SUYUN İKİ YAKASINDA TATİL

Murat Bey sohbetimiz sırasında geçen yıl Ege Adaları’nda yerli ve yabancı olmak üzere 155 bin yolcuya hizmet verdiklerini bu yıl hedeflerinin 300 bin kişi olduğunu anlattı. Tatil ve kültür turizmi odaklı seferler büyük ilgi görüyormuş.

Bizler de Fethiye’de bir gece konakladıktan sonra sabah limana gittik, çok fazla beklemeden, kuyruklarla boğuşmadan deniz otobüsüne binerek 90 dakika süren konforlu bir yolculuğun ardından Rodos’a vardık. Aynı şekilde vakit kaybetmeden, hiçbir zorlukla karşılaşmadan gümrüklü alanı geçtik.
Birkaç yüz yıl önce Kırımlı aile büyüklerimizin bir süre yaşadığı, şövalyeleriyle hafızalarımıza kazanan, ‘On İki Adalar’ın en büyüğü Rodos’a ilk gidişimdi. İlk görüşte aşk yaşadığım bir yer olduğunu söyleyemem ama galiba insanı yavaş yavaş içine çeken bir cazibesi var.
Kısa ve hızlandırılmış bir turda tüm adayı tanımak tabii ki mümkün değil ama bence adanın en güzel zamanları kalabalıkların başlamadığı mayıs-haziran ve azaldığı eylül ve ekim ayları olmalı.
Uzatılmış bir hafta sonunda birleştirilmiş Fethiye-Rodos seyahati yurt içi ve yurt dışı iyi bir tarih-kültür ve gastronomi turu olabilir...

DENİZİN VE TOPRAĞIN TADI

Fethiye’deki Girida Port Balık Restoran’ın son dönemde beni en çok etkileyen mekânlardan biri olduğunu söyleyebilirim. Manzara, karşılama, servis, sunum, malzeme kalitesi ve lezzet. Tüm bunları kapasitesi de oldukça büyük bir restoranda hem de iddiasız laflar etmeden karşılamak kolay değil.

Söğüş domates, bamya turşusu, yeşil zeytin, ılık karides, marine akya, lakerda, turşu, keçi peyniri, ekmek önümüze ne gelirse gelsin her biri birbirinden taze ve lezzetliydi.
Restoranın sahibi, Fethiye’nin en eski balıkçı ailelerinden birine mensup Taner Aydın’ın balık ve balıkçılıkla olan bağı çocuk yaşlarda başlamış. 15 yıl önce de adını, bir serbest dalış sırasında birden karşısına çıkan Girida (Lagos) balığından ilham alarak koyduğu restoranını açmış.

Yemekten sonra sohbetimizde kendi yemediği hiçbir şeyi misafirlerine sunmadığını, her ürünü mevsimsel döngülere göre kullandığını, sabit bir menülerinin olmadığını, sadece sürdürülebilir olmasına özen gösterdiğini anlattı. Yolunuz Fethiye’ye düşerse Girida aklınızda olsun derim...

93 YILLIK GELENEK

Bu seyahat sırasında beni tarihinin yanı sıra hikâyesiyle de etkileyen bir diğer restoran da suyun öte yanında Rodos’un güney batısındaki Lindos’da 1933 yılından bu yana kapılarını hiç kapatmayan Mavrikos oldu.
Bugün üçüncü kuşak iki kardeşin başında olduğu Mavrikos 92 yıllık bir aile restoranı. Dedelerinin ve babalarının ardından mekânın işletmesini üstlenen Michalis ve mutfağın başına geçen şef Dimitri’den hem Lindos’un hem de kendi hikâyelerini dinledim.
Lindos henüz Mikanos ve Patmos jet sosyetenin tatil yaptığı bir destinasyon olmadan önce lüks teknelerini demirlediği, Jacqueline Kennedy, Onassis, Pink Floyd gibi isimlerin tatil yaptığı bir koymuş.

Londra’da LSE’de Uluslararası İlişkiler okuyan Michalis Mavrikos Türkiye’den geldiğimizi öğrenince bize konuğu olan ünlü politikacılardan söz etti, ama asıl önemlisi her zaman saygı ve sevgiyle hatırladığım 17 Ocak 2013’te aramızdan ayrılan Mehmet Ali Birand’la olan anılarını anlattı.
Birand her gelişinde çok bilindik uzo markası söyler ve onu içermiş, bir gün Michalis ‘neden hep bunu istiyorsun’ diye sormuş.
Birand ‘en iyisi de ondan’ deyince o da ‘o en ticari olan marka, en iyisi bu’ deyip başka küçük bir üreticinin ürününü vermiş.
Son gelişinde ‘yemeklerini çok özledim’ diye tekneye sevdiği balıkları istediğini anlatırken ikimizin de aynı anda ‘tüylerim diken diken oldu’ demesi unutulmaz bir andı.

Mutfaktan çıkıp yanımıza gelen şef kardeşi Dimitri’nin eşinin Norveçli olması bizim Norveç’te okumamız, sohbetimizin Norveççe devam etmesi de günün ikinci sürprizi oldu.
Güzel rastlantılar insanları yarım saat içinde dost, arkadaş yapabiliyor. Biz arayı uzatmadan Lindos’a yeniden gitmeyi planlıyoruz. Siz de giderseniz Mavrikos da aklınız olsun, Michalis ve Dimitri’ye bizden selam söyleyin derim...

RODOS’UN LEZZET DURAKLARI

Bize iki gün boyunca rehberlik eden, Rodos’un bilinmeyenlerini anlatan Michael Triantafillou’nun seçimiyle Mavrikos’un yanı sıra gittiğimiz iki balık restoranı, adını Yunan mitolojisinden alan Nireas ve Mariposa’yı da rahatlıkla önerebilirim.

Her üç restoranın ortak özelliği bölgenin taze deniz ürünlerini üzerinde çok fazla oynamadan, denizin kokusunu kaybettirmeden ister ızgara ister tava olsun sebzelerinin de özünü yitirmeden hazırlamaları. Deniz kabuklularıyla hazırladıkları İtalyan mutfağı esintili makarnaları ve risottoları da çok başarılıydı...