Muş’ta parlayan bir ‘ay’ ve ‘yıldız’ hikayesi… Fatma bir ‘ay’dır Reyhan da ‘yıldız’

YKS’de Türkiye 328’incisi ve Muş 1’incisi Reyhan Özcan.

7 kardeşten birisi. Baba yok.

Ekonomik sıkıntılar fena bastırıyor. Giyim derdini geçtik. Ders kitapları daha da fena. Masraflar ağır. Hazırlık kurslarından vazgeçtik, artan maliyetler.

Anne Gülnaz Hanım hayatını onlara adamış. Muş’un bu 7 çocuklu, dar gelirli ailesinden geliyor Reyhan.

Türkiye 328’incisi olunca büyük bir sevinç. Hele Muş birincisi.

Elbette bizim DHA gidiyor eve.  Fotoğraflar çekiliyor. İşte o fotoğraflara bakıyorum. Kardeşleriyle oturan Reyhan’ın yanında kırmızı ceketiyle bir kadın var. Haberde adı geçmiyor. Yalnızca kırmızı ceketinin göğsünde bir ‘Ay’ var.

Merak ediyorum.

Abla mı? Teyze mi? Yoksa bir aile dostu mu?

Hayır.

Fatma Hanım Kızılay adına orada.

Neden mi?

Çünkü Kızılay’ın Muş şubesi muhteşem bir şey yapıyor.

Küçük Reyhan’ın arkasında bir ay gibi yükseliyor.

Ve yükseldikçe Reyhan’ı da bir yıldız gibi parlatıyor.

Fatma Hanım işte o ‘Ay’dır.

Bir yıldız gibi parlayan Reyhan’ın arkasında bir kalkan gibi duran o ‘Ay’.

KOÇ ÜNİVERSİTESİ TAM BURSLU

Her zaman derim ya; “Bazen büyük başarılar için bir insan yeter...”

Fatma Hanım işte o insandır.

Muş birincisi Reyhan, YKS sınavlarında Koç Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği’ni tam burslu olarak kazanıyor.

Reyhan’ın yanında oturan Fatma Hanım’ı anlatmak için biraz geri gidiyorum.

Uzun süre önceden bir haber: “Türk Kızılay Kadın Teşkilatı’nın sahadaki etkinliğini artırmak ve sosyal sorumluluk projelerini güçlendirmek amacıyla, Muş Kızılay Kadın Başkanlığı görevine, Türk Kızılay Muş Şubesi Yönetim Kurulu Üyesi Fatma Taş getirildi.”

Ne kadar sıradan ve sade bir haber. Hatta biz büyük dünya meseleleriyle uğraşırken, hiç dikkatimizi çekmeyen bir haber değil mi?

Bakın o göreve gelen Fatma Taş ne diyor: “Önümüzdeki dönemde, sosyal sorumluluk projelerini yaygınlaştıracak ve özellikle kadınlarımızın dayanışma ruhunu ön plana çıkaracağız. Amacımız, iyilik hareketini her yaştan insanın içinde hissedebileceği bir şekilde büyütmektir.”

İşte böyle başlıyor Fatma Hanım. Sonrasını hem Reyhan’dan hem de annesi Gülnaz Hanım’dan dinleyelim...

Reyhan: “Kızılay’ın bize verdiği mentörlük, kariyer planlama, sosyal destekler ve maddi yardımlar, arkamızda bir güç olduğunu hissettirdi. Bu sayede daha motive oldum, daha umutla çalıştım.”

Ve annesi: “Yedi çocuğum var, hepsinin okumasını istiyorum. Çocuklarım okurken Kızılay hep yanımızdaydı. Bayramlarda, okul dönemlerinde, her zaman. Bunun için çok teşekkür ediyorum.”

Helal olsun size Gülnaz Hanım.

Gerçekten de yalnızca Reyhan değil;

Gülnaz Hanım’ın bir kızı daha bilgisayar mühendisliği okuyor. Ağabeyleri diş hekimliğinde...

Peki Reyhan ne olmak istiyor?

Buyrun cevabı: “İleride sağlık teknolojileri ve giyilebilir cihazlar gibi insan odaklı projelere katkı sunmayı hedefliyorum.”

İşte bu sözler beni öylesine yakalıyor ki... Muş’un 7 çocuklu bir ailesinden bir genç kızımız. Reyhan.

“Sağlık teknolojileri ve giyilebilir cihazlar” için projelerde çalışmak istiyor.

Bu sözler bana bir süre önce Sanayi ve Teknoloji Bakanı Fatih Kacır’la yaptığımız sohbeti hatırlatıyor.

Kacır şöyle demişti: “Savunma sanayisinde gençlerimizle müthiş işler yapılıyor. Türkiye savunma sanayisinde dünya çapında başarılar elde etti ve etmeye devam ediyor. Şimdi sağlık teknolojisi üzerine hazırlanıyoruz.”

Gerçekten de kısa süre sonra Aselsan’ın ürettiği “akciğer kalp cihazı” tanıtılmıştı.

Hani sürekli ithal edilen o hayati cihaz.

O yüzden Muş birincisi Reyhan’ın “sağlık teknolojisi ve giyilebilir cihazlar” ifadesi beni çok etkiliyor.

Bakın bir daha yazıyorum.

Muş’un 7 çocuklu bir ailesinden Anne Gülnaz Hanım’ın olağanüstü mücadelesi.

Ve Kızılay’ın Muş’taki ‘Ay’ını simgeleyen Fatma Hanım...

Özetle diyorum ki;

‘Ay’ Fatma Hanım’sa...

Yıldızımız da Reyhan’dır.

Kızılay’ın Muş Şube Başkanı Şenol Göçmen Bey;

Sizi unutmadım.

Bu yolları açan size de “Helal olsun” diyorum.

Reyhan’ın kariyer yolculuğunu takip edeceğim.

Selam olsun...