Hollywood’un en zorlu krizlerden biri yeniden gündemde

Hani Kuzey Kore lideri Kim Jong Un’a suikast planını konu alan kara komedi...
Kuzey Kore bu film projesinden hiç hoşlanmadı. Sony Pictures’ın bilgisayar sistemleri büyük bir siber saldırıya uğradı.
Hacker’lar, stüdyonun gizli senaryolarını, şirket içi yazışmalarını ve e-postaları ele geçirip yayımladılar.
E-postalarda Amy Adams ve Jennifer Lawrence gibi kadın yıldızların, erkek rol arkadaşlarına göre daha az ücret aldığı konuşuluyordu.
Başkan Obama’nın sevdiği siyahi temalı filmler hakkında uygunsuz şakalar yapılıyordu.
Angelina Jolie için minimum yetenekli, şımarık bir kadın diyorlardı.
Keza Kuzey Kore hükümeti de filmin vizyona girmesine karşı tehditkâr açıklamalar yaptı.
Bu tehditler sonrası sinemalar, filmi vizyona sokmama kararı aldı.
Film daha kabul edilebilir olsun diye yeniden kurgulandı ama nafile.
Film VOD, dijital kiralama yoluyla vizyona girdi.
Bütün bunlar, Sony Pictures Entertainment’ın eski CEO’su Michael Lynton döneminde yaşandı.
FBI devreye girdi. Dönemin ABD Başkanı Barack Obama da sürece dahil oldu. Obama, Lynton’a bu projeye onay verirken “Ne düşünüyordunuz” diye sordu.
Ülkenin gündemini günlerce kontrol eden bir kriz oldu.

Michael Lynton o dönemi anlatan bir kitap yazdı.
Bu komedi filmi için “kariyerimin en büyük hatası” diyor.
Lynton başta projeyi kabul etmiyor.
Film ekibi, “bir masa okuması yapalım” diyor.
Oyuncular ve yönetmen o toplantı odasına öylesine gidiyorlar ki, etkileme garantisi kesin.
Herkes kahkahalara boğuluyor ve patron o an projeye yeşil ışık veriyor.
Sonra aklı başına geliyor ve yazarlardan suikast kısmını çıkarmalarını, konuyu yumuşatmalarını istiyor.
Seth Rogen ve yazarlar asla kabul etmiyor, Lynton’a “korkak” diyor.
Ve Sony yönetimi verdikleri onayın arkasında duruyor.
Peki tüm bu olaylardan sonra Seth Rogen ne yapıyor?
Sony çalışanlarının zor dönemler yaşadığını kabul etmiyor.
Bir röportajında saldırının arkasında Kuzey Kore’nin olup olmadığından emin olmadığını söylüyor.
Üstelik federal hükümet, saldırının Kuzey Kore bağlantılı olduğunu açıklamışken.
Bu hikâyeyi neden anlattım?
Film yıldızlarının ikna gücünü ve stratejilerini küçümsemeyin.
Sony gibi bir şirketin en başındaki kişi bile yıldız etkisine kapılıp “hayır” dediği projeye “evet” diyebiliyor.
Ve hikâye anlatıcılığının gücü.
Bu öyle bir etki ki bir film devletlerarası krize dönüşebiliyor.