Kotsuz çıkmam

Harry Styles, Noel Gallagher konserlerinde kot giyerek başı çekti ve trend giderek yaygınlaşıyor.

Bizde de yakında kotla sahneye çıkanları görürüz.

Ben düşünmüyor değilim mesela.

Hatırlarsanız bir dönem kotu gardıroptan sürgün etmiştik. Pandemi geldi, evlere kapandık pantolonlar yerini eşofmanlara, pijama ve oversize tişörtlere bıraktı. Ama moda dediğin şey, unuttuğunu sandığın şeyi bir gün “yeni keşif” diye önüne koyma sanatı.

Şimdi o günlerde yedek kulübesine çektiğimiz denim, geri geldi.

Bu geri dönüşün bir adı var: 90’lar.

Daha doğrusu 90’ların yeniden paketlenmiş hali. Klasik 501’lerin satışını artıran şey de tam olarak bu nostalji.

Ama yeni bir dalga da var: Baggy’ler, bol kesimler, belden sıkıştırmalı modeller.
Rahat etmeyi bırakmıyoruz yani.

Pandeminin bize bıraktığı en kalıcı miras bu olabilir: Konfor artık ayıp değil. Hatta trend.

Bir de denim artık sadece pantolon değil. Ceket, gömlek, etek, hatta “tam takım denim” hani bir dönem “double denim giyene bak” dediğimiz şey, şimdi “fit check” videosu oluyor.

Denim böyle esaslı bir şekilde geri döndüğüne göre dolabın derinliklerindeki kotları öne alma vakti de geldi.

Hem yeni trende hizmet edecek hem de rahatlığı ön planda tuturak cool görünmemizi sağlayacak kotlar yaz aylarının da vazgeçilmezi olacak gibi duruyor.

Piller ve vakumlar

Hayatta iki tip insan var: Piller ve vakumlar.

Çevrendeki insanları “iyi” ya da “kötü” diye değil, sana ne yaptığına göre ayırıyorsun.

Çünkü bazı insanların yanında durduğunda sanki görünmez bir düğmeye basılmış gibi olursun. Omuzların düşmez aksine kalkar. Gözlerin parlar. İçine bir enerji gelir. Yapacakların aklına düşer.

Harekete geçmek istersin.

“Ben bunu yaparım” dersin.

İşte onlar piller.

Pillerin ortak bir özelliği var:

Sana bir şey öğretmek zorunda değiller, seni motive etmek zorunda değiller, sana nasihat vermek zorunda değiller.

Ama yanlarında “kendinin daha iyi bir versiyonu”na yaklaşır gibi hissedersin. Daha cesur, daha üretken, daha sakin, daha neşeli... Her kim olmak istiyorsan, ona bir adım daha yakın.

Bazı insanlar vardır; yanlarına girdiğin an, sanki odanın ışığı kısılır. Sohbet biter.

Neşen azalır. Kendini anlatmak yorucu gelir. Bir şey planlamak istemezsin. Sonra eve döndüğünde bir bakarsın: İçin boşalmış gibi. Sanki biri senin enerjini almış, yerine yorgunluk koymuş.

İşte onlar vakumlar.

Benden size tavsiye, vakumları uzaklaştırın, etrafınızı pillerle doldurun.