Aygül Aydın Yazarın Tüm Yazıları

Venüs Balık burcuna geçti! Hayat sürprizlerle doludur

3dk okuma

Günaydın yıldız savaşçıları;

Haberin Devamı

Venüs balık burcuna geçti. Yavaş yavaş mars balık burcuna geçiş yapacak.12 Nisan Jüpiter/Neptün kavuşacak. Çok mucizevi ve ilahi bir zaman içindeyiz. Bazı şeyleri uzun uzun anlatmak yerine hikaye ile anlatmayı seviyorum. Bu yüzden sizlere bugün sizi idare edecek, kendi içinizdeki iyi insana sahip çıkmanıza yardımcı olacak kısa bir hikaye bırakıyorum. 

Sultan Murad Han o gün bir hoştur. Telaşlı görünür. Sanki bir şeyler söylemek ister sonra vazgeçer. Neşeli deseniz değil, üzüntülü deseniz hiç değil.

Veziriazam Siyavuş Paşa sorar:

- Hayrola efendim, canınızı sıkan bir şey mi var?

- Akşam garip bir rüya gördüm.

- Hayırdır inşallah...

- Hayır mı şer mi öğreneceğiz, hazırlan, dışarı çıkıyoruz.

Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Anlaşılan o ki, Padişah hâlâ gördüğü rüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir.

Seri, kararlı adımlarla Beyazıt'a çıkar, döner Vefa'ya, Zeyrek'ten aşağılara sallanır. Unkapanı civarında soluklanır. Etrafına daha bir dikkatle bakınır. İşte tam o sırada yerde yatan bir ceset gözlerine batar, sorarlar:

- Kimdir bu?

Haberin Devamı

- Aman hocam hiç bulaşma, derler.

- Ayyaşın sarhoşun biri işte!

- Nerden biliyorsunuz?

- Müsaade et de bilelim yani. Kırk yıllık komşumuz...

Bir başkası tafsilâta girer:

- Biliyor musunuz, der. Aslında iyi sanatkârdır.

Azaplarçarsısı'nda çalışır. Nalının hasını yapar...

Ancak kazandıklarını içkiye, fuhuşa harcar.

Hem şişe şişe şarap taşır evine, hem de nerde namlı mimli kadın varsa takar peşine.

Hele yaşlının biri çok öfkelidir:

- İsterseniz komşulara sorun, der.

Sorun bakalım onu bir cemaatte gören olmuş mu?.. 

Hasılı, mahalleli döner ardını gider. Bizim tebdili kıyafet mollalar kalırlar mı ortada!

Tam Vezir de toparlanıyordur ki,

Padişah keser yolunu:

-Nereye?

- Bilmem, bu adamdan uzak durmayı yeğlersiniz sanırım.

- Millet bu, çeker gider. Kimseye bir şey diyemem...

Ama biz gidemeyiz, şöyle veya böyle tebamızdır.

Defini tamamlamak gerek.

- İyi ya, saraydan birkaç hoca yollar, kurtuluruz vebalden.

- Olmaz, rüyadaki hikmeti çözemedik daha.

- Peki ne yapmamı emir buyurursunuz?

- Mollalığa devam...

Haberin Devamı

Naaşı kaldırmalıyız en azından.

- Aman efendim, nasıl kaldırırız?

- Basbayağı kaldırırız işte.

- Yapmayın, etmeyin sultanım, bunun yıkanması, paklanması var. Tekfini, telkini...

- Merak etme ben beceririm. Ama önce bir gasil hane bulmalıyız.

- Şurada bir mahalle mescidi var ama...

- Olmaz, vefat eden sen olsaydın nereden kalkmak isterdin?

- Ne bileyim, Ayasofya'dan, Süleymaniye'den, en azından Fatih Camii'nden...

- Ayasofya ile Süleymaniye'de devlet erkanı çoktur. Tanınmak istemem. Ama Fatih Camii'ni iyi dedin. Hadi yüklenelim... Ve gelirler camiye. Vezir sağa sola koşturur, kefen tabut bulur. Padişah bakır kazanları vurur ocağa...

Usulü erkânınca bir güzel yıkarlar ki, naaş; ayan beyan güzelleşir sanki. Bir nurdur, aydınlanır alnında. Padişahın kanı ısınmıştır bu adama, Vezir ‘in de keza... Meçhul nalıncıyı kefenler, tabutlar, musalla taşına yatırırlar. Ama namaz vaktine bir hayli vardır daha...

Haberin Devamı

Bir ara Vezir sıkıntılı sıkıntılı yaklaşır.

- Sultanım, der. Yanlış yapıyoruz galiba...

- Nasıl yani?

Haberin Devamı

- Heyecana kapıldık, sorup soruşturmadan buraya getirdik cenazeyi. Kim bilir belki hanımı vardır, belki yetimleri?

- Doğru, öyle ya, neyse... Sen başını bekle, ben mahalleyi dolanıp geleyim. Vezir, cüzüne, tesbihine döner. Padişah garip maceranın başladığı noktaya koşar.

Nitekim sorar soruşturur. Nalıncının evini bulur. Kapıyı yaşlı bir kadın açar.

Hadiseyi metanetle dinler. Sanki bu vefatı bekler gibidir.

- Hakkını helal et evladım, der. Belli ki çok yorulmuşsun. Kadın eşiğe çöker, ellerini yumruk yapar, şakaklarına dayar...

Ağlar mı? Hayır. Ama gözleri kısılır, hatıralara dalar belki. Neden sonra silkinip çıkar hayal dünyasından... 

Haberin Devamı

- Biliyor musun oğlum? Diye dertli dertli söylenir... Bizim Efendi bir âlemdi, vesselâm. Akşamlara kadar nalın yapar... Ama birinin elinde şarap şişesi görmesin; elindekini avucundakini verir satın alırdı. Sonra getirip dökerdi helâya!

- Niye?

- Gençler içmesin diye...

- Hayret...

- Sonra, malum kadınların ücretlerini öder eve getirirdi. Ben sizin zamanınızı satın aldım mı? Aldım, derdi. Öyleyse şimdi dinlemeniz gerek... O çeker gider, ben menkîbeler anlatırdım onlara...

- Bak sen! Millet ne sanıyor halbuki...

- Milletin ne sandığı umurunda değildi. Hoş, o hep uzak mescitlere giderdi. Öyle bir imamın arkasında durmalı ki, derdi. Tekbir alırken Kâbe’yi görmeli...

- Öyle imam kaç tane kaldı şimdi?

- İşte bu yüzden Nişancı'ya, Sofulara uzanırdı ya...

Hatta bir gün; "Bakasın Efendi, dedim. Sen böyle böyle yapıyorsun ama komşular kötü belleyecek. İnan cenazen kalacak ortada...”

- Doğru, öyle ya?

- Kimseye zahmetim olmasın deyip, mezarını kendi kazdı bahçeye.

Ama ben üsteledim. İş mezarla bitiyor mu, dedim.

Seni kim yıkasın, kim kaldırsın?

- Peki o ne dedi?

- Önce uzun uzun güldü, sonra;

"Allah büyüktür hatun, dedi. Hem Padişah'ın işi ne? 

Dememiz o ki; sizler önünüze bakın, işinize bakın. Toplumsal dayatmaların ya da size yapılan baskıları umursamayın. Siz dünya üzerinde layığı ile yaşayın. İnsanların size dayattığı şeylerden daha öte iyi insan olarak yaşamak ya da insanları doğru yola sevk ederek yaşamak en erdemli biçimdir. Kimseyi suçlamayın. Kimsenin ne yaşadığını ve neler yaptığını bilemezsiniz. Kimin ne kadar iyi olduğunu ya da kimin ne kadar faydalı olduğunu bilmek için insanlara şans vermeniz gerekir ve Allah gerçekten iyi olan insanların hep yanındadır… 

Mutlu günler dilerim…