Beyaz altına sahip çıkalım

Bir önceki yazımda açıklamalarına yer verdiğim UPK Yönetim Kurulu Başkanı Fevzi Çondur pamuk sektörünün mevcut durumunu değerlendirmek, karşı karşıya olduğu sorunlara çözüm geliştirmek ve geleceğe yönelik stratejik konuları ele almak amacıyla bir araya geldiklerini belirtirken…
Bir yandan da Türkiye’nin sınırlı ekim alanına rağmen dünya pamuk üretiminde önemli bir paya sahip olduğunu vurguluyor, bu başarının sürdürülebilir ve izlenebilir üretim anlayışının önemini ortaya koyduğunu ifade ediyor.

ÜRETİCİLER UYARIYOR

Zirvede arka arkaya gerçekleştirilen paneller boyunca konuşmacıların yaptıkları değerlendirmelerde olabildiğince çözüm odaklı önerilerde bulunduğunu son yazımda özellikle belirtmiştim.
Şimdi ise söz konusu değerlendirmelere örnekler vererek yazıyı tamamlamak istiyorum.
İzmir Ticaret Borsası Yönetim Kurulu Üyesi ve Menemenli önder çiftçi Şeref İyiuyarlar, pamuk ürettikleri için 3 yıldır büyük para kaybettiklerini, Menemen’de 120 bin dönüm alan pamuk ekim alanlarının 30 bin dönüme kadar gerilediğini ve destekleme modelinin değiştirilerek kilogramda 5 TL prim verilmesi gerektiğini söylüyor.
Söke’den önder çiftçi ve tarım sanayicisi Bertan Balçık, iyi kâr elde eden bir devlet bankası olan Ziraat Bankası’nın sübvansiyonlu kredi limitlerini artırması gerektiğini ifade ediyor.
Balçık, “Söke Ovası’nda pamuk ekim alanlarındaki azalmaya bağlı olarak dronlar elde kalmış durumda. Şanlıurfa’dan talep gelince 40 dron o bölgeye gönderildi. Ancak maalesef bu yıl pamuk ekim alanları 200 bin hektarı geçemeyecek. Tekstil sektörü ithalata daha bağımlı olacak,” diyor.

GDO’SUZ PAMUK ÜRETİYORUZ

İyi Pamuk Uygulamaları Derneği (İPUD) Yönetim Kurulu Üyesi Fuat Tanman ise, “Pamukta, Türkiye ürettiğinden daha fazla tükettiği için ithalat yapmak zorunda kalıyor. Mutlaka yerli üretimi teşvik ederek üretimi artırmak, böylece arz güvenliğini sağlamak zorundayız. Türkiye’nin yıllık lif pamuk tüketimi 1.5 milyon ton dolayında. 2022’de 1.1 milyonluk rekor üretimle tüketimin yüzde 75’i yerli pamukla karşılandı. Üretim geçtiğimiz yıl 660 bin tona düştü. Bu sene yaklaşık 400 bin ton lif üretimine düşeceğiz gibi görünüyor. Bu da iç tüketimin yüzde 25’i ve kabaca 1 milyon tonluk ithalat anlamına geliyor. Bu dramatik düşüşün ana sebebi üreticinin son birkaç yıldır zarar etmesidir” şeklinde konuşuyor.
Çukobirlik Şanlıurfa Kooperatifi Başkanı ve Ulusal Pamuk Konseyi Yönetim Kurulu Üyesi Selahattin Güneş de Türkiye’nin pamuk üretiminin yüzde 45’inin Şanlıurfa’da gerçekleştirildiğini ve Türkiye’nin dünyada GDO’suz pamuk üreten üç ülkeden biri olduğunu kaydediyor.
Güneş, “Dünyanın büyük bölümü GDO’lu pamuk üretirken Türkiye’de organik ve kaliteli üretim yapılıyor. Aslında bizim en büyük avantajımız bu, bunu değerlendirmemiz gerekir” diye ekliyor.

KONFEKSİYON SEKTÖRÜ VE PAMUK
Ensar Tekstil Yönetim Kurulu Üyesi Ertuğrul Tanrıverdi, yaptığı konuşmada, konfeksiyon sektöründe bir dönüşüm süreci yaşandığını vurgularken şu değerlendirmeyi yapıyor:
“Konfeksiyonun doğası gereği çok büyük tesislerle değil de daha fazla atölyelerle, daha küçük işletmelerle yapıldığı için otomasyona, otomasyon gibi işlere sermaye ayıramadılar. Zaten dünyada tam olarak konfeksiyonda otomasyon hala sağlanmadı. Konfeksiyon sektörü durduğu zaman arkadan gelen hammaddemiz, kumaşımız, ipliğimiz, pamuğumuz maalesef bir şeye yaramaz hale geliyor. Bizim bunu toparlamamız lazım. Bu dönüşümü sağlayamadığımız zaman da otomasyonu sağlayamadığımız zaman da yeni standartlara uygun olmadığımız zaman da maalesef bu iş krize dönüşüyor. Ayrıca, polyester sektörünün güçlü bir lobi faaliyeti yürüttüğünü, buna karşılık pamuğu dünyada küresel ölçekte temsil eden güçlü bir yapıya sahip olmadığını da hatırlatmak isterim.”
Son söz: Ulusal Pamuk Konseyi’nin başarılı organizasyonunu iki yazı şeklinde değerlendirmeye çalıştım.
Tekrar altını çizerek, yazıyı tamamlayayım.
Pamuk herhangi bir tarım ürünü değil, tam aksine çok yüksek katma değerli bir ürün.
‘Beyaz altın’ pamuğa tam anlamıyla sahip çıkmalıyız.