"Nil Karaibrahimgil" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Nil Karaibrahimgil" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Nil Karaibrahimgil

Şu da olsun başlayacağım diyenlere

Ben de dedim, hep de diyorum: Şu gün geçsin, böyle yapacağım.


Bu hafta başlıyorum. Şu bir bitsin, bak nasıl olacağım gibi. Halbuki, tecrübe gösterdi ki, öyle bir an gelmiyor.
Başlangıcı yapmanın tek bir zamanı var: o da şu an. Değişim için vakit kollamak beyhude. Değişim şimdi olursa oluyor.
Eğer ertelediğiniz bir şey varsa, şu an şu yazıyı okuduktan sonra uygulamaya başlayın. Başka bir zamana not etmeyin hiçbir şeyi.
Gideceğiniz bir yer, başlayacağınız yeni bir kurs, okuyacağınız yeni kitap, arayıp konuşacağınız bir insan...
Söyleyeceğiniz bir laf, edinmek istediğiniz bir alışkanlık, almak istediğiniz bir şey, bırakmak istediğiniz bir şey, yanına gitmek istediğiniz birisi sizi şu anda bekliyor.
Yarında bir günde değil.
Nedense zaman, bize uzun bir çizgiymiş, sonsuzlara gidermiş gibi bir izlenim vermiş.
Halbuki ne zaman bir çizgi, ne de gittiği yer sonsuz.
Zaman eğilip bükülen bir şey ve ‘şu an’lardan ibaret olduğu kesin. ‘Başka zaman’ diye bir laf vardır ya, hiç sevmiyorum.
Bir baştan savma cümlesi.
Bilmiyorum ki ben, başka zaman var mı?
Her şeyi şimdiye koyunca emin olun, hayat karışmıyor, tam tersi düzeliyor.
Umut ipine asılı bir sürü uçurtma olan gökyüzü, bir anda berraklaşıyor.
Umut ediyorsun etmesine, ama bir şey yapıyorsun bir yandan.
İnsan hayatı, inşaatlar misali, sürekli ‘inşa halinde’.
¡¡¡
tamamlanmadan girip oturuyorsun kendine,
yaşıyorsun kendini.
duvarların örülmeden,
tesisatın bağlanmadan,
kapı kolların olmadan.
zamanla hepsi oluyor
ama hep bir şey eksik.
¡¡¡
Yap yap. Yapmazsan, olmaz.
Geçenlerde bir röportajda okudum:
Hayallerimi gerçekleştirmek için ben çalışmazsam, benim hayallerimi kim gerçekleştirecek?
Bu yazı nerden icap etti derseniz, son zamanlarda kendi üzerime en çok bu konuda gidiyorum da ondan.
Hayatımdan örnek vermemi isterseniz, dolu! Her gün gitar çalmak istiyorum yıllardır.
Şu gitar olsun çalacağım dedim, çalmadım.
Ders alayım ödev diye çalacağım dedim, çalmadım. Oğlum doğsun, ona her gün çalacağım dedim, çalmadım.
Ukalelem olsun çalacağım dedim, çalmadım. Stüdyom olsun çalacağım dedim, çalmadım.
Halbuki tek yapmam gereken, bunları düşüneceğime çalmaktı.
Ertelemek yerine başlamaktı.
Evet ertelemek insana konforlu bir süre veriyor ama o sürenin kimseye faydası yok.
Gitarı eline almazsan, çalınmıyor, bu kadar basit! Bunun gibi bir sürü, gelecekte başka bir olaya havale edilmiş başlangıç.
Baktım, büyük palavra.
Artık kendimi kandırmıyorum.
Bugün yaptıysam olacak, yoksa olmayacak.
Bu kadar basit.
Bol başlangıç dolu pazartesiler herkese.
¡¡¡
* Ukulele: Hawaii kökenli, dört telli bir çalgıdır.

X