Patili dostlarımız için...

Görünmeyen tehlike

Yazla birlikte yeşil alanlarda koşturmak patili dostlarımızı mutlu etse de açık havada bekleyen ve gözle görülmesi kolay olmayan tehlikeler var: Pireler ve keneler. Onları korumanın en etkili yöntemlerinden biriyse pire tasmaları. Tasmalar, içeriklerindeki etken maddelerin zamanla deri ve tüy yüzeyine yayılmasıyla pire ve kenelerin uzaklaşmasına yardımcı oluyor. Bazı tasmalar mevcut parazitlerle mücadele etmeyi hedeflerken bazıları koruyucu amaçla kullanılıyor. Hangi yöntemin tercih edileceğiyse hayvanın yaşı, sağlık durumu ve yaşam alışkanlıklarına göre değişebiliyor.

‘Yaşlandı’ deyip geçmeyin!

Hayvanların yaşam süresinin uzamasıyla birlikte yaşlılık dönemine bağlı bilişsel sorunlar daha sık görülebiliyor. Bu durumla ilgili Prof. Dr. Ebru Yalçın şunları söyledi: “Yaşlı evcil hayvanlarda demans, genellikle 7 yaşından itibaren görülmeye başlasa da risk özellikle 12-16 yaş sonrasında belirgin şekilde artıyor. En sık karşılaşılan belirtiler arasında hayvanın bulunduğu ortama uyum sağlayamaması, yön duygusunu kaybetmesi, gece daha huzursuz hale gelmesi, sebepsiz havlama ya da miyavlama, tanıdığı insanları tanımakta zorlanması ve oyun isteğinin azalması var. Tuvalet alışkanlıklarında değişiklikler, öğrenilmiş komutların unutulması ve ev içinde kaybolma dikkat edilmesi gereken işaretler arasında.”

Hastalığı tamamen ortadan kaldıran bir tedavi yok ama Prof. Dr. Yalçın’a göre doğru yaklaşımlarla süreci yavaşlatmak ve yaşam kalitesini artırmak mümkün: “Sosyal etkileşimin sürdürülmesi, zihni aktif tutan oyuncaklar ve çevresel zenginleştirme uygulamaları bu süreçte fayda sağlayabiliyor. Evcil hayvan sahiplerinin iletişimi kesmemesi ve birlikte vakit geçirmeye devam etmesi önemli.”

Birbirinden farklı 17 tür

Türkiye’de 17 yeni körfare (gözleri küçük ve derinin altındadır) türü keşfedildi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi, Ankara Üniversitesi ve Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi’nden araştırmacıların yürüttüğü çalışmaya göre ilk bakışta birbirinin aynısı gibi görünen körfarelerin aslında kromozom yapıları, genetik özellikleri, iskelet sistemleri ve davranışları bakımından önemli farklılıklar taşıdığı ortaya çıktı. Araştırmada tanımlanan bazı körfare türlerinin yalnızca 20-25 kilometrekarelik alanlarda yaşadığı da tespit edildi.