Evet sanat ‘yapaylaştırılamaz’

Amacım 5G’ye gönderme yapmak, bir de özledik be Müslüm Baba mesajı vermekti aslında.
Teknolojinin şahaneliğini bir kenara bırakırsak, kaybedilen değerleri bize hatırlatmasını da alkışlarsak, bu işin sahne sanatlarının yerini alacağını düşünenlerden değilim.
Orası başka.
Orası duygu arenası.
Sanatçılar bağ kurar izleyenlerle, gözlerinin içine bakar.
Haydi gel de bu göz göze gelmeyi yapaylaştır!
Mümkün değildir.
Mesela ben Günay sahnesinde Mahsun Kırmızıgül’ü seyrettiğimde benzer duyguları yaşadım.
Nasıl mı?
Oturuyor Mahsun sahnede yüksek bir tabureye, arkadaki ekranda bir anda Bergen çıkıyor, klibi, şarkısı vesaire.
Bir o söylüyor, bir Mahsun.
Kısa süre sonra bakıyorsunuz Burhan Çaçan, sonra Cem Karaca...
Bir yerde Mahsun giriyor, bir yerde kaybettiğimiz isimler.
Bakın böyle geçiyor duygu, diğer türlü alamam ben o duyguyu.
Sadece “Vay be güzel olmuş” der geçerim.

Kedi bizim işimiz

Yunanistan’ın Siros Adası’nda 3 bin kedi bulunuyormuş.

Sanırım seven de bir o kadar az olunca çareyi ‘kedi sevici’ ilanı açmakla bulmuşlar.

Tek şart haftanın 5 günü, günde 5 saat boyunca kedileri sevmek, onlarla ilgilenmek.

Karşılığında adada konaklama ve kahvaltı ücretsiz...

Tabii ki beklendiği üzere 2026 başvuruları da dolmuş ve 2027 başvuruları başlayacakmış.

Bizde kedi seven çoktur, işin ucunda konaklama, kahvaltı falan varsa en çok başvuru da bizim ülkemizden gider oraya.

Gidelim de nasıl kedi sevilir bir gösterelim komşumuza...

Güzel olmaz mı?

Bizim çocuklar 

24 yıllık hasreti bitirdi Bizim çocuklar. Dünya Kupası finallerine adlarını yazdırdılar.

Türkiye bu yıl Amerika-Kanada ve Meksika’da düzenlenecek kupalarda boy gösterecek.

Lazımdı böyle bir şey bize, kenetlenecek bir ortam lazımdı.

Vallahi yaz geldi nisanın başından. Görün şimdi asıl festival ortamını siz. Öyle çiçekler açınca gelmez her zaman bahar...

Bazen sahadaki getirir o baharı! Uykusuz kalacağız, değecek. Dev ekranlarda, parklarda, bahçelerde maçları izleyeceğiz, değecek.

Takım ayırmaksızın tek bir renk için atacak kalplerimiz, hepsine değecek. En çok da şu gergin futbol ortamını silip süpürecek, ona seviniyorum.

Grupta oynayacağımız takımlar da belli. Avrupa takımları yok ilk turda. Ama çok kolay rakipler falan demek hiç de doğru değil.

Alışık olmadığımız takımlarla oynayacağız. Onlardan daha mı iyiyiz? Kâğıt üzerinde evet ama saha üzerinde değişiyor bazen işler.

Yine de gruptan çıkıp ilerilere gideceğimize inanıyorum ben.

Sevinçten gözyaşları dökmeye de çok hazırım.

İtalya-Bosna Hersek

İtalyan futbolcuların Galler ile Bosna Hersek maçını izlerken bir görüntüleri paylaşılmıştı.

Rakiplerini bekliyorlardı.

Bosna Hersek, Galler’i penaltılarla eleyip İtalyanların play-off’ta rakibi olunca İtalyan futbolcular sevinmiş, birbirlerine sarılmıştı. Yani kafalarındaki şuydu: Bosna Hersek kolay rakip, geçtik turu, gittik Dünya Kupası’na.

Ama ne oldu?

Bosna, İtalya’yı eledi.

Yaaaa...

İşte kibir nasıl bir şey, karşındakini hafife almak nasıl bir şey, net örneği oldular.

Bizim de başımıza gelmişti, neyse neyse hatırlatmayayım o kötü günü.

Kaptan’ın sözleri 

Milli Takım kaptanı Hakan Çalhanoğlu çok güzel bir açıklama yaptı maçtan önce.

“Dünya Kupası’na gidersek, 2002’de o tarihi başarıya imza atan abilerimiz de bizimle olsun. Biz onlarla büyüdük, onlarla hayal kurduk, onların tecrübelerine ihtiyacımız var. Katılırsak kupaya, onlar da bizimle orada olmalı”        dedi.

Çok güzel bir çağrı bu...

Bazen gaza gelinip ‘en karakterli, en düzgün milli takım bu takım’ gibi söylemler oluyor, bakmayın siz.

Böyle bir davet bize yakışır, böyle bir destek oyuncularımıza iyi olur.

Hep diyoruz ya biz ‘bir olursak’ güzeliz, böyle zamanlarda çok da iyi bir oluruz!