2021’e sayılı günler kaldı

2021 ‘e sayılı günler kaldı. Tam tamına yedi gün. Koca bir hafta. Girince ne olacak sanki! Belli değil… 

Nasıl bir yıl olacak acaba, merak ediyor musunuz? 
Mesela bu yılı bile arar mıyız? 
İnşallah öyle bir şey olmaz… 
Yine de ihtiyatlı olmalı. 
Boşuna mı demiş eskiler, ‘gelen gideni aratır!’ diye… 

Koca bir hafta var demiştim. 
Kaç sevdiğimizi daha toprağa vereceğiz bu süre içerisinde? 
Kaç akraba, kaç arkadaş, kaç yoldaş, kaç can dostu.
Kaç öğretmen, kaç akademisyen.
Kaç doktor, kaç hemşire, sağlık çalışanı. 
Eş, çocuk, ağabey, kardeşi daha ebedi aleme uğurlayacağız belli mi?.. 
Kim bilir… 
Ecel ansızın COVID-19 olup geliyor.
Sıranın kime geleceği belli değil!.. 

Gelen gideni aratır!.. 
Doğru çıkarsa insanlık fena bir sınav verecek… 

KİRALIK DÜKKANLAR, OFİSLER  

Herkes görüyordur, bulvar ve caddelerdeki dükkanların çoğuna kiralık yazıyor. 
Hava parasına kapış kapış giden o dükkanlara dönüp bakılmıyor bile… 
Kaç esnaf, işyeri battı. 
Evler, ofisler de boş… 
Kolay kolay tutan da olmuyor. 
BATAN, KAÇAN, GİDEN 
Arabadan dışarısını seyrediyorum, vitrin ışıkları sönmüş mağazaları, iş yerlerini… 
Kapanmış yerlerin geride bıraktığı hikayeleri düşünüp üzülüyorum. 
Kapatan kapatana, 
Batan batana… 

Yasaklar da var bu arada. 
Geç oldu, düzensiz oldu, tıbbi gerçeklere biraz aykırı ama nispeten iyi oldu... 
Vaka sayılarında ciddi artış yok.  
Ekonomik ve sosyal durum iyi olsaydı daha isabetli kararlar alınabilirdi. 
Hem kısıtlı yaşam, sokağa çıkma sınırlaması, 65 yaş uygulamaları insanları köylere kaçırdı. 
Mahallede ki ıssızlığın bir sebebi de bu. 
Araçlar azalmış. 
Köylere, dağlara, bağ evlerine doğru,  
Kaçan kaçana… 

Kimliğimizi, kişiliğimizi, karakterimizi, duruşumuzu şekillendiren, katkı veren, hayallerimiz, ülkülerimiz, heyecanlarımız, kavgalarımız, acı tatlı günlerimiz, hatıralarımızın kahramanları. 
“Ne olacak bu Türkiye’nin hali?” diye kahırlandıklarımız.  
Kuru fasulye tenceresine kaşık salladıklarımız.
Cep delik, cepken delik günlerimizde üç kuruşu paylaştıklarımız. 
Her an yanımızda bulduklarımız.
Gönlümüzde, aklımızda en iyi yere koyduklarımız. 
İdollerimiz, hayran olduklarımız. 
Bilgilerinden, konuşmalarından, yazdıklarından, duruşlarından ilham aldıklarımız. 
Daha bir sürü şey… 
Göçüp gidiyorlar… 
Giden gidene!.. 

Bir virüs belası bak neler de yaptırıyor, neler çektiriyor insana. 
Batan batana. 
Kaçan kaçana. 
Giden gidene… 

AŞI, BULDUĞUNUZDA YAPTIRIN 

Çıktı çıkıyor, geldi geliyor derken şimdi umudumuz aşıda… 
Bulduğunuzda yaptırın. 
Oymuş, buymuş diye tartışıp fikir beyan eden çokbilmişlerin sözlerine takılmayın… 
Üç ay beş koruyacakmış. 
Yıl boyu korumayacakmış! 
Bak hele, bak sanki sabaha çıkmaya garanti almış kendisi… 

Aşı için onlarca şey söyleyebilirim ama son söz ‘bulduğunuzda yaptırın!’ kardeşim.  
Kronik hastalığı olanlar asla tereddüt etmesinler. 

DR SONER OĞUZ  

2021’e sayılı günler kaldı

Bir doktor daha vefat etti önceki gün. 
Kucağında birkaç aylık ikizleri, gözlerinde umudu vardı… 
Fotoğrafına bakıp duruyorum. 
Korona sebebiyle hayata veda etti. 
Bu kadar!.. 
Hayat bu kadar işte… 
Dr. Soner Oğuz‘a rahmet diliyorum, O da şehitler arasında yerini aldı. 
İkizler ise babasız ve öksüz başladılar hayata... 

Yaşananlar derinden etkiliyor herkesi. 
Hastan oluyor ziyaret edemiyorsun. 
Cenazen oluyor gidemiyorsun. 
Namazını kılamıyorsun. 
Mezarına iki kürek toprak atamıyorsun!.. 
Böyle günler yaşıyoruz işte… 

ÖZKAN SÜMER UNUTULMAZ 

2021’e sayılı günler kaldı

Özkan Sümer’i de yitirdik. 
Trabzon’un ve sporun delikanlı adamıydı. 
Aydın bir kişilik, inatçı, sistemli, çalışkan, yenilik ve gelişmelere açık, daima dinamik, kendine has üslubu olan özel bir spor adamından bahsediyorum. 
Adı elbette Trabzonspor ile özdeşleşmişti. 
Oyuncusu, antrenörü, teknik direktörü, başkanı oldu. 
Galatasaray ile birlikte birkaç kulüp daha çalıştırdı, Milli takım hocalığı da yaptı. 
Ama o ülkemize malolmuş değerli bir spor adamıydı. 
Ruhu şad olsun. 

Onbeş onaltı yaşlarında benim de hocam olmuştu.  
Çamurlu Yavuz Seli sahasında, küçücük Ziya bey sahasında topa doğru vurma tekniklerini, pas atmayı, pres yapmayı, koşmayı, markaj yapmayı kafa topuna çıkmayı ondan öğrendik. 
Çocuk aklımızla Özkan hocayı sinirlendirmek, kızdırmak ve ona ‘latif sözler söyletmek!’ ne güzeldi… 
Hocanın özel arkadaşları vardı, sırf bu inci tanesi gibi latif, gün güneş görmemiş sözlerini işitmek için yanında bulunurlardı… 

Sadece Trabzon’un değil, Anadolu’nun hemogonyaya, güce, ‘İstanbul’a isyanını temsil ediyordu’, şüphesiz ki o bir başkaldırış, direniş adamıydı... 
Özkan hocayı ölümsüz kılmak ancak onun ruhunu yaşatmak, hayallerini gerçekleştirmekle olur! 

ARALIK DONDURUR 

2021’e sayılı günler kaldı

Aralık ayında iki hadise kanımı dondurur; 
Bir tanesi, Sarıkamış! 
Sarıkamış destan mı, hezimet mi, dram mı ne diyeceğimi bilemiyorum. 
1914 ‘ün şartlarını o zamana bırakmalı, tarihi olayları zamanı içinde değerlendirmeli... 
Binlerce insanımızı tetik düşüremeden, dondurucu kış soğuğuna, kara tipiye kaybettik. 
Peygambere komşu olsunlar. 

İkincisi ise; 

KANLI NOEL… 

Daha yakın bir zaman; 24 Aralık 1963. 
Başka bir drama daha tanık olduk; ‘Kanlı Noel’ diye tarih sayfalarında yerini aldı. 
Lefkoşa’daki Tabip Binbaşı Nihat İlhan’ın eşi Mürüvet İlhan ile Murat, Kutsi ve Hakan isimli çocukları Rum silahlı güçlerince banyo küvetinde katledildi… 
O yüzden Kıbrıs, yürek sızımızdır!..  
O ev ‘Barbarlık Müzesi’ olarak ziyaret ediliyordu. 
Bilmem hala açık mıdır? 

YENİ YIL 

Bugüne gelelim. 
Şimdi;  
Yüzümüzde maske, aramızda mesafe, elimizde sabun, kolonya… 
Yüreğimiz yangın yeri, acılarla yeni yıla böyle giriyoruz. 

2021‘e girerken sosyal yaşantısı kaybolmuş hayatımızı sürdürmek, sabaha çıkmak, güne güneşe, havaya suya, sevdiklerimize yeniden kavuşmak en büyük hediye olacaktır. 
Bu günler böyle;  Mesele hayatta kalmak! 

Yeni yılda tüm dostlara sağlık ve mutluluk diliyorum, her şey gönlünüzce olsun.

X

Kar yolları kapadı YSİ niye kapatıldı?

Bekliyorduk.Hem de dört gözle, hatta mecburduk.Barajlar alarm veriyordu.Su kaynaklarımız hızla tükeniyordu.Özellikle yeraltı suyu... Çekildikçe çekilmişti.

Bursa ovalarında 20 yıl önce 30-40 metreden gürül gürül çıkan su, son yıllarda ancak 140-150 metrelerde yakalanıyordu.
Durum o kadar kritik yani.
Yeraltı suyunu da hoyrat ve kontrolsüz kullandık.

SU KAYNAKLARINA DOKUNMA

Su kaynaklarına doğrudan müdahale etmemek gerek. Dokunulacaksa uygunsuzluk yapanlara dokunulmalı!..
- Ruhsatlı ya da ruhsatsız açılan kuyular,
- Bilinçsiz tarım sulaması,

Yazının Devamını Oku

Bir yanda lodos, diğer yanda virüs

Kaç gündür tüm kuvvetiyle esen rüzgar sinirlerimizi bozmaya devam ediyor. Lodosun Bursa ve bölge kentler için özel bir yeri var.  

Birkaç gün estirdiğinde havayı tertemiz edip manzarayı güzelleştirir. Görüş açımızı genişletir. 
Dağlarda zar zor biriken karları eritiyor.  
Gözüm Uludağ’ın yamaçlarındaki beyazlıklarda; ama günbegün eriyip kayboluyor. 
Çatılar uçuyor, kiremitler savruluyor, ağaçlar kırılıyor, birçok şey oradan oraya savruluyor… 
Tabii bir de uyutmuyor… 

SESSİZ ÖLÜM 

Lodos Bursa için ‘sessiz ölüm’ demektir. 

Yazının Devamını Oku

Lokanta yasak, kongre serbest! 65 yaşa özgürlük

Bir yıl önce Dünya Sağlık Örgütü-WHO yaş dilimlerini yeniden düzenledi. Buna göre;

-0-17 yaş: Ergen
-18-65 yaş: Genç
-66-79 yaş: Orta yaşlı
- 80-99 yaş: Yaşlı olarak kabul ediliyor. 100 ve üzerini de artık ileri yaşlı sayalım gitsin.
Ancak DSÖ 65 yaş’ı hala genç olarak görüyor.

ÖMÜR UZUYOR

Ülkelerin gelişmişlik düzeyleri yaşam sürelerini belirliyor.

Yazının Devamını Oku

Camiler, kubbeler, minareler ve bitmeyen onarımlar

Marmara bölgesi kentlerinde geziyorum. Tatil gezisi değil, işlerimi hallettikten sonra dünya gözüyle sağı solu dolaşıyor, görüyor, anlamaya çalışıyor ve fotoğraflıyorum.Gezme, görme, öğrenme, fotoğraflama ve yazma tarifsiz bir keyif.

Yıkılmış, viraneye dönmüş bir evin önünde durup, bir zamanlar oradaki canlılığı, sevinçleri, hüzünleri hayal edip fotoğraflayıp oradan ayrılmak… Ayrılsanız bile aklınız orada tutuklu kalıyor.
Malikhane, yalı, saray,
Cami, türbe, han, hamam, kervansaray, köprü,
Çeşme, sarnıç, şadırvan,
Kilise, havra,
Mezarlık, kabir,
Çarşı, pazar,

Yazının Devamını Oku

Kâtip arzuhalim yaz yare böyle… 

Tarihte sert uygulamalara başvuran Hızır Paşa’ya isyanını dile getiren Pir Sultan Abdal’ın ‘Katip arzuhalim yaz Şaha böyle’ eserini yıllar sonra düzenleyip seslendiren Aşık Veysel‘in seslendirdiği türkünün TRT denetiminden geçmesi zordu. Dize değiştirilip ‘Katip arzuhalim yaz yare böyle’ yapılmış, engel aşılmış. Katip arzuhalim yaz yare böyle… 

Arzuhalci kimdir? 
Adliye, kaymakamlık, valilik, belediye, tapu gibi devlet dairelerine ya da özel kişilere başkaları için mektup veya dilekçe yazandır.
Şikayet, itiraz, istek… 
‘Bir masa, bir daktilo’ olarak gördüğümüz arzuhalcilerin hikayesi eskidir. 
Osmanlı’ya dayanır.  
1762 yılında padişah fermanıyla usule bağlanır. Loncası oluşturulur. 

Yazının Devamını Oku

Kömürün var mı ısınacak?

Kuraklığı konuşuyoruz. Barajların dibi göründü, göletler kurudu. Derelerin suyu çoktan çekilmişti…

Susuz bir sonbahar yaşadık. 
Bu kış da sıcak ve yağışsız geçiyor. 
Güneyi kuzeyi, doğusu batısı her bölgesiyle Türkiye yağmur bekliyor. 
Pandemi, ekonomi, bir de yağışsız mevsimi konuşuyorduk kaç gündür. 
Yüce Tanrı acıdı da yağışları gönderdi. 
Teşekkür ederiz. 

YOKSULLAR ÜŞÜR 

Şiddetli kar yağışında, sağanak yağmurlarda, iliklerimizi donduran ayazlarda fakirleri ve yoksulları düşünürüm. 

Yazının Devamını Oku

Koza Han ve tarihi eserler hepimizindir 

Günün ihtiyaçlarını karşılamak gerekiyordu. Sultan 2. Beyazıd ferman eyledi, mimar Abdülula Bin Pulat Şah işe koyuldu, 1489 da başlanan Koza Han 1491 yılında tamamlandı. 

530 yıl önce iyi bir mimar, çalışkan ve yetenekli ustalar, kalfalar ve işçilerin emekleriyle inşa edilen, ipekböceği kozasının alınıp satıldığı ticaretinin döndüğü, konaklamaların yapıldığı eser günümüze kadar ufak tefek onarımlarla geldi. 
Taş gibi bir eserdir Koza Han. 

Hanlar o günün ticaret merkezleri. 
Tüccarlar, yolcular konaklar, kervanlar, develer, atlar bağlanır, mal alınır satılır, yenilir içilir… 
Ticaret merkezi işte… 

Hanın üst ve alt katları bir medeniyetin hayata bakışını yansıtır.  

Yazının Devamını Oku

Hoşgeldin 2021, Bursa Hürriyet çizgisi

Yeni yıla girdik. İyi seneleriniz olsun sevgili okuyucularım. Ben de yılın ilk yazısını yazıyorum, ama kolay olmuyor!

Öyle bir yılı geride bıraktık ki tek kelimeyle felaketti. 
2020 soğuk algınlığı, nezle, grip şikayetleriyle başladı. 
Türkiye gripten kırılırken dünya da koronavirüsü konuşuyordu. 

KITADAN KITAYA PANDEMİ 

2019 ‘un Kasım, Aralık aylarında Çin’de yarasadan, yılan çıyandan insana bulaşan, sonra da insandan insana, devletten devlete, coğrafyadan coğrafyaya, kıtadan kıtaya yayılan virüs Türkiye’ye değmeden geçiyordu. 
Koronavirüs yakın komşularımız Yunanistan, Bulgaristan, Romanya, Rusya, İran, Irak, Suriye’de can almaya başlamış ama bize bulaşmamıştı! 
İtalya, Avusturya, Almanya, İngiltere, Fransa, Polonya, Avusturalya, Amerika ve Kanada da vardı ama o lanet virüs Türkiye’de yoktu! 

Yazının Devamını Oku

Hüzün yılı, Eyüp sabrı

Zor zamanlardan geçe geçe geldik yılın son gününe. Hastalık, ölüm, karantina, izolasyon, sokağa çıkma yasağı, yaş kısıtlılığı, seyahat engelleri, ticari hayatın yavaşlaması, iflaslar, işsiz kalanlar, geçim sıkıntısı gibi durumlar içimizi acıtıyor. 

Çok büyük can kayıpları verdik, vermeye devam ediyoruz. 
Hüzün yılı diyelim en iyisi bu yıla. 
Hüzün yılı… 


Başımıza pandemi geldi.  
Madem geldi başa katlanmalıyız dostlar. 


Yazının Devamını Oku

Kar Bursa’ya Bursa kışa yakışırdı

Bu günlerde şehir boydan boya beyaza boyanır, kiremit kırmızısı çatılar bir süre kaybolur, bacalarından yükselen dumanlar izlenirdi.  

Geçmiş yılların destansı hikayelerini fısıldayan heybetli Çınarları, mezarlıklarda yükselen selvileri, tarihimizin şahitleri Muradiye ve Yıldırım külliyeleri, Yeşil Türbe, Ulucami, Emirsultan, Üftade, Murat Hüdavendigar camileri beyaza bulanır, çatılardan mızrak gibi sarkıtlar sallanır, daracık sokaklar kapanırdı. 
Mahallenin düşkünleri, yoksulları, hastaları, ihtiyarları, yalnız yaşayanları korunur, gözlenir, ihtiyaçları giderilirdi.  
Tıpkı sokak kedileri, köpekleri ve kuşların merhametli Bursalılar tarafından kollandığı gibi... 

KAR VE BURSA 

Çekirge, Muradiye, Pınarbaşı, Tophane, Hisar, Yeşil, Işıklar’dan ne muhteşem görüntüler yansırdı... 
Hele hele Uludağ’ın yamaçlarına yaslanan o yorgun orta sınıfın gariban ama vakarlı mahalleleri Alacahırka, İvazpaşa, Mollafenari, Kuştepe’nin büründükleri harika manzaralar... 

Yazının Devamını Oku

Can pazarı prosedür, kural tanımaz

Böylesine büyük ve yaygın bir acı yaşamamıştık. Hastalık ve hastalanma korkusu sarmış her yeri. Ölümler, ölüm ilanları, ıssız ve cemaatsiz cenazeler. Sanal taziyeler. Matem havasındayız… 

Yaşama, umuda dair ne varda hepsi örselendi.  
Kapanan iş yerleri, iflaslar, işsizlik, geçim sıkıntısı. 
Ekonomik durgunluk ve kriz...  
Eğitimden ulaştırmaya, tarımdan hayvancılığa, imalattan ticarete her sektör derin sıkıntılar içinde kıvranıyor. 
Sağlık… 

Kora kor bir mücadele içerisindeyiz. 

Yazının Devamını Oku

COVID fırsatçıları

Aylardır yazıyorduk, çiziyorduk.  Diyorduk ki; “devlet yalan konuşmaz, ama Sağlık Bakanlığı aylardır eksik bilgiler yayınlıyor.” Böyle diyorduk. 

Kızıyordular bize… 
Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar misali sorumluluğu gereği halkı aydınlatan hekimler ve meslek örgütü alenen linç edilmeye çalışıldı. 
Neymiş halkı paniğe sürüklemek, kargaşa çıkarmaya çalışmak..! 

DOĞRUYU SÖYLEMELİ 

Şaşmamak gerek, pandeminin daha ilk günlerinde Çin’de virüs konusunda meslektaşlarını uyaran Dr. Li Venliang ‘a da hükümet ve sağlık bakanlığı soruşturma açtırmamış mıydı? 
Açtırmıştı… 

Yazının Devamını Oku

COVID-19'un bizden götürdükleri

Memleket cenaze evine döndü. Yüzler asık. Kimsenin konuşası yok. Endişeli. Kaygılı. Yastayız.  

Hüzünlüyüz... 
Her gün uzaktan yakından, dosttan arkadaştan, can evinden bir acı dağlıyor yürekleri. 
Bu nasıl bir zaman, bu nasıl bir acı... 
Sevdiklerimiz, canlarımız, cananlarımız. 
Offf off... Bakmaya kıyamadıklarımız, koklamaya doyamadıklarımız. 
Ciğerlerimiz yanıyor. 
Bu ne beladır? Ocaklar söndü, bu nasıl devrandır?.. 

Yazının Devamını Oku

Kapalı hastaneler açılsın, kapasite yaratılsın

Koronavirüs salgınını ya da artık ezberlenen şekliyle Covid-19 Pandemisi yazmak benim için de, okuyucu için de sıkıntılı bir hal.


Toplumda büyük bir bıkkınlık olduğu kesin.
Ancak gündemi de es geçmemek gerek…
*
‘Yeni normal’ ile başlayan ‘gevşeklik’ geride kaldı.
İçinde bulunduğumuz endişe verici durumu ‘ikinci dalga’ olarak adlandırmanın da çözüme bir katkısı yok.
Tanımlamalarla hastalık önlenmiyor…

SALGIN RAKAMLARI KONUŞUYOR

Yazının Devamını Oku

Türkiye’ye geç gelen COVID-19

2019 ‘un Kasım ayının sonuna doğru Çin ‘in Hubei / Wuhan ‘ında ortaya çıkan ve tedavi edilemeyen zatürre benzeri belirtiler gösteren bir hastalık etkeni konuşmaya başlandı.

Koronavirüs…

Bilinen ve üzerinde çalışmalar yapılan bir mikrobiyolojik etken. Sığır, köpek, kedi, tavuk ve hayvanlarda enfeksiyonlar oluşturan bu virüsün dünyayı derinden etkileyeceğini kim düşünebilirdi?..
Bu virüs ailesinin bazı tipleri 2002-2003 yıllarında yine Çin’de SARS, daha sonrada MERS adıyla Çin ve yakın coğrafyasında salgın yapmış, bin civarında insanın ölümüne yol açmıştı.

İLK COVID SORUŞTURMASI

Hayvanlarda görülen bu virüsün hayvandan insana, daha sonra da insandan insana bulaşması, bir kaç ay içerisinde de tüm kıtalar da görülmesi, 21. Yüzyılın en büyük Pandemisini oluşturması insanlık için talihsizlik sayılmalı. Ancak yüzyıl önceye, 1918-1920 yıllarına gidip, İspanyol gribinin 100 milyona yakın ölüme neden olduğu hatırlanınca buna da şükür demek geliyor içimizden…

*

Hastalık etkeni olan koronavirüsün hayvan pazarından yayıldığı söylendi.

Yazının Devamını Oku

Kaza, deprem ve yardım

AFAD‘ın resmi internet sitesinde deniliyor ki; “Ülkemiz depremlerde insan kaybı açısından dünyada üçüncü, etkilenen insan sayısı açısından sekizinci sırada. Ortalama olarak her yıl büyüklüğü 5 ila 6 arasında değişen en az bir deprem yaşanmakta.” Demek ki yapılan çalışmalar fos çıktı...

Türkiye, afet ve kazalarda ağır bedeller ödüyor. Ölen, yaralanan ve sakat kalanlar bakımından ortada kara bir tablo var. İşin birde ekonomik kayıplar kısmı var ki onunla hiç mi hiç ilgilenmiyoruz.
*
Tabloya bakar mısınız;
Deprem ölümlerinde dünya 3.’sü
Trafik kazası ölümlerinde Avrupa 1.’si
Kaza sayısı açısından Avrupa 2.’si.
Her yıl dünyada 1 milyon 300 bin, Türkiye’de 5-6 bin hayatını kaybediyor.

Yazının Devamını Oku

Cumhuriyet Bayramı ve milletine sevdalı Bakan 

Bugün genç devletimizin yönetim şeklinin belirlendiği tarihin yıl dönümü. 1923 yılının 29 Ekim günü, henüz 3 yaşında olan Ankara Hükümeti, aile saltanatı değil, Türk milletinin egemenliğini benimsedi. 

28 Ekim günü Gazi Mustafa Kemal Atatürk Çankaya Köşkü’nde milletvekillerini toplayarak “Efendiler, yarın cumhuriyeti ilan edeceğiz” söylemiyle ülkenin rotasını belirledi. 
Milletine ve özellikle gençliğe güveniyor; 
“Ey yükselen yeni nesil! gelecek sizsiniz. Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve yaşatacak sizsiniz” diyordu.  

Mustafa Kemal, geleceği önceden gören kabiliyete sahipti ve “Cumhuriyet, fikir serbestliği taraftarıdır. Samimi ve meşru olmak şartıyla her fikre hürmet ederiz.” sözlerini söylerken demokrasi kavramının artık dünyada yaygın bir idare şekli olacağını da biliyordu. 

Gazipaşa’nın vefatından sonra işbaşına gelen Cumhuriyet yönetimleri devletin ‘kuruluş felsefesi’ni örseleye örseleye bugünlere gelindi. 

Yazının Devamını Oku

Bizi bu hale getiren kim?

Nüfusumuzun büyük bir bölümü kentlerde yaşıyor. Köylerde ve kırsalda yaşayan insan sayısı hızla azaldı. Yüzde 90 kent, yüzde 10 kırsal gibi nüfus oranı oluştu. 

Sanayileşme ve kentleşme sonucudur da diyebiliriz bu duruma. 
Bu duruma yılların yanlış yönetim anlayışları da sebep oldu denilebilir. 
Son tahlilde ‘Büyükşehir yasası’ köyleri mahalle yaptı.  
O mahallelerde köy yaşamı bir şekilde, zorlukla devam ediyor.  
Kırsal köy ve mahallelerde genç nüfus kalmadı. ‘Çocuk sesine hasret köylerimiz’den bahsetmiştim bir yazımda. Yaşlılar, herhangi bir üretim, hayvancılık ve zirai faaliyet yapmadan yaşam mücadelesi veriyorlar buralarda.  
Yapanlar da ancak kendilerine yetecek, oyalanacak kadar… 
Üretim genç ister, çalışacak güç ister. 

DEVLET BÖYLE İSTEDİ 

Yazının Devamını Oku

Yanıyor dağı, taşı, ormanı yurdumun

Bir haftadır orman yangınlarını konuşuyoruz. Üzülüyor, öfkeleniyor, tepki veriyoruz. Endişeleniyor, kaygılanıyor, moralimiz bozuluyor. 

Sakin sakin oturup izlemek mümkün mü? 
Bir yandan ağaçlar, çalılıklar, otlaklar diğer yandan da tavşanlar, ceylanlar, kaplumbağalar, sincaplar ve böcekler yanıyor. 
Yani ciğerimiz yanıyor. 

Sebep arıyoruz, neden!? 
Rant çetesi parmağı, terör kafası var mı diye sorguluyoruz. 

CİĞERİMİZ YANARKEN 

Hatay, Trabzon, Kahramanmaraş ve Osmaniye aynı günlerde çıkan/çıkartılan orman yangınları hakkında çok şey yazıldı, çizildi... 

Yazının Devamını Oku