GeriOnur BAŞTÜRK Birbirimize benzemek zorunda değiliz
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Birbirimize benzemek zorunda değiliz

Serel Yereli’nin İtalya’da bir parkta çektirdiği fotoğrafı ve o poza Serenay Sarıkaya üzerinden sert bir yorum yapan Demet Akalın’a dair hislerimi cumartesi günü yazmıştım.

Serel Yereli kendisini eleştiren herkese dün toplu yanıt vermiş.
Özetle diyor ki:
“Yaşasın özgür Avrupa demek lanet olsun Türkiye demek değildir...
Instagram’da ona buna salça olup huzursuzluk, gerginlik çıkararak kendini ülkesi için işe yaramış hisseden herkes istediği kahramanlığı yapsın. Buyurun gösterin seviyenizi.”
Yereli’nin yanıtını genel olarak beğendim.
Çünkü bu tür olaylarda bazen şöyle olabiliyor...
Ünlü şahsiyetler gelen tepkileri görünce, “Pardon, beni yanlış anladınız” deyip iki dakika önce söylediği düşüncesinin arkasında durmaktan vazgeçebiliyor.
Serel Yereli böyle yapmamış.
Ama onun da bu memlekete ait olduğunu göstermek adına 30 göbek İzmirli olduğuna dair nüfus kayıtlarını sosyal medya hesabına koyması abartılı olmuş.
Amma velakin ona gösterilen tepkinin abartısına bakınca Yereli’nin sülale kaydını teşhir etmesi gayet olağan kalıyor elbette.
Lakin bundan sonra Yereli’yi zor günler bekliyor.
Yapımcılar korkup onu bu polemik yüzünden cezalandırabilir.
Yani iş vermeyebilir.
O da böyle şeylerle karşılaşacağını zaten -maalesef- biliyordur.
Bu arada Demet Akalın cumartesi yazımla ilgili bana mesaj attı.
Kızgın bir tonda yazdığı mesajını yayınlayabilir miyim diye sordum, istemedi.
O zaman son kez sadece şunu söylemek istiyorum:
Kimse kimseyi farklı bakış açısı yüzünden yargılama, asıp kesme, sürgüne gönderme hakkına sahip olmamalı.
Sonuçta birbirimize benzemek zorunda değiliz.
Benzeseydik sıkıcı olurdu zaten.

Trump’ı özetleyen cümle:
Hey Kenny baban nasıl?

Netflix’te yayınlanan “Trump: Bir Amerikan Rüyası” belgeselinde Trump’ı özetleyen komik bir anı var.
Anlatan kişi, 70’li yıllarda Daily News’te çalışan gazeteci Ken Auletta.
Auletta’nın babasıyla Donald Trump’ın babası Fred tanışıyorlar.
Ama çok samimi değiller.
Bir gün babası Donald’a, Ken’in gazeteci olduğunu fısıldıyor.
Böylece bu bilgi Trump’ın aklında kalıyor.
Donald aynı yıl gazeteci Ken’i bir basketbol maçında görüyor.
Hiç tanışmadığı halde “Hey Kenny” diye samimi bir şekilde sesleniyor ve ona “Baban nasıl?” diye soruyor.
Ken, “Öldü” diye yanıt veriyor Donald’a.
Ertesi yıl bir başka basketbol maçında tekrar karşılaşıyorlar.
Trump yine aynı soruyu soruyor:
“Hey Kenny, baban nasıl?”
Ken, “Aslında o öldü” yanıtını veriyor.
Ve üçüncü yıl! Basketbol maçında yine karşılaşma ve Trump’tan yine aynı soru:
“Hey Kenny baban nasıl?”
Bunun üzerine Ken tekrar babasının öldüğünü söylüyor ve bir şey söylemeden yanından ayrılıyor.

Kadın 60 yaşın üstündeyse
aşk hayatı biter mi

Güllü Aybar’ı tanırım.
Zarif ve zeki bir kadındır. Sohbeti şahanedir, esprilidir.
Kendine çok iyi bakar. Aybar’ın, Bade İşçil’den 2016’da boşanan Malkoç Süalp’le aşk yaşamaya başladığı haberini okuyunca önce “Doğru mu değil mi” diye teyit ettim bu yeni ilişkiyi.
Doğruymuş, Malkoç ve Güllü berabermiş. İkisi adına sevindim.
Bir de şu yaş meselesini umursamamalarına...
Medyada özellikle ikisinin yaşları üzerinde duruldu ya.
Malkoç 50 yaşında, Güllü 63 yaşında diye altı çizildi.
Sanki 60 yaşın üstündeki bir kadın aşk yaşayamazmış gibi bir imayla verildi haberler.
Bu kalıpları kırdıkları, yaşın başın filan aşk söz konusu oldu mu önemsiz hale geldiğini kanıtlayıp ilham verdikleri için hem Malkoç’a hem Güllü’ye teşekkür etmek lazım.
Sonuçta aşk yaş da dinlemez, başka bir şey de...

X

İhtiras tramvayı

Aşırı heyecanlı magazin çukurumuzdaki son hadiselerden biri Özcan Deniz ile Feyza Aktan’ın ihtiras tramvayı şiddetindeki kavga görüntüleri.

İzledim ve “Yok artık” modundayım.
Güvenlik kamerası görüntüsünden ziyade profesyonel bir film setini andıran kayıtları izlerken zihin labirentime sık sık Marlon Brando’nun o malum (az önce andığım) filmindeki “Stella” diye bağırıp çağırması geldi.
Özcan Deniz kavga kayıtlarında sıkça o tondan bağırıyor.
Tişörtü yırtılsa bile o tondan taviz vermiyor.
Bu arada ex çiftin kavgaları cidden berbat.
Nasıl kayıt altına alınmış bilinmez, ama son tahlilde insan bu iki huzursuz ve sinirli yetişkine değil, arada kalan küçük çocuğa üzülüyor.

Ön masaya selam vermezsen ne olur?

Yazının Devamını Oku

Bir baraka cenneti olarak New York

Yaklaşık 1 haftadır New York’un sosyal hayatında geziniyorum ve burada ilk başta fark edilen en önemli şey; mekan önlerine kurulmuş ahşap barakalar.

Pandemi nedeniyle herkesin derdi bir şekilde dışarıda oturmak.
Baraka tipi kurulumlar da buna hizmet ediyor.
Bunlardan o kadar çok ki; kimisi kendine göre şık kimisi de fena halde ucube.
Tren vagonu misali sokaklarda sıra sıra ilerliyorlar. Bazılarında masalar seperasyonla ayrılmış, bazılarında ise seperasyon yok.
Sadece bu barakalarda değil, mekan içinde de oturuluyor.
Ama içeride oturmak isterseniz aşı kartınızı kimliğinizle beraber göstermenizi istiyorlar.
Ben de birçok mekana HES uygulamasından yaptığım aşı kartını göstererek girdim.

Yazının Devamını Oku

Dikey tarladan sofraya

Bir dönem “tarladan sofraya” felsefesi çok benimsenmişti.


Özellikle şef restoranları yemekte kullanılan malzemelerin büyük marketlerden değil, organik tarım yapan tedarikçiden alındığını belirtiyordu.
Bu akım hâlâ sürüyor.
Ama yakın gelecekte başka bir akım daha bekliyor bizi.
“Dikey tarladan sofraya” akımı.
Dikey tarla dediğim şey şu:
Her yıl daha fazla gübre, daha fazla kimyasal ilaç kullanılan tarım arazilerinde verim giderek düşüyor. Bu nedenle yapay zekalı sistemler tarafından kontrol edilen, toprak istemeyen, su tüketimi daha düşük olan, yapay ışık kullanılan ve tarım arazisine göre daha çok verim sağlanan dikey tarım hangarları giderek çoğalmaya başladı.

Yazının Devamını Oku

TikTok müziklerine inat bir Adele havası

Tam da zamanında çıktı Adele’in yenisi “Easy On Me”.

Çünkü havalar tam Adele havası kıvamına geldi: Bol bulutlu, yer yer yağışlı.

Bir köşede kıvrıl, kulaklığını tak ve anında sürükleneceğin melankolik halin tadını çıkar.

Adele’in ölçülü hüznü, uzun tırnaklı melankolisi, bavulumu alıp giderim romantizmi, uzaklara bakan tatlı sert kırgınlığı; içinden ne çıkacağını her zaman bildiğin sürprizsiz bir paket gibi.

Değişmiyor.

Galiba değişmemesi de insanlara iyi geliyor.

Oysa günümüz şarkıları artık “dinle, tüket ve sıradakine geç” kategorisinde.

Adele’in paketi tam tersi, “Dinle, bir daha dinle, sonra bir daha dinle” diyen, bir vokal bir piyanoyla sınırlı mütevazı bir paket.

Son albümü “25”in yayınlanmasının üzerinden

Yazının Devamını Oku

Bir Zanzibar macerası

Bundan 3 hafta önce. Dış hatlar terminalindeyim.Pandemi başladıktan sonraki ilk yurtdışı uçuşum.

Bünye saf bir şekilde hevesli, heyecanlı. Yurtdışı harç pulu almayı bile özlemişim! Birkaç tane birden alasım var, öyle bir saçmalama hali.
Nereye gidiyorum? Zanzibar’a. Zanzibar pandeminin başından beri yurtdışından gelenlere hep açıktı.
Şimdi de gelenlerden sadece negatif PCR testi istiyor. Bir de online aldığın vizesi var.


INSTAGRAM
DURAĞI: THE ROCK

Yazının Devamını Oku

Aynen, bi tık öyleyiz!

Konuşma sırasında sürekli “Aynen, aynen” demekten kaçınsam da, “aynen” tuzağına düştüğüm çok oluyor. Özellikle de WhatsApp yazışmalarında.“Bi tık” lafı da o tür tuzaklardan biri.


Kullanana kıl olsan da, bu kalıbı hiç sevmesen de, tuzağa düşüp ağzından dökülüyor bazen. Yapacak bir şey yok.
İşte bu yüzden Şehrazat işini biliyor.
Çok sık kullanılan bu gündelik tuzakları şarkılarına ustaca yerleştiriyor.
Önce geçmişten şık bir misal:
2008’de Şehrazat’ın “Aynen Öyle” şarkısını seslendirmişti Ajda.
O dönem Türkçe pop çalan mekanlar pek revaçtaydı ve gecede birkaç kez bu şarkı çalardı.

Yazının Devamını Oku

Şehrin en yeni ve trend mekanı

Klasik bir kısırdöngüdür: Şehrin turistik yerlerine lokaller pek ilgi göstermez.

O bölgeleri tamamen turistlere emanet ederler.
Ta ki oralarda yeni ve cool bir yer açılana kadar...
Galata Kulesi’ne aşağıdan bakan Ecole St. Pierre Oteli ve avlusundaki IL Cortile adlı İtalyan restoranı bugünlerde bu hikâyenin en yeni ve trend örneği.
Normalde Galata Kulesi etrafında sosyalleşmeyecek şehrin çoğu meşhur gezip tozanını önceki gece IL Cortile içinde yemek yerken gördüm.
Restoran ve otel bu ilgiyi gerçekten hak ediyor.
Ama önce tarihte geriye gidip binanın geçmişine bakmakta fayda var.
Otel ve restoranın bulunduğu binanın ilk sahibi 1842 yılında açılmış bir Fransız ilkokulu.

Yazının Devamını Oku

Bilge, Daren ve Bennu

Bir ay önce Akyaka’daki No22 Riders’Inn’de Deniz Sipahi’nin söylediği şarkılarla eğlenirken onlar da aramızdaydı: Bilge Öztürk’le Daren Gerede Erkaya.

O zaman sevgili olduklarını öğrenmiş ve hatta köşe topraklarında “tatlı bir magazin notu” diye yazmıştım.
Şimdi bu ilişki Bennu Gerede’nin Bilge’nin instagram profiline, “Bu olağanüstü birliktelik bana ümit ve ışık veriyor” yazması nedeniyle yeniden konuşulmaya başlandı.
Herhalde çoğunluk “anne” Bennu’nun bu ilişkiye onay vermeyeceğini düşünüyor, böyle bir yaklaşım beklemiyordu.
Çünkü arada yaş farkı vardı. Herkes bunu dile getiriyordu dedikodu masalarında.
“Bilge 43, Daren 21” diye. Sonunda Bennu Instagram’ına şık bir not düştü: “Gayet normal olan bir şey büyük bir olaya dönüştürülmüş durumda: Aşk.
Onu bu kadar sansasyonel yapan tek şey, yaş farkının olması.
Bu gerçekten önemli mi? Sonunda sadece bir beden değil miyiz?

Yazının Devamını Oku

‘Squid Game’den geriye kalan 10 şey

1. Oscar alan Güney Kore yapımı “Parazit” çok daha iyi bir sistem eleştirisiydi. “Squid Game” çok iyi başladığı benzer şekildeki eleştirisini bir noktadan sonra bile isteye ıskalıyor sanki.

2. Yaşı senden daha büyük olanlara asla “Bu da yaşlandı” deyip geçme. Çünkü tecrübe her şeydir. Dizinin en yaşlı karakteri ve halat oyunu diyorum; izleyenler anlayacaktır.
3. Üniversite yıllarımda pek modaydı M.C. Escher’in eserleri. Oyunlara katılanların bir merdivenden bir başka merdivene geçtiği o renkli sahneler Escher’in meşhur bir işini anımsatıp duruyordu. Google’layınca o işi (“Görelilik”) buldum ve tüyler diken diken maziyi andım.
4. Dizi izlerken anımsadığım bir başka şey: TV tarihimizin en garip ve ürkütücü yarışma programlarından “Dokun Bana” pekala bizim “Squid Game”imiz sayılabilirmiş.
5. “Squid Game”in en çarpıcı tarafı; oyuna katılanların çaresizliğini ve ölüm korkusunu sonuna dek hissetmek. Tüm oyunları zevkle izleyen VIP’lerden ise fena halde nefret etmek.
6. Çocuk oyunlarının aynı zamanda çok karanlık bir tarafı yok mu? Mesela saklambaç. Düşününce o bile ürkütücü geldi şimdi.
7. Güney Kore’nin
kültür-eğlence ürünleri son dönemde revaçta. Ama bir yandan da kendilerini acımasızca eleştiriyorlar. İşin sırrı orada mı acaba?

Yazının Devamını Oku

Bir defile, bir ev partisi, bir kahkaha ve vale fiyatı

İstanbul’daki müthiş sosyal yaşam hareketliliğini anlatmaya devam... Bugün cepte bir defile, bir ev partisi, bir coşkulu kahkaha, bir vale ekonomisi var.

◊ ‘TRUNK ŞOV’DAN EKSİK KALMADIM
Şehir bu hafta sadece sanat odaklı değildi elbet.
Arada başka etkinlikler de vardı.
Mesela Vakko’nun sonbahar-kış koleksiyonunu tanıttığı ‘trunk show’, yani özel davetliler için Nişantaşı mağazasında gerçekleştirdiği mini defile.
Koleksiyonun
modaya dair detaylarını işin uzmanlarına bırakayım; benim ilgimi çeken esas detay koleksiyondaki bazı parçaların geri dönüşümlü ya da ileri dönüşümlü olmasıydı.
Bu kavramların havalı birer kavram olmaktan çıkıp uygulamaya dönüşmesi sevindirici.

Yazının Devamını Oku

İstanbul bu hafta New York gibi

Bir yanımda, önce K-pop grubu sandığım ama sonra Hong Kong’tan gelen tasarımcılar olduklarını öğrendiğim Güney Koreli gençler, diğer yanımda New Yorklu fotoğraf sanatçısı Reka Nyari ve Paraguaylı içerik üreticisi Andrea Benitez.


Saydıklarım ayaküstü tanıştıklarım.
Dahası da var.
Bir an dedim ki, “İstanbul o eski, Newsweek’in 2005’te kapaktan müjdelediği cool günlerine geri dönüyor olabilir mi?”
Bu tatlı umutlanmadan önce gecenin en başına dönüp bu çembere nasıl girdiğimi anlatayım.
Malum, Contemporary İstanbul (CI) vesilesiyle şehir bu hafta ultra hareketli.
Her yerde sanat odaklı bir hareket var.

Yazının Devamını Oku

CI açılış yemeğinde neler oldu

Bu hafta 16’ncısı yapılacak olan Contemporary İstanbul’un görkemli açılış yemeği pazartesi gecesi Tersane İstanbul’daydı. Peki açılış daveti ve sonrasında düzenlenen partide neler yaşandı? Özeti burada...

YENİ MEKAN YENİ HEYECAN
Contemporary İstanbul’un (CI) yeni mekanı Tersane İstanbul iki kilometrelik kıyı şeridine sahip çok büyük bir alan. CI bu alanın belli bir bölümünde yapılıyor. Ama o alanlar bile büyük ve gezmesi hayli zevkli.
Galeriler, Venedik’teki Arsenale’yi anımsatan tarihi alanların içine konuşlanmış.
Lütfi Kırdar’daki gibi boğucu bir durum yok.
Alanlar geniş, nefes almak istediğin anda dışarıya çıkabiliyorsun.
Heykel sergisinin olduğu açık alan ise kendiliğinden etkileyici.

Yazının Devamını Oku

Flying Fox’u bekleyen marina

Cumartesi gecesi Göcek’te bir açılış davetindeydim.

STFA Grubu’nun yaptığı Türkiye’nin ilk mega yat marinası Port Azure’un davetinde.

Büngüş Koyu’ndaki marina sade, şık ve endüstriyel bir tasarıma sahip.

Henüz içinde bir restoran yok ama ünlü restoran markalarıyla görüşmeler yapılıyormuş.

Açılış daveti hayli mütevazı geçti.

Gece boyu konuşulan ve yakın zamanda beklendiği söylenen şey ise Flying Fox’tu.

Flying Fox malum, dünyanın en uzun yatları arasında yer alıyor.

Uzunluğu 136 metre.

2019 yılında Lürssen tarafından üretilen bu mega yatta aynı anda 22 misafir konaklayabiliyor.

Yazının Devamını Oku

Bu hafta şehrin kalbi orada

Pazartesiden itibaren İstanbul’un odak noktalarından biri olacak Tersane İstanbul.


Çünkü Contemporary İstanbul (CI) orada düzenlenecek.
Sanat meraklıları, ünlü koleksiyonerler, şehrin çok gezen tozan kesimi ve kanaat önderleri günler boyunca orada olacak.
Dolayısıyla Tersane İstanbul’a yakından bir göz atma zamanı.
Tabanlıoğlu Mimarlık tarafından yapılan Tersane İstanbul’la ilgili Murat Tabanlıoğlu ile konuştuğumda bana ilk söylediği şuydu:
“Sahaya her gidiş gelişimde yeni bir şey öğrendiğim, sürekli geliştirdiğim bir proje oldu.
Benim için de yeni bir deneyimdi. Sıradan bir yer değil burası. Hepimizin severek kullanacağı yeni bir mahalle oluşuyor.”


Yazının Devamını Oku

Deli bir kuyruk bir gala yemeği ve moda haftası sürprizi

Önceki gece Bomonti-ada’nın girişi önünde deli bir kuyruk.


Taksiden iner inmez huysuzlandım tabii, “Bu da ne!” diye. Meğer içeride Oktoberfest varmış, içeride yığılma olmasın diye herkesi bir anda almıyorlarmış.
Hatta belli bir kapasiteye erişince kuyrukta bekleyenleri geri gönderdikleri bile olmuş.
Güzel Covid hassasiyetleri bunlar tabii ama vık vık etmeden elbette duramadım:
“Bu mini festival zaten açık havada değil mi?” diye... Neyse, benim festivalle ilgim yoktu, aynı alandaki başka bir etkinliğe gelmiştim.
Kuyruğa girmeden içeri sızabildim.
Başka bir etkinlik dediğim, 212 Dergisi’nin düzenlediği nefis fotoğraf etkinliği 212 Photography İstanbul.

Yazının Devamını Oku

Dört maddede ‘göbekli’ hadise

Seda Sayan’ın programında göbek atan doktor için...

1- “Doktorluğunu iyi yapıyorsa size ne, bize ne, elbette oynayabilir” diyenler var. Şart koşuyorlar: “Doktorluğunu iyi yapıyorsa” diye. İyi doktor değilsen göbek atmaya hakkın yok yani.
2- “Herkes oynayabilir, dans edebilir, mesleği ne olursa olsun” diyenler var. Maalesef göbek atan spiker olayında aynı empati ve hoşgörü gezegeninden bildirmemişlerdi.
3- “Doktorlar da oynar avukatlar da, ne var bunda” diyenler var. Aslında içten içe “Hiç yakışmamış” diye düşünürler, hatta en başta kendileri gitmez göbek atan doktora...
4- Doğrusu yine en şeffaf olan göbek atan doktorun kendisi olmuş.
Özü sözü bir, şöyle demiş Fulya Soybaş’a: “Ben böyleyim. Üniversitede de böyleydim, doktor oldum yine böyleyim. Tiktok hesabım var. Aç, bak! Orada da oynarım. Instagram’da da oynarım. Renkliyim. Normal hayatta nasılsam ekranda da öyle davrandım.”

Basit mi yoksa olay başka
bir şey mi

Raşit Bağzıbağlı, Hande Yener’in, Gülşen’in ve Hadise’nin son dönem sahne kıyafetlerini iç çamaşırına benzetip, “Kalite algısını aşağıya çekiyor, basitleştiriyorlar” demiş. Ve klasik örnekleri; yani Jennifer Lopez’leri, Rihanna’ları övmüş.

Yazının Devamını Oku

90’lardan geriye kim kaldı

90’larda meşhur olmuş, birbirine hiç benzemeyen dört ünlü pop şarkıcısı:Tarkan, Mustafa Sandal, Kenan Doğulu ve Serdar Ortaç.


Günümüz hallerine bakarsak kariyerini en iyi yöneten Kenan Doğulu.
Bu yaz peş peşe konserler verdi, hiç durmadı.
Hâlâ en iyi konser sanatçısı. Uzun saatler hiç durmadan performans yapabiliyor.
Peki Mustafa Sandal?
Akyaka’daki sörf okulu olsun, Zeynep Bastık’la yaptığı düet olsun, Les Benjamins şovlarına katılması olsun; bir şekilde “yeni nesil” kalmayı başarıyor hâlâ.
Tarkan ise Instagram’ından anladığımız kadarıyla “her şeyi özlüyor ve çok sıkılıyor”.

Yazının Devamını Oku

Şehirden acı-tatlı notlar

Trafik, ama Beşiktaş meydanda olanından. HES kodu, ama metroda yüklenmeyeninden. Yeni menü, uzun süredir gitmediğim bir yerden. Ve yeni bir otelle yeni bir müze, “çok yakında” kategorisinden...

◊ ORASI KİLİT, LÜTFEN GİRMEYELİM
Beşiktaş Meydanı’nın son trafik düzenlemesinden sonraki hali aşk hayatımdan beter:
Kilit ötesi.
Tamam, orada hep bir trafik olurdu.
Ama bu kadar değil.
Beşiktaş trafiği en kaçınılması gerekenlerden biri haline geldi şehirde.
Taksicilerle uzlaştığım tek nokta bu:

Yazının Devamını Oku

Son program kovulduk!

TV dünyasıyla dijital dünyanın “Stranger Things” misali birbirine hiç benzemeyen apayrı iki alem olduğunu mikrofonu açık kalan Bülent Ersoy’un şu hazin cümlesi bir kez daha damgalamış oldu: “Son program, kovulduk.”



Öyle içine dert olmuş ki Ersoy’un, neredeyse küçük bir çocuğun ağzından dökülür gibiydi bu cümle.
Oysa aslında o malum ‘kitsch’ ötesi şov programında belki de ilk defa kendisi gibiydi Bülent Ersoy.
Minderi yere atıp “naşlattığını” söylerken de öyleydi, sosyal medya eleştirilerine yanıt verirken “madilik bana” derken de...
Herkesi sürekli yanına ve hatta Tilbe’yi kucağına oturtup bir saniye bile yalnız kalmak istememesi de öyle...
Hem aşırı hiddetli hem de fevkalade kibarlık geçişleri barındırabilen yüksek egolu bildik ‘persona’sından o gece pek eser yoktu Ersoy’un.

Yazının Devamını Oku

Lil Nas X kuşağı: Yalan söylemek değil yaşamak istiyorum

Tüm hafta sonu Lil Nas X’in ilk albümü “Montero”yu dinlemiş olabilirim.

Çünkü dinlememek imkansızdı.

Günler, haftalar, hatta aylar öncesinden albümün öyle bir tanıtımını yaptı ki fırlama Lil Nas, merak etmemek ayıptı neredeyse.

‘Baby Shower’ından tutun da hastanedeki doğum anına kadar bıkmadan sürdürdüğü “hamileliği” ise herhalde son zamanlardaki en iyi albüm tanıtım fikirlerinden biriydi.

Ne olursa olsun konuşuldu, fikir zekiceydi, hatta Lil Nas’ı hamile pozlarıyla göre göre neredeyse gözüm alıştı diyebilirim.

Ve nihayet “Montero” cuma günü dijital platformlara düştüğünde Lil Nas’ın YouTube kanalında klibi çıkmamış diğer tüm şarkıların da birer “official audio” videosu yayınlandı.

Hepsi özenle hazırlanmış animasyon kliplerdi.

İlginç olan, hepsi belli bir sahneden sonra tekrar ediyor, hipnotize etmek için galiba...

HER YERDEN O ÇIKIYOR

Yazının Devamını Oku