GeriGüzin Abla Ben bir tıp talebesiyim benim de ablam olur musun
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Ben bir tıp talebesiyim benim de ablam olur musun

Merhaba Güzin Abla, bir gün sana yazacağım aklıma bile gelmezdi. Tabii başıma bunların gelebileceğini de hiç düşünmemiştim.

Ben Erzurum’da tıp fakültesinde okuyorum. Kimseye güvenemeyen, pek fazla arkadaşı olmayan, kırılgan, duygusal bir insanım. 2’nci sınıfta iken 5’te okuyan biriyle tanıştım.

Onu bana yakıştırmıyorlardı, ama ben onun mert ve dürüst olduğuna inandım. Beni koruyabileceğini, asla yalnız bırakmayacağını düşündüm.

Onu çok sevdim. Onun için uyudum, onun için uyandım. "Seni seviyorum" demesi benim için yeterliydi. Birlikte hayallerimiz vardı, ama bana hiç güvenmedi. Benden hep kuşku duydu; bunun nedeni ilk ilişkiye girdiğimizde benden kan gelmemiş olmasıydı. Buna ben de şaşırdım, ama bana hiçbir konuda destek olmadığı gibi bu konuda da kuşkuyla yaklaştı.

Çok büyük kavgalarımız oluyordu. O yıl sınıfta kaldım, o ise gittikçe benden soğudu. Benimle yalnızca sevişmek için görüşüyordu. Bir yandan da hayatımı hep kısıtlıyordu.

O olmadan dışarı çıkamıyordum. O ise bu arada başka kızlarla geziyormuş. Üstelik benden önceki dört yıllık ilişkisini de meğer devam ettiriyormuş.

11 ay sürdü ilişkimiz; şimdi o eski kız arkadaşıyla beraber. Bense, bana yapılanları kabullenemiyorum. Kimseye derdimi anlatamıyorum, ailemin yüzüne bakamıyorum. Psikolojim bozuldu, yarınımdan korkuyorum. Artık yaşamak istemiyorum. Lütfen benim de ablam olur musun?

RUMUZ: ERZURUM’DAN A.


Doğrusu ya, bir tıp talebesinin bekaret meselesini bu kadar kafasına takmasını, hem senin, hem de erkek arkadaşının bekaret zarının çeşitliliğiyle ilgili bilgisi olmayıp, bunu bir güvensizlik konusu haline getirmiş olmanızı şaşkınlıkla karşıladım. Sizler bile bu konuda bu kadar yanlış düşünürseniz artık, sıradan gençler ne yapsın?

Sevgili kızım, okuduğunuz kitaplarda hiç mi bu konuyla ilgili bilgi yok? Kan gelmedi diye, hemen bir genç kızdan kuşkulanmak mı gerekiyor? Siz de mi bekaret zarının esnek, derinde ya da geniş açıklığı olan türlerinden habersizsiniz?

Bence bu genç adam zaten iyi niyetli değilmiş. Bunlar tamamen bahane... O zaten eski sevgiliye dönmek için fırsat arıyormuş. Seninle de bir süre için bir tür deneme yapmış olabilir. Ailenin yüzüne bakamaman için bir neden yok, herkes hata yapabilir. Ona güvenmiş, sevgisine inanmışsın.

Ama bence asıl üzülmen gereken şey, tıp fakültesine kadar gelebilmiş bir genç kızın, böyle olmayacak bir ilişki için sınıfta kalması, derslerini ihmal etmesi... Çünkü sen sıradan biri değilsin.

Hayatını insanlığa adayacak, insan yaşamı için mücadele verecek özel birisin.

Ve bu yolun henüz başındayken pes edersen, gerçekten yazık edersin; hem kendine, hem de sana güvenen ailene... Madem ablan olmamı istiyorsun, ben senden başarılar bekliyorum.

Kazanova kompleksi mi bu benimki?

Hep "bir gün köşenize ne yazsam" diye düşünüyordum, demek bu zamana denk geldi. Benim eskiden kızlar konusunda kendime güvenim yoktu. Zaman değişti, şartlar değişti, ben de değiştim, geliştim. Şimdi de ben kızlara güvenemiyorum!

İnanın bana pek çok ilişkim oldu; Türk ve yabancı kızlar... Birçoklarının kalbini kırdım, üzdüm, yaraladım. Bazılarının bunu hak etmediğini düşündüğüm halde engel olmadım kendime. Hep kendime şunu sordum; acaba bu bir intikam mı, zamanında reddedilmişliğimin sonucu mu ya da bir aşağılık kompleksi mi?

Bazen gerçekten kendimi Kazanova gibi hissediyorum ve öyle davranıyorum. Ne bileyim; bu ruhumu tatmin etmek gibi bir şey... Şimdi hayatımda birisi var; yabancı bir kız... Evliliği telaffuz ediyorum ama ruhum birisine bağlanmaktan kaçıyor. Ya evlenince mutsuz olursam, özgürlüğüm elimden giderse korkusuyla yaşıyorum. Yaşım 29; üniversite mezunuyum. Nereye kadar bu kaygıyla yaşarım, bilmiyorum...

RUMUZ: DERTLİ


Kazanova’nın, aslında herkesin düşündüğünün aksine, kendine güveni olmayan, tatminsiz, mutsuz ve kadından kadına dolanıp dururken bu aşağılık duygusunu yeneceğini sanan bir erkek olduğu söylenir. Onun kadın merakı, gerçek anlamda mutlu olamamasının, kendini güçsüz hissetmesinin bir sonucuymuş...

Seninki ise bir dönem kızlar tarafından reddedilmenin getirdiği bir sorun olsa gerek. Şimdi hem kızlara güvenemiyorsun, hem de kendine güven duymuyorsun. Bu nedenle bir evliliği yürütebileceğini düşünmüyorsun.

O halde acele etme. Kızlar gibi yaşım geldi de geçiyor diye düşünecek halin yok. Üstelik artık kızlar bile böyle düşünmekten çoktan vazgeçtiler. Bugün önemli olan evlenmek değil, o evliliği doğru dürüst yürütebilmek... O halde kendini hazır hissetmeden evlenme.

Zaten benim sana bir şey söylememe gerek yok. Seni evliliğe yönlendirecek kişi karşına çıktığında, bunu hemen anlayacaksın.

Batsın artık bu töreler

Abla, inan sana yazan bu kız sanki beni anlatıyor. Ben ona hemen aşık olmuştum. Hem güzel hem de çok iyi bir yüreğe sahip. Birbirimizi sevdik, saydık, değer verdik. Ben kendimi onda buldum, onu hálá seviyorum. Sana bunları yazarken kendimi öyle kötü hissediyorum ki... Onu unutamıyorum. Bende üç fotoğrafı var; bakıp duruyorum.

Batsın artık bu töreler! Bu töreler ne çok can yakıyor... Ona baskı yaptılar, kendi isteğiyle benden ayrılmadı. Onun için şiirler yazdım. 6-7 ay geçti, hálá atamıyorum içimden. Onu düşünmek bana zevk veriyor. Ona kızmış değilim. Çünkü bu ayrılıkta onun hiç suçu yok. Ablacığım, bu yazdıklarım için bağışla; o mektubu görünce, ondan geldiğini düşündüm ve sana yazmak istedim.

RUMUZ: RODİ


Her ne kadar tam olarak hangi mektuptan söz ettiğini hatırlayamadımsa da, bana ulaşan birçok mektupta töreler nedeniyle ayrı düşen sevgililere o kadar sık rastlıyorum ki, ben de senin "batsın bu töreler" temennine katılıyorum. Ama bir farkla; ben bu çağdışı törelerin ancak siz gençlerin karşı çıkmasıyla yok edilebileceğine yürekten inanıyorum.
X

Küfürlü konuşan eşimden boşanmak istiyorum

Eşim sürekli küfürlü konuşuyor, hakaretler ediyor. Bu yüzden ondan boşanmayı düşünüyorum...

Eşimle 2 yıl önce tanıştık. Eski sevgilimden yeni ayrılmıştım, ona sığındım.
Evlendik. Ama şimdi eşim aileme kötü davranıyor, evde sürekli küfürler ve hakaretler ediyor. Bu davranışlarından rahatsız olduğumu söylememe rağmen şaka yaptığımı sanıyor, devam ediyor.
Bazen ev işlerinde yardım ediyor ama bazen de bana çok yükleniyor.
Ondan soğuduğumu, uzaklaştığımı fark ediyorum.
Böyle yaptıkça onunla aynı yerde oturmak bile gelmiyor içimden.
Dışarıya mutluymuşum gibi görünüyorum. Çünkü severek ve isteyerek evlendim.
Aileme bile karşı çıktım.

Yazının Devamını Oku

Eşimden gittikçe uzaklaşıyorum

Eşimle tam tersi karakterlere sahibiz. Ne yapsam onunla aramızın düzelmeyeceği hissine gün geçtikçe daha fazla kapılıyorum.

37 yaşında ve yurtdışında yaşayan evli bir erkeğim. Eşimle inişli çıkışlı bir evliliğimiz var. Ben kendi halinde, hayattaki sorunları fazla takmayan ve her problemin çözümünün olacağına inanan biriyim.
Eşimse tam tersi... Sudan sebeplerden dolayı kavga etmeyi alışkanlık haline getirdiği için ona karşı ilgim günden güne azalıyor.
Kısacası cinsellik, beraber vakit geçirme gibi konularda ondan gittikçe uzaklaşıyorum.
Kendisi, ona karşı ilgisiz olduğumu her seferinde dile getiriyor. Ben de evliliğin hep onun istediği gibi olamayacağını söylüyorum.
Çok romantik biri değilim fakat onun dediği gibi ilgisiz de değilim.
Tartıştığımız zaman bu konuları konuşuyoruz. Bir çözüme de kavuşturamıyoruz. Daha önce çift terapisine katıldık fakat eşim terapiyi kendisine ağır geldiği için yarıda bıraktı. Ne yapsam aramızın düzelmeyeceği kanısına gün geçtikte daha da fazla varmaya başladım.
Aslında aynı frekanslarda birbirimizi anlayabilsek, çok mutlu bir çift olacağımızı da düşünüyorum. Evliliğimi devam ettirmek isterim.

Yazının Devamını Oku

Eski sevgilim beni tehdit ediyor

Eski sevgilim ayrılığı kabul etmedi. Elindeki fotoğraflarımızı aileme göndermekle tehdit ediyor. Ona bu durumda nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum...

Sevgili Güzin Abla, 1 yıllık bir ilişkim oldu. İlişkimizin son dönemlerinde annesini kaybetti. Yanında olmak istedikçe o beni itti.
Ama ben yine de yanında olmaya çalıştım. Önceden erkek arkadaşlarım sorun değilken, o dönemde sorun yapmaya başladı.
Bana farklı ithamlarda bulundu. Bu da son nokta oldu.
Bir süre ayrı kaldık.
Ailem baskıcı bir yapıya sahip. Köyde kalıyorum, evden fazla çıkamıyordum ve yine de aileme bir bahane uydurup yanına gittim.
Büyük bir kavga ettik ve ayrıldık. Ertesi gün yorgunluk sebebiyle uyuya kaldım.
O da tutup anneme bir şeyler yazmış ki ben ona en başından o zamana kadar ne olursa olsun aileme yazma demiştim.

Yazının Devamını Oku

Annem, babamı akrabamızla aldatıyor

Annemin telefonunda bir akrabamızla çok yakın konuşmalarını yakaladım. Babamı aldattığına eminim artık. Ne yapacağımı bilmiyorum...

18 yaşında genç bir kızım... Uzun süredir içimde taşıdığım bir sırrım var.
Ne yazık ki annem, babamı aldatıyor. Annem çok güzel ve çok zeki bir kadın. Bir akrabamız, 2 yıl önce kendisiyle aynı mahallede bize bir ev buldu. Biz de satın aldık.
Akrabam dediğim kişi de evli ve 4 çocuğu var. Annemle karısı da yakın arkadaştı. Evi ilk aldığımız zamanlarda sık sık birbirlerine gidip gelirlerdi. Ama son 1 yıldır ne bizimkiler gidiyor, ne onlar geliyor. O adamın numarası da annemde var.
Bir gün annemin telefonunu alıp WhatsApp’ta dolanırken gördüm ki annem onu kaydetmişti. Aşk acısı tarzında videolar gönderiyordu anneme, “Seni seviyorum ama kavuşamıyoruz, sana bu kadar yakınken benim değilsin. Sana sadece uzaktan bakabiliyorum” gibi... Şüphelenmeye başladım. Ve annemi izledim. Sonra baktım ki bu adam bizim pencerenin önünden geçince annem ona el sallıyor. Bazen işten dönüş saatine denk geliyor, gidene kadar bakışıyorlar. Adam da gözlerini ondan alamıyor.
Bugün bir şeye şahit oldum. Annem odaya girip kapıyı kilitledi ve 1 saat çıkmadı. Gidip kapıyı çaldım “Ne yapıyorsun bir saattir burada” dedim. Daha sonra telefonu gizlice aldım.
WhatsApp’a baktım ki o adam “Birazdan düğüne gideceğim, gitmeden seni göreyim” diye mesaj atmış. Annemin babama tavırlarını sorarsanız, normal karı koca gibi...
Ama annem hep o adamı övüyor, “Bak karısına nasıl davranıyor, bak karısı o kadar çirkin ama o mükemmel bir adam” gibi bir sürü şey. Bu arada annem çok küçük yaşta zorla evlendirilmiş. Ama babam mükemmel bir adamdır, gerçekten hiçbir kötü alışkanlığı yok.

Yazının Devamını Oku

Ailemin tehditlerinden çok korkuyorum

Ailemden psikolojik şiddet görüyorum. En ufak bir olayda beni okuldan alıp insan içine çıkarmamakla tehdit ediyorlar. Artık dayanacak gücüm kalmadı...

16 yaşımdayım ve ailemden psikolojik şiddet görüyorum. Evde özgürlüğüme el konuluyor. Lisede olmama rağmen bu yaşıma kadar evden okula, okuldan eve gidip gelen birisiyim.

Hiçbir şekilde arkadaşlarımla değil bir yere gitmek, telefonumla bile sohbet etmiyorum.

Evde en ufak bir şeye bile gülsem, binlerce laf yiyorum. Gülmek kızlara uygun olmazmış... Çevremdeki arkadaşlarımla hiç sohbet edemez hale geldiğim için internetten, online kendime arkadaş edindim. Ailem bunu öğrenince etmedikleri tehdit kalmadı. Ayrıca sadece ben değil, karşı tarafı da tehdit ettiler.

Onların bu tutumundan dolayı arkadaşlarım bile benimle konuşmaya korktu.

Tehditler de hep şu yönde:

“Okulundan alırım. Seni hastanelik ederim. İnsan içine çıkamazsın...”

Bir de en ufak bir sorunda bile telefonumun elimden alınmasından sıkıldım. Kıyafetimden tutun her türlü davranışıma kadar bana karışmaktan vazgeçmiyorlar. Bundan önce kolumdan tutup dövmeye kalktılar.

Polisi arayacaktım engel oldular. Başıma daha kötü birtakım olayların gelmesinden korkuyorum.

Yazının Devamını Oku

Beni ilk aldattığında ona bir şans daha vermiştim

Eşim beni 6 yıl önce ilk kez aldattığında, herkesin ikinci bir şansı hak ettiğine inandığımdan onu affetmiştim. Ama o beni yine aldattı.

Güzin Abla, şu an psikolojim çok bozuk, çünkü eşim tarafından aldatıldım.

Eşim 35 yaşında, beni aldattığı kişi ise 17.

Aslında görüştüklerini biliyordum ama onlar ayrılmıştı. Sonradan öğrendim ki eşim birkaç kadınla daha birlikte olmuş.

Ben bu konuda çok hassas biriyim. Onu en ufak şeyden bile kıskanırken, karşılaştığım bu çok acı olaylar aklımı başımdan aldı.

Beni 6 yıl önce ilk kez aldattığında, herkesin ikinci bir şansı hak ettiğine inandığımdan onu affetmiştim.

Bir de o dönemde cezaevine girdi, hep arkasında durdum. Kötü günlerinde ona sahip çıktım.

Ama iyi günlerinde o bana ihanet etti.

Boşanma davası açtım ama ayrılmayı kabul etmiyor, “Seni bırakmam” diyor.

Yazının Devamını Oku

Bana değer verdiği için ona şans vermeli miyim

Arkadaşım üzerime çok düşüyor ve beni önemsiyor. Ona bir şans vermeli miyim? Elini bile tutmaya katlanamadığım bir kişiyi ileride sevebilir miyim?

Merhaba Güzin Abla, bana yardımcı ol, ne yapacağımı bilmiyorum.
Uzun süredir konuştuğum biri var. Sevgili değiliz sadece arkadaşça görüşüyoruz. Aslında ben, onu böyle görüyorum.
Ama kendisi farklı düşünüyor.
Sanki onun için dünyada tek değerli insan benim... Onun için her şeymişim ve hayatına anlam kazandırıyormuşum.
Duygularını çok yoğun yaşıyor.
Üzerime çok düşüyor ve benden de karşılık bekliyor. Fakat ona hiç içim ısınmadı. Ona karşı en ufak bir şey hissetmiyorum.
Aklım ve kalbimde de kimse yok. Onu da sevmek gelmiyor içimden. Evet, o iyi biri...

Yazının Devamını Oku

Sayende ormandaki canların karınlarını doyurabildik

Güzin Abla, köşende ormana terk edilen köpeklere mama ve ilaç gerektiğini yazdığında birçok yardım aldık. Ama yine mama ve ilaç ihtiyacımız var.

Geçen ay Güzin Abla, köşesinde çok güzel bir makale yazdı. Ormana atılan canlarla, Casper Barınak’taki canlıların durumunu anlattı. Pandemi ve korona döneminin belimizi büktüğünü... Kalemine, yüreğine sağlık. Hatırlatır hayvansever dostlara ormana ölüme terk edilen sahipsiz canların, insan olanı üzüntüden kahreden acı dolu yazgısını...
Birkaç cana şehir merkezlerinde yine mama verebiliyorsun çünkü elinin altında. Sokağında, köşede, bucakta... Ama ormanlar öyle mi?
Havaya çöp atsan kapışıyorlar, asıl dram burada. İnsan gözüyle görünce, acıyla diz çöküyor...
Kelimeler kifayetsiz kalıyor. Izdırabın bini bir para... Güzin Abla, yüreğine sağlık, ormanların dramını ifade ettin can dostlarına...
Ardından ilk Dogland Club’dan Hüseyin ve Çetin beyler, dostlarıyla mamalar ve ilaçlar getirdi.
Bir dolu pırlanta kalpli can dostu insan bize destek oldu. Tam da ben, “Artık bitti ormanlardaki canlar. Yetişemediğimizden ölecekler” diye perişan olurken...
Hepinize teker teker teşekkür ederim. İsimlerinin saklı tutulmasını isteyen meleklere minnettarım.

Yazının Devamını Oku

Evden kaçsam ailemin sevgisizliğinden kurtulur muyum

Ailem abimle beni eşit sevmiyor. Gün içinde birçok hakarete maruz kalıyorum. Acaba, evden kaçsam ailemin sevgisizliğinden ve hakaretlerinden kurtulur muyum?

Güzin Abla, ben de sana yazan birçok kişi gibi evden kaçmak istiyorum. Bazen ergenlikten dolayı diye düşünüyorum ama öyle olmadığı ortada...
Ailemden nefret ediyorum. Evlatları arasında ayrım yapıyorlar. Abimle beni eşit sevmiyorlar. Küçüklüğümden beri ailemle yemek yemekten hoşlanmıyorum, çünkü yemek süresince konuyu ne yapıp edip benim hayatıma bağlıyorlar.
Bu sene LGS’ye gireceğim. Zaten üstümde ciddi bir stres var ama yanımda olacaklarına kötü bir sonuç almam için eminim dua ediyorlar.
Kötü bir sonuç alırsam beni okutmayacaklarını, evde hizmetçi gibi çalıştıracaklarını, reşit olduğumda da hemen evlendireceklerini söylüyorlar.
Oysa okumak ve mimar olmak istiyorum. Çünkü hayallerim var.
Tabii bir erkek arkadaşımın da olmasına karşılar. Aslında kız arkadaşımın olmasına bile karşılar. Hiç kimseyle görüşmemi istemiyorlar.
Abimin ise bir sevgilisi olsa bile bir şey demezler, çünkü o erkek...

Yazının Devamını Oku

Erkekler hatasını söyleyince mi susunca mı anlar

Erkek arkadaşımla ayrılalı 6 ay oldu. Fakat benim için hiç mücadele vermedi. Sizce erkekler hatasını söyleyince mi yoksa susunca mı anlar?

13 yıl önce lisede başlayan bir ilişkim vardı. Bir buçuk yıl beraberdik. Onun beni aldatmasıyla ilişkimiz bitti. Ben 16, sevgilim 17 yaşındaydı.
Şu an ise 29 yaşındayım.
O eski sevgilim peşimi hiç bırakmadı.
Rahatsız etmeden mücadele etti.
Hatasından pişman olduğuna inandım. 1 yıl önce ona geri döndüm.
Her şey çok güzel gidiyordu.
Anneme ilişkimizi anlattım, sevdiğimin mesleği asker olduğu için istemedi. Askerle evliliğin çok zor olacağını söyledi. Sevdiğim kişi de bunları duyunca psikolojisi bozuldu.

Yazının Devamını Oku

Eşim ailesinin sözünden çıkamıyor

Eşim ailesi ne derse onu yapıyor ve her dediklerine “tamam” diyor. Eşim, durumu da kabul etmiyor ve her seferinde gereksiz yere kavga ediyoruz.

24 yaşındayım ve 1 yıl 2 aylık evliyim. Evlenmeden önce 6-7 yıllık bir sevgililik dönemimiz oldu.

Ve şimdi bir bebek bekliyoruz, iki ayı kaldı aramıza katılmasına. Sıkıntım, eşim ailesi ne derse onu yapıyor, her dediklerine “tamam” diyor.

Biz bir konu hakkında konuşuyoruz ve düşünüyoruz.

Sonra annesiyle konuşuyor, o başka bir şey diyor ve bizim konuştuğumuz, karar verdiğimiz her şey havaya gidiyor... Eşim annesinin her dediğine “tamam” diyor ve onu uyguluyor.

Misal, evlenmeden önce “Kızımız olursa şu isim olsun mu?” dedi. Ben de kabul ettim. O kızın ismini koyunca, ben de erkek olursa onun adını koymayı teklif ettim ve anlaştık.

Sonra evlendik hamile olduğumu öğrendik. Bir gün kayınvalidem eşimi aradı.

Görümcemin 4 yaşımdaki kızına telefonu verdi ve “Bebeğe anneannemin ismini koy dayı” dedirtti.

Ve ben bunu hâlâ hazmedemiyorum. Ufacık çocuğu kendi oyununa alet ediyor ve böyle bir teklifte bulunuyor. Eşim o günden sonra “Kızımızın adı annemin adı olacak” demeye başladı.

Yazının Devamını Oku

“Boşanmalar” konusundaki yazıya tepki

20 Mayıs günü yayınlanan “Çiftler ön evlilik yapabilseydi, boşanmalar bu kadar artmazdı” başlıklı yazıya pek çok yorum geldi. Toplumdaki değişik zihniyetteki insanların, değişik tepkilerini görmeniz ve yorumlamanız açısından bu yorumları sizlerle paylaşıyorum...

Batı’ya özendikçe
değerlerimiz gidiyor
Ben muhafazakar bir insanım. 22 yaşında eşimle severek evlendim. Tam 21 yıl oldu ve 2 çocuğumuz var. Eşimle mutluyuz. Evlenmeden önce ne beraber yaşadık ne de flört ettik. Evlendikten sonra da anlaşmadığımız konular oldu ama hep anlayışla karşıladık. Sorunlarımızı çözdük.
Önüme ne gelirse okurum. Sizin yazılarınızı da toplumun gidişatını anlamak için severek okurum. Son okuduğum yazı gerçekten beni sinirlendirdi. Size yazan o kişinin yurtdışında yaşadığını söylüyor, “Burası Türkiye” diyorsunuz. O şahıs diyor ki önce beraber yaşasalardı bu sorunlar olmazdı.
İyi de Güzün Abla, yurtdışındaki yabancılar boşanmıyor mu? Bizden daha çok flört ediyor, bırakın birkaç ayı, yıllarca birlikte yaşıyor ama daha sonra evlenip, boşanmıyorlar mı? Madem birkaç ay beraber yaşamak sorunu çözüyor onlar neden boşanıyor? Bu ülkelerde de bizden kat kat daha yüksek boşanma oranları yok mu?
İşte bu cahilliğe çok kızıyorum. Tıpkı tecavüz olaylarındaki gibi... Diyorlar ki dini duygular baskıcı olduğu için tecavüzler var. İyi de Güzin Abla, neden Fransa’da her sene 75 bin kadın tecavüze uğruyor. Bunların sadece 10 bini şikayette bulunuyor. Maalesef öyle bir toplum olduk ki, başka ülkeleri o kadar yüceltiyoruz ki, hiçbir araştırma yapmadan sormadan etmeden. Yazık bu millete, Batı’ya özendikçe değerlerimiz gidiyor. Ondan sonra birileri çıkıyor, “Flört edin ki boşanmayın” diyor.

Yazının Devamını Oku

Aile baskısı psikolojimi bozdu

Ailem tarafından baskı görüyorum. Özellikle de babamdan... Onun yüzünden sosyal hayatım yok, eve tıkıldım kaldım. Hayata karşı umutlarımı da yitirdim.

Merhaba Güzin Abla, ben 16 yaşında bir genç kızım. Okul hayatımda gayet başarılı bir öğrenciyim.
Ama dokuzuncu sınıfta babamın zorlamasıyla beni okuldan aldılar. “Kızlar okumaz” dediler. Dokuzuncu sınıfı açıktan okudum ve geçen sene onuncu sınıftayken koronavirüs çıktı, evlerde kaldık.
Bu son senem ve yine de online derslerimi aksatmamaya çalışıyorum. Kiloluyum, yüzümde lekeler var ve kendimi çirkin hissediyorum. Ama bazen de aynanın karşısına geçip, “ben kusurlarımla da güzelim” diyebiliyorum. Maddi olarak çok şükür geçinebiliyoruz, istediklerimizi alabiliyoruz, bu konuda pek derdim yok.
Gelelim en büyük sıkıntıma, özellikle de bu pandemi döneminde daha da hissettiğim ve giderek artan aile baskısı...
Babam biraz eski kafalıdır. Genç bir kızım, arkadaşlarımla dışarı çıkmak, gezmek, gençliğimi yaşamak istiyorum.
Ama babam özellikle de kız olduğum için izin vermiyor.
Bazen izin veriyor ama yine de beni strese sokuyor.

Yazının Devamını Oku

Kızımız kanser olunca eşimle uzaklaştık

Büyük kızımız kanser olunca, eşimle birbirimizden uzaklaştık. 25 gün önce de evden ayrıldım...

Eşimle 10 senedir evliyim. Bunun 7 senesi kanser hastası kızımızla uğraşarak geçti. Yorulduk ama kızımız artık iyi.
Kızım okula başladı fakat eşimle ayrılma noktasına geldik.
Ben 25 gün önce evden ayrıldım. Aslında 1 evladım daha var. Kızım ise büyüğü...
Sonra birbirimize bir şans daha tanımak istedik ve barıştık. Ama eşim şimdi bana güvenmiyor. Evi bir daha terk etmemden korkuyor.
Ben de ona güvenmiyorum.
Ben eşime saygısızlık yaptım, o da anlayışlı olmadı.
Eşimi çok seviyorum, o da beni seviyor. Bana yardımcı olun. Ne yapmalıyız?

Yazının Devamını Oku

Meğer iki kişi arasında kalmak ne zormuş

Erkek arkadaşım ile hoşlandığım çocuk arasında kaldım. Bu durum beni çok üzüyor ve ne yapacağımı bilemiyorum...

Ben üniversite 4. sınıf öğrencisiyim ve sınıf arkadaşımla ilk senenin başından beri ilişkimiz var.
Fakat koronavirüs dolayısıyla okullar uzaktan eğitime geçtiği için yaklaşık bir buçuk yıldır hiç görüşemedik, ayrı şehirlerdeyiz.
Erkek arkadaşım kendi halinde biri. Fakat benimle doğru düzgün ilgilenmiyor.
Bu arada ben 3 ay önce bir dil öğrenme uygulamasından Rus bir adamla tanıştım.
O 27 yaşında, benden 5 yaş büyük ve çok iyi anlaşıyoruz.
İkimiz de birbirimize karşı bir şeyler hissediyoruz.
Benimle çok ilgileniyor ve çok romantik. Fakat ilişkim olduğu için sevgili olamıyoruz.

Yazının Devamını Oku

Vefa ve sevgi görmüyorum

Etrafımda kimin ne ihtiyacı varsa hep yanlarında olmaya çalışıyorum. Ama onlardan hiç vefa ve sevgi göremiyorum. Hiç dostum yok...

Güzin Abla, sizi sürekli takip ediyorum. Psikoloğa gidemeyecek durumda olan bizlere yardımcı olduğun için çok teşekkür ederim.

Benim sıkıntım ise kendimle.

Etrafımda kimin ihtiyacı varsa hep yanlarında olmaya çalışıyorum ama hiç vefa ve sevgi göremiyorum.

Herkes, kötü günleri atlatınca bir daha ne arıyor ne soruyor...

Hiç dostum yok.

Aylarca kimseyi aramasam, “Ne oldu ki bu kız acaba? Niye aramıyor” diyen olmaz.

9 yıllık evliyim, 2 çocuğum var. Eşimle aram aslında iyi ama ben yine de kendimi yalnız ve mutsuz hissediyorum. Çocuklarıma da çabucak sinirleniyorum. Sabırsızım... Hiç tahammülüm yok. Ama başkalarına karşı aşırı anlayışlı ve kibarım.

Eşim çok kızıyor bu duruma.

Yazının Devamını Oku

Eşim bana sürekli yalan söylüyor

Eşim kumar oynamış, bana aylarca “Borç ödüyorum” diyerek maaşından eve hiç harcama yapmadı. Benim adıma zamanında kredi çektirdi, çok zor günler yaşadık. Şimdi rüyalarıma hep eski sevgilim giriyor.

Merhaba Güzin Abla, ben 1.5 yıllık evli bir kadınım.

Evliliğimizin başında eşimi çok seviyordum ama eşim bana hep yalan söyledi, her konuda ama özellikle de maddi açıdan.

Kumar oynamış, bana aylarca “Borç ödüyorum” diyerek maaşından eve hiç harcama yapmadı. Benim adıma zamanında kredi çektirdi, bu yüzden de çok zor günler yaşadık.

Benim evlenmeden önce 3 yıl süren bir ilişkim olmuştu. Ailem sevgilimi istemeyince ayrılmıştım...

Ama şimdi çok mutsuzum Güzin Abla. Eşim borçları çok kafaya takıyor. Başını telefondan kaldırmıyor, sürekli sağa sola mesaj atıyor. O böyle yaptıkça ben hep pişmanlık yaşıyorum.

Aslında beni sevdiğine inanıyorum.

Bu maddi sıkıntılar hayattan soğuttu artık beni. O böyle yaptıkça hep rüyalarıma eski sevgilim giriyor.

Önceden kendimi çok suçlu hissederdim ama artık eşim de benimle ilgilenmiyor. Bir de ben çok inat ettim Güzin Abla. Aslında ailem eski sevgilim gibi eşimi de istemedi.

Yazının Devamını Oku

Eşimin ailesi beni merdivenden atmaya çalıştı

Eşimin ailesi evlenmemizi hiç istemedi. Kayınvalidem ve kayınbabam, onlara yeterince hizmet etmediğim ve yüzümün gülmediği gerekçesiyle beni merdivenden atmaya çalıştılar...

Eşimle 4 yıl boyunca ayrılıp barıştığımız bir ilişkimiz oldu. 6 aydır da evliyiz.
En baştan beri ailesi beni hiç istememişti. 4 yıl boyunca ayrılıp ayrılıp barıştık. Ama baktılar eşim benden başkasıyla evlenmiyor, zorla beni istemeye geldiler ve evlendik. Nişanlılık dönemim çok problemli geçti.
Ailesi, ailemi ve beni hep küçük gördü. Ben âşık olduğum için ailem her daim alttan aldı, yapıcı bir tavır sergiledi.
Evlendiğimizde eşimin ailesinin evlerinin üst katına taşındık. Ama hiç özelimiz olmadı. Evimizi döşerken bile kayınvalidemle görümcem her şeye karıştı.
Evlendikten bir ay sonra hamile olduğumu öğrendim. Lakin eşimin ailesi bebeğimi istemedi. Beni kürtaja zorladılar.
Kürtaj sonrası fiziksel ve psikolojik olarak çöktüm. Ailemin, eşimi ve ailesini istememesine rağmen evlendiğim için boşanmaya korktum.
Eşimi her daim alt kata çağırıp bana karşı doldurdukları için tartışmalarımız eksik olmadı.

Yazının Devamını Oku