Eğitim ve kendimiz olmak -5-

Kendimizi, hakikatimizi ve bunun paralelinde kurtuluşumuzu ararken bile bin parçaya bölündük; Sultan İkinci Mahmut döneminden beri inkılap üzerine inkılap yapmamıza rağmen sadra şifa olabilecek devayı bulabilmiş değiliz.

Sonuç itibarıyla bütün bu arayıcılar üç noktada toplandı: İslamcılar, milliyetçiler, Batıcılar.

Her üç kesim de gerçek manada ne istediğini bilmiyordu; zira bu kesimlerden hiçbiri savunduğu görüşün hakikatine malik değildi. Tamamen özenti olarak savunulan bu görüşlerin çilesi çekilmemişti, savunucuların kendileri bile savunduklarını özümsemiş (içselleştirmiş) değildi.

Mesela sözde İslamcılar Sultan Abdülhamit Han’ın döneminde ‘Şeriat isteriz!’ diye çığırtkanlık yapıyor ve sokaklara dökülüyorlardı. Yine Üstad’ın tabiriyle ham yobaz ve kaba softalar şeriatın ‘ş’sini bilmeden, onun-bunun yönlendirmesiyle Sultan’a karşı ayaklandırılıyorlardı ve bunun adına şeriat arayışı diyorlardı.

Milliyetçiler de Fransız ihtilalinin tesiriyle bir imparatorluk varisi olduklarını unutarak ve milli kavramının içini boşaltarak kuru bir milliyetçilik davasına soyunmuşlardı.

Batıcılar ise hepsinden daha vahim bir tablo çizerek İslamiyet’ten de ve sahip olunan milli değerlerden sıyrılarak körü körüne bir Batı taklitçiliğini savunuyordu.

Batıcılara göre; bizi din geri bırakmıştı, ileri gidip medeni olmamız için dinimizi bırakmamız ve hatta gerekirse Hıristiyan olmamız gerekirdi.

Halbuki ceket astarımızda unuttuğumuz hakikatimizde, İslam da milliyetçilik de ve Batıcılık (Batı’da olup da bizim yitiğimiz olan maddi ve beşerî değerler) da vardı. Asıl olan bunları bir dengede muhafaza etmek ve aşırılığa kaçmadan yönünü belirlemekti.

Tam tersini yaptık. Bilimi esas alacağız dedik, sosyolojik gerçeklik olan dini, din eğitimini yasakladık. Bu kez din ve din eğitimi yerin altına girip devlet kontrolünden çıktı. Sahte şeyhler ve sahte tarikatlar türedi.

1950’den sonraki Demokrat Parti döneminin Milli Eğitim Bakanı merhum Tevfik İleri’nin gayretleriyle Tanzimat’tan beri ilk defa müfredatında fen bilimleri, sosyal bilimler, tabii bilimler ve din bilimleri olan İmam-Hatip Okulları açıldı.

Bu okullar milletin özlem ve beklentisi idi; milletin büyük teveccühü ile yurdun her tarafında İmam-Hatip Okulları açıldı. Bu okullarda İslamcılığı, milliyetçiliği ve Batıcılığı özümseyen ve sentezleyen (aşırılığa kaçmadan, hepsini bir dengede tutan) gerçek manada dindar ve aydın kişiler yetişiyordu.

Batı’ya körü körüne teslim olmuş vesayet odakları bu okulları hazmedemedi; katsayı ve başörtüsü zulmüyle önleri kesilmek istendi. Aynı odaklar, bu ülkenin evlatlarını dışladı ve ötekileştirdi.   

Sittinsene de bunun mücadelesi sürdü.

Sayın Erdoğan gelip herkesin hakkını teslim ederek bütün bu zulümlere son verdi.

Ne mi oldu?

Bugün İHA’ları, SİHA’ları, uçak ve helikopter motorlarını yapan İmam-Hatip menşeli nesiller yetişti!

Daha ne olsundu?