GeriSağlık Nereye kadar organik tüketim?
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Nereye kadar organik tüketim?

Nereye kadar organik tüketim?

Sağlıklı tüketim çılgınlığı, obsesyona davetiye mi çıkarıyor?

Hızlı endüstrileşme ve beraberinde gelen kentleşme insanların yaşam tarzını her boyutuyla etkiliyor. En önemli etki ise tüketim alışkanlıklarındaki değişimde gözlemleniyor. Her şeyin en iyi görünümlüsüne ulaşabilmenin, yaşamın tek gereği olduğu algısı bilinçaltlarımıza işleniyor mu?

Yeşil hareketlerin önemli bir boyutunu başta beslenme olmak üzere, organik yaşam oluşturuyor. Psikiyatri Uzmanı Bora Telaferli, “Artık modern kentin orta-üst düzey eğitimli insanları, ağırlıklı olarak kadın ve genç anneleri, aldıkları ve tükettikleri her gıdanın kaynağını merak ediyor, elde edilme yöntemlerini sorguluyor. Bu haliyle sorgusuz desteklenmesi gereken organik gıda düşüncesi, kimi zaman kimilerimiz için yaşamımızda olması gerekenden daha fazla bir zemin zaman işgal ederek, yeni bir kaygı kaynağı oluşturuyor. Bu eğilim, başlangıçta nadir gibi gözükse de, giderek sıklığı artan bir kaygı bozukluğuna dönüşerek, bir takıntılı düşünce (obsesyon) halini alabiliyor” diyor.

Sağlıklı beslenme, ideal vücut ağırlığı, spor gibi dikte edilen tartışılmaz genel geçer günümüz kavramları birer obsesyon kaynağı olarak karşımıza çıkıyor. Telaferli, “Obsesyon, odak konu üzerine gereksiz, aşırı ve sürekli zaman ve enerji harcatması ve bunun yaşamın diğer alanlarından çalma pahasına olsa dahi sürdürülmesidir. Organik gıda ve yaşam hassasiyeti de ne yazık ki bazılarımız için benzer bir hal almış durumda. Ne kadar zayıflarsa zayıflasın, aynada kendisini aşırı kilolu gören, her yediği lokma ile daha da zehirlendiğini düşünen ve bu kaygısı ile çevre üzerinde giderek daha fazla kontrol sergilemeye çalışan kişiler, beyhude bir çaba ile kendisi ve yakın çevresi için sürekli çatışma alanları yaratıyor” şeklinde konuştu.

Şüphesiz, çocuklarımız için daha iyi bir gelecek, organik ve doğal yaşamdan geçiyor. Ne var ki bunun yolu, bireysel olarak en kolay müdahale edeceğimiz, ancak sonuca ulaşamayarak bizi mutsuz kılacak çabalardan çok; kendimizi ve toplumu kökten değiştirebilecek örgütlü bir çaba olmalı.

False