Yiğit düştüğü yerden kalkar

Boşnakça İlmihal kitabında: ‘Ne zamandan beri Türksün?’ sorusuna cevap olarak; ‘Kalu beladan beri Türk’üm!’ yazılmaktadır.

Evet İslam ümmeti asırlar boyunca ‘Türk’e bel bağladı, ‘Türk’e güvendi, ‘Türk’e dayandı.

Türkler, ümmetin kendilerine olan güvenini boşa çıkarmadı; İslam’ın bayrağını en yüksek burçlarda dalgalandırdı. Allahüteâlâ’nın emirlerini üstün bilip onlara hürmet etti, Allah’ın mahluklarına da şefkat ve merhamet kanatlarını gererek onlara müşfik davrandı ve kendilerini mesut ve bahtiyar kıldı.

Bütün bir İslam ümmeti, Türk’ün şemsiyesinin gölgesinde mutlu ve müreffeh olarak asırlarca yaşadı.

Her kemalin bir zevali olduğu gibi, o yükselişin de bir inişi, bir yıkılışı mukadderdi.

1492’de Endülüs’e oynanan oyun bu kez Osmanlı’ya oynandı, Türklerle birlikte Müslümanlık da yeryüzünden silinmek istendi. Endülüs’ten (İspanya) Müslümanlığı ve Müslümanları kazıdılar ve daha sonra da Osmanlı Devleti’ni paramparça ettiler ama Türkleri ve Müslümanları dünyanın bağrından söküp atamadılar.

Osmanlı’nın başkenti İstanbul’la birlikte koca bir ümmet de düştü, Türkler ve Müslümanlar, hak ve hakikat namına dünyaya nizamat verdikleri (adalet yaydıkları) en yüksek burçtan yere yuvarlandılar.

Yüz yılı aşkın bir süredir; Türklerle beraber bütün bir İslam alemi kan-revan içinde yerlerde sürüklenmektedir.

Peki hiç mi umut yok? Bu zifiri karanlığın şafağı sökmeyecek mi?

Umutsuzluğa, karamsarlığa, yılgınlığa kapılmak yiğidin kitabında yazmaz; zira yiğit düştüğü yerden kalkar. Yiğit (Türk), Anadolu’da düştü, yine Anadolu’dan, Anadolu’nun yiğit evlatlarının eliyle ayağa kalkacaktır.

Ayağa kalkmak ve çaresizlik içinde kıvranan milyonlarca insana umut olmak, şahlanmak ve tıpkı tarihte olduğu gibi yeniden mehabetli (görkemli) günlere dönmek Türk’ün boynunun borcudur.
Türk’ün tarihi sorumluluğu, bu kutlu görevi, yeniden onun omuzlarına yüklüyor.

Vaktiyle olduğu gibi bugün de hangi kökenden veya inançtan gelirse gelsin, mazlum ve mağdur bütün dünya halkları Türk’ü, Türk’ün adaletini, hoşgörüsünü, şefkat ve merhametini bekliyor.

Müjdeler olsun ki ruh köklerine dönen Türk, tarihi misyonunu üstlenmek ve yeniden Topkapı’daki Adalet Kulesi’nden dünyanın dört bir yanına adalet ve huzur saçmak üzere her göreve hazır haldedir.

Emperyalistler ve onların uşakları, başta Yunanistan olmak üzere Avrupa’nın köhnemiş devletleri Türkiye’den boşuna korkmuyorlar.

Daha düne kadar her türlü ambargoyu uygulayan, yaptıkları sözleşmeleri yerine getirmeyen ve en dar zamanında yüz üstü bırakan devletler; küresel güce erişen Türkiye’nin kapısını aşındırmak için adeta yarış halindeler.

Ne demişti şair: ‘Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur, sırtına Sakarya’nın Türk tarihi vurulur!’
Dün olduğu gibi bugün de Türkler olmadan tarih yazılmaz, yazılamaz, yazılamayacak da!