Asker taarruz altına alındı, yoksun...
İlker Başbuğ racon kesti, yoksun...
MGK 7.5 saat sürdü, yoksun...
28 Şubat benzetmesi yapıldı, yoksun...
Albay Dursun Çiçek askeri mahkemede aklandı, yoksun...
Albay Dursun Çiçek sivil mahkemede tutuklandı, yoksun...
Albay Dursun Çiçek jet hızıyla tahliye edildi, yoksun...
Askerlere sivil yargı yolu açıldı, yoksun...
“Abdullah Gül imzalayacak mı” tartışması ayyuka çıktı, yoksun...
Çevik Bir ifade verdi, yoksun...
Yoksun Allah yoksun...
Şairin dediği gibi:
“Saat dört yoksun... Saat beş, yok... Altı, yedi, ertesi gün... Daha ertesi...”
Kısacası...
40 gündür yoksun...
Oysa biz senden “ortada fol yok, yumurta yok” durumlarda bile muazzam huruç hareketleri bekliyorduk...
Oysa biz senden içinde asker geçen tartışmaların şiddetini arttıracak bir “Milli Görüş öfkesi” bekliyorduk...
Oysa biz senin yatışmış ortamları hareketlendirmeni, ılıman gündemleri sertleştirmeni bekliyorduk...
Oysa biz senden şu son 40 gün içinde en az 40 okkalı beyanat patlatacak türden müthiş bir performans bekliyorduk...
Oysa biz kabineye girdiğin zaman, “Eyvah! Bülent Arınç” tarzında nice analizler attırarak nasıl da beklendi içine girmiştik...
Yoksa sende açığa çıkmamış bir “Vecdi Gönül tabiatı” vardı da, o mu açığa çıktı?
Yoksa artık “Âlemin tek delisi ben miyim kardeşim” türünde bir egoizm mi baş gösterdi sende?
Yoksa “Başbakan Yardımcılığı” koltuğunun ehlileştirici bir etkisi oluyor da biz mi fark edemedik?
Bilmiyoruz, bilemiyoruz...
Ama bildiğimiz bir şey varsa o da şudur:
Biz böyle suskun Bülent Arınç istemiyoruz... Biz eski Bülent Arınç’ı istiyoruz...
Hadi silkin, ayağa kalk, vur yumruğunu masaya... Hadi daha da karıştır zaten karışık olan çarşıyı... Bizi kör kuyularda merdivensiz bırakma...
Ünlü olmamanın altı mühim avantajı
BİR: Kamusal alanda dudaklarına her daim bir halkla ilişkilerci gülümsemesi yerleştirmek zorunda olmazsın...
İKİ: Kalabalık bir mekânda, etrafındaki zıpırların internetteki sözlük sitelerinin elemanı olma ihtimalinden çekinmeye gerek duymazsın...
ÜÇ: Başka bir ünlüyü görünce “Aman saygıda kusur etmemeyim” tarzında triplere girmene gerek kalmaz.
DÖRT: “Ünlüsün ama seni zerre kadar takmıyorum” şeklinde kurgulanmış küstah bakışlara maruz kalmazsın...
BEŞ: Günün en kıl tüy saatlerinde “Fotoğraf çektirebilir miyiz?” türünden taleplere muhatap olmazsın.
ALTI: Ne kadar dağıtırsan dağıt, ertesi gün için kaygılanmana hiç ama hiç gerek olmaz...
Fahri doktoranın doyumsuz keyfi
İster “İntikam soğuk yenen yemektir” deyin, ister “Memleketin bütün kaleleri teslim alınıyor” deyin...
Hiç fark etmez... Sonuç değişmez...
Geçen gün İstanbul Üniversitesi’nin Başbakan Tayyip Erdoğan’a tevdi ettiği “fahri doktora” unvanı, “Türkiye fahri doktoralar tarihi”nin verildiği kişiyi en fazla keyiflendiren fahri doktorasıdır. Nasıl olmasın?
O İstanbul Üniversitesi ki ta Bülent Berkarda’nın rektörlüğünden beri “Tayyip Erdoğan zihniyeti”ne savaş açmış bir üniversitedir...
O İstanbul Üniversitesi ki Kemal Alemdaroğlu döneminde Erdoğan zihniyetine karşı bir numaralı odak olmuş bir üniversitedir...
O İstanbul Üniversitesi ki Mesut Parlak döneminde bile muhalefetine devam etmiştir...
Sen tut, 1997’den beri kesintisiz süren muhalefet odağının başına, aile doktorunun getirilmesini sağla...
Ardından da yeni rektör sana cüppeyi giydirsin ve fahri doktora unvanını versin...
Bir insan için bundan daha keyif verici ne olabilir ki?
Bölünmüş toplumda Cumhurbaşkanı olmak
Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün işi hiç bu kadar zor olmamıştı...
Askerlere sivil yargının yolunu açan yasayı...
Yeniden görüşülmek üzere Meclis’e gönderirse...
Başbakan Erdoğan’la arası açılacak... İlk kez AKP ile karşı karşıya gelecek... İktidar yanlısı kalemlerin hışmını üzerine çekecek... Kendisine “Demirelleşti” falan denilecek...
Onaylarsa...
Askerleri gücendirecek... Askerlerin beklentisine karşılık vermemiş olacak... “AKP’nin Cumhurbaşkanı” algısı pekişecek... Çankaya bir dikkat merkezi olmaktan çıkacak... Gül’ün inisiyatif kullanmaktaki becerisi tartışılacak... Gül karşıtlarının Gül karşıtlığı bütün hızıyla sürecek...
