu şunu demiş...  Yeni bir haber yoksa da eski haberlerin durup durup çekiştirilmesi var. 

Enis Berberoğlu 25 yıl ceza alıp tutuklanıyor mesela.  Aynı gün Oğuz Güven tahliye ediliyor. 

Ertesi gün Kemal Kılıçdaroğlu Ankara’dan İstanbul’a doğru yürümeye başlıyor.  Barboros Muratoğlu tahliye ediliyor. 

Ama o arada Nuriye Gülmen ve Semih Özakça açlık grevinin 100'üncü gününü geride bırakıp ölümün kıyısına geliyorlar.  Ahmet Şık, Kadri Gürsel, Murat Sabuncu hala içeride…

Evet, evet, hepsinde yargı süreci devam ediyor! Henüz kesinleşmiş bir şey yok!

Bunlar olmasa deprem oluyor. Memleketin üzeri ayrı gergin altı ayrı. Her ne kadar alışkın da olsanız 6 şiddetin üzeri ürkütüyor.  

Ha tabii bir de her gün tramvay inşaatının içinden geçmek var ki o da ayrı bir kaygı kaynağı. Bugün neresi tıkalı acaba, bu işler ne zaman bitecek, Gazi Bulvarındaki çınarlara bir şey olacak mı gibi mahalle boyutundaki sorularla uğraş dur.

İyisi mi biz küresel para işlerine bakalım diyeceğim ancak orası da matah değil. 

Yazının Devamını Oku

Rakibe saygı

LeBron James’i bilen bilir. Cleveland Cavaliers’in efsanevi basketbolcusu.   

32 yaşına geldi.  Bu yıl 31 milyon dolar kazanacak.  

 

İkisi Miami’de olmak üzere üç NBA şampiyonluğu yaşamış ve o finallerin en değerli oyuncusu seçilmiş…

 

Gelecek maçta büyük ihtimal Michael Jordan’ı geçip NBA finallerinde şimdiye kadar en çok sayı atmış üçüncü oyuncu olacak. 

 

Kariyerse kariyer, paraysa para, profesyonellikse profesyonellik, egoysa ego…

Yazının Devamını Oku

Yaprak dökümü

Yaşımız ilerledi tamam ama bu ne yaprak dökümüdür böyle. 

Ceran gitmiş sessiz sedasız.  Bir hafta sonra haberim oldu.  Nereden baksanız 40 yıla yayılmış bir yığın kare.  Son yıllar biraz boş olsa da…  İnsan ne ara bu kadar savrulduk demeden edemiyor, ah be diyor, henüz erkendi.

Sonra Osman’ın haberini okudum.  Ne güzel rakı masası anılarımız vardı.  Az ama öz.  Kahkahalı sohbetler… Onu da epeydir görmemiştim.

Ardından İlter Bey’in vefat haberi geldi.  Ne beyefendi bir insandı.  Yıllardır buluşacaktık da Urla’da yemek yiyecektik.  Hayat…

Haluk gitti sonra.  Yaz yaz diye gönderdiği belgeler öylece duruyor.  

Tanıdık tanımadık, eşin dostun annesi, babası, akrabası, arkadaşı hep kötü haber hep kötü haber.  Mayıs çok ölümcüldü. 

Yaşarken ölü saydıklarıma da eklemeler oldu o arada… 

Neyse Haziran daha sakin geçer diye umuyorum.

 

Yazının Devamını Oku

İzmir İçin Pedalla

Benim kentin bisiklet işlerinden sorumlu amirlerden biri olarak gördüğüm sevgili Tanzer Kantık son zamanlarda ECC diye bir şey tekrar edip duruyordu.  Memleket gündemi malum, pek ilgilenememiştim. 

 

Nihayet geçen gün bana detaylı olarak anlattı.  Bisikletle ilgili böyle bir organizasyonu ihmal etmiş olmanın verdiği suçluluk duygusuyla yazıyorum bu satırları.

ECC = Avrupa Bisiklet Şampiyonası’nın İngilizce kısaltması  (European Cycling Challenge)

Basit olarak ifade edecek olursak bir kentte bir ay içinde yapılan bisiklet kilometresine dayalı bir yarışma bu. 

 

Güncel İzmir bisiklet ısı haritası

 

Yazının Devamını Oku

İzmir Kitap Fuarı yükselişte

Geçen yıl da gidememiştim.  Kitap Fuarına bu yıl da gidemedim maalesef.  

İlgi büyükmüş, katılım rekorları kırılmış denince “şüpheci ben“ olarak hemen Metis Yayınlarının sahiplerinden eski dostum Müge Sökmen’e mesaj attım. 

“Nasıl” dedim “memnun musunuz fuardan, çok kalabalıkmış ama bu satışlara yansıdı mı?” 

“Evet” dedi “arkadaşlar ilgiden ve satıştan memnunlar.”  Sonra da ilave etti “İzmir Kitap Fuarı son yıllarda şaşırtıcı derecede canlı geçiyor.  Eskiden fuardan ancak başa baş çıkardık.”

Son zamanlarda aldığım en iyi haberlerden biri oldu bu.  Bölgenin kitaba ilgisinin yükselişte olması güzel bir şey…

Ayrıca yeni kitaplarını yazan, ilk kitaplarını çıkaran dostlar için de ortam uygun demek ki.  Umarız ürün kalitesi giderek yükselir ve iyi yazarlar çıkar aramızdan.

 

***

 

Yazının Devamını Oku

İzmir'i keşfet

Hürriyet yazarlarının “İzmir’i Keşfet” kapsamındaki ziyaretleri sonrasında yazdıklarını gazetede okuyorsunuzdur.   Ben de üç günlük yoğun programın Urla’daki enginar festivaline denk gelen iki saatlik bölümüne katılma şansı buldum.  İşte o iki saatte biriktirdiklerim:

Enginar benim için patlıcanla beraber sebzelerin sebzesi.  Baktım 2011’de İstanbul’da yapılan bir araştırmada enginar en az sevilen sebzeler arasında çıkmış.  Şaşırdım.  Aynı araştırma Ege’de yapılsın sonuç çok farklı çıkacaktır diye düşünüyorum.  

Malgaca’da İzmir Ekonomi Üniversitesi Mutfak sanatları bölümünün çocuklara yönelik bir programına denk geldim.  Çocukları gıda konusunda sıkmadan tatlı tatlı bilgilendiriyorlardı.  Kurdukları mutfakta da yemek pişirmenin inceliklerini uygulamalı olarak gösteriyorlardı. 

O an kafamda şöyle bir proje belirdi:  Sadece çocuklara dönük  “ağacımızı, bitkimizi, börtü böceğimizi, toprağımız tanıyalım” kıvamında festivaller olsa…  Çocukları sıkmadan doğayla tanıştırmak, doğayla barıştırmak için… Hele yaz tatiline denk gelirse, böyle festivallerin de çok katılımcısı olur.

Sanat Sokağına girdiğimde kendimi Alaçatı’nın Kemalpaşa caddesine girmiş gibi hissettim.  Bunu olumlu anlamda söylemiyorum.  Caddeyi yenileme çalışmaları çok çok uzun sürdü.  Hala şantiye kalıntıları var.  Neyse bu ayrı bir hikaye.

Hürriyet ekibini Zilli Bistro’da buldum.  Sevgili Deniz Sipahi ve ilk kitabını geçenlerde çıkaran eşi Berna, Hürriyet Ege’den tanıdık yüzler,  Sedat Ergin, Ertuğrul Özkök, Mehmet Arslan, Çınar Oskay,  Gila Benmayor, eski dostum Uğur Gürses oradaydı.  Tabii bir de İzmir Büyükşehir Basın Danışmanı Reşat Yörük.

Sevgili Uğur’a “baksana bu cadde Alaçatı’nın on yıl önceki haline ne kadar benziyor” dedim.  “Öyle” dedi Uğur.  İnşallah sonu benzemez der gibi baktı.  Uğur da bir ara Alaçatı’nın müdavimiydi ama “Yeni Alaçatı’ya” on yıldır gelmiyormuş.  

Dayanamayıp Sedat Ergin’e “genel yayın yönetmenliğinden ayrıldıktan sonra hayata döndünüz galiba” dedim.  O da gülümseyerek  “benim de hayata dönüş operasyonum bu oldu” dedi.

Bir süre sonra Aziz Kocaoğlu ile Urla Belediye Başkanı Sibel Uyar da katıldılar masaya.  Etrafta bir anda korumalar, kameralar, fotoğrafçılar türedi tabii.  İktidar yerel de olsa böyle bir şey.

Yazının Devamını Oku

Yıl 2017 olmuş

“Vallahi bu sene herhangi bir konsoloslukta oy kullanabilme olanağı geldiği için Vancouver Kanada’ya Cuma trafiğinde 5 saat direksiyon sallayıp gittik (normalde 3 saat) ve oy kullanabildik.   Yoksa bağlı olduğun konsolosluğa gitmen gerekiyor. 

Bütün Amerika Batı yakası Los Angeles a bağlı, uçakla Seattle dan 3 saat çeker.  Çoğu insanın bütçesi ve iş durumları el vermiyor.   Bir de NewYork’ta oy vermeye gidenler izdihamdan perişan olmuşlar saatlerce bekleyip. O da üzerine tuz biber.

 

Normal Amerikan seçimlerinde Mail-in ballot kullanıyoruz, yani oy pusulası eve geliyor, doldurup geri postalıyorsun. Bizim bulunduğumuz eyaletlerde (Washington, Florida) geçerli bir uygulama.

 

Yangında su taşıyan karınca misali rengimiz belli olsun dedik...

 

Hayırlı olsun...”

Uzun yıllardır ABD’de yaşayan ama burayla bağı hala kuvvetli olan bir arkadaşım 11 Nisan'da gönderdi bu maili.

Yazının Devamını Oku

Günün sonunda durumumuz ne?

Alaçatı Turizm Derneği Başkanı Celal Bayraktaroğlu dün bir basın bildirisi yolladı  Konu sadece Alaçatı’yı değil, ülkenin dört bir yanındaki pek çok küçük oteli ilgilendiriyor. Kısaltarak veriyorum:  

"Turizmimizin zorlu bir sınavdan geçtiği  şu dönemde booking.com ile ilgili alınan tedbir kararı küçük otellerin büyük bir kesimini rahatsız etti.

 

Bu tip 5 ile 15 oda kapasiteli küçük oteller zaten acenteler ile çalışmadıkları ve o servisleri alamadıkları için çok yaygın olarak rezervasyon aldıkları söz konusu sitenin, hiç bir uyarı süresi vermeden kapatılmasından mağdur olmuştur.

 

Konunun hükumet yetkilileri tarafından ivedilikle ele alınarak serbest piyasa ekonomisi şartları içerisinde kendine çok önemli bir pazar yaratan bu kanalın, TC kanunları çerçevesinde işler hale gelmesini istiyoruz.

 

ATD Yönetim Kurulu adına

Celal Bayraktaroğlu”

Yazının Devamını Oku

Göztepe ve şehir plancıları

Bazı yazıları yazmak zordur. 

Konu çok katmanlıdır.  Fikriniz vardır ama uzmanlık alanınız değildir.  

 

Konunun paydaşı çoktur.  Beklentiler çok farklıdır.  Üstelik taraflar arası iletişim zayıf, uzlaşma ihtimali düşüktür.

 

Mevzuat vardır.  Planlar, projeler, vaat edilenler vardır, itirazlar vardır. 

 

Bir taraftan adım atılsın istersiniz, diğer yandan ihlallerden korkarsınız.  En önemlisi de bilimselliğe gölge düşsün istemezsiniz.

 

Yazının Devamını Oku

İngilizler gerisin geriye

Üniversitelerin işletme bölümlerinde kapsamlı bir vaka çalışmasını hak eden bir alım satım bu aslında.  Ben ancak özet geçebilirim.

İngiliz Tesco ki konusunda dünya çapında bir şirket,  İzmir’li 100 işadamının kurduğu Kipa’yı 2003 yılında 118 milyon dolara satın aldı.

 

Satıştan sonra “çok iyi satış” diyenler vardı ama daha çok “ucuza gitti” homurdanmalarını hatırlıyorum.

 

Konu İngiliz emperyalizminin İzmir’e uzanan eli noktasına bile gelmişti.  Kipa yabancılara peşkeş çekiliyordu.

 

Aynı Tesco bu kez Kipa’yı Mart ayı başında yaklaşık 55 milyon dolara Migros’a sattı. Evet 14 yıl sonra hemen hemen yarı fiyatına… Kurtulmak istercesine…

 

Yazının Devamını Oku

Çaycı - Efes - Sevinç - Hocazade

Bundan dört beş yıl önce aramızda yaptığımız bir espriydi. Alsancak’ı bilmeyenler için açıklayarak gideceğim. 

Mustafa Bey caddesinin köşesinde Sir Winston vardı.  Biz çaycı derdik. Daha çok gençlerin ve kendini genç hissedenlerin takıldığı bir kafeydi.

 

Az ileride daha çok orta yaşlıların takıldığı çok eski müessese olarak  Efes Patisserie vardı. Daha ileride ise Sevinç Pastanesi… Sevinç’i daha çok yaşlılar severdi.  

 

Espri kimden çıkmıştı bilmiyorum ama akışı şöyle bir sıraya sokmuştuk: Önce Sir Winston, sonra Efes, daha sonra Sevinç ve en son Hocazade camii! Cami de Sevinç’e üç yüz metre kadar uzakta çünkü…

 

Gelelim şu anki duruma.  Sir Winston’un olduğu dükkan bir ara Simit Sarayı oldu ama şu ara yeni kiracı bekliyor.  Efes kapandı, gözlükçü oldu.  Sevinç’in yarısı gitti yarısı kiracı bekliyor. Hocazade aynen devam…

 

Yazının Devamını Oku

Sakin ve olgun davranarak

O beni çocukluk arkadaşım diye tanımlar. Ben onu eski bir dost olarak bilirim.

Arada işyerine uğrar İzmir piyasası ile ilgili dedikoduları dinlerim. Otomobil işi piyasanın nabzıdır. Arada o sorar, ben anlatırım.

 

Dükkana gelen giden eşe dosta beni ”İzmir'in iyi ekonomistlerindendir” diyerek tanıtır. Her zaman saygılıdır.

 

Benim için o muhafazakar, itibarlı ve deneyimli bir tüccardır. Bu iktidara yakın durmasını da anlarım.

 

Söylemez ama bilirim o beni biraz ukala ve aykırı bulur. İktidar karşıtlığımdan dolayı da biraz entel, biraz da bohem olduğum fikrindedir.

 

Yazının Devamını Oku

Baş gündem belirleyiciden rica

Eleştirdiğim bir yazardı ancak Hürriyet’teyken İsmet Berkan’ın “popüler bilim” yazılarını önemserdim.  

Bilim riskli konudur, az okunur.  Alınan tık sayısı bugünün köşe yazarlığında önemli değişkendir.

 

Zaten gündemde yazılabilecek, daha çok ilgi çekecek bilim dışı bir sürü konu vardır.  İç siyaset yazılarının sürümü vardır mesela.   

 

Ama benim için bilim yazıları “kısır gündeme” anlamlı bir başkaldırıdır.  Çünkü başımıza ne geliyorsa bilimsellikten uzaklaştığımız için geliyor diye düşünenlerdenim.

 

Keşke imkanımız olsaydı da geçen yıl Türkiye’de gazetelerde yer alan sözcükleri tarayıp infografiğini çıkarabilseydik.   Örneğin 3D-yazıcı sözcüğü kaç defa kullanılmıştır?  Ya da “büyük veri” (big data) kaç kez?  Nano teknoloji?  En çok kullanılan sözcük herhalde “terör “olmuştur.  Maalesef bizim gündemimiz böyle!  

 

Yazının Devamını Oku

Güncellenmiş İzmir, istanbul

 Bilen bilir. İzmir'de sürekli olarak kentin gelişmesini yeterli görmeyen, durup durup İzmir-İstanbul kıyaslaması yapan insanlar vardır.

Bunlar bazen ölçüyü kaçırır, İzmir'e Türkiye'nin en büyük köyü de derler. Köy tabii burada onlara göre olumsuz bir tonlama içerir. Ben de keşke derim öyle en büyük köyü olsa!

 

Bu ekibe laf anlatmak zordur. Kişisel gözlemlerini evrensel doğru olarak sunma huyları falan vardır. Hele somut verilerle konuşmaya çalışan bizler için bu tartışmalar kabusa dönebilir.

 

Neyse ki en sonunda TÜİK imdadımıza yetişti.

 

Yıllar sonra iller bazında Gayrisafi Yurtiçi Hasıla verilerini yayınladı. 2004-2014 arasında cari fiyatlarla hangi ilin ne ürettiğinin dökümünü yani....

 

Yazının Devamını Oku

Evet, kesinlikle çığlık atıyorlar

Bir genç daha aramızdan kendi isteğiyle ayrıldı. Yakın çevremde son aylarda duyduğum kaçıncı olay bu.   Zeki, öğrenci olarak başarılı, sorumluluk sahibi çocuklar bunlar. 

 

Şimdi neden diye sormayacaksak ilelebet susalım!  Aramızda fısıldaşıp vah vahlarla geçiştirelim bu faciaları.     

 

Şimdi paniklemeyeceksek oturalım oturduğumuz yerde, haberlerini gazetelerde okuyalım. Efendim bunalıma girmişti de, zaten sessiz bir insandı da diye kendimizi avutalım. 

 

Çok değil bundan iki ay önce yazdım. “Gençler çığlık mı atıyor” diye.  

 

Yazının Devamını Oku

Yangın merdivenine varana kadar...

Bir inşaat yapılırken yangına karşı alınacak önlemler belli. 

Yangın merdiveni önemli.  Ancak ondan önce projesinden kullanılacak malzemeye kadar pek çok mimari detay ve mühendislik adımı var. Binanın tasarımı ona göre olur.  Elektrik altyapısına özen gösterirsiniz. Yanmayan malzemeler kullanabilirsiniz.  

 

Başka yangın riskleri varsa onlara karşı tedbir düşünürsünüz.  Yalnız bunların hepsi artı maliyettir.  

 

Bu standartta yapıları devlet olarak yapabilirsiniz.  Ya da bu standartta inşaatı ihale eder, denetlersiniz.

 

Bina hizmete girdikten sonra da işletmenin kurallarını koyar ve yine ona göre denetlersiniz.

 

Yazının Devamını Oku
YAZARIN DİĞER YAZILARI