3’ün 1’i...
Çetin Altan
Oktay Ekşi
Rauf Tamer
Bekir Coşkun yazdı o köşede.
Aydın Bey’e sordum...
Oybirliğiyle karar verdik.
Vuslat Hanım dedi ki filan.
*
Alt tarafı iki satır yazı yazacağız...
Strese sokmayın insanı be kardeşim!
*
Hadi bismillah...
*
İşsiz baba kendini astı.
İcra geldi, canına kıydı.
12 yaşında hapçı...
Böbreğini sattı.
İstanbul’da bir anne, bakamadığı zihinsel özürlü evladını vurdu, sonra kendini vurdu. Üniversitesi öğrencisi kızın, babasının borçlarını ödeyebilmek için fuhuş yaptığı ortaya çıktı. Oğlunu dershaneye gönderemeyen baba, PTT soymaya kalktı. Çocuk Esirgeme’den kaçan kız çocuğu, bez bebek çalarken yakalandı. Kredi borcunu ödeyemeyen çiftçi, hapse girdi. Töreden kaçan iki sevgili, el ele ölüme atladı. Öldürülen taksiciden 4 lira çıktı.
*
3’üncü sayfa haberleri bunlar.
*
1’inci sayfalar sonuçları yazıyor.
3’üncü sayfa sebepleri.
*
Çetin Altan, Oktay Ekşi, Rauf Tamer ve Bekir Coşkun’u 3’üncü sayfada buluşturan, sanırım buydu aslında... “Perşembenin gelişi”ni yazan kalemler onlar... Testi kırıldıktan sonra akıl vermektense, bugün yenen hurmaların yarın öbür gün nereleri tırmalayacağını anlattılar. Hep.
*
3’üncü sayfalara “tek sütun” olan dramları görmezden gelirsen, teker teker birikip, terör, sel, kriz, skandal, yağma, facia, katliam “manşet”leriyle patlar 1’inci sayfalarda... İş işten geçtikten sonra şaşakalıp, “N’oluyoruz?” diye meraklanman ondan... 3’ün 1’i oluyor halbuki. Kaçınılmaz.
*
Ve, elbette çok onur verici 3’üncü sayfa bayrağını devralmam... Başta Ertuğrul Özkök, “Orası senin” diyen Hürriyet Ailesi’ne teşekkür ederim. Bekir Ağabey kadar güzel hayvan sevgisi yazamam ama, “sıradan insanların bekçi köpeği” olmak için elimden geleni yapacağım.
*
Hadi şimdi dağılın artık.
Duygulandım biraz.
