Koza Han ve tarihi eserler hepimizindir 

Günün ihtiyaçlarını karşılamak gerekiyordu. Sultan 2. Beyazıd ferman eyledi, mimar Abdülula Bin Pulat Şah işe koyuldu, 1489 da başlanan Koza Han 1491 yılında tamamlandı. 

530 yıl önce iyi bir mimar, çalışkan ve yetenekli ustalar, kalfalar ve işçilerin emekleriyle inşa edilen, ipekböceği kozasının alınıp satıldığı ticaretinin döndüğü, konaklamaların yapıldığı eser günümüze kadar ufak tefek onarımlarla geldi. 
Taş gibi bir eserdir Koza Han. 

Koza Han ve tarihi eserler hepimizindir

Hanlar o günün ticaret merkezleri. 
Tüccarlar, yolcular konaklar, kervanlar, develer, atlar bağlanır, mal alınır satılır, yenilir içilir… 
Ticaret merkezi işte… 

Hanın üst ve alt katları bir medeniyetin hayata bakışını yansıtır.  
Estetik, rahat ve aydınlık var hikayenin özetinde…  
Hele han meydanının tam ortasındaki o şadırvan ve mescid…  
Merdivenlerinden adım adım yükselirken tarihin ruhuna dokunduğunuzu hissedersiniz.  
Ne güzel ve zariftir, sanat ruhu ve inceliğini orada görebilirsiniz… 

*  

Koza hanın üst katında dükkan vitrinlerini seyretmek,  
İpekleri, eşarpları, şalları, hediyelik eşyaları, gümüş takıları, çeyizlikleri, havluları, giysileri, dokumaları görürsünüz, Keyifli alışveriş yaparsınız. 

ÖYLE BİR YER Kİ 

Ulucami, Koza Han, Orhan Cami, 
Alt tarafında Kapalıçarşı, 
Önlerinde meydan, süs havuzu… 
Yaşlısı, genci nefes alır. 
Öyle bir yer işte… 
Yan taraftaki tarihi belediye binasını da eklemeliyim. 
Hanlar bölgesinin en aynalı bölgesi, seyrine doyulmayan yeri… 

GÜNDEMDEKİ KOZA HAN 

Koza Han ve tarihi eserler hepimizindir

Koza han bugün Bursa’nın ve Türkiye’nin gündeminde! 
2021’in ilk vukuatı Koza Han’da gerçekleşti dersek yeri var… 

Hanın meydanında tadilat, tamirat ve yenileme işine başlanmış. 
Arnavut taşları yer yer sökülüp kaldırılıyor, bir kısmı kalıyor ama onlarında üzerlerine kesme taş plakalar döşeniyor. 
Büyükşehir Belediyemiz daha estetik olacağını düşünerek böyle bir düzenleme yapıyor. 
Zaten daha önceleri de yüzeylere çeşitli kaplamalar yapılmış!.. 

Bursa Kozahan’ı konuşuyor. 
Çevre dernekleri, akademik odalar, şehir plancıları, tarihçiler, fotoğrafçılar, sanatçılar, siyasetçiler, kente dair düşünceleri ve kaygıları olanlar konuşuyor. 
Medya yazıyor, çiziyor. 
Konuşulmasında sakınca yok. 
Zira burası sadece Bursalıların değil, ülkenin, hatta dünya mirasına ait bir yer… 
Böyle bakmalıyız, yoksa sanat eserlerimizi tek tek yitirebiliriz! 

Tartışmalar, eleştiriler ayyuka yükselince Büyük Şehir Belediye Başkanı da yapılan işi savunan açıklamalar yaparak, “Ne yapılıyorsa Anıtlar Kurulu kararıyla yapılıyor” diyor. 

Anıtlar Kurulu..! 
Değil taşı, döşemeyi sökmek eski yıllarda olsa çivi çaktırmazdı. Böylesi işler aklımızdan bile geçemezdi! 
Anıtlar Kurulu da eskisi gibi değil! 

MEKANIN SAHİBİ GELDİ 

Koza Han ve tarihi eserler hepimizindir

Dün, durun hele, ‘mekanın sahibi geldi’ dercesine inşaat sahasında dolaştım, imalatları yerinde gördüm. 
Esnaflarla konuştum. 
Objektif bir yorum yapacak olursak; gereksiz, zamansız ve uygunsuz bir iş yapılmış burada… 
Belediye elbette iyi niyetlidir. Ama niyet iyi olsa bile imalat öyle gözükmüyor. 

Koza Han’ın çay-kahve işletmeleri tarafından ‘çirkin ve düzensiz’ bir şekilde kullanılan Arnavut taş kaplı yüzeyi şimdi kullanılamaz durumda. 
Öbek öbek kum yığınları, taşlar, borular, hortumlar, kablolar öyle kalakalmış. 
Ters dönmüş inşaat el arabası sanki ‘harç bitmiş amele paydos’ mesajı veriyor. 
Yüzeyin bir köşesi blok taş ile kaplanmış, diğer köşelerin kaplamaları yapılan eleştiriler sebebiyle sökülmüş… 
Vaziyet iyi görünmüyor! 

Şunları sormalıyız;  
Tadilata ihtiyaç var mıydı? 
Han sakinleri ve esnaf bu işin neresinde? 
Proje hakkında esnaf ve resmi kurumlar bilgilendirilmiş, danışılmış, görüşleri alınmış ve sürece katılmış mıydı? 
Anıtlar Kurulu onay vermiş, inşaat başlamışsa çalışma niçin durdurulmuş?  
Yapılan kaplama ve taşlar neden sökülmüş?.. 

Bir yerde yanlış yapılmış! 
Derdimiz suçlamak falan değil, her yapılandan ders çıkartılmasını sağlamak. 
Tarihi mekanlarda bir tadilat, onarım veya restorasyon yapılacaksa aceleye getirmemek.  
Derdimiz budur efendim. 
“Kırk kere ölç, bir defada kes” derler meslek erbapları. 
Kırk kere düşün ve hesapla, bir kerede uygula yani… 

12 EYLÜL VE TARİHİ ESERLER 

Koza Han ve tarihi eserler hepimizindir

Bakınız Koza Han’ı konuşuyoruz. 
Sizi kırk yıl önceye götüreyim. 
12 Eylül 1980... ‘80 İhtilali’ olmuş 5 General yönetimi ele geçirmiş, konseyi kurmuştu. 
Verilen emirler şak şuk anında yerine getiriliyordu. 
Çekirge’de, Vakıflar’a ait tarihi Kervansaray hamamı o şak şuk arasında el değiştirmişti… 
Neyse… 

Gelelim Kozahan’a… 
O günlerde Ulucami ile Koza Han arasında inşaatlar başlamış, bugün varlıklarını sürdüren iş merkezleri yapılmıştı. 
Birkaç kişi kem küm edebilmiştik ancak! 
Tarihi mekanın kalbine kara saplı bıçak gibi yeni binalar saplanmıştı da milletin gıkı çıkmamıştı… 
Hey gidi hey… 
Aynı Kiremitçioğlu mahallesine dikilen ‘Doğanbey TOKİ’ gibi… 
Zihniyette bir milim sapma olmamış! 
Kentin kadim sulieti değişmiş kimin umurunda… 

KOZA HAN HERKESİNDİR 

Her şeyden önce capcanlı bir ticaret merkezidir hatta Koza han yerli ve yabancı turistlerin, gezginlerin Bursa’da ilk göreceği yerdir. 
Film, video, fotoğraf, selfi çekimlerinin eşsiz mekanıdır. 
Uğrak yeridir. 
Çay-simit sahasıdır. 
Cumartesi günleri bizim de kuru yemişli, çaylı kahveli sohbet yerimizdir.  
Koza han herkesindir… 
Böyle olduğu için burasıyla ilgili herkes konuşabilir! 

Olan biten için esnaf suskun! 
Alt kat ve üst kat esnafları farklı düşünüyor. 
Uygulama için maliklerin ve işletme sahiplerinin fikirleri alınmamış! 
Onlara soran olmamış!.. 
Ne büyük eksiklik. 
Koza Han Derneği’nin de doyurucu açıklaması yok!.. 

BEN YAPTIM; OLMADI 

Tarihi mekanlarda yapılacak çalışmalar özen, dikkat, bilgi ve deneyim ister, taraflarla işbirliği ve ortak akıl ister... 
“Ben yaptım oldu” anlayışı böylesi mekanlara zarar verir!. 

Onarımla ilgili tabela aradım; işin adı, süresi, maliyeti, yüklenici firma, proje sahibi, mimar, denetleyici kurum, proje görseli gibi bilgiler…  
Göremedim!.. 
Ya da görünür bir yerde değildi… 

Tarihi eserlere sahip çıkmalıyız. 
Atalarımızdan, eski medeniyetlerden emanet olarak gelen bu kültür ve sanat yapılarını gelecek yüzyıllara nasıl taşıyabiliriz! 
Kaygımız bu olmalı. * 

Bursa belediyelerinin tarihi eserlere büyük bir ilgi alaka ile yaklaştıklarını belirtmeliyim. 
Halkın ve tüm kesimlerin takdirini kazanmak yerel yöneticiler için gurur kaynağı. 
Burada iş aceleye getirilmiş ama yanlıştan dönülmüş. 

UNESCO Dünya Mirası listesinde olan Koza Han’ın kapısından başlayıp içeride devam eden sorunlarına, ilavelerine, işletme ve yerleşme düzenine de bir göz atılmalı…

Haber Yorumlarını Göster
Haber Yorumlarını Gizle
X

Kâtip arzuhalim yaz yare böyle… 

Tarihte sert uygulamalara başvuran Hızır Paşa’ya isyanını dile getiren Pir Sultan Abdal’ın ‘Katip arzuhalim yaz Şaha böyle’ eserini yıllar sonra düzenleyip seslendiren Aşık Veysel‘in seslendirdiği türkünün TRT denetiminden geçmesi zordu. Dize değiştirilip ‘Katip arzuhalim yaz yare böyle’ yapılmış, engel aşılmış. Katip arzuhalim yaz yare böyle… 

Arzuhalci kimdir? 
Adliye, kaymakamlık, valilik, belediye, tapu gibi devlet dairelerine ya da özel kişilere başkaları için mektup veya dilekçe yazandır.
Şikayet, itiraz, istek… 
‘Bir masa, bir daktilo’ olarak gördüğümüz arzuhalcilerin hikayesi eskidir. 
Osmanlı’ya dayanır.  
1762 yılında padişah fermanıyla usule bağlanır. Loncası oluşturulur. 

Yazının Devamını Oku

Kömürün var mı ısınacak?

Kuraklığı konuşuyoruz. Barajların dibi göründü, göletler kurudu. Derelerin suyu çoktan çekilmişti…

Susuz bir sonbahar yaşadık. 
Bu kış da sıcak ve yağışsız geçiyor. 
Güneyi kuzeyi, doğusu batısı her bölgesiyle Türkiye yağmur bekliyor. 
Pandemi, ekonomi, bir de yağışsız mevsimi konuşuyorduk kaç gündür. 
Yüce Tanrı acıdı da yağışları gönderdi. 
Teşekkür ederiz. 

YOKSULLAR ÜŞÜR 

Şiddetli kar yağışında, sağanak yağmurlarda, iliklerimizi donduran ayazlarda fakirleri ve yoksulları düşünürüm. 

Yazının Devamını Oku

Hoşgeldin 2021, Bursa Hürriyet çizgisi

Yeni yıla girdik. İyi seneleriniz olsun sevgili okuyucularım. Ben de yılın ilk yazısını yazıyorum, ama kolay olmuyor!

Öyle bir yılı geride bıraktık ki tek kelimeyle felaketti. 
2020 soğuk algınlığı, nezle, grip şikayetleriyle başladı. 
Türkiye gripten kırılırken dünya da koronavirüsü konuşuyordu. 

KITADAN KITAYA PANDEMİ 

2019 ‘un Kasım, Aralık aylarında Çin’de yarasadan, yılan çıyandan insana bulaşan, sonra da insandan insana, devletten devlete, coğrafyadan coğrafyaya, kıtadan kıtaya yayılan virüs Türkiye’ye değmeden geçiyordu. 
Koronavirüs yakın komşularımız Yunanistan, Bulgaristan, Romanya, Rusya, İran, Irak, Suriye’de can almaya başlamış ama bize bulaşmamıştı! 
İtalya, Avusturya, Almanya, İngiltere, Fransa, Polonya, Avusturalya, Amerika ve Kanada da vardı ama o lanet virüs Türkiye’de yoktu! 

Yazının Devamını Oku

Hüzün yılı, Eyüp sabrı

Zor zamanlardan geçe geçe geldik yılın son gününe. Hastalık, ölüm, karantina, izolasyon, sokağa çıkma yasağı, yaş kısıtlılığı, seyahat engelleri, ticari hayatın yavaşlaması, iflaslar, işsiz kalanlar, geçim sıkıntısı gibi durumlar içimizi acıtıyor. 

Çok büyük can kayıpları verdik, vermeye devam ediyoruz. 
Hüzün yılı diyelim en iyisi bu yıla. 
Hüzün yılı… 


Başımıza pandemi geldi.  
Madem geldi başa katlanmalıyız dostlar. 


Yazının Devamını Oku

2021’e sayılı günler kaldı

2021 ‘e sayılı günler kaldı. Tam tamına yedi gün. Koca bir hafta. Girince ne olacak sanki! Belli değil… 

Nasıl bir yıl olacak acaba, merak ediyor musunuz? 
Mesela bu yılı bile arar mıyız? 
İnşallah öyle bir şey olmaz… 
Yine de ihtiyatlı olmalı. 
Boşuna mı demiş eskiler, ‘gelen gideni aratır!’ diye… 

Koca bir hafta var demiştim. 

Yazının Devamını Oku

Kar Bursa’ya Bursa kışa yakışırdı

Bu günlerde şehir boydan boya beyaza boyanır, kiremit kırmızısı çatılar bir süre kaybolur, bacalarından yükselen dumanlar izlenirdi.  

Geçmiş yılların destansı hikayelerini fısıldayan heybetli Çınarları, mezarlıklarda yükselen selvileri, tarihimizin şahitleri Muradiye ve Yıldırım külliyeleri, Yeşil Türbe, Ulucami, Emirsultan, Üftade, Murat Hüdavendigar camileri beyaza bulanır, çatılardan mızrak gibi sarkıtlar sallanır, daracık sokaklar kapanırdı. 
Mahallenin düşkünleri, yoksulları, hastaları, ihtiyarları, yalnız yaşayanları korunur, gözlenir, ihtiyaçları giderilirdi.  
Tıpkı sokak kedileri, köpekleri ve kuşların merhametli Bursalılar tarafından kollandığı gibi... 

KAR VE BURSA 

Çekirge, Muradiye, Pınarbaşı, Tophane, Hisar, Yeşil, Işıklar’dan ne muhteşem görüntüler yansırdı... 
Hele hele Uludağ’ın yamaçlarına yaslanan o yorgun orta sınıfın gariban ama vakarlı mahalleleri Alacahırka, İvazpaşa, Mollafenari, Kuştepe’nin büründükleri harika manzaralar... 

Yazının Devamını Oku

Can pazarı prosedür, kural tanımaz

Böylesine büyük ve yaygın bir acı yaşamamıştık. Hastalık ve hastalanma korkusu sarmış her yeri. Ölümler, ölüm ilanları, ıssız ve cemaatsiz cenazeler. Sanal taziyeler. Matem havasındayız… 

Yaşama, umuda dair ne varda hepsi örselendi.  
Kapanan iş yerleri, iflaslar, işsizlik, geçim sıkıntısı. 
Ekonomik durgunluk ve kriz...  
Eğitimden ulaştırmaya, tarımdan hayvancılığa, imalattan ticarete her sektör derin sıkıntılar içinde kıvranıyor. 
Sağlık… 

Kora kor bir mücadele içerisindeyiz. 

Yazının Devamını Oku

COVID fırsatçıları

Aylardır yazıyorduk, çiziyorduk.  Diyorduk ki; “devlet yalan konuşmaz, ama Sağlık Bakanlığı aylardır eksik bilgiler yayınlıyor.” Böyle diyorduk. 

Kızıyordular bize… 
Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar misali sorumluluğu gereği halkı aydınlatan hekimler ve meslek örgütü alenen linç edilmeye çalışıldı. 
Neymiş halkı paniğe sürüklemek, kargaşa çıkarmaya çalışmak..! 

DOĞRUYU SÖYLEMELİ 

Şaşmamak gerek, pandeminin daha ilk günlerinde Çin’de virüs konusunda meslektaşlarını uyaran Dr. Li Venliang ‘a da hükümet ve sağlık bakanlığı soruşturma açtırmamış mıydı? 
Açtırmıştı… 

Yazının Devamını Oku

COVID-19'un bizden götürdükleri

Memleket cenaze evine döndü. Yüzler asık. Kimsenin konuşası yok. Endişeli. Kaygılı. Yastayız.  

Hüzünlüyüz... 
Her gün uzaktan yakından, dosttan arkadaştan, can evinden bir acı dağlıyor yürekleri. 
Bu nasıl bir zaman, bu nasıl bir acı... 
Sevdiklerimiz, canlarımız, cananlarımız. 
Offf off... Bakmaya kıyamadıklarımız, koklamaya doyamadıklarımız. 
Ciğerlerimiz yanıyor. 
Bu ne beladır? Ocaklar söndü, bu nasıl devrandır?.. 

Yazının Devamını Oku

Kapalı hastaneler açılsın, kapasite yaratılsın

Koronavirüs salgınını ya da artık ezberlenen şekliyle Covid-19 Pandemisi yazmak benim için de, okuyucu için de sıkıntılı bir hal.


Toplumda büyük bir bıkkınlık olduğu kesin.
Ancak gündemi de es geçmemek gerek…
*
‘Yeni normal’ ile başlayan ‘gevşeklik’ geride kaldı.
İçinde bulunduğumuz endişe verici durumu ‘ikinci dalga’ olarak adlandırmanın da çözüme bir katkısı yok.
Tanımlamalarla hastalık önlenmiyor…

SALGIN RAKAMLARI KONUŞUYOR

Yazının Devamını Oku

Türkiye’ye geç gelen COVID-19

2019 ‘un Kasım ayının sonuna doğru Çin ‘in Hubei / Wuhan ‘ında ortaya çıkan ve tedavi edilemeyen zatürre benzeri belirtiler gösteren bir hastalık etkeni konuşmaya başlandı.

Koronavirüs…

Bilinen ve üzerinde çalışmalar yapılan bir mikrobiyolojik etken. Sığır, köpek, kedi, tavuk ve hayvanlarda enfeksiyonlar oluşturan bu virüsün dünyayı derinden etkileyeceğini kim düşünebilirdi?..
Bu virüs ailesinin bazı tipleri 2002-2003 yıllarında yine Çin’de SARS, daha sonrada MERS adıyla Çin ve yakın coğrafyasında salgın yapmış, bin civarında insanın ölümüne yol açmıştı.

İLK COVID SORUŞTURMASI

Hayvanlarda görülen bu virüsün hayvandan insana, daha sonra da insandan insana bulaşması, bir kaç ay içerisinde de tüm kıtalar da görülmesi, 21. Yüzyılın en büyük Pandemisini oluşturması insanlık için talihsizlik sayılmalı. Ancak yüzyıl önceye, 1918-1920 yıllarına gidip, İspanyol gribinin 100 milyona yakın ölüme neden olduğu hatırlanınca buna da şükür demek geliyor içimizden…

*

Hastalık etkeni olan koronavirüsün hayvan pazarından yayıldığı söylendi.

Yazının Devamını Oku

Kaza, deprem ve yardım

AFAD‘ın resmi internet sitesinde deniliyor ki; “Ülkemiz depremlerde insan kaybı açısından dünyada üçüncü, etkilenen insan sayısı açısından sekizinci sırada. Ortalama olarak her yıl büyüklüğü 5 ila 6 arasında değişen en az bir deprem yaşanmakta.” Demek ki yapılan çalışmalar fos çıktı...

Türkiye, afet ve kazalarda ağır bedeller ödüyor. Ölen, yaralanan ve sakat kalanlar bakımından ortada kara bir tablo var. İşin birde ekonomik kayıplar kısmı var ki onunla hiç mi hiç ilgilenmiyoruz.
*
Tabloya bakar mısınız;
Deprem ölümlerinde dünya 3.’sü
Trafik kazası ölümlerinde Avrupa 1.’si
Kaza sayısı açısından Avrupa 2.’si.
Her yıl dünyada 1 milyon 300 bin, Türkiye’de 5-6 bin hayatını kaybediyor.

Yazının Devamını Oku

Cumhuriyet Bayramı ve milletine sevdalı Bakan 

Bugün genç devletimizin yönetim şeklinin belirlendiği tarihin yıl dönümü. 1923 yılının 29 Ekim günü, henüz 3 yaşında olan Ankara Hükümeti, aile saltanatı değil, Türk milletinin egemenliğini benimsedi. 

28 Ekim günü Gazi Mustafa Kemal Atatürk Çankaya Köşkü’nde milletvekillerini toplayarak “Efendiler, yarın cumhuriyeti ilan edeceğiz” söylemiyle ülkenin rotasını belirledi. 
Milletine ve özellikle gençliğe güveniyor; 
“Ey yükselen yeni nesil! gelecek sizsiniz. Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve yaşatacak sizsiniz” diyordu.  

Mustafa Kemal, geleceği önceden gören kabiliyete sahipti ve “Cumhuriyet, fikir serbestliği taraftarıdır. Samimi ve meşru olmak şartıyla her fikre hürmet ederiz.” sözlerini söylerken demokrasi kavramının artık dünyada yaygın bir idare şekli olacağını da biliyordu. 

Gazipaşa’nın vefatından sonra işbaşına gelen Cumhuriyet yönetimleri devletin ‘kuruluş felsefesi’ni örseleye örseleye bugünlere gelindi. 

Yazının Devamını Oku

Bizi bu hale getiren kim?

Nüfusumuzun büyük bir bölümü kentlerde yaşıyor. Köylerde ve kırsalda yaşayan insan sayısı hızla azaldı. Yüzde 90 kent, yüzde 10 kırsal gibi nüfus oranı oluştu. 

Sanayileşme ve kentleşme sonucudur da diyebiliriz bu duruma. 
Bu duruma yılların yanlış yönetim anlayışları da sebep oldu denilebilir. 
Son tahlilde ‘Büyükşehir yasası’ köyleri mahalle yaptı.  
O mahallelerde köy yaşamı bir şekilde, zorlukla devam ediyor.  
Kırsal köy ve mahallelerde genç nüfus kalmadı. ‘Çocuk sesine hasret köylerimiz’den bahsetmiştim bir yazımda. Yaşlılar, herhangi bir üretim, hayvancılık ve zirai faaliyet yapmadan yaşam mücadelesi veriyorlar buralarda.  
Yapanlar da ancak kendilerine yetecek, oyalanacak kadar… 
Üretim genç ister, çalışacak güç ister. 

DEVLET BÖYLE İSTEDİ 

Yazının Devamını Oku

Yanıyor dağı, taşı, ormanı yurdumun

Bir haftadır orman yangınlarını konuşuyoruz. Üzülüyor, öfkeleniyor, tepki veriyoruz. Endişeleniyor, kaygılanıyor, moralimiz bozuluyor. 

Sakin sakin oturup izlemek mümkün mü? 
Bir yandan ağaçlar, çalılıklar, otlaklar diğer yandan da tavşanlar, ceylanlar, kaplumbağalar, sincaplar ve böcekler yanıyor. 
Yani ciğerimiz yanıyor. 

Sebep arıyoruz, neden!? 
Rant çetesi parmağı, terör kafası var mı diye sorguluyoruz. 

CİĞERİMİZ YANARKEN 

Hatay, Trabzon, Kahramanmaraş ve Osmaniye aynı günlerde çıkan/çıkartılan orman yangınları hakkında çok şey yazıldı, çizildi... 

Yazının Devamını Oku

Ücretlere iyileşme isteyen sağlık çalışanına patates

Sağlık çalışanlarımızın sıkıntılar içerisinde olduklarını biliyoruz. Hekim, hemşire, laborant, röntgen teknikerlerinden tutun güvenlik, sekreter, şoför, temizlik görevlilerine kadar mutsuzlar. Sağlık hizmetleri ekip işi. Birinin mutsuzluğu hepsinin mutsuzluğu... 

Yüzden fazla sağlıkçı Covid-19 bulaşısı nedeniyle öldü, binlercesi de ‘Pozitif vaka’ oldu… 
Hatta öfkeli, kızgın ve kırgınlar… 

PERSONEL AÇIĞI 

Hastanelerin, sağlık kurumlarının personel açığı var. 
Açık varken, İl ve İlçe Sağlık Müdürlükleri, Toplum Sağlığı Merkezleri ile Hastanelerin idari kadrolarında da fazlalık, personel yığılması var! 
Bu ‘mesele’ şimdi halledilmeli, bir tarafta hatır, gönül ve kayırmayla ofislere çekilen ‘mutlu sağlıkçılar’, diğer tarafta ise ciddi açık sebebiyle oluşan yığılmalarla baş etmeye çabalayan ve hasta olan ‘mutsuz sağlıkçılar’… 
Nasıl olacak? 

Yazının Devamını Oku

Asırlık çınara müze yakışır

Yaşlanmak ve onlarca yılı geride bırakmak insan hayatı için kaçınılmaz bir durum. Ömür verirse Rabbim, herkes bu dönemi de yaşayacak…


Doğmak, emeklemek ve bebeklik dönemini tamamladıktan sonra çocukluk dönemi bir çırpıda geçiverir. Hayat basamaklarını insan nasıl çıktığını, yılları nasıl geride bıraktığını bile düşünemeden zaman akıp gidiyor. 
Bir bakmışsınız ki emeklilik konuşuyorsunuz. 
Ya da hemen her hafta cami avlusunda oluyorsunuz, bir dostunuzu, akrabanızı kabristanlığa uğurluyorsunuz… 
Hayatın gerçekleri işte, yaşlanmak kaçınılmazdır.

 * 

Muhteşem yaşlanan bazı örnek isimler çıkar karşımıza… 

Yazının Devamını Oku

Pandemi uzun sürecek

COVID-19 pandemisi hakkında her gün yeni bir şey söyleniyor, çarpıcı iddialar ortaya atılıyor, hikayeler uyduruluyor. 

 

COVID’in suyunu çıkardık... 

Okumuşlar, mektep medrese görmüşler, eğitimliler, sosyoekonomik düzeyi iyi olanlar işin ciddiyetini biliyorlar. Biliyorlar ama sıra tedbirlerin uygulamasına gelince büyük çoğunluk yan çiziyor. 
Havalı, pahalı ve sosyetik mekanları tıklım tıklım dolduruyorlar. Bademli ve Özlüce’nin restoranları, kafelerine bakınca anlaşılıyor.  
Sahiller ve plajlarda farklı değil... 

SEMTTEN SEMTE ANLAYIŞ FARKI 

Eğitimsizler, göçle gelenler kentin varoşlarında tutunup hayat kavgası verenler, açlık sınırının bir tık yukarısında yaşayanlara bakıldığında onların da hiçbir şeyi umursamadıklarını, virüsü ve ölümü dikkate almadıklarını görürsünüz. 

Yazının Devamını Oku

Hatıralar Teker Teker Yerle Yeksan 

Zaman vefasızdır derler, diyenler haklıymış. 


Kente ve insana değer katan, hatıra oluşturan fiziksel yapılar teker teker ortadan kaldırılıyor. Bu durum bazen kaçınılmaz bir zorunluluk olarak karşımıza çıkıyor. 
Bazen de planlama ve projelendirme yanlışlarıyla birlikte… 
Keşke karşımıza hep doğru projeler çıksa… 

HER YIKIM CAN YAKAR 


Halkın yaşamına eğitim, sağlık, kültür, spor ve sanat etkinlikleriyle dokunan ve iz bırakan yapıların yıkılması canımızı yakıyor… 

Yazının Devamını Oku