Akran zorbalığında veliler endişeli

Eğitim öğretim yılının başladığı 8 Eylül’den bu yana akranlar arasında yaşanan şiddet dur durak bilmiyor. Bu örneklerden biri de geçtiğimiz haftalarda yaşandı.. İstanbul Beyoğlu’nda 13 yaşındaki ortaokul öğrencisi, aynı okulda öğrenim gören yaşıtını boynundan bıçakladı. Sabah saatlerinde sokak ortasında gerçekleşen bu olayın ardından M.A’nın boynuna 4 dikiş atıldı. Neyse ki aldığı yara hayati tehlikeye neden olacak büyüklükte değildi. Onu yaralayan E.D hakkında da ‘kasten yaralama’ suçundan adli işlem başlatıldı. Kamuoyunda geniş yankı uyandıran bu olayın ardından veliler endişe ve korkularını sosyal medya üzerinden yaptıkları paylaşımlarla dile getirdi. “Çocuğum eve sağ salim dönecek mi”, “Aileler çocuklarını korkarak mı dışarı çıkaracak” gibi mesajlar, akran zorbalığının evlere yansıyan boyutunu gözler önüne serdi.. Konuyla ilgili verilen eğitimlerin yetersiz kaldığını belirten aileler, bununla ilgili daha ciddi uygulama ve yaptırımlara ihtiyaç olduğunun altını çizdi.

ENDİŞELENDİĞİMİZ KONULAR DEĞİŞTİ
Konuyla ilgili Hürriyet’e konuşan ve endişelerini dile getiren velilerden biri olan Şafak Atay, şunları söyledi:
“Kızım okula giderken arkasından her gün ‘acaba bugün ne yaşayacak, ne olacak’ diye düşünüyorum. Gördüklerimiz ve duyduklarımız nedeniyle endişeliyiz. Çocuğumun başına herhangi bir şey gelmedi, okulumuzdan yana da şanslıyız ama yine de bu tarz haberleri gördükçe korkuyoruz. Oldukça kaygılıyım, çocuğuma hissettirmeden okula gidiyorum, etrafı kontrol ediyorum ve rehberlik öğretmenimizle görüşmeler yapıyorum. Eskiden okulda elini yıkayacak mı ya da yemek yiyecek mi diye düşünürken şimdi sağ salim eve dönebilecek mi diye düşünüyorum. Sadece okul da değil, dışarıda herhangi bir çocuk tarafından yolu kesilecek mi diye korkuyorum. Bunun için herhangi biriyle tartışmasına bile gerek yok. Çocuklar arasında ‘sen bana yan baktın, düz baktın’ diye bile şiddet olayları yaşanabiliyor.”

ZORBALIK SON BULMUYOR
Anaokulu, ortaokul ve lise kademesinde eğitim gören üç çocuğu olan veli Hikmet Tüfekçi ise, üç çocuğunun da zaman zaman farklı şekillerde akran zorbalığına uğradığını söyledi. Tüfekçi, yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Kızım çok başarılı bir öğrenci olduğu için sınıf arkadaşları sözlü bir şekilde onu rahatsız ediyordu, ortaokulda okulunu değiştirmek zorunda kaldık. 5 yaşında anasınıfına giden oğlum da aynı şekilde arkadaşının şiddetine maruz kaldı. Çocuğum öğretmenine durumu söylemek istediğindeyse dinlenmediğini ve ‘şikayet yok’ denilerek yerine gönderildiğini dile getirdi. Diğer yandan ailelerin de çocuklarına ‘sakın kendini ezdirme’ dediklerine çokça şahit oluyorum. Zorbalık yapan çocuklarının da arkasında duruyorlar. Üstelik zorbalık okulla sınırlı kalmıyor çevrim içi ortamda da devam edebiliyor. Bu konuyla ilgili öğrenci ve velilere verilen eğitimleri yetersiz buluyorum. Bunların bir yaptırımı olmalı. ”
Lise kademesinde iki çocuğu olan Esra Özkan ise, “Okulumuzda herhangi bir sorun yaşamadık. Ancak elbette akran zorbalığı olaylarını hem çevremden hem de medyadan duyuyorum. En son boynu bıçaklanan çocuğun videosunu izledim ve çok korktum. Kızlarımdan biri serebral palsi tanılı olduğu için sürekli okulda onun yanındayım. İlkokul döneminde de bu durum böyleydi ve sınıfın diğer velileri benim sürekli orada bulunmam nedeniyle içlerinin rahat olduğunu söylüyordu” dedi.

ŞİDDET İÇERİKLERİ SOSYAL MEDYADA DİKKAT ÇEKİYOR
Prof. Dr. Eyüb Sabri Ercan, Çocuk ve ergen psikiyatrı: Zorbalıkta şiddet unsurlarının son yıllarda artış göstermesinin en önemli nedenlerinden biri, çocukların dijital dünyayla erken tanışması ve film, dizi, oyun gibi içeriklerde şiddet öğesinin sıkça kullanılıyor olması. Çocuklar bu içeriklere maruz kaldıkça şiddeti olağan ve kabul edilebilir bir davranış biçimi olarak görmeye başlıyor. Ayrıca çocuk ve gençler, sosyal medyada şiddet içeriğinin daha fazla dikkat çekmesi ve beğeni alması nedeniyle popüler olmak adına zorba davranışlar sergiledikleri videolar yayınlıyor. Önemli nedenlerden bir diğeri, aile ortamında şiddetin varlığı. Veliler bu noktada çocuklarından okul ortamı ve arkadaşlık ilişkileri hakkında düzenli bilgi edinmeli. Eğer çocukları bu konuda kısıtlı bilgi veriyorsa okul idaresi veya öğretmenler ile daha sık iletişim halinde olabilirler. Ebeveynler, hem zorbalığa maruz kalma hem de zorbalık yapma konusunde duygularını arka planda tutarak onları daha akılcı ve sakin yönetmeye özen göstermeli. Kaygıyla başetmekte zorlanan aileler, bu duygularını çocukla paylaşmak yerine rehber öğretmen veya psikolojik danışmandan destek almalı. Zorbalık hem okul hem ebeveynin iş birliği içerisinde yönetilmesi gereken bir süreç.

HAVA MASKESİ ÖNCE KENDİNE, SONRA ÇOCUĞA
Prof. Dr. Galip Yüksel, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Psikolojik Danışma ve Rehberlik Anabilim Dalı Öğretim Üyesi: Araştırmalar, arkadaşlık ilişkileri zayıf olan çocukların zorbalığa uğrama ihtimallerinin daha yüksek olduğunu gösteriyor. Veliler çocuklarına arkadaşlık ilişkilerini geliştirme konusunda destek olmalı. Ebeveynler kaygılarını yönetmek için de önce kendi duygularını tanımalılar. Çocuklara karşı da onların duygularını ifade etmelerine alan tanıyacak şekilde yaklaşmalılar. Çocuklarına yardımcı olmak için önce kendi davranışlarının farkına varmaları gerekiyor. Bazen endişe ve ön yargılarımız, çocukların durumlarını daha da içinden çıkılmaz hale getirebilir. Onlar rahat olursa bu çocuğa da yansır. Yani uçaklardaki kural burada da geçerli. Hava maskesini önce kendilerine sonra çocuklarına takmalılar.