"Sedat Cenikli" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Sedat Cenikli" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Sedat Cenikli

Geleneğe bağlı motorize davulcular

Ramazan’ın olmazsa olmazı davulculardan biri Mehmet Gizlenir. Mahalleliyi sahura kaldırmak için gece yarısı, kamyonet kasasında davul çalıyor. Aileye hasret, dört kişi yaşadıkları tek göz evde geçiriyor Ramazan’ı ve bahşiş konusu açıldığında, “Verenden de vermeyenden de Allah razı olsun” diyor.

Günümüzde çalar saatin olmadığı ev kalmazken bir Osmanlı geleneği olarak Ramazan davulcuları, insanları sahura kaldırmak için hâlâ geceleri sokak sokak dolaşıyorlar. Kimi doğup büyüdüğü mahallesinde, kimi de evinden kilometrelerce uzaktaki başka bir şehirde Ramazan ayı boyunca çalışıyor. 47 yaşındaki davulcu Mehmet Gizlenir ile akrabaları da öyle. Doğma-büyüme Hataylı ama “Çukurambar’ın 25 yıllık Ramazan davulcusuyuz. Daha bina yokken, gecekondular varken biz davul çalıyorduk burada” diye başlıyor hikâyesini anlatmaya: “Kendimi bildim bileli davul çalarım.”

Geleneğe bağlı motorize davulcular

TEK GÖZ ‘SARAY’DA KALIYORLAR

Ramazan ayı dışında Hatay’da düğünlerde, organizasyonlarda çalıyorlar. 11 ayın sultanı geldiğindeyse, akrabalarıyla birlikte ailelerini Hatay’da bırakarak bir aylığına Ankara’ya geliyor. Bu yıl da 3 akrabasıyla birlikte Ramazan’a bir hafta kala Ankara’ya gelmişler. Emek’teki tek göz bir evde, yan yana dizdikleri döşeklerde yatıp, kalkıyorlar. Günün büyük kısmını, Gizlenir’in “Burası bize saray” dediği bu odada geçiriyorlar.

Geleneğe bağlı motorize davulcular

KAMYONET KASASINDA TURLUYORLAR

Saat gece yarısını geçtiğindeyse sahur mesaisi için hazırlanıyorlar. Bir şeyler atıştırıp, çay içtikten sonra saat 02.00’de davullarını alıp kamyonetleriyle Çukurambar’a geçiyorlar. Ve mesai başlıyor. Eskisi gibi yaya olarak değil ama kasasında davul çaldıkları kamyonetle tüm sokakları geziyorlar. Evlerde ışıklar yanmaya başlayınca, onlar da eve dönüyorlar. “Bazen camdan çıkıp, alkış tutanlar bile oluyor. Teşekkür ediyorlar. Çok mutlu oluyoruz” diye özetliyor mesleğinde mutlu olduğu anları. Biraz da hayıflanıyor:

Geleneğe bağlı motorize davulcular

MOTORİZE OLDUK, TEK DAVUL YETİYOR

“Daha önce yürüyerek bu işi yaptığımızdan 6-7 kişi olurduk. Şimdi ramazan davulcuları motorize olduğundan tek davul yetiyor. Davul-zurna geleneği 25-30 yıl önceye kadardı. Zamanla orkestraların, düğün salonlarının sayısı arttı. Ramazan’da da arabayla gezilmeye başlandı. Davulcuya neredeyse gerek yok gibi oldu. O yüzden alttan çok davulcu yetişmiyor maalesef, meslek biraz değişiyor.”

Geleneğe bağlı motorize davulcular

KORSAN DAVULCULAR EMEĞİMİZİ GASBEDİYOR

BİR de korsan davulcularla ilgili dert yanıyor. Korsan davulcu gelip gelmediğini kontrol etmek için bazı günler, gün içinde mahallede turluyorlar. “Bazı açıkgözlüler, haberimiz olmadan ‘Biz davulcunun akrabasıyız, kardeşiyiz’ diyerek para topluyorlar. Bunu meslek haline getirmişler. Emek gasbı” diye uyarıda bulunuyor. Bahşişe gelince... “Verenden de vermeyenden de Allah razı olsun. Bizde ücret talebi ya da miktar yok. Veren kendi rızasına göre veriyor” diyor.

X
YAZARIN DİĞER YAZILARI