GeriAteş Yalazan - Arşiv Balıkçısı ‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi

Türkiye'de magazin denilince akla ilk gelen isimdir Kelebek.

Kelebek yayın hayatına başladığında takvimler 10 Eylül 1972’yi gösteriyordu. Yarım asırı devirmesine çok az kaldı.

İlk günkü sayıda yayınlanan yazıda, Kelebek’in “Türk basın hayatında denenmemiş bir tür” olduğu vurgulanıyor, okura yenilik vaat ediliyordu.

Altın Kelebek Yarışması da bu yeniliklerden biriydi.

İlk Altın Kelebek, 1972 yılının en iyi sinema sanatçılarını belirlemek için düzenlendi.

Halk oylarıyla yapılan yarışmanın ilk kazananları Türkan Şoray, Perihan Savaş, Tarık Akan ve Kadir İnanır oldu.

Kelebek okurları o yıl en iyi yabancı sinema sanatçılarını da seçti.

Brigitte Bardot, Charles Branson, Liza Minelli ve Dustin Hoffman ipi göğüsleyen Hollywood yıldızlarıydı.

Pantene Altın Kelebek Ödülleri, bu akşam 47’nci kez sahiplerini bulacak.

Birçok ünlü isim ödül heyecanını yaşayacak.

Ben de Altın Kelebek tarihine uzandım.

Türkiye’nin alanındaki en uzun soluklu yarışmasını bugüne kadar yüzlerce ünlü isim kazandı.

Bu isimlerin tamamını burada anmak tabii ki mümkün değil.

O yüzden bugün, arşivin oldukça eski sayfalarında dolanıp, bu yarışmanın ödül törenlerindeki çarpıcı enstantaneleri, unutulmaz isimleri toplamaya çalıştım.

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi

ŞARKI SÖYLEMEYE BAŞLADIĞIM YIL

Yarışma ikinci yılında sadece sinema sanatçıları ile sınırlı kalmadı. Yelpazesini genişletti. İsmi artık Altın Kelebek Sanat Ödülü’ydü.

İlk kez düzenlenen müzik dalında Zeki Müren, Emel Sayın, Barış Manço ve Nilüfer, Altın Kelebek’in sahibi oldu. Yılın müzik topluluğu ise Üç Hür-El’di.

Nilüfer henüz çok gençti. İlk büyük konserini de Altın Kelebek ödül töreninde verdi. O yılı da şöyle anlatacaktı:

“Şarkı söylemeye başladığım yıl, Altın Kelebek’in ilk yılıdır. 1973’te kazandığım ödül de beni inanılmaz mutlu etmişti.”

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi

AJDA VE İLHAN

1974’e gelindiğinde İlhan İrem, Ahmet Özhan, Hakan Balamir, Rıza Silahlıpoda, Necla Nazır, Ajda Pekkan ve Muazzez abacı ilk Altın Kelebek’lerini kazandılar.

İlhan İrem, daha 20 yaşındaydı. İki ödül birden aldı. Törendeki konserde yeni bestelerini de çaldı.

Ajda Pekkan ile İlhan İrem’in ödül gecesindeki bu pozu da oldukça çarpıcıydı.

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi

ŞÖHRETLE BİRLİKTE ÖDÜL GELDİ

1979, İbrahim Tatlıses’in şöhret basamaklarını hızla tırmandığı yıldı. Türk Halk Müziği dalında “Yılın Erkek Sanatçısı” ödülü Tatlıses’in oldu. Sabuha da “Yılın Türküsü” seçildi.

Üstelik Yılın Türküsü dalında Sabuha’nın rakibi, Tatlıses’in diğer türküsü “Ayağında Kundura” idi. Yani, Tatlıses’in o yıl bu ödülü kazanması kaçınılmazdı.

Tatlıses, ödül töreninde de performansıyla hafızalara kazındı.

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi
11 OCAK 1976

HER YIL KAZANDI

Cemal Süreya’nın “Türkiye’de daha ünlü biri var mıdır?” dediği Zeki Müren, Altın Kelebek’e ipotek koyan isimlerdendi.

Her yılki ödül töreni fotoğraflarının tam merkezinde o vardı.

1975’ten 1981’e kadar hiç fire vermeden tam 8 kez bu ödülün sahibi oldu. Sanat Güneşi, 1983 ve 1984 yıllarında düzenlenen törenlerde ödül kazanmadığı halde yine fotoğraf karelerindeydi.

Ama bu kez “Şeref Konuğu ve Düzenleme Komitesi Fahri Başkanı” olarak.

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi

ALTIN KELEBEK BİZE DE KONDU

Altın Kelebek, uzun yolculuğunda dönemin gelişmelerine uygun olarak ödül kategorilerini de çeşitlendirdi. 1984 yılında ilk kez verilen Yılın Komedi Çifti ödülünün sahibi Zeki Alasya ile Metin Akpınar oldu. Devekuşu Kabare ile ülkeyi kasıp kavuran Zeki-Metin ödül töreninde çok mutluydu.

Metin Akpınar, mutluluğunu “Nihayet bize de Altın Kelebek kondu” diye anlatıyordu.

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi

YASAKTAN SONRA GELEN ÖDÜL

12 Eylül askeri darbesinin yasakladığı isimler arasında Bülent Ersoy da vardı.

80’ler boyunca da bu yasağı sürdü.

Özal döneminde, 7 Ocak 1988’de yasağı kaldırıldığında Almanya’dan dönüp müzik çalışmalarına tekrar başladı. Ve ayağının tozuyla o yılki Altın Kelebek’te “En İyi Kadın Sanat Müziği Sanatçısı” ödülünü aldı.

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi4 ŞUBAT 1992

CÜNEYT’İN DÖVDÜĞÜ ADAM

1991’de Yeşilçam’ın zirvesinde Hülya Avşar ile Şener Şen oturuyordu. Doğal olarak Altın Kelebek’in sahipleri de onlar oldu. O yıl üçüncü Altın Kelebek’ini kazanan Şener Şen, sinemaya “Cüneyt’in (Arkın) dövdüğü adam” olarak başladığını belirterek, “Ben 1970’li yılların başında kahvede oturan, çay içen figüran olduğum günlerde de sinemadan aynı zevki alıyordum” diyordu. Avşar kızı ise, ikinci Altın Kelebek’ini kazandığını “uyurken gelen bir telefonla” öğrenmişti:

“Herhangi bir film festivalinde alacağım ödül benim için ‘Altın Kelebek’ kadar önemli olmaz.”

‘Altın Kelebek’in 47 yıllık hikâyesi

YILLARCA ÖDÜL VERDİ, BU KEZ O KAZANDI

Doğan Hızlan, Altın Kelebek kazanan sanatçılara birçok kez ödül veren isimdi.

Hürriyet arşivinde onun bu ödülü verirken onlarca kare fotoğrafı var.

2001 yılına gelindiğinde ise Doğan Bey bu kez ödül alan taraftaydı.

“En İyi Kültür Sanat Programı” ödülünü Karalama Defteri ile kazanan duayen isim, “Yıllardır Altın Kelebek’te birçok ödül verdim. Bu ödülün bir gün bana da verileceğini hayal etmezdim” dedi.

Hızlan aynı ödülü 2005’te de kazandı.

X

Türk futbolunun en kara günü

20 Ocak 1989, Türk futbol dünyasının en hüzünlü günlerinden biridir. Samsunspor kafilesi, Malatya deplasmanı için otobüsle sabah 08.30’da yola çıkmıştı.

Kar fırtınası vardı. Tipi nedeniyle yol çok kaygandı.

Henüz 1.5 saat olmuştu ki Havza çıkışında karşı yönden gelen bir kamyon ters şeride girdi. Samsunspor’u taşıyan otobüse tam karşıdan çarptı.

Otobüsün şoförü Asım Özkan ile ön tarafta oturan Teknik Direktör Nuri Asan olay yerinde can verdi.

Asan’ın yan koltuğundaki futbolcu Muzaffer Badalıoğlu ile Mete Adanır hastaneye götürülürken kaybettiler hayatlarını.

Beyin travması geçiren Yugoslav futbolcu Tomiç de 6 ay komada kaldıktan sonra vefat etti.

İlk müdahaleyi Diyarbakır deplasmanına giderken kazayı gören Çarşambasporlu futbolcular yaptı. Eğer o anda orada olmasalardı belki ölü sayısı daha da artacaktı.

Üç futbolcu dışında bütün kafile ağır yaralıydı.

Yazının Devamını Oku

Kazancı Bedih'i anıyoruz... Çiğ köfteli ıstakozlu sıra gecesi

Türkiye sıra gecelerini ondan öğrendi.

Herkes onu Yavuz Turgul’un Eşkıya filmi ile tanıdı.

“Nice bu hasreti dildar ile giryan olayım/Yanayım aşkın ile büryan olayım.”

Asıl mesleği kazancılıktı. “Kazancı” lakabı da oradan geliyordu.

Bedih Yoluk aynı zamanda Şanlıurfa’nın en önemli gazelhanıydı.

2005’te Gülden Aydın Hürriyet’te onun için “Okuduğu gazellerin sayısını hiç bilmedi. Yüz, yüz elli, üç yüz” diye yazıyordu.

“Gece mektebindeniz. Bizim konservatuvarımız sıra geceleri” diyordu. 2001’de Hürriyet’in Geleceğe Aşk Mektupları ekinde aynı adı taşıdığı torununa, “En güzel aşkları gazel söylerken, cümbüş çalarken yaşadım” diye yazıyor ve şöyle bitiriyordu:

“Aşkı bul, o seni terk edince başka Leylalar bul. Deden senden ümitli. Okurken de aşkla oku. Diplomalı olman, usûl, eğitim alman beni gururlandırıyor. Biliyorsun ben, nota nedir bilmem. Hayatta başarılı olmanı temenni ve niyaz ederim.”

Yazının Devamını Oku

Kelebekler’in yıkıldığı gece

Beyaz Kelebekler’in hikâyesi Kabataş Lisesi’nde başladı. Lise arkadaşı delikanlılardı.

Henüz öğrenciyken kurdukları müzik grubuyla uzun yıllar sahnelerin tozunu attılar.

İsimlerine uygun bembeyaz kıyafetleri, yakalarındaki kelebek broşları, sahnedeki danslarıyla bir dönemin en sevilen, sempatik müzisyenleriydiler. Ender Akacan’ın renkli gözlüğü grubun ikonu haline gelmişti. Akacan o meşhur gözlükleri Karaköy’de seyyar tezgâhtan üç kuruş paraya onlarca adet almış, tüm sahne hayatı boyunca teker teker kullanmıştı.

Kurucu üyeler Rıfat ve Altan Eke kardeşler, Ender Akacan, Behzat Kutlubağ ve Bülent Ortaç’a daha sonra Ercüment Ateş katıldı. Ama grubu İstanbul’un bilinen sahnelerine taşıyan, hepsinin Turgut abisi, Turgut Akyüz oldu. O yıllarda sinemalarda film gösterilmeden küçük şovlar yapılırdı. Beyaz Kelebekler henüz lisedeyken filmlerden önce bu şovlara çıkıyordu. Daha sonra Kazablanka Gazinosu ile başlayan sahne hayatları dönemin en önemli gece kulüplerinden Maksim’de sürdü. Grubun kaderi tam 52 yıl önce bugün değişti.

MÜZİK DÜNYASI SARSILDI

19 Ocak 1970 günü Maksim’deki programlarının ardından konser için iki otomobille İzmit’e hareket ettiler. Eke kardeşler ayrı araçlardaydı. Mola verdikleri bir benzinlikte aynı otomobile geçtiler. İki kardeş birlikte ön koltuğa oturdu. Behzat Kutlubağ, Bülent Ortaç ve solistleri Ülkü Üst de arka koltuktaydı. Hepsi yorgundu, uykuya daldılar. Gece yarısından sonra otomobil yalpalamaya başladı. Kayan otomobile bir kamyon sağ tarafından vurdu. Araç şarampole yuvarlandı.

Otomobilin ön tarafı yanmaya başladı.

Arka camdan

Yazının Devamını Oku

Körfez Savaşı’nın kilit sözcükleri

Dünyanın endişeyle izlediği Körfez’deki savaş, tam 31 yıl önce ocak ayının 16’sını 17’sine bağlayan gece patladı.

Suudi Arabistan’dan kalkan ABD jetleri Irak’a bomba yağdırdı. Hürriyet, savaşın başladığı gece ve ertesi gün, yaptığı iki yıldırım baskıyla bu haberi okurlarına duyurdu.

1. Körfez Savaşı, Saddam’ı devirmedi ama dünyada pek çok şeyi değiştirdi. Bir de hafızamıza bazı kelimeleri kazıdı. İşte onlardan bazıları.

Çöl Ayısı: Bombardımanın ardından başlayan kara savaşlarının simge ismiydi ABD kuvvetlerinin komutanı General Norman Schwarzkopf. Saddam’ı Kuveyt’ten çıkaran, Çöl Fırtınası Operasyonu’nun kumandanıydı. İri cüssesi nedeniyle bu lakapla anılıyordu.

Canlı yayında savaş: Irak harekâtı her saniyesi televizyondan canlı yayınlanan ilk savaştı. Bu yayınlar Türkiye’de de yakından takip edildi.

Scud ve Patriot: Savaşın kulaklarda çınlayan ikilisi. Irak’ın Scudları vs ABD’nin Patriotları. Gece yarılarında “Patriotlar geliyoooorrr” sesiyle uyuduk, uyandık. Gerçi sonra önlenen Scud füzesi sayısının çarpıtıldığı anlaşıldı.

Gaz maskesi: Saddam’ın kimyasal silah tehdidi, birçok kişiyi gaz maskesiyle tanıştırdı.

Karabatak:

Yazının Devamını Oku

Rus balerini böyle kaçırdılar

Soğuk savaş yıllarında, sık sık demirperde ülkelerinden batıya ilticalar gündemdeydi.

Casus filmlerine malzeme olan bu müthiş kaçışlardan biri de 1981’de İstanbul’da yaşandı.

Sovyetler Birliği’nin meşhur Bolşoy Bale Topluluğu gösteri için İstanbul’a geldi.

Sanatçılar İstanbul’da sıkı kontrol altındaydı. Tüm hareketleri takip ediliyordu. Ünlü Rus balet Barışnikov’un 1974’te turnedeyken iltica etmesinden sonra önlemler daha da sıkılaştırılmıştı.

26 yaşındaki balerin Galina Vurşina Churşina, 4 Temmuz 1981 günü öğlen saatlerinde Marmara Etap Oteli’nden, oda arkadaşı İrina Shostak ile birlikte Taksim’e çıktı.

Galina Vurşina Churşina

BİR DAHA DÖNMEDİ

İki arkadaş İstiklal Caddesi’nde yürüyüş yaparken Shostak bir gözlükçüye girdi. Churşina ise dışarıda bekliyordu. Ne olduysa o anda oldu, Churşina kaşla göz arasında ortadan kayboldu.

İrina Shostak

Yazının Devamını Oku

İlk nakil kalp 18 saat atmıştı

Dünya son günlerde domuz kalbinin bir insana nakledilmesini konuşuyor. Tıp dünyası heyecanlı.

Yarım yüzyılı aşkın bir süre önce insandan insana ilk kalp nakli yapıldığında benzer bir heyecan yaşanmıştı.

Gazeteler günlerce bu haberi konuştu. Bundan yaklaşık bir yıl sonra da Türkiye’de ilk kalp nakli 22 Kasım 1968’de yapıldı. Ankara Yüksek İhtisas Hastanesi’ndeki bu tarihi başarıya kalp nakline imza atan isim ünlü kalp cerrahı Kemal Beyazıd’dı.

Beyazıd henüz 38 yaşındaydı.

Çalıştığı fırındaki patlama sonucunda beyin ölümü gerçekleşen 14 yaşındaki Erdal Yıldırım’ın kalbi, 40 yaşındaki Maviş Karagöz’e nakledildi.

HÜRRİYET DE ORADAYDI

Beyazıd’ın yanı sıra 10 doktor ve 12 sağlık personelinin katıldığı ameliyatta Hürriyet muhabiri Metin Yalman da vardı. Kalbi alınmadan önce bir savcı, kalbi alınacak Yıldırım’ın beyin ölümünü tespit etti.

Saat 03.15’te vericinin kalbi açıldı, saat 04.35’te kalp çalışır halde çıkarıldı.

Yazının Devamını Oku

Hepimizin Lefter’i

Türkiye’nin gelmiş geçmiş en özel sporculardan Lefter Küçükandonyanis, 10 yıl önce bugün, dünyaya ve çok sevdiği Fenerbahçesine veda etti.

Lefter, Fenerbahçe’nin efsane futbolcusuydu. Ama onun çok daha ötesindeydi. Hangi takımı tutarsa tutsun tüm futbolseverlerin gönlünde özel bir yeri vardı. Yani hepimizin Lefter’iydi.

Milli takımın ilk “altın madalyalı” kaptanıydı. Ay yıldızlı formayı giydiği 50 maçta 22 gol attı.

Elif Çongur, 17 Nisan 2019’da Hürriyet’teki yazısında “Lefter’in kendisi armağandır Fenerbahçe’ye. Varlığı armağandır. Fenerbahçe’nin başına gelmiş en güzel şey, en muazzam hikâye, en derin izdir” diye anlatmıştı onu.

FITIK EDECEK KADAR KIVRAK

Hürriyet yazarı Adnan Akın, Lefter’in 1948’de milli formayla ilk kez çıktığı Yunanistan maçını şöyle anlatıyordu: “Takımın içinde o zaman henüz 24 yaşına girmiş, sempatik, kısa boylu, çocuk tabiatlı, buna mukabil fevkalâde futbol kabiliyetli ve bilhassa driplingde insanı fıtık yapacak kadar kıvrak bir futbolcuyu da beraber götürmüştük.”

Atina’ya ayak bastığında gazetecilerin sorularını yanıtlarken Türk milli takımının maçı 3-1 kazanacağını söylemiş ve “Golleri Fikret, Şükrü ve ben atacağım” demişti. Tam da dediği gibi oldu.

Yazının Devamını Oku

Zapping yok ama maç kavgası var

Zapping ya da zaplamak kelimesi günümüzde artık fazla kullanılmıyor. Zaten 1990’lardan önce de böyle bir kelime yoktu. O nedenle bir kayıp sayılmaz.

90’larda hem televizyon kumandaları yaygınlaşmıştı. (Evet inanabiliyor musunuz, eskiden televizyon kumandası diye bir şey yoktu. O işi evin küçüğü yapardı.)

Hem de özel televizyonların kurulmasıyla birlikte, iki kanallı devlet yayıncılığı sona ermişti.

Hepimiz evlerde ellerimizdeki kumandalarla o kanal senin, bu kanal benim gezip duruyorduk.

İşte buna zapping deniyordu. O kadar çok kullanılır oldu ki bu kelime, Türk Dil Kurumu zappingi sözlüğe “geçgeç” olarak aldı: “Seyredilecek uygun bir program aramak amacıyla televizyon kanallarını tarama.”

Dijital yayıncılıkla birlikte zaman içinde zaplamak da neredeyse kayboldu gitti.

Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu 1996’da televizyon izleme alışkanlığıyla ilgili bir araştırma yapmıştı.


Yazının Devamını Oku

Hakiki Fil Hamdi böyle yakalandı

Ahmet Hamdi Ersiper, hukuk okumuştu.

İri cüssesi ve aşırı kilosu nedeniyle “Fil Hamdi” lakabı yakıştırılmıştı.

1950’li yılların “en çok aranan” adamıydı.

Espri değil. Polisler yurdun dört bir yanında onu arıyordu.

O yıllarda dolandırıcı denilince Sülün Osman ile Fil Hamdi gelirdi akla.

Sürekli ihbarlar yapılıyor, sürekli de yanlış Fil Hamdiler yakalanıyordu.

29 Aralık 1955 günü de Eskişehir’de yine bir “Fil Hamdi” yakalanmış ancak kunduracı olduğu anlaşılan İsmail isimli adam serbest bırakılmıştı.

İstanbul Dolandırıcılık Masası memurlarından Nazmi Özlü, şans eseri trende Fil Hamdi’yi tanıyan birine rast geldi. 1955’in bitmesine iki gün kala Maltepe’de bir adrese ulaşıldı.

Gidildiğinde de bitişik eve kaçmaya çalışan

Yazının Devamını Oku

Efsanenin veda günü

Yaşar Doğu, Türkiye’nin gelmiş geçmiş en başarılı sporcularından biriydi.

Güreşin efsane ismi, 61 yıl önce bugün, henüz sadece 48 yaşındayken kalp krizi sonucu hayatını kaybetti.

Milli takıma ilk girdiği 1939’da Avrupa Şampiyonası’nda kaybettiği maç, spor hayatındaki tek mağlubiyetti.

Ay yıldızlı mayo ile mindere çıktığı 47 maçtan 46’sını kazandı. 33’ünde rakibini tuş etti.

Hafif sıklette başladığı kariyerini 87 kiloda, hafif ağır sıklette tamamladı.

Şampiyon olduğu 1948 Londra Olimpiyatları’ndaki rakibi İsveçli Andenberg onun için şöyle diyordu:

“Bu kadar sene güreş yapıyorum. Yaşar Doğu gibi acı kuvvete sahip olana rastlamadım.”

Spor yaşamında sadece bir kez Dünya Şampiyonası’nda güreşebildi. Helsinki’deki bu şampiyonada altın madalya kazandığı karşılaşma, mindere çıktığı son müsabakaydı.

26 NİSAN 1951

Yazının Devamını Oku

Yankesicilik için Nasır’ın cenazesine gitti

Yankesici... Yani cepci, tırtıkçı... Hatta cep faresi.

Her yerde olduğu gibi İstanbul’da da yankesiciler mesleklerini çarşı, pazar, istasyon gibi kalabalık yerlerde icra ederdi.

Ana mesai yerlerinden biri de tramvaylardı. Özellikle Bankalar Caddesi’ndeki tramvaylar. Çünkü yolcuların çoğu bankalardan ceplerinde yüklü parayla çıkardı.

Yankesicilerin en meşhurları Şakir ile damadı Dalmış Ali’ydi.

Aslında adı Ali Dalmış’tı. Ama soyadı mesleğine uygun olunca, lakaba dönüşmüştü. Dalmış Ali, alelade bir yankesici değildi.

Ünü İstanbul’u, Türkiye’yi aşmış, Avrupa’ya kadar ulaşmıştı.

INTERPOL BİLE ARIYORDU

Uluslararası yankesiciydi.

Yazının Devamını Oku

Bilimin 50 yıllık iddiası

1963’ün son günlerinde 9 ABD’li 9 da Rus bilim insanına, 50 yıl sonraki dünyanın nasıl olacağına ilişkin tahminleri soruldu. Hürriyet de “50 yıl sonraki dünya” başlığıyla verdi haberi. 50 yıl 2013’te doldu. Biz de üstüne 8 sene avans eklemiş olduk. Tutan tahminler de var, tutmayanlar da... Ama beklentilerin en boş çıktığı alan uzay seya-hatleri ve tabii ki uzaylılar. İşte 58 yıl önceki tahminler ve sonuçları...

14 OCAK 1964

BANKO KUPON

ADAMLAR SİRİ’Yİ BİLMİŞ

Muazzam elektronik beyinler, herkese soracağı sualin cevabını bir dakikada bildirecek. Google ve Siri’yi tahmin etmiş adamlar.

Paranın yerini tamamen kredi kartı cinsinden şeyler alacak. Bu tahmin tabii ki Amerikalıların. Para denildi mi ilk onlar gelir akla.

Elektronik beyinlerden faydalanarak sinemada, televizyonda ve telefonda akıllara durgunluk verecek yenilikler olacak: Şu anda elinizde akıllı telefon var, daha ne olsun?

Elektronik cihazlarla insan vücudunun her tarafı ayna gibi görülecek: Birçok tarama yöntemi bugün tıpta kullanılıyor.

Ortalama ömür 85’i geçecek.

Yazının Devamını Oku

Sergen mi daha çapkın İnanır mı

Dört büyüklerin hepsinde top koşturmuş bir futbol yıldızıydı o dönemde Sergen Yalçın.

Yıldız futbolcu sahadaki mahareti kadar, çapkınlığıyla da çok konuşuluyordu.

Üstelik lafını hiç sakınmıyor, her sözüyle gündem oluyordu.

İşte o açıklamalarından biri onu Kadirizm ile karşı karşıya getirdi.

Galatasaray’da forma giydiği 2001’in son günü “Çapkınlıkta Kadir İnanır bile solda sıfır kalır” deme cesaretini göstermişti.

‘KONUŞMA HASTASI’

Belli ki kimse de “Dur Sergen yapma” dememişti.

İnanır

Yazının Devamını Oku

Yoncadaki kavga

Türkan Şoray, Filiz Akın, Fatma Girik ve Hülya Koçyiğit... Yeşilçam’ın 4 yapraklı yoncası.

Biz bu dörtlüyü hep birlikte anıyoruz ama 1960’lı yıllarda bu yoncanın iki yaprağının arası limoniydi.

Hürriyet 12 Ekim 1963’te yeni bir köşe açtı. “Yıldızlara 5 soru” köşesinin ilk konuğu Türkan Şoray’dı.

Anketteki sorulardan biri şöyleydi:

“Oynadığınız filmlerde veya çalıştığınız yerlerde sizinle beraber olmasına sinirlendiğiniz bir isim muhakkak vardır. Bu kimdir?”

Şoray’ın yanıtı “Fatma Girik” oldu.

Nedeni ise belirsizdi. Bu yanıt Girik’in huzurunu kaçırmıştı. İki hafta sonraki Hürriyet’te Girik’in yanıtı vardı.

“Bana niçin sinirleniyorsunuz” başlıklı haberde şöyle diyordu Girik:

“Bana sinirlenişini hiçbir ana noktaya bağlayamıyorum. Çünkü aramızda en ufak bir hadise geçmedi.”

Yazının Devamını Oku

Kırılmaz camı parçalayan elçi

Soğuk Savaş yıllarında, Prag’da Sovyet Bilim ve Teknoloji Sergisi düzenleniyordu.

Ruslar, doğu bloku ülkelerinin katıldığı sergiye özel bir ürünlerini getirmişti.

Rus bilim insanlarının geliştirdiği “kırılmaz cam” büyük bir kıvançla tanıtılıyordu. Çekoslovakya’daki diplomatlar da 13 Aralık 1971’deki sergiye davet edildi.

Ruslar kırılmaz camlarını kanıtlamak için davetli büyükelçilere birer çekiç dağıttı.

Büyükelçilerden bütün güçlerini kullanarak çekiçle cama vurmaları istendi.

SÜRPRİZ DARBE

Diplomatlar sırayla cama vurdular. Cam gerçekten kırılmıyordu, sağlamdı. En küçük bir iz bile kalmıyordu. Rusların neşesi yerindeydi.

Sıra Türkiye’nin 54 yaşındaki Prag Büyükelçisi Haluk Kura’ya geldi.

Kura yavaşça cama yaklaştı, çekiçle vurdu.

Yazının Devamını Oku

Gelen gideni aratmasa bari

 Biten yıldan hep şikayet edilir. “Oh nihayet gitti” sesleri yükselir. Umutlar hep yeni yıldadır.

Fakat gelen her yeni yılın beklentileri karşıladığı da söylenemez.

İşte 1979’un son günü de böyleydi.

Hürriyet’te “Allah 70’leri aratmasın. Çok şükür geride bırakıyoruz” deniliyordu.

31 ARALIK 1979

“Umudumuz sende 80” başlığının altında şunlar yazıyordu:

“Yıllar akıp gitti, fakat geçen şu 10 yıla, 70’lere ‘O güzelim yıllar’ diyemiyoruz. 1970’lerin nihayet çekip gidişinden de şikayetçi değiliz.”

Hürriyet’in güzel dileklerine rağmen bildiğiniz gibi 1980 Türkiye’ye çok iyi gelmedi. 12 Eylül’deki askeri darbe, Türkiye’yi uzunca bir süre demokrasi girdabına soktu.

Hatırlarsınız 2020’den de beklentiler çok büyüktü. Ama dünyanın pandemiyle yüz yüze geldiği, hepimizi evlere tıktığı bu yılı da pek sevemedik.

Yazının Devamını Oku

‘Dijital Kıyamet’ korkusu

Z kuşağı bilmez. Diğer kuşaktakiler de unutmuş olabilir. Büyük teknolojik gelişmelerin yaşandığı geçen yüzyılın son çeyreği bir felaket korkusuyla sona eriyordu.

Bu korkunun adı milenyumdu. “Bin yıl” anlamına geliyor.

O yıllarda dillerden düşmeyen bir kelimeydi.

Gazetelerde “milenyum” kelimesinin geçmediği başlık neredeyse yok gibiydi.

Korkunun temel nedeni, bilgisayarların yılları son iki haneye göre 98, 99 olarak kullanmasıydı.


31 ARALIK 1999

1 Ocak 2000’e girildiğinde “zamanın sıfırlanmasından”, bilgisayarların 00’ı 1900 olarak algılamasından korkuluyordu.

Yani bilgisayarlar 31 Aralık 1999’dan, 1 Ocak 1900’e geçebilirdi.

Yazının Devamını Oku

Özal’ın sürat tutkusu

Siyaset dünyasının en meşhur sahnelerinden biridir.

Turgut Özal direksiyonda, eşi Semra Özal ile birlikte yeni yapılan ikinci köprüden geçiyor:

“Haydi bir kaset koy da şöyle bir neşelenelim Semra Hanım.”

Turgut Bey’in otomobil sevdası hep bilinir.


15 AĞUSTOS 1989

15 Ağustos 1989 tarihli Hürriyet’in birinci sayfasındaki haber de bununla ilgili:

“Sade vatandaş olsa yanmıştı.”

Özal

Yazının Devamını Oku

Türkiye’nin Balina Aydın çılgınlığı

1992 yılı ocak ayının son günleriydi. Sinop Gerze açıklarında beyaz bir balina görüldü. Boyu 5 metreydi. Bu denizlerin yabancısı olduğu hemen anlaşılıyordu.

Soğuk sularda yaşayan Beluga cinsi balinanın Karadeniz’e nasıl geldiği meçhuldü.

İnsanlardan kaçmıyor, hemen burnunu uzatıp kendini sevdiriyordu. Eğitimli olduğu belliydi.

Balinaya “Aydın” ismi verildi. Aydın’ın bu kadar sıcak suda yaşayamayacağı söyleniyordu.

Günlük beslenmesi için 1 milyon lira gerekiyordu. Bir günde 30 milyon liralık bağış yapıldı.

Banka hesabı kabaran Aydın, dünyanın “ilk milyoner balığı” olmuştu.

Ünü Karadeniz’i aştı, önce Türkiye’ye, sonra tüm dünyaya yayıldı.

Yerli ve yabancı heyetler, Sinop Valisi

Yazının Devamını Oku

Sultan’ın yardımına Hürriyet koşmuştu

Türk sinemasının “sultanı” Türkan Şoray, 1972 yılında Fikret Hakan ile birlikte Elazığ’da Cemo filmini çekiyordu.

At yarışı sahnesinde dublör kullanmadı. 5 Temmuz’daki çekimlerde attan düştü, boyun omurlarında kayma oldu. SSK Hastanesi’ne kaldırıldı. Felç riski yoktu ama İstanbul’a getirilmesi gerekiyordu.

Hürriyet hemen harekete geçti. THY’den F-27 tipi uçak kiraladı. Bir ekip oluşturuldu. Ekipte şu isimler yer alıyordu:

Hulki İlgün, Güney Duraman, Suphiye Şahin, Baha Pir, Orhan Şahin, Şakir Şad ve ortopedi uzmanı Doç.Dr.Kut Sarpyener.

DOKTORLARIN TARTIŞMASI

Uçak, 7 Temmuz sabah erken saatlerde Yeşilköy Havaalanı’ndan yola çıktı. 3 saatlik uçuşun ardından uçak Elazığ’a vardılar. Ancak Şoray’ın seyahat edip edemeyeceği hâlâ net değildi.

Doktorlar uzun uzun tartıştı. Yeniden röntgen çekildi. Belirsizlik sürerken Şoray’ın, “Beni İstanbul’a götürün” sözleri duyuluyordu. Şoray yolculuğu onaylayan bir imza attı. Devreye Ulaştırma Bakanlığı ile THY girdi.

Kararsızlık yaşayan doktorlar saatler sonra

Yazının Devamını Oku