GeriGüzin Abla Evlensek her şey düzelir mi?
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Evlensek her şey düzelir mi?

Yurtdışında yaşıyorum. 1.5 yıl önce İstanbul’da yaşayan bir erkekle internet üzerinden tanıştım. Ama beni hep aldattı. “Acaba evlensek her şey düzelir mi?” diye düşünüyorum.

Merhaba Güzin Abla, ben 35 yaşında boşanmış, 1 çocuk sahibi, üniversite mezunu ve yurtdışında yaşayan bir kadınım.

1.5 yıl önce internet üzerinden İstanbul’da yaşayan bir erkekle tanıştım. Kendisi 38 yaşında ve lise mezunu. Tanıştığımız günden beri beni hep aldattı. Ayrıca internet üzerinden kadınlara cinsel içerikli mesajlar yazdı.

Onu defalarca affettim fakat yine yaptı. Sonra onu bıraktım. Ayrıldıktan sonra da “Sen kilo almışsın, bana yaramazsın” dedi.

Hastalandığımdan dolayı yemesem de kilo alıyordum.

Onun yüzünden özgüvenimi kaybettim. 1 hafta kadar konuşmadık ama onu çok sevdiğim için tekrar affettim.

Pişman olduğunu söyledi, ağladı, sarıldı, orada ilk kez beni sevdiğini düşündüm.

Şimdi ise yine bana soğuk davranmaya başladı. Bazen küfredip beni üzüyor. Sorduğumda da “Seni çok seviyorum, âşığım” diye cevap veriyor. Ama beni sevdiğini göremiyorum.

Benden birkaç kere büyük miktarda para aldı. Onu hediyelere boğdum fakat onun bana aldığı hediyeler sayılı... “Bana neden bir şey almıyorsun?” diye sorduğumda ise “Sen hediye için mi benimle berabersin” cevabını veriyor.

Her gün dışarıdan yemek yiyor, asgari ücretle çalışıyor. Bazen düşünüyorum acaba menfaat için mi evlenmek istiyor? Çünkü sevgisinden emin değilim.

Bazen “Vücudun niye böyle?” diyor. Hayalindeki kadının ben olmadığımı biliyorum. Seven insan kalbimi sever, vücudumu değil. Ailem ve arkadaşlarım bu ilişkiyi istemiyor, “Evlendikten sonra da seni aldatır” diyorlar. Belki evlenirsek her şey düzelir diye düşünüyorum. Âşık olduğum için gözlerim, gerçekleri görmüyor sanki...

Rumuz: Menfaat mı, sevgi mi?

YANIT

Bütün bu uzun yazında tek bir gerçek var, sevgili kızım, “Âşık olduğum için gözlerim gerçekleri görmüyor sanki” diyorsun. Sankisi fazla... Senin gözlerini bir perde bürümüş, gerçekleri görmüyorsun.
Paran, mesleğin var, üniversite mezunu kültürlü ve kaliteli bir yaşamı olan bir kadınsın.
Bu seni beğenmediğini her fırsatta belli eden, seni sürekli kusur bulan, sana hakaretler yağdıran, seni her fırsatta aldatan, ağlatan, değer vermeyen bu adamı hâlâ sevdiğini söyleyebiliyorsun.
Kızım sen büyülendin mi, senin gözünü açmak için ne yapmak gerekiyor...
Sen de demiyor musun “Bazen düşünüyorum, acaba menfaat için mi evlenmek istiyor benimle?”
Demek ki arada bir de olsa, aydınlanıyorsun, zihnin berraklaşıyor, gerçekleri görebiliyorsun.
Kızım, menfaat dışında ne olabilir? Hâlâ nasıl, “Evlenirsek, her şey düzelir” diye düşünebiliyorsun.
Bu adam senin elindeki avcundaki her şeyi alır, seni süründürür.
Döver, yaralar bile.
Allah aşkına bu adamın nesini seviyorsun, bir bilebilsem...
Kızım sana tüm gerçekleri ve düşüncelerimi açık açık anlattım.
Eğer bana biraz güveniyorsan, benim tecrübelerime inanıyorsan, bu adama dön sırtını, bir daha adını bile anma.
Yok eğer yapamıyorsan, başına gelecekleri de kabul et, bana da bir daha yazma...

 

X

Evli olduğu halde bebeğinin benden olduğunu söylüyor

Evli bir kadınla beraber oldum. Fakat bir süre sonra vicdan azabı çekip bu ilişkiyi bitirdim. Hâlâ evli olmasına rağmen “Hamileyim, çocuk senden” diyor.

Ben bekar bir erkeğim. Bir süre önce evli bir kadın kanıma girdi. Beraber olduk. Ama ben onu bıraktım ve beraber olmak istemedim.
O defalarca üstüme üstüme geldi. Bin bir türlü numarayla beni zorladı ve yeniden benimle oldu.
Bana “Bende spiral var” dedi.
Sonundaysa ben ondan kesinlikle vazgeçtim...
Onu her yerden engelledim ve Allah’ıma tövbe ettim.
Ama o peşimi bırakmadı. Şimdi de gelmiş bana, “Hamileyim, çocuk senden” diyor. Ama nasıl kesin bilebilir? Sonuçta kocasıyla da birlikte olmuştur değil mi?
Ben çok kötü oldum. Vicdanen zaten yüküm vardı. Şimdi bu da üstüne tuzu biberi oldu. Artık düşünmekten uyuyamıyorum, geceleri kalp atışım hızlanıyor ve korkulara kapılıyorum.

Yazının Devamını Oku

Sevgilime hastalığımı söylemeli miyim?

Sevdiğim adamın şeker hastası olduğum için beni istemeyeceğinden korkuyorum...

Bir süredir biriyle konuşuyorum ve o kişi, benim Tip 1 diyabet hastası olduğumu bilmiyor. Bunu ona söylemek istiyorum ama onun tepki vermesinden korkuyorum.
Bu durumu 5 yıl önce yaşamıştım. Biriyle tanışıp birkaç ay sonra hastalığımı söyleyince ayrılmak istemişti.
O kişi benim sağlıklı çocuk dünyaya getiremeyeceğimden, sağlığımın daha kötüye gitmesinden korktuğu için ayrılmıştı.
Şimdi tekrar bu durumu yaşamaktan korkuyorum. Nasıl söylemem gerekiyor ya da bu beraberliğe nasıl başlamam gerekiyor?
Hiçbir fikrim yok... Bana yardımcı olur musunuz?
Rumuz: Korkularım

YANIT

Sevgili kızım, bugün dünyada şeker hastalığı ne yazık ki, çok fazla yaygın.

Yazının Devamını Oku

Başkasıyla evlenecek ama hâlâ görüşüyoruz

Sevgilimle internet üzerinden tanıştık. Bir süre görüştükten sonra başkasıyla evleneceğini söyledi. Ama hâlâ görüşüyoruz ve ne yapacağımı bilmiyorum.

Merhaba Güzin Abla, ben henüz 16 yaşında, lise 2’nci sınıf öğrencisiyim. Bir yılı aşkın süredir bir sevgilim var. Kendisi 20 yaşında.
Yolun başından beri niyetimiz ömür boyu bir ilişki. Bunları düşünmek için küçük olduğumu düşünebilirsiniz ama ben yaşıma göre olgun biriyim.
Onunla sosyal medyada tanıştık ve sadece bir defa buluştuk. O buluşmada heyecanlı olduğum için ona soğuk davrandım, utandım biraz. Ama problem etmedi.
Onunla cinsellik konusunda da konuşmalarımız oldu.
Hatta benimle birlikte olmak istediğini söyledi ama ben istemeyince anlayış gösterdi...
Asıl probleme geliyorum. Annesi yaşlı bir kadın ve sevgilim tek başına onunla ilgilenmekte zorlanıyor. B
u yüzden de evlenmesi gerektiğini söyledi bana.

Yazının Devamını Oku

Annem, babamı kayınbabamla aldatıyor

Annem, babamı kısa bir süredir nişanlımın babasıyla aldatıyor. Bunu ortaya çıkardığımdan ne yapacağımı bilemiyorum... Annem beni hayal kırıklığına uğrattı.

Ben, 18 yaşındayım ve bir süre önce nişanlandım. Nişanlımla aramda 10 yaş var ama bugüne kadar hiçbir sorunumuz olmadı.
Ta ki annemle kayınbabamın birlikte olduğunu öğreninceye kadar.
Yaklaşık 5-6 ay önce annemle kayınbabamın birbirlerine karşı çok sıcak davrandıklarını hissettim.
Nişanlandıktan sonra kayınbabam her gün bize gelmeye başladı. Birbirlerine olan bakışları, konuşmaları olsun hep imalıydı.
Ben de normal olarak şüphelendim ve telefonuma konuşma kaydedici indirdim. Ben, kayınbabamı arayıp konuştuktan sonra zaten annem kendiliğinden “Ver ben de konuşayım” diyordu ve ben de odadan çıkıyordum.
Kaydedici sayesinde konuşmaları dinleyebiliyordum. Günlerce bu böyle sürdü ve bütün konuşmaları dinledim. Gerçekten çok büyük hayal kırıklığına uğradım. Kendimi sanki çok büyük ihanete uğramış gibi kötü hissettim.
Tesadüfen konuşmalara rastlamış gibi davranıp “Anne bunlar da ne?” diye ona sordum. Önce “Bu ses kayıtları bana ait değil” dedi, sonra da “Senin düşündüğün gibi değil, sil o ses kayıtlarını” dedi. Ben de ona, içimden gelmese de inanmış gibi göründüm, konuyu kapattık.

Yazının Devamını Oku

Evlendiğime çok pişmanım

Eşimle evlendikten bir süre sonra “ben ne yaptım” sendromu yaşamaya başladım. O güzelim hayatı gencecik yaşta bırakıp neden bu sorumluluğu seçtim! Ben artık bu evlilikte yapamıyorum.

22 yaşındayım ve bir oğlum var, 2 yıllık evliyim. Eşimle çok kısa sürede tanışıp evlendim.
Sadece 4 aya yakın birbirimizi tanıdık ve sonrası hep evlilik, düğün telaşıydı. Kısacası senemiz dolmadan evlendik. Eşimle geçirdiğim 4 ay, bir ömre bedeldi.
Sonrasında evlilik denilen olay tam oturunca aptala döndüm. Ve “ben ne yaptım” sendromu başladı.
Çünkü benim çok güzel bir üniversite hayatım, arkadaş çevrem ve ailem vardı.
Maddi manevi her şey elimin altındaydı. Ve önceden neşe dolu bir kızdım.
Herkes enerjimi neye borçlu olduğumu sorardı, şimdi ise gözyaşlarımın nedenini soruyor. 2 yıl oluyor ve karşımda kabullenemediğim bir hayat, bir evlilik, bir ev, bir sorumluluk var. Bu yolun geri dönüşü olmadığını, bu hayata adapte olmam gerektiğini kabullenemiyorum.
Sürekli “ben ne yaptım, nasıl böyle bir yola girdim, evlilik için çok erkendi” diyorum kendime. O güzelim hayatı gencecik yaşta bırakıp neden bu hayatı, bu sorumluluğu seçtim!

Yazının Devamını Oku

HAÇİKO’nun örnek projesi

HAÇİKO Derneği sayesinde 15’inci Füze Üs Komutanlığı’ndaki artan yemekler bundan sonra çöp yerine hayvanlara gidecek...

Çekmeköy’de bulunan 15’inci Füze Üs Komutanlığı çok anlamlı bir projeye imza attı. Artan günlük yemekler derneğimize verilecek ve ormanlardaki canlarımızın beslemesi yapılacak.
Hem israf önlenmiş, hem de canlarımızın karnı doymuş olacak.
Ben HAÇİKO Derneği gönüllüsü olarak ormandaki can dostlarımıza mama ve su dağıtıp sağlık problemleriyle ilgileniyorum.
Bu bilgiyi de farkındalık oluşturmak amacıyla size yollamak istedim...
Sizin yazılarınız, köşeniz bizler için çok değerli ve önemli.
Çekmeköy’de bulunan 15’inci
Füze Üs Komutanlığı’nın bize yemek bağışı yapacağı bu önemli projeyle ilgili komutanlığın sorumlu subayları ve çevre mühendisi sözleşme imzaladı.

Yazının Devamını Oku

Ben bir mobbing kurbanıyım

Çalıştığım işyerinde gün yüzü görmedim. Bana uygulanan ‘mobbing’ler sonrasında strese dayalı iç kanama bile geçirdim...

Bir şirkette çalışıyordum, oraya uzun yıllarımı verdim. Toplantılarda hepimiz bir zincirin halkasıydık ancak toplantı bittikten sonra bütün işler benim üzerimdeydi. Adeta koşarak çalışıyor, en az üç kişinin yapması gereken işlerimi bitirmeye çabalıyordum.
Üstlerimden destek istediğimde, “Abartıyorsun, ne var bunda. Getir ben yapayım” diyor sonra ise “Sen bana nasıl iş verirsin? Ben senin amirinim” kavgasını ediyorlardı.
Kısa süre sonra strese dayalı iç kanama nedeniyle hastahaneye düştüm. Eşime ve çocuğuma bakmakla yükümlüydüm, işimden olmamalıydım. Ancak çalışma yaşamım boyunca hep aşağılandım, hor görüldüm.
Beni bezdirmek için ellerinden geleni yaptılar.
Şimdilerde bu duruma ‘mobbing’ diyorlar ya...
Beni hep suçladılar, “pis kokuyorsun”, “ne biçim giyiniyorsun” dediler.
“Bir gün ‘mobbing’siz günüm geçsin ertesi gün oruç tutacağım” diyordum. Bir kere geçti ve ben de sözümü tutup oruç tuttum.

Yazının Devamını Oku

Erkek okurlarımın sorunları

Bugün erkek okurlarımın başa çıkamadığı sorunlarına cevap aradım...

Evli bir kadına âşığım

Yaşım 32, bekarım... 41 yaşında evli bir kadınla 6 senedir ilişkim var. O çok mutsuz ve yakında boşanacak. 4 sene görüştük, sonra 2 sene ayrı kaldık. Bu arada ben yuva kurmak için başka bir kızla nişanlandım. Yapamadım, bu kızdan ayrıldım çünkü o kadını unutamadım...
2 sene ayrı kalmıştık, o 2 sene bana ıstırap oldu. Sonra dayanamayıp aradım ve barıştık.
Şimdi ben nişanlımdan ayrıldım, o da yakın zamanda boşanacak. En yakın zamanda da nasip olursa evleneceğiz.
Bu konu hakkındaki samimi düşüncelerinizi söyler misiniz?
◊ Rumuz: Unutamadım

YANIT

Bu kadın senden yaşça büyük, bilmem çocuğu var mı ama eminim eşinden boşanmayı düşünmüyordur, hatta hiçbir zaman düşünmemiştir de...

Yazının Devamını Oku

Balayından döner dönmez ilk tokadımı yedim

7 ay önce evlendim. Balayından döner dönmez ilk tokadımı yedim. Sonrasında da problemlerin ardı arkası kesilmedi. Eşimden boşanmak istiyorum.

Merhaba Güzin Abla, ben evleneli 7 ay oldu. Eşimle severek hayatlarımızı birleştirdik.
Aslında ben evlendikten sonra anladım ki benmişim tek seven.
Balayından geldiğim gün tanıştım her şeyle, döner dönmez ilk tokadımı yedim. Daha sonra eşim yanıma bile gelmedi. Bana gerekçesi de hazırdı: “Seni kadın olarak görmüyorum.”
Sonrasında bu sözü için özür diledi. Ama kırıldım bir kere, ne yaparsa yapsın.
Sebepsiz yere atılan tokat mı dersiniz, hakaret mi, aklınıza ne geliyorsa hepsini yaşamaya devam ettim. 2 defa intihara kalkıştım. Ama hep bir şekilde kendimi durdurdum.
Onu aldım karşıma, defalarca konuştum. Ama nafile, konuşmalarım sadece o güne mahsus oluyordu.
Sonra her şey devam...

Yazının Devamını Oku

Ailemle sorunlarımı anlatmayınca sevgilimin güvenini kaybettim

Merhaba Güzin Abla, sevdiğim kızın güvenini kaybettim, canım yanıyor...

Bundan 1.5 yıl önce konuşmaya başladık. Tanımaya çalışıyorduk birbirimizi ve her şey çok güzeldi.
Benim büyük ailevi sorunlarım oldu. Bir ilişkiyi taşıyacak gücüm kalmadı. Sevgilime hiçbir şey demeden onunla ve tüm arkadaşlarımla bağlantımı kestim.
Telefon numaramı değiştirdim ve bir sebep bile sunmadım. Hâlâ bu yüzden kendimden nefret ediyorum.
Kendisine en azından “Görüşmeyi kesmek zorundayım” demeliydim ama yapamadım. Çünkü ailemle ilgili konuları da anlatmak zorunda kalacaktım, bunu doğru bulmadım.
O zamanlar lise son sınıf öğrencisiydik. Okula döndüğümüzde yüz yüze geldik. Herkese sormuş başıma bir şey mi geldi diye. Merak etmiş. Unutmamış abla.
Tekrar oturup konuşmak istedim. Düzelttim aramızı ama ailevi sorunlarımı anlatamadım, utandım. Onun yerine yalan söyledim.İlişkimiz düzeldi. Sevgili olduk ve gelecek için birbirimize söz verdik.
Ama bu süre içinde hep yüreğim sancılandı. Çünkü ona yalan söylemiş olmak canımı yakıyordu.

Yazının Devamını Oku

Erkek arkadaşımın cimriliği beni rahatsız ediyor

Erkek arkadaşımın son zamanlarda parayla ilgili tutumu beni epey rahatsız etmeye başladı. İleride evlenmeyi düşünüyorduk fakat bu durum kafamı çok karıştırdı...

Erkek arkadaşım, çok cimri. Erkek arkadaşımla 1 yıldır beraberiz ama ilişkimiz ilerledikçe bu huyu çok daha fazla ortaya çıkmaya başladı. Aramızdaki konuşma sürekli para üzerine.
İkimiz de öğrenciyiz ve kısıtlı gelirimiz var. Ben hiçbir zaman hesabımı ödemesini ya da benim için parasıyla bir şey yapmasını beklemedim. Ama son zamanlardaki tutumu beni epey rahatsız etmeye başladı.
Sürekli bana, “Sen benden daha fazla para alıyorsun. O kahveye o kadar para verilir mi? Gösteriş için içiyorsun. Enayilik o parayı oraya harcaman. Kendine bunu niye aldın? Çok pahalıymış” gibi garip konuşmalar yapıyor.
Ailesiyle de tanıştım. Babası da tam böyle biri aslında. Babasının hesabından 20 lira çekse, hemen babası arıyor ve “Neden çektin parayı” diye soruyor. Ailem hiçbir zaman böyle davranmadığı için çok garipsiyorum bu konuyu.
Açıkçası son zamanlarda hem ailesinin hem de erkek arkadaşımın bu tutumu beni ondan uzaklaştırmaya başladı.
İleride evlenmeyi düşünüyorduk ama o bu kadar hesaplıyken, ailesi de böyleyken ilişkimizin sağlıklı olmayacağını düşünmeye başladım.
Ayrılmak istiyor muyum? Hayır çünkü bunun dışında güzel ve uyumlu bir çiftiz. Ama bu olaydan rahatsız olduğumu ona nasıl anlatabilirim bilmiyorum...

Yazının Devamını Oku

Pandemi ormandaki canları da vurdu hiç yiyecekleri kalmadı

Ormanların isimsiz kahramanı Barış’tan mesaj var. Barış, pandemiden dolayı ormandaki hayvanların mamalarının bitmek üzere olduğunu duyurdu. Ona yardım eli uzatmak bizim elimizde...

2013 yılından beri İstanbul’daki Kuzey Ormanları’nda, buralara atılmış, terk edilmiş köpek ve kedilerle yaşayan Barış isminde bir hayvansever var. Barış, ormanların derinliklerinde sahipsiz hayvanlar için barınaklar kuran, kulübeler yapan aktivist bir kardeşimiz.
Barış, yıllardır ormanlarda bulduğu, hasta ve sakat hayvanları tedaviye alıp iyileştirmeye çalışması ile ünlü aynı zamanda.
Yıllardan beri gerek orman içindeki barınaklarda, gerek otoyol kenarlarında 400 civarında köpek beslemekte. Ayrıca 200 civarında da kedi de onun desteğini alıyor.



Barış, bu canlarımızla birlikte yaşamakta, yıllardır onlarla yatıp onlarla kalkmakta...
Belki ülkemizde ormanlara atılmış binlerce cana fedakarca bakmaya koşan birçok gönüllü hayvansever var. Ama Barış, onlardan çok farklı. O gecesini gündüzünü, tüm yaşamını onlara adamış bir genç adam... Hasta olduklarında yanlarında, öldüklerinde yine yanlarında...

Yazının Devamını Oku

Sevgilim eski eşinden kopamıyor

Sevgilim, çocukları olduğu için hâlâ eski eşiyle görüşüyor. Fakat onunla konuştuğu her şeyi de bana anlatıyor. En son eski eşi benim için “Onunla evlenirsen çocuğunu asla sana göstermem” dedi.

4 yıllık bir ilişkim var. 4 yıl önce benimle birlikteyken boşanmak üzereydi... Ve sonunda 2 yıl önce boşanabildi. Boşanmadan önce bana imam nikâhıyla evlenme teklifi etti. Ama asla kabul etmedim.
Boşanma gerçekleştiğinde ise karşımda ağladı. Sonrasındaysa benimle görüşmek istemedi. Bana “İmam nikâhını kabul etsen bile seni istemiyorum artık” dedi.
Ben de ister istemez, onu bıraktım. Ama 1 ay geçti geçmedi araya tanıdıklarını soktu ve barışmak istedi.
Diller döktü, “Çocuğum için çok üzüldüm, bu yüzden öyle davrandım” dedi. Ben de bir şekilde ikna oldum. Yeniden başladık.
Eski eşinin bana ve arkadaşıma ulaşması bitmedi, tükenmedi, sürekli bir şeyler yaptı.
Şu anda da sevgilimi mahkemeye verdi. Karşılıklı sorunları bir türlü bitmiyor. En son çocuk için iletişime giriyorlar...
Ve o sırada eski eşi, sevgilime benim için “Onunla evlenme de kiminle evlenirsen evlen. Onunla evlenirsen çocuğunu asla göstermem sana” diyor.

Yazının Devamını Oku

Eşim yüzünden kendime güvenim kalmadı

Eşimin, sosyal medyada başka bir adamla yazışmalarını yakaladım. Bu olayın üzerinden 2 yıl geçti ama hâlâ unutamıyorum. Kendime güvenim kalmadı...

Ben, 7 yıllık evli bir erkeğim. Eşim öğretmen. 2 yıl önce Sevgililer Günü’nden hemen önce eşimin, telefonumdan ve Facebook’tan okulundan bir öğretmenle yazıştığını gördüm, haliyle yıkıldım... Olay boşanmaya kadar gitti ama 2 çocuğumuz olduğu için vazgeçtim ve sabretmeye karar verdim.
Belki çok büyütülecek bir mesele değildi çünkü sadece yazıştıklarını biliyorum. Ama ne kadar anlatırsa anlatsın kafamda bir sürü cevapsız soru var ve ikna olamıyorum.
Bu konuyu eşimle defalarca konuştuk ama nafile... “Zamanla unutulur” dedim ama neredeyse 2 yıla yaklaştı, hâlâ aklıma geliyor ve hayata küsüyorum. Her gün neredeyse eşime fark ettirmeden geceleri ağlıyorum. Kendimi çok kötü hissediyorum.
Zaman zaman intihar etmeyi düşünüyorum ama sonra vazgeçiyorum.
Artık erkekliğimden bile şüphe eder duruma geldim. Bir ara eşimle aile psikoloğuna gittim ve antidepresan kullandım.
Ama hâlâ kendime güvenim, eşime olan inancım ayaklar altında. O ise sanki hiçbir şey olmamış gibi davranıyor...
O kadar özgüvene sahip ki aklım almıyor.

Yazının Devamını Oku

Sevgilim “bekârım” dedi fakat evli çıktı

Beraber olduğum adam “bekârım” dedi. Daha sonra eşiyle sarmaş dolaş fotoğraflarını gördüğümde perişan oldum. İkimizle de ilişkisini sonlandırmıyor. Ne yapacağımı bilemiyorum...

Size yazacaklarım, 25 yaşında 2 çocukla terk edilip yıllarca işçi olarak çalışarak, yalnız başına mücadele veren bir kadının hikayesi... “Aşk nasıl bir şeymiş?” derken 8 yıl önce rüyalarımın prensi çıktı karşıma...
Aşkı, sevgiyi, tutkuyu, her duyguyu onda yaşadım. Bana, “bekârım” dedi ama ve eşiyle sarmaş dolaş fotoğraflarını gördüğümde perişan oldum, yatağa düştüm.
Yine de özlüyor görüşmek istiyordum, o da beni bırakmadı.
Her seferinde barıştık. Çok gözyaşı ve acılı 8 yıl yaşadım.
Karısı beni buldu, herkese söyledi. İlişkimizi bitirdi. Sonra aralarında sorunlar yaşadılar. Kadın, birkaç defa boşanma davası açıp daha sonra geri çekti. Defalarca adamı darp etti, karakola düşürdü. Adam dayanamayıp evi ayırdı, beni çağırdı.
“Bu sefer bitirecek. Artık benimle evlenecek” diye düşünüyordum. Çünkü “Kesin boşanacağım” diyordu. Bir de ne göreyim, tekrar barışmışlar, birbirlerinin koynuna girmişler. Pes ettim.
8 yıl boyunca onu unutmak için hayatıma birilerini sokmaya çalıştım. Ama herkeste onu gördüm...

Yazının Devamını Oku

Çocuklu bir kadının özel ilişkisi olmuyormuş

Boşanmış bir kadınım çok yeni bir gönül ilişkim var. Ama o kişi çocuğumu sevmiyor. Çocuklu bir kadının özel ilişkisi olmuyormuş, bunu çok iyi anladım.

Ben bir şirkette yöneticilik yapıyorum. İlk eşimden olan 12 yaşında bir kızım var, ben 4 yıldır bir başkasıyla evliyim.

Kızım da bizimle yaşıyor. Ama şimdiki eşimle kızım arasında ciddi sorunlar var. Eşim kızımı kaldıramıyor, ona katlanamıyor, yemesine, içmesine, gezmesine, ona alınan kişisel eşyalarına kadar her şeye karışıyor, kızıyor.

Kızım, sebze yemeklerini sevmiyor, onun için aperatif şeyler hazırlıyorum, makarna, patates kızartması gibi...

Onların bile lafını yapıyor. Kızımın rahat ve ne olursa olsun mutlu görünmesi, eşimi çok rahatsız ediyor. Bunu hiçbir şekilde aşamıyoruz...

Kızıma aldıklarım, yedirdiklerim bile problem haline gelmeye başladı.

Kızım da onun bu sevgisizliğinin farkında ve bu yüzden nefret ediyor eşimden. Bir yandan da onu hiç umursamıyor. Kendi odasına kapanıyor.

Ne yapacağımı bilemiyorum... Önerilerinize ihtiyacım var. Aslında boşanmayı düşünüyorum.

Ama çözülebilir bir durum var ise en azından sizden aldığım yardımla belki farklı bir adım atabilirim...

Yazının Devamını Oku

Görücü usulü evlilik yapmalı mıyım

Ailem avukat, yakışıklı ve kibar bir gençle beni görücü usulü evlendirmek istiyor. Aşka önem veren biri olarak bu evliliği yapmalı mıyım?

Ben, aşka önem veren biriyim. 22 yaşındayım ve bir defa sevgilim oldu. Bundan 4 yıl önce yani 18 yaşımdaydım. Önce tanıyıp âşık oldum sonra birliktelik yaşadım. Hatta uzun süre peşimden koştu.
En sonunda sevdim ve artık tam bir aşk yaşıyordum. Bana şiirler bestelerdi. Sürekli ilgilenirdi. Ama birlikteliğimin ne yazık ki sonu, beni aldatmasıyla bitti. Benim de aşka olan inancım bitti.
Ailem de bu durumu biliyor. Şimdi bana görücü usulü bir genç buldular.
Avukat, 24 yaşında, yakışıklı, boylu poslu ve muhafazakar biri.
Yani her kızın aradığı ne varsa onda var. Ben de beğendim. Daha âşık değilim ama konuşuyoruz.
Benim sorunum şu:
Hem onun hem de benim ailem henüz tanışalı 2 hafta olmasına rağmen nişan, düğün muhabbetleri yapmaları. Kendimi baskı altında hissediyorum.

Yazının Devamını Oku

Duygulandıran hikaye

Birkaç ay önce bir okurunuz size “Ölmüş ev” diye bir yazı göndermişti. Yazıyı okuyunca çok duygulanmış ve hatta ağlamıştım. Sizden ricam eğer mümkünse o yazıyı tekrar yayınlar mısınız? Eğer yayınlarsanız ben de kızım Didem Gürkan Güneş’e armağan etmek isterim. Sevgi ve sağlıkla kalın. (Zöhre Varol)

ÖLMÜŞ EV

3 adet ölmüş ev gördüm. Bu sebeple evimdeki lüzumsuz her şeyi vaktiyle dağıtmanın yoluna bakıyorum. Sizin için değerli olan şeylerin başkaları için son derece değersiz olabileceğini bu sayede öğrendim. Vaktiyle dağıtın yoksa geride bıraktıklarınıza çok yük oluyorlar.
Siz hiç ölmüş bir evde kaldınız mı?
Tabaklarının dolaplarında öldüğü, en güzel fincanlarının, gümüş tepsilerinin, kristal bardaklarının raflarında can verdiği bir evde?
Bir ev, içinde yaşayan öldüğü anda ölmez, evin ölümü daha uzun sürer, onun ölümü illa ki daha yavaş ve daha acılıdır.
Açılmaya başlanan çekmeceler ve içindekiler ölür önce...
Gümüş çatal bıçak takımları ve kutu kutu dantel sehpa örtüleri, rahibe işi masa örtüleri ölür. Hiç kullanılmamış olsa bile o çekmecelerde o kutularda yaşayan örtüler, evin sahibi öldükten sonraki “göz atılmalar” sırasında, büyük bir acıyla ölürler... Çekmecesiyle birlikte ölürler; çekmecenin ferforje kulbu, topuzlu anahtarı, üzerindeki camlı büfesi, bir, iki “bakılmadan sonra” ölür...

Yazının Devamını Oku

Kız arkadaşım evlenme teklifi edecekken ayrıldı

Ailemin sorunlarıyla ilgilenmekten kız arkadaşıma yeterince vakit ayıramadım. Tam ona evlenme teklif edeceğim zaman benden ayrıldı. Ama ben onu hâlâ çok seviyorum...

Uzun bir süreden sonra gerçekten birini sevdim.10 aylık bir ilişkimiz oldu. Onunlayken çok mutluydum.
Kız arkadaşımla çok uyumlu olduğumuzu düşünüyordum ve çok seviyordum. Son zamanlarda ailemin sorunlarıyla ilgilenirken ona fazla zaman ayıramadım, farkındaydım.
İstediği sıklıkta buluşamıyorduk, onu her gün arayamıyordum...
Ona ayrıntı vermemiştim ama beni anladığını düşünüyordum ki bir gün moralinin bozuk olduğunu hissettim. “Neyin var” diye sordum, “Bir şeyim yok” dedi. Fakat akşam mesajlaşırken, “Senin bana davrandığın gibi davranıyorum” dedi ve sonrasında benden ayrılmak istediğini söyledi.
Oysa benden ayrılmasaydı 15 gün sonra yani 14 Şubat’ta bundan sonraki ömrünü benimle geçirmesini isteyecektim.
Mesajında “Kararlıyım” dedi ve bitirdi. Ben yine de ikinci bir şans istedim. En azından son defa yüz yüze konuşmak istedim ama o reddetti.
Üstelik beni, ona ulaşabileceğim her kanaldan engelledi. Bütün bunlar gerçekleşeli tam 2 ay olacak.

Yazının Devamını Oku

Benden yaşça büyük sevgilimden ayrıldım

Benden yaşça büyük ve evlenip boşanmış biriyle sevgiliydim. Birbirimizi çok sevmiştik. Ama ayrıldık. Kendimi boşlukta hissediyorum.

22 yaşında hem üniversite okuyan hem de çalışan bir öğrenciyim. Hayatım zorluklarla geçti. Kendimi hep güçlü görürdüm ama anladım ki güçlü olmak diye bir şey yokmuş. Sadece bazı şeylere sabretmekmiş bu güçlü olmanın anlamı.
27 yaşında evlenmiş, boşanmış bir sevgilim oldu. 3 gün önce ilişkiyi bitirdik çünkü son zamanlarda ufak şeylerden kavga ve tartışmalar yaşamaya başladık.
Daha önce de denedik ayrılmayı ama bir şekilde barıştık.
Aynı yerde farklı saatlerde çalışıyoruz. Kendisi benim gibi aile baskısına çok maruz kalan, onlardan kaçmak için genç yaşta berbat bir evliliğe razı olan ve her şeye rağmen kendisini kurtarmış bir insan.
Hâlâ da aile baskısı, geçim sıkıntısı gibi sorunlarla uğraşıyor.
Biz bu ilişkide birbirimizin eksik yönleri tamamlıyorduk.
Hiç kimseyi birbirimizi sevdiğimiz kadar sevmedik. Her şeyin fazlası zarardır, bizi bitiren de bu muydu bilmiyorum...

Yazının Devamını Oku