Darbelerin hedefinde millet var

İşte dışımızdaki ve içimizdeki planlamacılar, bütün hesaplarını mahut yüzde 65-70 dolayındaki sağ oyların parçalanması üzerinde yaparlar, yaptılar ve yapmaya devam ediyorlar.

Malum Cumhuriyet ilan edildikten sonra tek parti (CHP) sultası-otoritesi altında yaşadık. 1946 yılına kadar iki kez başka bir parti kurulup çok partili hayata geçişin denemesi yapıldı. Lakin her ikisinde de vazgeçildi. Zira yeni kurulan partilere, millet öylesine yöneldi ki CHP’nin ilk seçimde sandığa gömüleceği anlaşıldı.

Bu yüzden her iki parti de daha doğar doğmaz boğduruldu ve ülkemiz için çok partili demokratik hayat başka bahara kaldı.

İkinci Dünya Savaşı’nın galipleri dünyayı taksim etmek üzere bir araya geldiler; Türkiye savaşa girmemesine rağmen paylaşılmaktan kurtulamadı. Doğu Avrupa ülkeleri Sovyet Rusya’ya peşkeş çekilirken Türkiye ile Yunanistan ABD’nin tarafına düştü.

San Francisco’da alınan kararlar doğrultusunda Türkiye’ye çok partili hayata geçmesi hususunda telkinde (zoraki telkin-baskı) bulunuldu.

İnönü, yapılan bu telkine uymak zorunda kaldı ve Türkiye’yi çok partili hayata geçirdi. 1946 seçimlerinde artık CHP’ye rakip olarak başka bir parti de seçimlere katılabilecekti (DP).

İnönü, şeytani zekâyla bunun da yolunu bulmuş ve ‘Açık oy, gizli tasnif (sayım)’ kanunu çıkararak seçime katılacak rakip partiyi kaç oy alırsa alsın baştan mağlubiyete mahkûm etmişti.

Nitekim öyle de oldu: Seçim sandıkları CHP’li muhtarların iki dizleri arasında olup başlarında jandarma bekliyordu. Vatandaş oyunu hangi partiye verdiğini muhtara gösterip zarfa koyup sandığa atacak. O devrin muhtarları şimdikiler gibi değildi, istediği kişiyi köy odasına falakaya yatırırdı ve kimse bunun hesabını soramazdı.

Buna rağmen her türlü tehlikeyi göze alan vatandaş oyunu DP’ye verdi; verilen oylar CHP’li sandık görevlileri tarafından gizlice sayılıp (!) imza altına alınacağından DP’nin oyu CHP’ye, CHP’nin oyu DP’ye yazılarak CHP seçimin galibi ilan edildi.

Bütün oyların DP’ye çıktığı sandıklar ise yakılarak, denize atılarak imha edildi.

Vatandaş bu oyları DP’yi ve onun yönetici kadrolarını tanıdığı için değil, CHP’nin karşısında hangi parti yer almışsa ona oy vermek için yani imanını gevreten ve hayatı kendine zehreden CHP’den kurtulmak için karşı partiyi destekledi.

Önceki iki denemede de (Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, Serbest Cumhuriyet Fırkası) milletin kahir ekseriyetinin teveccühü yeni kurulan bu partilere olmuş, gözü korkan CHP paçayı bunları kapatarak kurtarmıştı.

CHP, tek parti iktidarı döneminde millete ve milletin değerlerine sırtını döndü; uzun yıllar boyunca milletin oyunu (milli iradeyi) önemsemedi. İnsan yerine konulmayan millet de o gün bugündür CHP’ye sırtını döndü ve her seferinde sandığa gömdü.

Bu yüzden olacak ki CHP de kurtuluşu darbelere bel bağlamakta bulmuş ve her önüne geldiğinde darbelerin arkasında durmuştur.
Zira hemen her darbeden sonra CHP ya iktidar ve/veya iktidar ortağı kılınmıştır.