Sanki ligin 25’inci haftasındaymış gibi kafa olarak yorgun bir görüntüleri vardı. Kaldı ki, rakipte akılda kalacak bir oyuncu bile yoktu. Ama haddini bilen, oyundan kopmayan bir takım olarak oynadılar ve istediklerini aldılar.
Problem ve çözüm
Galatasaray bu yıl Arda-Pino-Kewell-Baros forvet hattıyla oynayacak gibi gözüküyor. Dolayısıyla yine iyi bir forvet hattına sahip. Fakat durdurulursa tamamen kilitlenen de bir Galatasaray ortaya çıkıyor. Problem; Galatasaray’ın sadece bu dört oyuncunun etkinliğine ve gününde olmalarına bağlı bir takım olması. Çözüm ise; bütün takımın oyunda olduğu bir sistem. Geçen sezon bu sıkıntı çok yaşandı. Rijkaard bu problemi bile bile hala çözüm bulamazsa teknik adamlığıyla ilgili soru işaretleri ayyuka çıkar.

Tecrübesizlik

BU maç da gösterdi ki Galatasaray, Baros olmadığı zaman gol atmada ve pozisyon üretmede sıkıntı çeken bir takım. Maç esasen tam da Mehmet Batdal’ın oyun stiline uygun ve istediği bir tarzda oynandı. Kenarlardan bir hayli fazla sayıda etkili orta yapıldı. Fakat Mehmet’in heyecanı ve tecrübesizliği strese girmesine sebep oldu. İş bu kadarla da bitmiyor. Her maç böyle oynanmaz. Dolayısıyla Mehmet’in sırtı dönük daha çok top istemesi ve bu şekilde pas alışverişine girmesi lazım.
Bu maçta Hakan Balta’yı çok beğendim. Uzun süre sonra ilk kez iyi oynadı. Arda’yı iyi kullandı. Etkili olması için gereken doğruların hepsini ilk yarıda yaptı.

İki cambaz

SERDAR Özkan’ın bu sene işi zor. Keita’dan sonraki beklentiler, üzerinde çok büyük baskı oluşturacak. Bunun yanında topu çok sevmesi ayrı bir dezavantaj. Kötü bir Beşiktaş macerasının ardından Galatasaray’a gelen Serdar’ın topla vedalaşması gereken zamanları çok iyi ayarlaması lazım. Zira takımda zaten topu ayağında tutan, etkili bir Arda var. Yani, nasıl bir ipte iki cambaz olmazsa, Galatasaray’da da bu kadar çok ayağında top tutan iki oyuncu bir arada olmaz.