GeriGündem Lara'nın dramı
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Lara'nın dramı

Sehpanın üzerinde gördüğüm ilaçlar sakinleştirici değilse, metin görünmeyi başaran bir anne babaydı karşımdakiler. Yosi ve Verda Falay'ın artık kızları Lara için yapabilecekleri birşey yoktu. Ama başka gençleri bu intihar canavarının ellerinden çekip alabilirlerdi.Böyle toplumsal bir hareketin başlangıcı olabilmesi için bu röportajı yapıyorlardı. Karşılarında olanın yenilmez olduğunu düşünmüyorlardı çünkü. Sekiz saat süren bu röportaj hem anlatan, hem de dinleyen için hiç de kolay olmadı.Kendini jiletle çiziyorduBize karşı kırıcı ve sert olmaya başlamıştı. O zamandan itibaren kıyafetleri de değişti. Çok güzel saçları vardı. Saçlarını kestirdi. Tuhaf bir görünüme bürünmeye başladı. Ürkütücü makyaj yapıyordu. Adım adım değişimleri hissediyorduk ve kendimizce bunu yorumluyorduk. Şimdi düşünüyorum farkedemediğimiz birşey olmamış. Ama zehirlemenin derecesinin ne kadar büyük olduğunu şimdi anlıyorum. Daha önce intihar teşebbüsünde hiç bulunmadı. Ama kolunu, bacağını maket bıçağı, jilet, basmalı kalem uçlarıyla çiziyordu. Derin çizgiler değildi bunlar. Dışarıya karşı ne kadar dayanıklı olduğunu ispata çalışıyordu. Ankara'ya voleybol için gitmişti. Boynunda bir kesik vardı. Kızım yapma, çok kötü oluyoruz, derdini anlat çözelim, ne istiyorsan yapalım ama bunu yapma diyorduk ama ağzına fermuar çekmişti, kelime bile etmiyordu.Bu düşmanı durduralımEn kolay yol olan susup bir kenarda oturmayı seçmiyorum ve diyorum ki, ‘‘işte ben ve ailem ortadayız. Bu olay bizim başımıza geldiyse herkesin başına gelebilir.’’ Amacım kimseyi korkutmak değil, söylemek istediğim özetle şu: Bugüne kadar toplum ve konu ile ilgili profesyonellerin dahi tanımadığı bir olgu karşısındayız. Paniğe kapılmayalım ama bir an önce öğrenelim. Ne ile karşı karşıya olduğumuzu çok iyi bilelim ve önlem alalım. Henüz çok yaygınlaşmamışken bu düşmanı durduralım. Dünyada hızla yayılmaya devam ederse 2-3 yıl sonra çok geç olabilir. Hiçbir hatamız olmadığını söylemiyorum. Dünyanın en ideal ailesi biziz iddiasında bulunmuyorum. Ama daha birkaç ay önce dünyanın en iyi ailesine sahip olduğunu düşünen, bunu çeşitli vesilelerle, yazdığı kartlarla dile getiren bir çocuk, bu kadar kısa sürede nasıl ailesinden nefret eder hale getirildi, işte bunu çözemiyorum.En yakın 2 arkadaşı onu çok üzdüLara sizinle olan ilişkisinde size niye duvar ördü? Niye kin besledi? Baba: Beyin yıkamanın en önemli parçası, çocuğu aileden soğutmak. 'Aile aslında senin düşmanındır, onlar seni manipüle etmeye çalışırlar, aileni düşman olarak gör' diye telkin alıyorlar. Bize karşı kini yoktu, kin ona aşılandı. Onlara göre, aileyi muhakkak devreden çıkarmak lazım. Oralara kabul görmelerinin baş şartı aileyle kesinlikle hiçbir şey paylaşmamaları. Böyle bir grup var ve bunun varlığını yok saymak o kadar büyük bir günah ki... Niye bu tür etkilerde kaldı? Zayıf kişilikli miydi yoksa arayış içinde miydi?Anne: Biraz güven eksikliği vardı. Bunu gidermeye çalışıyorduk. Her çocuğun arkadaşa ihtiyacı var. Okulda birkaç arkadaşı onu çok üzdü. Lara, sahip olduğu şeylerin dünyanın en normal şeyleri olduğunu düşündüğünden, kıskanılabilir olduğunun da farkında değildi. Yakın iki arkadaşı tarafından kıskanmanın dozu iyice abartıldığında, kızımı bu arkadaşlarına karşı uyardım. Bana kızdı ama iki ay sonra o arkadaşları bir oldular ve Lara'yı dışladılar. Çok kırıldı, ağladı, okula gitmek istemedi. Arkadaşlarına bir mektup yazdı. Arkadaşları mektubu elden ele dolaştırıp herkese okuttu ve buruşturup çöpe attılar.

Canlı Borsa - Altın Fiyatları - Döviz Kurları için Bigpara

False