Israrla dolandırıyorlar

Yoksa bu iş sizin rutininizdi de, biz mi her hafta bir olaya şahit olmaya başladık?
Yine bir taksi, yine bir turisti dolandırmaya kalkmış.
Sonra görmüş ki adam bunu videoya çekiyor, saldırmış, peşinden koşmuş ve çark etmiş.
Turistin biri Arnavutköy’den Fatih’e gitmiş. Taksici 4 bin 300 lira istemiş ondan.
Müşteri itiraz ediyor, “Bana 2 bin lira dedin” diyor.
Ama yok! Taksici ısrarına devam edip “Paralı yollardan geçtik” diyor.
Hiç utanmanız yok!
Şu 15-20 gün içinde önce Aston Villa taraftarı dolandırıldı taksici tarafından, sonra konser izlemeye gelen bir içerik üreticisi.
O taksiciler cezalarını aldı.
E hiç mi korkunuz yok?
Alacağın fazladan bin lira, iki bin lira için değer mi?
Silinin gidin İstanbul trafiğinden yahu!
İstanbul’un yüzünü ne kara çıkarıyor listele deseler, ilk sıraya taksicileri koyarım ben.
Bıktırdınız artık.

İflah olmazlar

Artık ne söz kaldı ne de başka bir şey.
Üzülsek çare değil, ağlayıp haykırsak çare değil.
Yazarken isimlerini anmak can sıkıcı ama ders olması için belki yazmak da lazım.
Dilan ve Engin Polat yıllar sonra üniversitelerde kötü örnek adı altında ders olarak okutulmalıdır. (İsimsizce okutulmaları daha mantıklı.)
Daha geçtiğimiz günlerde akrabalarını kaybettiler bir saldırıda. Ama bu ailenin yakın geçmişine bakarsanız, hep skandallarla anıldıklarını görürsünüz.
Ama yok, iflah olmuyor, akıllanmıyorlar.
Hesapları erişime engellendi, bu kez gidip başka hesaptan açıklama yapıyorlar.
Ya sizi düzeltmenin yolu yok mu... Gelmedik kalmadı başınıza ama akıllanma asla yok.
Ceza diye gördüğümüz şeyler onlara ödül sanki.
Eğitim var mı, yok.
Kültür desen, sıfır.
Değerli fikirler desen, imkansız...
Çoğu toplumda onlarla alay edilir, fakat bizde uzunca süre ilgiyle takip edildiler.
Gelin kendinize, çocuklarınıza bir iyilik yapın.
Onları, benzerlerini asla takip etmeyin.
Ediyorsanız çıkın, yorum yapmayın, görmezden gelin.
Başka türlü iflah olmayacak onlar çünkü.
Özenmeyin hayatlarına falan da. Çünkü balon bir hayat yaşıyorlar.

Ben utandım be!

Eğer kurgu değilse, ki bir insan kendini para için böyle rezil etmez diye düşünüyorum, çok acı.
Bir yarışma programında kızla erkek sohbet ediyor.
Kız “Ankara güzel ya, İstanbul’a benziyor” diyor.
Sunucu “Ama deniz yok” cevabını veriyor.
Kız ne diyor biliyor musunuz?
“Aaa deniz yok mu Ankara’da? Bilmiyorum valla!”
Gel de basma kahkahayı...
Gel de kafanı duvarlara vurma...
Toplarsanız cahilleri çok normal bu.
Hayatında bir kitabı eline almamış tipleri, iki şiir ezberlememiş, iki sohbete katılmamış, hiç belgesel izlememiş tipleri getirirseniz bir araya normal.

İşleri güçleri story, post

Neden tepki çekiyor influencer’ların bazıları biliyor musunuz?
Cevap çok basit.
Bakın işini zekâsıyla yapanları bir kenara koyarız, onlara saygı da duyarız.
Ama çoğu elinde telefonuyla yaşıyor.
Düşünsenize işi sadece elindeki telefonu.
İnternet gitse işleri yok.
Sabah kalkıyorlar, “Şu hapı içtim” diyorlar, link veriyorlar.
Öğle oluyor, “Bu kıyafeti giydim” diyorlar, link veriyorlar.
Davet davet geziyorlar.
Bedava yemek yemek falan onlar için muazzam bir mevzu.
İki açılışa davet edilmedikleri zaman bunalıma giriyorlar.
İşte o bunalım, arkasından çok sıkıntılı süreçleri doğuruyor.
Bir anda gelecek kaygısı başlıyor.
“Size birkaç tavsiyem var” diyorlar...
Sorsan hayat tecrübesi sıfır!
Spor yapıyor, o anları sık sık paylaşıyor.
Kimse de demiyor mu acaba, “Bize ne kardeşim senin kaldırdığın ağırlıktan, çıktığın koşu bandından” diye...
Yani akıl alır gibi değil.
O yüzden onlara üzülüyorum ben.
Dışarıya gösterdiklerinin ardındakini, yani maskelerinin altındakini çok iyi biliyorum çünkü.