"Aygül Aydın" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Aygül Aydın" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Aygül Aydın

Bunca boş konuşan insanın arasında dilsiz olmak engel değil, devrimdir.

Günaydın koskoca bir ramazan ayınıda sağlıkla bitirmiş bulunmaktayız.Allah tekrarını yaşayabilmemizi nasip etsin diyor şimdiden bayramınızı en içten dileklerimle kutluyorum.

Şimdi bakalım bugün nede olsa yeniay sabahına uyanmış bulunmaktayız.Bugün Ay ikizler burcundaki seyrinden yengeç burcundaki seyrine geçiş yapıyor olacak ve günün ilerleyen saatlerine kadar yengeç burcunda hareketine devam edecek. Bundan dolayı duygusal kimliğimizle olaylara vurgu yapmak istediğimiz her konu artık daha görünür olacak. Özellikle ailemiz ve evimize dair olan tüm konular daha fazla dikkatimizi çekiyor olacak. Annemizle olan ilişkilerimizde bazen kendimize  sınırlar koymayı bazen de aynı duygusallıkla ona bağlanmayı tercih etmek isteyeceğiz. Sebepsiz yere ağlamaya ve haddinden fazla alınganlığa daha  yatkın olabiliriz.. 

Otoriter figürlerle olan ilişkilerde ise kullandığımız sözcüklere karşı daha dikkatli olmalıyız. Aşk hayatınızda göstermiş olduğunuz sabrın karşılığını alabilir, kendinizi sevginin güvenli kollarına bırakabilirsiniz. İlişkinizde daha da  derinleşmek isteyebilir ve  karşınızdaki kişiyi yeterince tanımak adına kolları sıvayabilirsiniz. Birbirini tanımadan ve anlamadan sürdürülen beraberliklerin günümüzde ne kadar kısa ömürlü olduğunu bildiğimiz için sizlerin bu anlamda karşınızdaki kişiyi tanımak için yaptığınız bütün fedakarlıkların gayet mantıklı ve dürüstçe olduğunu söyleyebiliriz. Ancak gündelik yaşamınızı düzenleyen bazı kararlar almak için şartların biraz daha olgunlaşmasını bekleyebiliriz. 

 Gelelim günün tavsiyeli hikayesine ;

Çin düşünürü Lao Tzu bu öyküyü çok sever, sık sık anlatırmış. 

Bir köyde bir yaşlı bir adam varmış… Çok fakir… Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki kral bile onu kıskanırmış. Kral at için ihtiyara neredeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış. 

“Bu at, bir at değil benim için… Bir dost. İnsan dostunu satar mı?”

Bir sabah kalkmışlar ki at yok. Köylü ihtiyarın başına toplanmış. Köylü “Bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi. Krala satsaydın, ömrünün onuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var ne de atın” demiş. 

“Karar vermek için acele etmeyin. Sadece at kayıp deyin. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar. Atımın kaybolması bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç. 

Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez. ”Köylüler ihtiyara kahkahalarla gülmüşler. Ama aradan onbeş gün geçmeden at bir gece ansızın dönmüş. Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine. Dönerken de vadideki on iki vahşi atı peşine takıp getirmiş. Köylüler, ihtiyar adamın etrafına toplanıp özür dilemişler. Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için. Şimdi bir at sürün var demişler. 

“Karar vermek için yine acele ediyorsunuz. Sadece atın geri döndüğünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç. Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?” 

Köylüler bu defa ihtiyarla açık açık dalga geçmemişler ama içlerinden sahiden akılsız diye geçirmişler. Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeye çalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış. Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler yine gelmişler ihtiyara;

“Bir kez daha haklı çıktın. Bu atlar yüzünden tek oğlun bacağını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok. Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın.” 

Yaşlı adam “Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz. O kadar acele etmeyin. Oğlum bacağını kırdı, gerçek bu. Ötesi sizin verdiğiniz karar. Ama acaba ne kadar doğru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez.” demiş. 

Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış çünkü savaşın kazanılmasına imkan yokmuş. Giden gençlerin ya öleceği ya da esir düşüp köle diye satılacağını herkes biliyormuş. Köylüler yine ihtiyara gelmişler.

“Yine haklı olduğun kanıtlandı. Oğlunun bacağı kırık ama hiç değilse yanında. Oysa bizimkiler asla köye dönemeyecekler. Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer.” Yaşlı adam “Siz erken karar vermeye devam edin. Oysa ne olacağını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde. Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şanssızlık olacağını sadece Allah biliyor.” Lao Tzu, öyküsünü şu nasihatle tamamlarmış, etrafına anlattığında:

“Acele karar vermeyin. O zaman sizin de herkesten farkınız kalmaz. Hayatın küçük bir parçasına bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar aklın durması halidir. Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi dolayısıyla gelişmeyi durdurur. Buna rağmen akıl insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir, insanı huzursuz yapar. Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar. Bir kapı kapanırken yenisi açılır. Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz.

Gününüz gününüzden âlâ olsun.Bayramınız kutlu olsun...

X