Kürtajdan sonra ilişkimiz değişti

Güzin Ablacığım, nereden başlayacağımı bilmiyorum. 20 yaşında, yaşıtlarımdan bir hayli olgun bir kızım.

Annem ve babam 6 yıl önce boşandı. Çok hareketli bir ergenlik dönemini ardımda bıraktım. Lisede öğrenciyken, yani 17 yaşımdayken sevdiğim kişiyle tanıştım. Sevdim, değer verdim, güvendim ve ilk defa onunla beraber oldum. Gençlik aşkımdı.
Hani insanın hayatında biri olur ya, ne onunla yapabilirsin ne de onsuz. Öyleydik. Onun da beni sevdiğini düşünüyordum. Zaman hızla akıp geçerken bir ayrılıp bir barışarak yılan hikayesine dönen ilişkimizi 2,5 sene sürdürdük. Bu süre zarfında 8 ay gibi uzun bir süre ayrı kalıp hayatımıza başka insanları soktuk.
Ama yapamadık, birbirimizi unutamadık ve tekrar barıştık.
Daha barışalı 1 ay olmuşken hamile kaldığımı öğrendim. Çok şaşırmıştım, ne yapacağımı bilemiyordum, sevdiğim adamın çocuğunu 1,5 ay karnımda taşıdım. Ama yapamazdım, doğurma gibi bir şansım yoktu.
Çalışıyordum ancak ailemle yaşıyordum. Filmlerdeki gibi uzak bir şehre yerleşip ona tek başıma bakamazdım. Evlenelim dedi ama evlenemezdik, çünkü 3 ay sonra askere gidiyordu.
Tek başıma çocuğu büyütmekten korktum, ailem destek olmazdı. Eminim olayı bilseydi onun ailesi de yanımda durmazdı.
Sonunda hiç istemeyerek kürtaj masasına yattım. O günden beri toparlanamadım zaten.
Yeterince bana destek olamadı. Belki o da psikolojik olarak yıpranmıştı, bilemiyorum. Sonuçta kendi başıma atlatmak zorunda kaldım ama maalesef bana bu olayı unutturacak hiçbir çözüm yok. Zamanında bana diğerlerinden olgun gelen erkek şimdi ise kadınların erken olgunlaşmasından olsa gerek, aynı olgunlukta gelmiyor. Önceleri evlenme gibi bir düşüncem yoktu...
Ama yaşadığım o olaydan beri kendime çekidüzen vermem ve ciddi bir ilişki yaşamam gerektiğini düşünüyorum.
Bir yandan da çok sevdiğim adamın beni üzmesine, yanımda olamamasına tahammül edemiyorum.
Artık olayları zamana bırakacak gücüm kalmadı. Ya hayatımdan tamamen çıksın istiyorum ya da her şeyi beraber aşmayı.
İkimiz de ömür boyu unutmayacağız birbirimizi, bundan eminim. Bazı insanlar hayatımızda iz bırakır çünkü. Aslında istediğim şey yaşadıklarımızı kabul ederek, birbirimize destek vererek hayatlarımızı birleştirmemiz. Ama onda bu olgunluğu göremiyorum. Zaten askere gidecek.
Şu an hayatımda değil ve yanımda olmadığı için onun beni umursamadığını düşünüyorum. Nasıl bir yol izleyeceğimi, ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.
RUMUZ: YARDIMA İHTİYACIM VAR

YANIT

Her şeyi yaşamaya o kadar erken başlamışsınız ki kızım, ne o tam anlamıyla sorumluluklarının bilincindeymiş, ne de sen...
Çok genç yaşta hamile kalmak, onun sorumluluğunu taşıyacak durumda olmaman nedeniyle bebeği aldırmak, elbette sende büyük bir psikolojik travma yaratmıştır.
Bu genç adamı da çok fazla suçlamak istemiyorum ama, henüz ciddi bir ilişkiye hazır olmadığı ortada. Sen ise ciddi bir ilişki istiyorsun, ama bu adamla olmayacak gibi görünüyor.
“Ya hayatımdan tamamen çıksın ya da beni mutlu ederek her şeyi beraber aşmayı denesin” diyorsun da, belki farkında değilsin ya da görmek istemiyorsun ama o hayatından çoktan çıkmış zaten.
Bana kalırsa güzel kızım, onun gelip seni mutlu etmesini beklemek yerine, hayatına yeni bir yön vermelisin artık. Ama bu gençlik aşkını unutmak işine gelmiyor. Askere gideceği bahanesi ardına sığınıyorsun. Ama sen de biliyorsun ki, bu doğru değil.
Yolunu çizmelisin, ciddi bir ilişki istiyorsan seni üzen, hiçbir zaman yanında olmayan, sana destek vermeyen bir genç adamdan (bu sözler senin sözlerin) bunu bekleyemezsin.

Öleceğine inanmamıştım

Güzin Abla, ben 26 yaşındayım. Bundan 5 yıl önce sosyal medya üzerinden birisiyle tanıştım.
Onunla farklı şehirlerde yaşıyorduk. Buna rağmen varlığını, sevgisini hissediyordum sanki. 3 yıl sürdürdük bu ilişkiyi.
Bir ayrıldığımızda, ben ona eski sevgilimi unutamadığımı söylemiştim. O da aynı şekilde eski sevgilisini unutamadığından bahsetti. Yine de devam ettik böylece.
Derken askere gitti. 6 aylık bir dönemdi. Askerden döndü ama beni bırakıp çekti gitti.
Hastaydı... Ciddi olduğunu düşünemedim, biraz da acımasız davrandım. Bir telefonla öğrendim yoğun bakıma girdiğini, o zaman da arkadaşımın gazına gelip inanmadım. Yine bir telefonla vefat ettiğini öğrendim. O zamandan beri toparlayamadım kendimi. Onu unutamıyorum. Affedemediğim için mi unutamıyorum diyorum bazen... Başkalarıyla yeni ilişkiler denedim, onlar da hüsranla sonuçlandı.
Hiç güneş açamayacak mı benim bahçeme?
◊ RUMUZ: ÇARESİZ KALDIM

YANIT

Güzel kızım, internette tanıştığınız halde onu bu kadar ciddiye aldığın için sen hatalısın.
Her zaman söylemiyor muyum? İnternetten, sanal dünyada tanıştığın kişilerden hayır gelmez... Elbette onu unutacaksın, zaten vefatının ardından da 2 yıl geçmiş sanırım.
Hem birlikte ne yaşamışsınız ki, sadece bir hayal dünyada, hayal bir ilişkiymiş bu...
Onu unutamamaktan söz etmen sadece bir zorlama. Belki de ölmüş olması seni bu kadar bağımlı kılmış.
İnsanlar gencecik eşlerini toprağa veriyorlar görmüyor musun?
Hayal dünyandan çıkıp biraz gerçeklerle yüzleşmeyi denemelisin sevgili kızım. Ne yaptığını, ne işle meşgul olduğunu yazmamışsın.
Sanırım biraz boşluktasın. Çalışmıyorsan, çalışmayı denemeli ya da birtakım faaliyetlerde bulunmalısın kızım. Çevren olmalı, farklı ortamlara girmelisin.

Haber Yorumlarını Göster
Haber Yorumlarını Gizle
X

Duygularımı ertelemek istemedim

Merhaba, kariyer yapmaya kendini adamış, hedefleri peşinde koşan bir kızım. Evlilik amacıyla tanıştığım birileri oldu.

Ama bir türlü kafama yatan, içime sinen biri karşıma çıkmadı. 2 yıl öncesine kadar kalbimi bu konulara kapatmıştım. Bir kurs ortamında bu beyefendiyi görene kadar... Bakışmalar, konuşmaya çalışmalar derken kurs bitti.
Bir konu vesilesiyle onu görmek için çalıştığı yerde görüşme ayarladım. Bu arada karşıdan bir adım gelmediği için kendimi hep törpülüyordum. Kendimi üzmek istemiyordum. Giderken de bir hediye götürdüm. Çok mutlu oldu. Gözlerinden anladım.
İkinci görüşmemiz çok güzeldi. Bana içini döktü. Özel şeylerini anlattı. İlişkilerinin olduğunu fakat aşka inancının kalmadığını söyledi. Bu görüşmeden bir süre sonra zamanın hızla geçmesinden dolayı hislerimi açıklamak istedim. Güzin Abla, deprem, savaş, hastalık derken hayatın kısa olduğunu ve hiçbir şeyin ertelenmemesi gerektiğini düşünerek hayatımda ilk defa birine hislerimi söyledim. Sanki evren açılmam konusunda işaretler gönderiyordu.
Kendimi toparlayıp yanına gittim. O güne kadar birbirimize “bey, hanım” diye hitap ederken, o gün sadece ismimizi söylemeye başladık. Halimden anlamış zaten... Belli de ediyormuşum, “Benden hoşlanıyor musun” dedi.
Tabii ben de “evet” deyip içimi döktüm ve rahatladım.
Kendinin de aynı dertten mustarip olduğunu söyledi.
Bu bana biraz geçiştirme gibi geldi. Çok onurlandığını ve mutlu olduğunu belirtti.

Yazının Devamını Oku

Ailem beni zorla evlendirmek istiyor

Ailem onlarla yaşamamı artık istemiyor. Bu yüzden de beni sevmediğim biriyle hemen evlendirmek istiyorlar. Çok yalnızım ve ne yapacağımı bilemiyorum.

22 yaşındayım ve ailem beni zorla evlendirmek istiyor. Geçenlerde 30 yaşında olan bir görücü geldi. İstemediğim halde, üzerime baskı yaptılar. Dua ettim ve çok şükür ki adam vazgeçti.
Ailem normalde maneviyatına düşkündür fakat bu adam alkol kullanıyordu ve manevi açıdan pek bize uygun değildi. Bu adamın sırf parası olduğundan istemediğim halde beni evlendireceklerdi.
Adam, yaşlı annesiyle yaşamamızı istiyordu. Bizimkiler, böyle şeylere hiç olumlu bakmazlar ama “İlk görüşte âşık olmak istiyorsan, sen bilirsin. Ama bu adamla evlenirsen, paran olur. Bu evden evlenir gidersin” diyorlar.
Fiziksel olmasa da, psikolojik baskı yapıyorlar... Ailem şimdi de “Adam senin yüzünden vazgeçti” diyor. Babam, beni düğünlere götürmeye başladı ve “Birileri görsün ve evlensin artık” diyormuş. Ne yapacağımı şaşırdım, dayanamıyorum, gidecek kimsem de yok.
Sevdiğim insanla evlenmek istiyorum. Hem daha 22 yaşındayım, kendimi hazır hissetmiyorum. Şiddetin, aldatmanın olduğu bir ailede büyüdüm. Nasıl evlenmek isteyebilirim ki... Aileme “İstemiyorum” deyince de “Yoksa senin namusunda bir sıkıntı mı var?” diyorlar.
2 yıllık üniversite bitirdim, şimdi bir işyerinde çalışıyorum.
Devlet kurumunda çalışmadığım için ailem, “Adam akıllı işin bile yok” diyor. Ne yapacağım, ne olur yardım edin! Mutlu olmak istiyorum. Her gün ağlıyorum ve eve gitmek istemiyorum.

Yazının Devamını Oku

Çirkin olduğumdan evden çıkamıyorum

Hayattaki en büyük sorunum çirkin olmak. Sırf bu yüzden evden dışarı çıkamıyorum ve üniversiteye bile gitmek istemiyorum. Değişmek ve kendime güvenmek istiyorum.

Ben 19 yaşındayım ve üniversiteye hazırlanıyorum. Fakat bir sorunum var ki her şeyimi etkiliyor... Ben çok çirkinim. Küçüklüğümden beri hiç kimseyle fotoğraf çektiremiyorum.
Saçımı bile “Bak şu çirkin de saçını yaptırmış” diyeceklerinden yaptıramıyorum. Aslında bu yaşıma kadar “çirkin” diyen olmadı.
“Ben çirkinim” dedikçe ailem ve arkadaşlarım “Hayır, çok güzelsin” dediler. 10 yaşıma kadar çok güzeldim ama sonrası yok benim için...
Sürekli evde duruyorum, zorunlu olmadıkça dışarı çıkmıyorum. Kısacası gençliğimi mahvediyorum, üniversiteyi de hak etmediğimi düşünüyorum.
Okula bu çirkin halimle nasıl giderim... Çevremde kendimden başkasını çirkin göremiyorum. 19 yaşında bir kızın sevgilisi de olur, seveni de... Ama benim sevgilim olamaz ve hiç umudum da yok. Ama eskiden çocukken sevenim vardı. Peşimden koşan da...
O zaman utangaçlığımdan kabul etmezdim. Eskiden herkesin sevdiği bir kızdım, hâlâ öyleyim ama eskisi gibi değil. Hatta sanki seviyormuş gibi yapıyorlar, öyle hissediyorum.
Psikoloğa gitmeyi çok düşündüm, fakat çirkin olduğumdan vazgeçtim. Herkesten soğudum.

Yazının Devamını Oku

Annem yüzünden kendimi kukla gibi hissediyorum

Annem hayatıma o kadar çok müdahale ediyor ki artık kontrolü eline aldı. Bu durum özgüvenimi ciddi şekilde zedeliyor çünkü kendi kararlarımı alamıyorum. Kendimi değersiz ve kukla gibi hissetmeye başladım.

Güzin Abla, ben 22 yaşındayım ve yeni mezun bir lisans öğrencisiyim. Kardeşimle ben daha ilkokuldayken annemle babam boşandılar. Babamla pek sık görüşmüyoruz.
Dolayısıyla annem bizi hem maddi hem manevi olarak tek başına büyüttü. Bu yüzden üzerimize çok fazla titriyor.
Fakat artık hayatımızı kontrol etmeye başladı. Yaşım dolayısıyla ve üniversiteyi uzakta okuduğum için sanırım, artık buna tahammülüm kalmadı.
Küçük yaştan beri hep baskıyla büyüdük. Kardeşim agresif bir yapıya sahip, o yüzden evde sürekli kavga çıkıyor. Annem iş hayatıma bile karışıyor. Bu baskı bana gelecek kaygısı ve karamsarlık getirdi. Özgüvenimi ciddi şekilde zedeliyor çünkü kendi kararlarımı alamıyorum. Kendimi değersiz ve kukla gibi hissetmeye başladım.
Annemle oturup düzgün bir şekilde konuşmaya çalıştım. Ama hiçbir şey değişmiyor. Psikoloğa gitmemiz gerektiğini ve bu davranışlarının sağlıklı olmadığını söylediğimde ise asla kabul etmiyor. Dahası evimize, arkadaş veya ailemizden biri bile olsa, kimseyi çağıramıyoruz. Çünkü annem etrafında insan istemiyor.
Herkesin hayatımıza karışacağını sanıyor ve biraz da aşırı titizlik hastalığından mustarip. Evden kaçmak biliyorum ki bir çözüm değil, fakat böyle de gidemez. Huzur bulmak için arada anneannemize gittiğimizde bile, bir süre sonra eve gelmemiz için baskılar başlıyor.
Kardeşime nazaran, ben biraz daha sakin ve sabırlıyım fakat bu da işe yaramıyor. Lütfen yardım edin bize. Rumuz: Kontrolcü anne baskısı

YANIT

Yazının Devamını Oku

Oyun oynuyor sanıyordum meğer kızlarla yazışıyormuş

Güzin Abla merhaba, ben 1.5 yıldır evli bir kadınım. Eşim 34 yaşında, ben de 29.

Evlendiğimizden bu yana eşim sürekli bilgisayarda oyun oynuyor.
Her akşam bu böyle.
İletişimimiz sıfır noktasına kadar düştü.
Ailesiyle de konuştum bu konuyu. En azından yanımda olduğunu, evde oynadığını söyleyerek beni avuttular.
Fakat ben eşimin oyun oynadığını zannederken, o kendisinden 10-15 yaş küçük kızlarla internette bel altı konuşmalar yapıyormuş.
Girdiği oyun sitesinde eşimin yazdığı çeşitli mesajları okudum.
Benden esirgediği sözleri hep o kızlara söylemiş.

Yazının Devamını Oku

Ailesi beni istemiyor

Sevgilime karşı dürüst oldum ve eski ilişkilerimi anlattım. Sevmediği ve uzaktan bir akrabasıyla bir ara görüştüğüm ortaya çıktı. Bunu duyan ailesi ise beni istemiyor. İlişkimiz böyle nasıl gidecek, bilemiyorum.

24 yaşında genç bir kızım... Daha önce ciddi ve uzun bir ilişkim oldu. Ayrıldıktan sonra bir süre çok bocaladım. Üniversite mezunuyum. Şu anki sevgilim de benimle aynı yaşta ve üniversite mezunu ancak ikimiz de işsiziz. Erkek arkadaşımla yaklaşık 5 aydır birlikteyim, kısa zaman da olsa birbirimize alıştık.

Ben ilişkimde dürüst olmayı tercih ettim, önceki ilişkilerimi anlattım. Küçük bir şehirde yaşadığımız için kısa süreli olarak konuştuğum, görüştüğüm bir kişinin onun uzaktan ve sevmediği bir akrabası olduğunu öğrendim. Az da olsa bir yaşanmışlığımız vardı onunla.

Bu konu hakkında tartışmamızı telefonda yaptık.

Erkek arkadaşım ise telefonu bozuk olduğu için hoparlörden konuşuyordu. Fakat annesi bizi dinlemiş ve her şeyi duymuş.

Ailesiyle görüştüm ve beni seviyorlardı. En azından bunu hissettirmişlerdi.

Erkek arkadaşım evin tek oğlu ve evli bir kız kardeşi var. Bu konuşmadan sonra ilişkimizde her şey altüst oldu.

Erkek arkadaşım bana anlattığı kadarıyla, konuyu yalanladığını, beni savunduğunu belirtti. Ama annesi hiç ikna olmayıp beni istemediğini, benimle görüşmemesi gerektiğini söylemiş. Yarın öbür gün evlendiğimizde o akrabalarına davetiyenin nasıl gideceğini sormuş. Erkek arkadaşıma hakaretler yağdırmış.

Şimdi ailevi sorunlar yaşıyor ve bu süreçte benden ayrılmak istediğini belirtti. Ben de bunu mesajla değil yüz yüze konuşmak istediğimi söyledim ve haber vermeden onlara gittim. Tabii ailesinin tepkisi kötü oldu. Buna rağmen barıştık.

Yazının Devamını Oku

Babam annemi aldatıyor mu?

Babam, annemden gizli bir şekilde Almanya’da yaşayan bir müşterisiyle telefonda konuşuyor. Annemi aldattığından şüpheleniyorum ama “O arkadaşım ve iki çocuk annesi” dedi. Ne yapacağımı bilemedim...

Babam kadın kuaförü, annem de ev hanımı ve 20 yıldır evliler. Babam 43 yaşında, bir tanıdığı sayesinde Hollanda’da dükkan açmak istiyor. Ekonomik durumunun artık iyi olmadığı ve emekliliğinde rahat etmek için. Böyle bir değişikliği ben ne kadar istemesem de babamı düşünerek pozitif yaklaşıyordum.
Geçenlerde babamın bir müşterisiyle çok sık görüştüğünü fark ettim. Biraz takip ettim. Annem evde yokken müşterisiyle konuşurken yakaladım. Doğal olarak sorguladım...
Müşterisi Almanya’daymış. Evli bir kadın ve 2 kızı var. Babam, “Arkadaşım. Arkadaşım olamaz mı!” dedi. Ama arkadaş var, arkadaş var...
Ben de “Ara o zaman şimdi o kadını” dedim. Babam da kadını aradı ve beni tanıştırdı, “İşte tıpta okuyan oğlum” diye. Bu durum ne kadar normal gözükse de beni rahatsız etti. Çünkü babamın daha önceleri bu şekilde davranışları yoktu, sanki bir işler çeviriyormuş gibi geliyor bana.
Babam, “Annene söyleme, çok büyütür. Ben aldatan bir erkek olsam, 20 yıl önce aldatırdım” dedi.
Yine bir tatil günü babam evdeydi ve annem dışarıdaydı. Babam balık yapacaktı ama bir baktım ki yine o kadınla telefonda konuşuyor.
Tam emin olmadan da anneme söylemek istemiyorum. Annem her şeyim ve ondan bir şeyler gizlemek hele de böyle bir konuyu, içimi yakıyor... Nefes aldırmıyor bana.

Yazının Devamını Oku

Ailem beni halamın oğluyla evlendirdi

Ailem istememe rağmen zorla halamın oğluyla beni evlendirdi hatta 20 bin TL başlık parası karşılığında. Eşim ise bana her türlü şiddeti uyguluyor. Ne yapacağımı bilemiyorum...

19 yaşındayım ve 16 yaşında ailem beni 20 bin TL karşılığında halamın oğluyla evlendirdi. Onunla evlenmek istemiyordum... Onu istemediğimi söylediğimde beni dövüyorlar ayrıca psikolojik şiddet uyguluyorlardı.
Dayanamadım ve çaresizce evlendim. Ailem evlendikten sonra evime bir gün olsun gelmedi ve beni arayıp sormadı. Eşim de sürekli hem psikolojik hem de fiziksel şiddet uyguluyor. Üstelik her tartıştığımızda bana bıçakla saldırıyor ve “Seni öldürürüm” diyor.
Bu yüzden eşimden çok korkuyorum. Aslında resmi nikâhımızı yapmadılar ve beni imam nikâhıyla evlendirdiler. Her tartıştığımızda eşim “Boş ol, boş ol, boş ol” diyerek benden ayrılıyor. Bunu araştırdım ve erkek böyle söyleyince nikâh düşüyormuş.
Eşime, bunu söylediğim zaman, “Boş ver. Kim böyle söylüyor, yalan bu” diyor. Ve ben artık çok yoruldum...
Ayrıca bu evliliği ben istemedim, bu yüzden ondan ayrılmak istiyorum ama ayrılamıyorum.
Çünkü çok zor durumdayım.
Ayrılırsam, gidecek yerim de yok. Artık dayanacak gücüm de yok. Sığınma evine gitsem acaba orada zorla eşim ya da ailesiyle beni görüştürebilirler mi? Ayrıca polise gitsem ve şikayetçi olmasam yine de beni sığınma evine yerleştirirler mi?

Yazının Devamını Oku

“Askıda tablet” projesi

Ankara Next Level Alışveriş Merkezi olarak “Askıda tablet” kampanyası başlattık. Bu projeyle Ankara’da eğitim gören ihtiyaç sahibi çocuklara ulaşacağız ve onlara tablet dağıtarak eğitimden geri kalmamalarına yardımcı olacağız.

Feyza Hanım bizim için desteğiniz çok değerli, bunun için size ulaşıyoruz. Proje, ne kadar çok kişiye ulaşırsa o kadar çok çocuğumuza fayda sağlayabiliriz.
Pandemi süreci ile birlikte yardımlaşma, dayanışma gibi kavramlar daha da önem kazandı.
Bu dönemde atılacak küçücük bir adım, yapılacak küçük bir atılım bile fayda üreten çok büyük bir toplumsal harekete de dönüşebilir...
Ankara’nın sosyal konulara da duyarlı alışveriş merkezlerinden Next Level Alışveriş Merkezi örnek olacak bir projeye imza atıyor.
AVM, Covid-19 süreciyle sekteye uğrayan eğitime katkı sağlamak, ihtiyaç sahibi çocukların eğitime erişimine yardımcı olmak için “Askıda Tablet” projesini hayata geçirmiş.
“Bir bilgisayar ile eğitime sen de bir öğrenci kazandır” sloganı ile yola çıkan AVM yönetimi 10 tablet bilgisayar bağışı ile başlattığı projeye AVM’de yer alan mağazalar, ziyaretçiler, kentin önemli sivil toplum kuruluşları, iş insanları dernekleri ve destek olmak isteyen vatandaşların katılımı da bekleniyor.
İhtiyaç sahibi çocukların eğitime erişimine yardımcı olmak için geçen ay başlayan bu kampanyanın yıl sonuna dek bağış sayısının artırılması ve yılbaşı itibarıyla da çocuklara ulaştırılması hedefleniyor.

Yazının Devamını Oku

Aileme ihanet ettim

Ailemin istemediği kişiyle imam nikahı kıyıp gizlice evlilik hayatı yaşamaya başladım. Ama şu an çok mutsuzum. Kendimi kullanılmış hissediyorum.

Rerhaba Güzin Abla, ben 23 yaşında, 7 aydır görev yapan bir hemşireyim. Sevgilim de 21 yaşında, otobüslerde muavinlik yapıyor.

5 yıldır birlikteyiz. Bu zamana kadar hep kavga ederek, ayrılıp barışarak geldik ama her seferinde birbirimizden kopamayıp barıştık. Evlenmek istiyoruz fakat benim ailem karşı.

Memur kızlarını bir muavine layık görmüyorlar.

Bundan yaklaşık 3 yıl önce sevgilim bana cinsel yönden bazı problemleri olduğunu, benimle birlikte bunları aşmak istediğini söyledi.

Çok tartıştık, kavga ettik.

Bana çok baskı yaptı.

Sonunda ailemden habersiz kendi aramızda imam nikahı kıydık.

Şu an gizli saklı bir evlilik hayatı yaşıyoruz. Ben atanmadan önce 3-4 ayda bir zar zor yan yana gelirdik.

Yazının Devamını Oku

Ailem fazlalıkmışım gibi davranıyor

Kardeşim de annem de hep ben fazlalıkmışım gibi davranıyor. Oysa üzülmesinler diye kanser olduğumu bile onlara söylemedim...

30 yaşında bir genç kadınım... Çok zor bir çocukluk ve gençlik dönemi geçirdim.
Ailemin maddi durumu nedeniyle belli bir süre hem okudum hem çalıştım ama asla gocunmadım.
Bir kız kardeşim var, üniversiteyi yeni bitirdi. 4 kişilik çekirdek aileyiz.
Ailemin maddi manevi her anlamda her şeyine ben koşturdum, koşturmaya da devam ediyorum ve asla “Niye hep ben?” demedim.
Bir süre kanser tedavisi gördüm bu durumu bile ailemden, sırf üzülmesinler diye yalan söyleyerek sakladım.
İyileştiğim an her şeyi anlattım. Ama buna rağmen pes etmedim... Hepimiz insanız evin içinde illaki tartışmalar olur, bazen benim de sinirlerim gerilmiş olsa da hep alttan alan taraf ben oldum. Özür diledim çünkü aile olmak bunu gerektirir. Fakat ne yaparsam yapayım annemin sürekli laf sokmalarına, iğnelemelerine maruz kalan tek benim...
Aslında o kadar enerjik güler yüzlü pozitif biriyim ki çevremi asla kırmamaya özen gösteren hassas bir insanım...

Yazının Devamını Oku

Doktoruma âşık oldum

Burun ameliyatımı yapacak doktoruma âşık oldum. 1 yıl sonra çalıştığı hastaneden ayrılacağını öğrendim. Bu yüzden ona duygularımı açmalı mıyım?

16 yaşındayım ve doktoruma âşık oldum. O da en fazla 30 yaşındadır. Doktora burnumdan ameliyat olmak için gittim. Tam her şey halloldu derken, bir nedenden dolayı ameliyatın ertelenmesi söz konusu oldu.
Sürekli ertelemek zorunda kalınca da sinirimden ameliyat olmak istemediğimi söyledim. Ama ben aslında ameliyat olamayacağımdan dolayı değil, onu bir daha göremeyeceğim için korkuyorum.
Doktorun hastaneden 1 sene sonra ayrılacağını öğrendim. Ama o ayrılmadan önce onu çok sevdiğimi söylemek istiyorum. Bunu nasıl, nerede söyleyeceğimi bilmiyorum.
Onunla WhatsApp’tan da konuştum. Doktorlara soru sorulan bir adres vardı, oradan soruları cevaplıyordu. “Ameliyat olmak istemiyorum” deyince cevap vermedi.
Biraz ters davrandım çünkü ameliyatımı sürekli erteleyince, sinirlenmiştim.Ama ameliyattan vazgeçtiğimi söyleyince o da bozuldu...
Sonra özür diledim ama yine cevap vermedi.
Sevgili Güzin Abla, benim bu sorunuma bir çare bulun. Çünkü ne yapacağımı bilmiyorum.

Yazının Devamını Oku

Eski hatalarımı yüzüme vuruyorlar

Ailem en ufak tatsızlıkta eski hatalarımı yüzüme vuruyor. Bu durumla nasıl başa çıkacağımı bilemiyorum...

Merhaba, yorumlarınızı okudum ve tüm yaklaşımlarınızı, içtenlikle söylüyorum, mantık çerçevesinde buldum. Bir psikolog danışman gibi adeta. O sebeple ben de bir sorunumu sizinle paylaşmak istedim.
Konuya gelecek olursak; şahsen benim değil de bir yakınım veya sıradan bir insanın başına gelmiş olsa söylenilecek söz belli aslında ama terzi kendi söküğünü dikemiyor maalesef.
Zamanında bana göre hiçbir sakıncası olmayan ama ailemin yanlış bulduğu birkaç davranış sergiledim. Ama her fırsatta da “El âlem ne der” uyarısıyla kendimi karşı karşıya buldum. Hayatımı kimsenin düşüncelerine göre yönlendirmeyi düşünmediğim için de ailemle bu konuda sürekli gelgitler yaşadım.
Fakat artık öyle bir noktaya geldi ki en ufak bir tatsızlıkta, onlara göre yanlış olan bu durum yüzüme vurulmaya başladı. Her ne kadar niyetimi ifade etmeye çalışsam da anlayanım olmadı. Ben de haliyle usanmaya başladım artık.
Herhangi bir konuda münakaşaya girdiğimizde hiç alakasız yerden konunun yine o mevzuya dönmesi ve eminim ki bundan sonrasında da dönecek olduğunu bilmek beni bıkkınlığa sürükledi.
Bu durumla nasıl başa çıkacağımı inanın bilmiyorum. Ama ne susmak yaradı işe ne de karşıma alıp konuşmak. Sizden yardım istiyorum.
◊ Rumuz: Yardım

YANIT

Yazının Devamını Oku

Kız kardeşim evliliğimi mahvetti

Kız kardeşimi üniversiteyi okuması için yanıma aldım. Meğer eşime âşıkmış... Eşim ve kız kardeşim beni sırtımdan vurdu. Şimdi ne yapmalıyım?

Merhaba Güzin Abla, keşke karşımda olsan da içimde birikenleri anlatsam. Abla, benim yüzüm hiç gülmedi.
16 yıllık evli bir kadınım. Baba evinde hep şiddet gördüm.
Bir gün karşıma biri çıktı “Tamam, kurtulacağım bu hayattan” dedim. Çok iyi biriydi... Tanıştıktan bir süre sonra evlendik.
Aslında çok iyi giden bir evliliğimiz vardı. Ta ki canımdan bir parça, kız kardeşim, hayatımı mahvedinceye kadar...
Kız kardeşimi yanıma aldım. Uzun bir süre bizimle kaldı. Onu üniversite okuması için yanıma çağırmıştım.
Aklımın ucuna bile gelmezdi ama eşime âşık olmuş... Onlar beni sırtımdan vurdu. Öğrendiğimde deliye döndüm.
Çocuklarım var, ne yapabilirim? Çocuklarım çok düşkün babalarına, kalbimde çok büyük yararlar açıldı. Ben tam da mutluluğu yakaladım sanmışken. Eşime hep “Sen benim sırtımda bir dağdın” dedim. Ama maalesef hepsi yalanmış...

Yazının Devamını Oku

Kıskançlık yakınmaları \ Telefonlarındaki şifreler şüphelerimi artırıyor

Kocam beni defalarca aldattı. Şimdi de telefonuna şifre koymuş. Ben istesem de şifreyi kaldırmıyor. Artan şüphelerim içimi kemiriyor.

Merhaba Güzin Abla, 31 yaşındayım, 13 yıllık evliyim. Eşimle aramızda 7 yaş var. Eşim beni evliliğimiz süresince hep aldattı.
Onu çok kez yakaladım.
Zaman zaman inkar, zaman zaman ise kabul etti. Her defasında affettim.
Şu an 4 kızım var. Onların hatrına dayanmaya çalışıyorum. Ama geçenlerde yine yakaladım.
Telefonlarına şifreler koydu. Şu an ne kadar ısrar etsem de kaldırmıyor şifreleri.
Ben şifreli telefon gördükçe daha çok şüpheleniyorum.
Bana da çocuklara da soğuk davranıyor. Her hatasını gördüğümde “boşanalım” diyorum, onu da kabul etmiyor.

Yazının Devamını Oku

Aşka küsmüşken işyerindeki evli bir kadına kapıldım

Yüreğimi yeni ilişkilere kapatmıştım. Ama yeni başladığım işte tanıştığım evli kadına âşık oldum.

Merhaba Güzin Abla, size bir şey danışmak istiyorum, bana bir yol gösterir misiniz... İlgimi çeken bir kadın var ama evli.
Aslında ben kadınlara ve aşka, sevgiye küsmüş bir erkeğim. Yüreğimi yeni ilişkilere kapatmıştım.
Ama yeni bir işe girdim ve bu kadın benimle ilgilenmeye başladı.
Benden hoşlandığını hissediyordum. Kendime hep şöyle dedim: “Dur, kendine gel. Karşındaki evli bir kadın. O istese de sen kendini koru, frenle.”
Ancak günler, aylar geçtikçe duygularım tutkuya, sevgiye, aşka dönüşmeye başladı.
Bu arada hem kendisinden hem de arkadaş çevresinden onun kocasını sevmediğini ve evliliğinin aslında bir çıkar ve menfaat evliliği olduğunu öğrendim.
Zamanla beni sevdiğine, bana değer verdiğine de şahit oldum.

Yazının Devamını Oku

Sevgilim yalan mı söylüyor?

Sevgilim, ilişkimizin başında küçük yaşta tecavüze uğradığını anlattı. Ancak bir süre sonra bana doğru söylemediği fikrine kapıldım.

2 buçuk yıllık bir ilişki içindeyim. Kız arkadaşım 19, ben 24 yaşındayım. Ve rutin güzel bir ilişkimiz var.
O beni çok seviyor, bunu yaptığı her hareketiyle gösteriyor ve tabii ben de onu seviyorum.
Ancak şöyle bir durum var...
ilişkinin ilk zamanlarında, bana 7 yaşındayken tecavüze uğradığını söyledi ve tam anlamıyla gözlerim doldu.
Ben de daha önce hiçbir kızla yakınlaşma yaşamadığım için ona nasıl yaklaşacağımı, ne diyeceğimi bilemedim.
Bir saat sonra mesaj atarak, bunun önemli olmadığını çünkü elinde olmayan bir şey yaşadığını ve bunun ilişkimize zarar vermeyeceğini dile getirdim.
Sonrasında ilişkimiz devam etti. 4’üncü ayımızda ise birliktelik yaşadık.

Yazının Devamını Oku

20 yıldır aynı sorunu yaşıyoruz

Eşimle 20 yıldır evliyiz ve hâlâ ilk günkü sorunu yaşıyoruz. Eşim, ilişki sırasında bana karşı isteksiz ve soğuk...

Evlendiğimizden bugüne kadar yaklaşık 20 yıldır eşim hep bana karşı soğuk.
Sadece birkaç defa beraber olduk. Çünkü o hep hareketsiz ve isteksiz.
Kendisi birlikteliği hiç arzu etmiyor ve “Bir an önce bitsin” diyor.
Önceleri ona sarılıp uyumamı isterdi.
Şimdi onu da istemiyor, “Rahat bırak” diyor. Hatta benimle aynı anda yatağa girmemek için geç yatıp sabah geç kalkıyor.
Ben ne yapayım?
Kadınlar hep böyle isteksiz midir ilişkilerde? Bu normal midir abla?

Yazının Devamını Oku

Bekir Coşkun anısına

Yakın dostumuz Bekir Coşkun’un annemi kaybettikten sonra kaleme aldığı yazıyı sizinle onun anısına paylaşmak istedim.



Bekir Coşkun annemin yakın dostuydu. O gerçek anlamda bir insan, iyi bir gazeteci, inanılmaz bir hayvan dostu, tabii doğal olarak insan dostuydu... Kadınlara özel bir yer vardı yüreğinde, onlarla ilgili unutulmaz yazılar yazardı, haklarını korumak, onlara destek olmak için...
Tıpkı yaşamı boyunca hayvanlar için çırpındığı gibi...
Bu konuda zaman zaman yazışırdık, benim hayvanlarla ilgili bir yazım için övgüler dile getirirdi, beni teşvik ederdi. Ne çok mutlu ederdi beni...
Ama benim için en önemlisi elbette annemin ölümünün ardından kaleme aldığı yazıydı...
Benim için çok değerli, kadınlar için de çok anlamlı bu yazıyı, yıllar sonra hem annem Güzin Sayar’ı hem de Bekir Coşkun’u anmak adına, sizlerle yeniden paylaşmak istedim.

Yazının Devamını Oku