Güncelleme Tarihi:

Mağrur sözcüğünün kökü gururdur. Ve gurur kelime anlamıyla "aldanan kişi" demektir. Osmanlı Türkçesi döneminde yaygınlaşan mağrur kelimesi, günümüz Türkçesinde de kullanılmaktadır.
Mağrur Ne Demek?
Mağrur sözcüğü geçici durumlara aldanan kişi anlamında da kullanılmaktadır. Kibirli, büyüklenen, böbürlenen manalarına da gelmektedir.
Mağrur sözcüğü eski kültürde genellikle olumsuz anlamlarda kullanılmaktaydı. Zira kibirlenmek ve büyüklenmek yanlış bir davranış olarak kabul edilirdi. Kelimenin kökeni incelendiği zaman bu anlamların bulunduğu dikkat çekmektedir.
Mağrur Nedir?
Mağrur, sözcük anlamıyla kendi başarılarıyla gururlanan kimse demektir. Kendisini beğenen, yaptıklarıyla onurlanan kimseler mağrur olarak tanımlanır. Mağrur kelimesi, genellikle insanlar tarafından hoş karşılanmayan bir gururlanmayı içermektedir.
Bu sözcük, geçmişten günümüze birçok edebi metinde de kullanılmıştır. Divan şiirinde mağrurlanmak, önemli bir kavramdır. Özellikle tasavvufi anlamda sunulan divan şiirlerinde mağrur olmanın zararlarına değinilirdi.
Mağruru sözcüğü, dilimizde yüzyıllardır kullanılmaktadır. Bu sebeple TDK sözlüğünde de eyer almaktadır. Mağrur sözcüğü TDK sözlüğünde " kibirli, kendini beğenmiş ve gururlu" anlamlarıyla açıklanmıştır.
TDK sözlüğü, bu kelimeyi "kurumlu" olarak da açıklar. Kurumlu olmak, kendisiyle övünmek anlamındadır. Kendi yaptığı eylemlerden onur duyan, çevresine büyüklük taslayan kimse anlamını taşır. Mağrur sözcüğünü cümle içinde doğru kullanmak adına bu manaların göz önüne alınması gerekmektedir.