Fransa ve İngiltere neden Türk askeri istiyor?

Fransa ve İngiltere’nin öncülüğünü yaptığı Gönüllüler Koalisyonu hem masada hem sahada Avrupa’nın sesini duyurmak için çalışıyor.

Malumunuz, Trump’a kalsa Zelenski’yi bile araya sokmadan Putin’le Ukrayna meselesini çözecek.

Fakat eski kıtanın iki gücü, Almanya ile birlikte “Rusya en çok bizim için tehdit. Ukrayna’nın silahlarını biz alıyoruz. Biz olmadan barış olmaz” diyor.

Gönüllüler Koalisyonu’nun son toplantısında Ukrayna için kurulacak uluslararası güvenlik gücüne Türkiye’nin de katılması gündeme geldi.

Fransa Cumhurbaşkanı Macron, RTL Radyo’ya yaptığı açıklamada “Barış imzalandıktan sonra eğitim ve güvenlik operasyonları yapmak üzere Fransız, İngiliz ve Türk askerleri orada bulunacak” dedi. Ancak güvenlik gücünün “asla savaşın ön cephesinde yer almayacağını” vurguladı.

Benzer bir açıklama da İngiltere Başbakanı Starmer’dan geldi. “Ukrayna’nın kendini savunabilmesi için gelecekteki gücünü inşa etmek üzere planlama ve finansmanı hazırlamamız gerekiyor. Eğittiğimiz çokuluslu güç bunun hayati bir parçası olacak” dedi.

Masadaki plana göre uluslararası güvenlik gücünün Odesa ve Kiev gibi çatışma dahilinde olmayan bölgelerde hava ve deniz güvenliğinin garanti altına alınması için çalışacak.

Güvenlik gücü aynı zamanda Ukrayna ordusunun eğitiminde de rol alacak. Macron, 20’ye yakın ülkenin güvenlik gücünde yer almak istediğini iddia etti.

Fransa ve İngiltere kendi askerlerinin yanı sıra Türk askerinin de barış gücüne liderlik etmesini istiyor.

Aslında bu, politik açıdan şaşırtıcı olmayan bir durum. Türkiye çatışmanın başlangıcından bu yana hem Ukrayna hem Rusya ile diyaloğunu koruyabildi.

Tahıl koridoru anlaşması ve esir takasları Türkiye’nin arabuluculuğunda gerçekleştirildi.

Mevcut konjonktürde ABD’nin aksine ne Fransa’nın ne İngiltere’nin Rusya ile diyaloğu var.

Yani uluslararası bir barış gücünün sadece bu iki ülke askeri tarafından kurulması pek mümkün görünmüyor.

Ayrıca Rusya’nın, NATO çerçevesinde bir güvenlik gücünü de asla kabul etmeyeceği biliniyor.

Bu yüzden İngiltere ve Fransa için en gerçekçi senaryo, çerçevesi BM tarafından çizilecek bir barış gücünde Rusya ile de diplomatik ilişkilerini koparmamış bir ülke askerinin de garantör olarak yer alması.

Tabii bir de Türk ordusunun Afganistan’dan Kosova’ya kadar uluslararası alandaki tecrübesine değinmek gerek. Bu da Fransa ve İngiltere’nin işini kolaylaştıracak bir unsur.

Türkiye açısından konuya ilişkin ilk resmî açıklama önceki günkü Savunma Bakanlığı toplantısında yapıldı. Özetle üç şart öne sürüldü:

* Rusya ile Ukrayna arasında bir ateşkesin tesis edilmesi.

* Görev tanımı net bir misyonun çerçevesinin belirlenmesi.

* Hangi ülkenin ne ölçüde katkı sağlayacağının ortaya konulması.

Bu konuda netleştirilmesi istenen hususlar hem Ukrayna barışı hem de Türkiye’nin çatışmanın başından beri yürüttüğü diplomasinin geleceği açısından hayati önem taşıyor.

İNGİLTERE’NİN KAYIP ÇOCUKLARI

Korkunç iki istatistik.

ABD’de her yıl yaklaşık 500 bin, İngiltere’de 70 bin dolayında çocuk kayboluyor.

Neyse ki bunların yüzde 90’ını ilk iki gün içinde, çoğunluğu da bir hafta içinde bulunuyor.

Ama binlercesi de bulunamıyor.

İngiltere’de bu hafta iki sivil toplum kuruluşu tarafından yayımlanan bir rapora göre bulunamayan çocukların çoğunun devlet bakımındayken kaybolduğu ortaya kondu.

Rapora göre geçen sene devlet bakımı altındayken 2400 çocuk kaybolmuş.

Bu çocukların çoğunluğu ya insan kaçakçılığı mağduru ya da yalnız başına bulunan çocuklar.

İnsan kaçakçılığı mağduru olarak devlet korumasına verilen çocukların yüzde 37’si tekrar ortadan kaybolmuş.

Üstelik rapora göre son 5 yıldır bu tablo aynı şekilde ilerliyor. Her sene devlet koruması altına alınan çocukların yaklaşık üçte biri kayboluyor.

Bu kayıp çocukların çoğunlukla istismar çetelerinin eline düştüğü ya da suça sürüklendiği biliniyor.

İngiltere’de sosyal güvenlik sistemi biraz siyasetin kayıp çocuğu gibi. Herkes sorunun farkında ama çözüm için kimse büyük maliyetli bir reform yapmak istemiyor.

Bizde ABD ve İngiltere’deki gibi kayıp çocuklara ilişkin resmi bir rapor göremedim. Bu gibi hassas konulardaki resmi istatistiklerin hem sağlıklı bilgi almak için hem de dezenformasyonun önüne geçilmesi açısından önemli olduğunu düşünüyorum.