Herşey için çok çalışan, mesai harcayan bu kafa; iş insanın kendi ilişkisine gelince, nedense mesai harcamaya, kafa yormaya gerek duymuyor.

İnsan aptallaşıyor. 

Ya da insan kendini akıllı zannederken, aslında aptal olduğunu anlıyor.

Hangisi işinize gelirse...

Keyfiniz bilir.

Karım kendini, annelik ve iş konusunda profesyonel görmek istiyor. Bu iki konuda hataya tahammülü yok. Bu yüzden işine ve kızımıza çok kafa yoruyor, plan yapıyor, strateji geliştiriyor. Bunları bir bir uyguluyor.

İş benimle olan ilişkisine gelince, kafası duruyor.

Aynısı benim için de geçerli.

Daha fazla para kazanmak için, işimde en iyisi olmak için harcadığım mesainin dörtte birini eşime, ilişkime harcasam, ilişkimize yatırım yapsam, dünyanın en mutlu adamı olurdum eminim.

Oysa ben işimde başarılı olunca, çok para kazanınca karımla aramın daha iyi olacağını düşündüm.

Karım da, mükemmel bir anne ve çok iyi bir iş kadını olduğunu kanıtlarsa benimle daha mutlu olacağını düşündü.

İkimiz de duvara tosladık.

Kavga etmekten vazgeçip elimizde ne kalmış sakince bakmaya karar verdiğimizde bunları düşündük.

Birbirimize zaman ayırıp ilişkimiz için de bir takım planlar yapıp bunları uygulamamız önemli.

Aslında karımın zoru ile gittiğimiz bu evlilik uzmanı doktor, her ne kadar baştan beri olaya karşı çıkmış olsam da, çok işe yarıyor.

Akıllı geçinen bir adam olarak yaptığım bir sürü aptallıkla yüzleşiyorum.*

Karım da, sandığımdan da sabırlı ve akıllı bir kadın.

Kendisine teşekkür ederim.

Adam
adam@hurriyet.com.tr

*Bana yaptığınız en büyük aptallıkları ve en akıllı hareketleri yazarsanız, ortaya ortak bir bildiri çıkabilirim. Hepimize faydası olur.