GeriNuran ÇAKMAKÇI Spor ve Çocuk
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Spor ve Çocuk

Eğitim yazarı olduğuma bakmayın, ben anneliği biraz el yordamıyla, biraz da dürtülerimle yapıyorum. Sezilerime hep güvendim. Yazılarımdan artık oğlumu tanımayanız yoktur. Biraz haylaz, hareketli bir çocuk.

Eğitim yazarı olduğuma bakmayın, ben anneliği biraz el yordamıyla, biraz da dürtülerimle yapıyorum. Sezilerime hep güvendim.

Yazılarımdan artık oğlumu tanımayanız yoktur. Biraz haylaz, hareketli bir çocuk. Dikkati çabuk dağılan, duygusal, özgüveni yüksek bir ergen irisi şimdi.

Sabır İçin Satranç

Yerinde duramadığı için 3 yaş sonrası bir ara çok endişelendim. Gördüğüm her uzmana, karşılaştığım her eğitimciye dikkat eksikliği konularını sorup, ipuçları almaya çalıştım, bunlarla yetinmeyip, uzmana götürdüm.

Sonuç iyiydi, sorun yoktu. Ama, ben yetinmedim. Sezilerim burada işe yaradı. Biraz sabırlı olmayı öğrensin diye öğretmenlerinin de önerisiyle ilköğretim birinci sınıftan itibaren satranca yönlendirdim.

Bu sporu çok sevdi. Birkaç dakika aynı pozisyonda duramayan çocuk, turnuvalarda neredeyse 2.5-3 saat satranç masasında oturdu.

Karşısındaki hamle yapmadan, onu beklemeyi, acele karar aldığında hata yaptığını yaşayarak gördü. Bir adım attığında o adımın sonuçlarının ne olacağını, herhangi bir durumda bir olayın birkaç sonucu olabileceğini hesaplamayı öğrendi.

Satranç oğlumda inanılmaz değişikliklere yol açtı. Yarışmayı seven, kaybetmekten nefret eden bizim haylaz hata yapınca kimsenin gözünün yaşına bakmadığını yaşadı. Kazanmak kadar kaybetmenin de normal olduğunu, başarmak için çalışmanın gerekli olduğunu gördü.

Paylaşmak İçin Basketbol

Tek çocuk olduğu için paylaşmada zaman zaman zorluk yaşadı. Kral tahtını kimseye kaptırmak istemediğinden elindeki avucundakini paylaşmaya pek yatkın değildi. Bunun da çözümü spordu.

Biraz irice olduğundan spor öğretmenleri gözüne kestirmişti. Basketbolda karar kıldık. Çünkü, takım sporuydu. Yaklaşık 5 yıldır da bu oyunu oynuyor.

Paylaşmayı, arkadaşlarına destek vermeyi, onlardan destek almadan sahada hiçbir şey yapamayacağını öğrendi.

Sıkıldığında, herhangi bir konuda zorlandığında ya satranç tahtasının başına geçiyor ya da bahçeye koşup basketbol topuyla hıncını alıyor.

Bu iki spor onu çok rahatlatıyor. Sabır ve paylaşma konusunda önemli adımlar attı. Ama en önemlisi bence yaşamında iki hobisi oldu.

Boş zamanlarını değerlendirme konusunda benim gibi zorluk yaşamıyor. Üstelik her ikisine dilediği zaman, dilediği şekilde ulaşabiliyor.

Öyle büyük paralar harcayıp, özel ortamlar hazırlamamıza da gerek kalmıyor. Bir top ve satranç takımı yeterli.

Tavsiye ederim, deneyin. Mutlaka işe yarayacaktır.

False