Düğünü yapay zekâyla izledim

Yaz geldi ve düğünler dizildi sıraya... Çok da gitme taraftarı değilim ama yine de gidiyorum çünkü hayatının en önemli günlerinden birine davet etmiş seni. Gitmemek ayıp. Bu özel birkaç saat için aylarca önceden hazırlanılıyor. Geçen bir kır düğünündeyiz. Yeri bulmakta zorlandık ama ilk giriş kolaydı. Masamız önceden belirlenmiş ve hemen hoşbeş işini halledip masamıza oturduk. Tanımadığımız birkaç kişiyle aynı masadayız. Kısa bir tanışmanın ardından onlar kaldığı yerden muhabbetlerine devam ettiler.

Ne konuşuluyor diyerek kulak kabarttım... Yapay zekâ! Ne konuşulurdu ki düğün masasında? Demek ki herkes kendi gündemini konuşuyormuş. Derken söz olmazsa olmazımız ChatGPT’ye geldi. Bende jeton o an düştü. Hemen çektim telefonumu, direkt ChatGPT’yi açtım, etrafı betimlemesini istedim: İnsanları, masa ve üzerindekileri betimledi ama bunları merak etmiyordum ki. Etrafa tuttum kamerayı; kalabalıklardan söz etti, biraz ağaçları anlattı hatta yaklaştım ağaçlara iyice... “Cinsini bile istersen buluyor bu ChatGPT” diyerek eyledim kendimi birkaç 10 dakika boyunca.

Sonra birden müzik başladı, gelin ve damadın meşhur giriş şarkısı. Yakındaki birine “Pist ne tarafta” diye sordum. O ana kadar hiç aklıma gelmemişti. Beni çevirdiler piste, telefon elimde. Biri koştu geldi “Fotoğraf mı çekmek istiyorsun, ben çekeyim” diyerek. Amacım sahneyi betimletmek ChatGPT’ye. Söyledim; “Ben betimlerim kuzen” dedi yine. Biliyorum sen betimleyebiliyorsun ama bakalım ChatGPT yapabiliyor mu, amacım onu denemek. Sonra bir kahkaha patladı benden; çünkü ChatGPT “Sahneyi göremiyorum” dedi. “Saçmalama, ben körüm, sana ne oluyor” dedim. Etrafımdakiler de güldü. ChatGPT “Biraz daha yaklaşır mısın” dedi. Bir-iki adım yürüdüm, yine olmadı, göremiyor... “ChatGPT oğlum sana gözlük lazım” diye kızdım, hatta biraz da zorbaladım onu ama yine de göremedi sahneyi. Zaten o sırada ilk dans bitti bile, benim zorbalamama karşı özürler diledi bir sürü... Neyse ben de ondan özür diledim, güle eğlene bitirdik sohbetimizi.

Düğünden sonra ChatGPT ile mesaim devam etti tabii ki. Kendi fotoğrafımı çekip ona yorumlattım, bakın beni nasıl tarif etti: Adamın yüzü oval şekilli, hafifçe uzun ve dengeli oranlara sahip.Alnı orta genişlikte, belirgin bir çizgi veya kırışıklık yok. Saç çizgisi doğal ve düzgün. Dudakları orta kalınlıkta ve rahat bir gülümseme ifadesi veriyor. Yüzündeki genel ifade sıcak ve dostane.

Bana benzemiş

Arada bana filtreler önerdi, onları da kullandım. Daha sonra fotoğrafımı başka bir yapay zekâ uygulamasına gönderip ondan da betimlemesini istedim. Kızım sonucun bana benzediğini söylüyor. Yalnız şöyle bir durum var; ben siyah saçlıyım, onlar bana kahverengi saçlı diyor. Demek ki yapay zekâlar da renk konusunda doğal zekâlılar gibi tam karar veremiyor. Yani sonuç olarak doğal zekâ renkleri bilmiyorsa, yapaya da bilmediği şekilde kodlarsa, nasıl çıkarız bu işin içinden! Sonuçta onlar da insan yapımı...