Maarif (Milli eğitim) davamız -2-

Artık biz, hiçbir şeyiz, hiçbir şey yapamayız. Baksanıza; toplu iğneyi bile ancak 1950’li yıllardan sonra yapabilmemizle övünüyoruz! 

Sözde bağımsız ve bağlantısız, hür ve müstakil bir ülkeyiz. Etrafımıza bakınız, kullanmakta olduğumuz eşyalara dikkat ediniz; bilgisayarlar, cep telefonları vb., bindiğimiz uçaklar, trenler, otomobiller, otobüsler vb., güvenliğimiz için istihdam ettiğimiz asker ve polisimizin elindeki silah ve mühimmatların hepsi ithal, hiçbirisini biz üretmiyoruz, üretemiyoruz.

Sınıfa giren öğretmen, öğrencilerine bütün bilimsel buluşları ve keşifleri yapanların yabancılar olduğunu söylüyor. Sayıp döktüğü onlarca bilim insanın içinde bir tek Türk ve Müslüman ismine rastlanmıyor.

Cebir dersi görüyoruz; bu ilmin kurucusunun Cabir (Müslüman) olduğunu bilmiyoruz.

Batılı, asırlar boyunca İbn-i Sina’nın ‘Kanun ve Tıp’ kitabını tıp fakültelerinde ders olarak okuttu; bizim tıp fakültesi öğrencilerimiz ise, İbn-i Sina’nın varlığından bile haberdar değiller.

Halbuki Batı, Endülüs’te Müslüman alimlerin eserlerini tercüme ederek; matematikten, fizikten, kimyadan, astronomiden, geometriden, coğrafyadan vb. haberdar oldu.

Nitekim, batılılar, dünyanın düz, güneşin sabit olduğuna inanıyorlardı. 1982 yılına kadar bizim okul kitaplarımızda da güneş sabitti, hareket etmezdi. Oysa Kur’an-ı Kerim Yasin Suresi’nde, güneşin de kendisi için tayin edilmiş bir yörüngede hareket ettiğini bildirmektedir. Gökbilimciler, bu gerçeği daha yeni (1982 yılında) tespit edebildiler.

Öncelikle yapılması gereken, kendi ellerimizde oluşturduğumuz bu aşağılık kompleksinden kurtulmamız lazım. Diğer bir ifadeyle kültürel bir inkılaba ihtiyacımız var. Zira bizim beyinlerimiz yabancı kültürler tarafından yıkanmış ve bin bir çeşit yalan ve dolanla doldurulmuş.

Titreyip kendimize dönmemiz gerekiyor; bize unutturulan ve kaybettirilen değerlerimizi bulup gün yüzüne çıkarmalıyız. Onlarla bezenip özgüvenimizi yeniden kazanmalıyız.

En ufak bir araştırmayla; bütün bilimsel buluşların Müslümanlar tarafından yapıldığını göreceğiz. Ömrünü vererek bu araştırmaları yapan merhum Prof. Dr. Fuat Sezgin’in bu konudaki eseri ders kitabı olarak okullarımızda okutulmalıdır.

Siyasi irade kararlı olup, imkân verildiğinde nelerin yapılabildiğini son yirmi sene içerisinde gördük ve bununla övünüyoruz. Başta savunma sanayii olmak üzere, teknolojide geldiğimiz noktayı bütün dünya gıpta ile izlemektedir.

Artık kendi uçağımızı, kendi helikopterimizi, kendi trenimizi, kendi otomobilimizi, kendi tankımızı-topumuzu- tüfeğimizi ve en modern silah ve mühimmatımızı, kendi İHA ve SİHA’larımızı, kendi füzelerimizi, kendi savaş gemilerimizi, kendi radar sistemlerimizi vb. üretiyor ve hatta dünyanın çeşitli ülkelerine satabiliyoruz.

Demek ki istenince oluyormuş, olabiliyormuş.

Şimdi soralım bakalım: Şimdiye kadar neden istenmemiş, istense bile neden yaptırılmamış ve devlet ve millet olarak geri bırakılmışız?