Haftanın vizyonu | Perde: Aman tadımız kaçmasın!

Özkan Çelik’in senaryosunu aynı zamanda filmin başrolünü de oynayan Cem Zeynel Kılıç’la yazdığı bu tek mekân filmi Adana Altın Koza Film Festivali’nde En İyi Senaryo, En İyi Kadın Oyuncu (Tülin Özen), En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Duygu Karaca) ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Bedir Bedir) ödüllerini kazanarak dikkat çekmişti.

Sinemamız uzun yıllardır odağını hep taşraya ve burada yaşayan karakterlerin hikâyelerine çevirirken Perde şehre dönüyor ve sıkça “beyaz yakalı” olarak tanımlanan eğitimli, iyi mevkide, modern bir grubun yüzlerine geçirdikleri maskeleri bir bir düşürüyor…

İş yerinde büyük bir terfi alan Samet bunu kutlamak için davet ettikleri üç çok yakın arkadaşı ve onların eşleriyle akşam yemeği yiyeceği evine varmak üzeredir. Belli ki kendi de gayet iyi bir mevkide bulunan eşi evde misafirler için yemek hazırlarken Samet de apartman bahçesindeki kedilere mama vermek ister.

Samet’in sonradan düzenli olarak yaptığını anlayacağımız bu düşünceli davranışı ise büyük bir yanlış anlaşılmaya ve sonrasında da bir çözülmeye yol açacaktır.

Bahçede kedilerin peşinde koşarken zemin kat komşularının açık kalan perdesi o gece yaşanan her şeye damga vurur… Samet komşusu olan bu kadını istemese de soyunurken görür. Neyse ki karanlık yardımıyla oradan hemen kaçar ve kim olduğu anlaşılmaz.

Bunu eve girince eşine ve sonra da onlara eşlik eden arkadaşlarına anlatmak yerine saklamayı seçen Samet dürüst davranmamasının sonuçlarıyla karşılaşınca ortaya kara mizahla örülü birçok yüzleşme çıkacaktır.

Orta üst sınıf diyebileceğimiz bu 6 kişilik arkadaş grubu gergin bir yemek yerler. Samet zaten suçluluk duygusuyla doludur. Ancak anlarız ki bu topluluktaki herkesin zaten sırları vardır ve herkes olduğundan farklı görünür ve davranır.

Gecenin ilerleyen bölümünde bu çıplak görülme olayı bütün apartmanı ayağa kaldıracak; suç sonunda alt sınıftan olan apartman görevlisine kalacaktır.

Samet ve eşi Zeynep durumu yatıştırmaya uğraşır, Zeynep sınıfını, “konumu” iyi bilen üsttenci tavrıyla apartman görevlisini ve eşini bu çıkmazdan kurtarmaya çalışır. Ama iyilik yaparken bile aslında gerçekten iyi olmadığının sadece biz farkına varırız seyirciler olarak.

Samet ve Zeynep’in arkadaşları ve eşleri de aslında sahte ilişkiler içindedir. Kimi eşini aldatır, kimi maddi çıkarları için arkadaşlıklarını satar.

Herkesin perdeleri vardır ve bu perdeler kapalıyken içeride ne olduğunu bilemeyiz. Ama perde aralandıkça ortaya modern bireyin açmazları, bireyselleştikçe kaybettiği insani yönleri, yalanları ve riyakârlıkları çıkar.

Bu da hem bir masa etrafında izlediğimiz yakın dostların hem de Samet’le Zeynep çiftinin arasını giderek açar. Bir yandan da ortamdaki gerilim giderek artar, çatışmalar kavgalara dönüşür.

Modern, şehirli, iyi gelirli sınıfların iki yüzlülüğünü ortaya koyan Perde tek mekânda geçmesine rağmen hem mizah hem de gerilim dozunu dengeli tutmayı başaran, sinemamızda örneklerine nadir rastladığımız bir yapım.

Filmin ödüllü senaryosu da bunu sağlayan en büyük etmen. Bu formüle başrol oyuncularının izleyici filmin içinde tutmayı başaran performansları da eklenince ortaya sıkılmadan izlenen, yer yer eğlenceli, yer yer de dramatik bir film çıkmış.

Perdenin en büyük avantajlarından biri kompaktlığı. Tek plan olduğu için boğucu hale gelebilecek filmi süresini 84 dakikada tutarak bundan kolayca kaçabiliyor.

Yer yer teatral hale gelen, kimi diyalogları da inandırıcılıktan kayan Perde tüm kusurlarına rağmen izleyicisini sıkmadan derdini anlatabilen bir film. Bu dertlerin müsebbibi gerçekte kimdir, içinden nasıl çıkılır sorusunu cevapsız bırakıp topu seyirciye atsa da…